I SA/Sz 130/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Kowalewska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka,, Sędzia WSA Elżbieta Woźniak, Protokolant Edyta Wójtowicz, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 14 czerwca 2013 r. sprawy ze skargi B. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. na decyzję Zarządu Województwa z dnia 28 listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu części dofinansowania I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, III. zasądza od Zarządu Województwa na rzecz skarżącej Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością B. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie decyzją z dnia [...] r. Nr [...] , wydaną m.in. na podstawie art. 25 pkt 1, art. 26 ust. 1 pkt 15 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm., dalej zwaną "u.z.p.p.r." ), art. 207 ust. 1 pkt 1, ust. 9, ust. 12 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. z 2009 r. Nr ,157, poz. 1240., dalej zwana "u.f.p. z 2009r.") oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z. 2000 r. Nr 98, poz., 1071 ze zm., dalej zwana "K.p.a."), Zarząd Województwa, działający jako Instytucja Zarządzająca Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa na lata [...], po ponownym rozpoznaniu sprawy utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] r. Nr [...], zobowiązującą B. spółka z o.o. z siedzibą w S., do zwrotu środków w łącznej kwocie [...] zł przyznanych na podstawie umowy nr [...] z dnia [...] r. na realizację projektu pn. "Zwiększenie konkurencyjności firmy B. spółka z o.o. poprzez uruchomienie nowej linii produktów i usług oraz usprawnienie dotychczasowych procesów produkcyjnych" w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata [...]. W wyniku przeprowadzonej w dniach od [...] r., kontroli prawidłowości realizacji projektu, Instytucja Zarządzająca Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa stwierdziła nieprawidłowości. Instytucja ustaliła, że B. spółka z o.o. zakupiła od wspólników spółki cywilnej B. F., którzy są rodzicami jednego ze wspólników skarżącej, zabudowaną nieruchomość położoną w S.[...]. Zakupiona nieruchomość składa się z działki nr [...] o pow. [...] m2, na której mieści się hala magazynowo -biurowa o pow. użytkowej [...] m2 oraz działki nr [...] o pow. [...] m2, na której mieści się budynek warsztatowy o pow. użytkowej [...] m2. Część hali magazynowo - biurowej w okresie realizacji projektu była wynajmowana podmiotom prowadzącym w tym miejscu działalność gospodarczą : 1/ spółce z o.o. B.-S. (na podstawie umowy najmu z dnia [...] r., która została rozwiązana za porozumieniem stron w dniu [...] r.) oraz 2/ wspólnikom spółki cywilnej B. F. (na podstawie umowy najmu z dnia [...] r., która została rozwiązana w drodze wypowiedzenia dokonanego w dniu [...] r. dostarczonego organowi w dniu [...] r.). Zdaniem organu było to sprzeczne z zapisami Wytycznych dla Wnioskodawców - Poddziałanie 1.1.2 (konkurs nr [...] ), zgodnie z którymi wydatkiem kwalifikującym się do objęcia wsparciem jest nabycie prawa własności lub prawa wieczystego użytkowania nieruchomości zabudowanej m.in. pod warunkiem, że nieruchomość wykorzystywana jest tylko do celów realizacji projektu oraz jest niezbędna do realizacji projektu, zgodnie z przeznaczeniem określonym w umowie dofinansowania projektu. Wobec zaistnienia ww. okoliczności organ uznał wydatki związane z zakupem ww. nieruchomości w całości za niekwalifikowane i orzekł o ich zwrocie. Na powyższe rozstrzygnięcie organu skarżąca złożyła skargę zarzucając decyzji z dnia [...] r. naruszenie: I. przepisu prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 207 ust. 1 pkt. 1 u.f.p., poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że skarżący dopuścił się wykorzystania przyznanych jej środków na realizację programów finansowanych ze środków europejskich - wydatku na nabycie nieruchomości, w sposób niezgodny z przeznaczeniem, w sytuacji, kiedy skarżąca wydatkowała wszystkie środki zgodnie z ich przeznaczeniem, a więc zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, treścią zawartej umowy o dofinansowanie z dnia [...] r. oraz Wytycznymi dla wnioskodawców Poddziałanie 1.1.2; II. przepisu prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 207 ust. 1 pkt. 1 ustawy u.f.p., poprzez błędną wykładnię i brak przyjęcia, że skarżąca wykorzystała przyznane jej środki na realizację programów finansowanych ze środków europejskich - wydatku na nabycie nieruchomości, zgodnie z ich przeznaczeniem, a więc zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, treścią zawartej umowy o dofinansowanie z dnia [...] r. oraz Wytycznymi dla wnioskodawców Poddziałanie 1.1.2, a w razie nieuwzględnienia wniosku wskazanego w pkt. 1 i 2: przepisu prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 207 ust. 1 pkt. 1 ustawy u.f.p. w zw. z art. 98 ust. 2 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylające Rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 (dalej: Rozporządzenie WE), poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, co miało miejsce przez przyjęcie, że naruszenie przez skarżącą postanowień umowy w bardzo niewielkim stopniu skutkuje zwrotem środków na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich w całości w odniesieniu do danego wydatku kwalifikowanego, zamiast jedynie w odpowiedniej, procentowej części; przepisu prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 32 ust. 1 Konstytucji RP w zw. z art. 26 ust. 2 u.z.p.p.r., poprzez ich błędną wykładnię, tj. uznanie, iż bez względu na charakter naruszenia przepisu jakiego dopuścić się mogą wszyscy beneficjenci, do każdego z nich należy stosować tożsame sankcję także w sytuacji, w której konstytucyjna równość wobec prawa oznacza także, iż każdą jednostkową sytuację beneficjentów należy traktować indywidualnie; przepisu prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 2 i art. 7 Konstytucji RP, poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, tj. zastosowanie do dwóch identycznych sytuacji faktycznych dwóch różnych rozstrzygnięć prawnych w sytuacji, w której organ winien stosować do dwóch różnych stanów faktycznych odrębne rozstrzygnięcia. Domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji Spółka w skardze przedstawia szeroką argumentację. W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa wniósł o jej oddalenie z argumentacją jak w rozstrzygnięciu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługiwała na uwzględnienie, jednakże z innych przyczyn niż z wynikających z treści jej zarzutów. Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) oraz art. 134 § 1 w zw. z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a."), sąd administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Wzruszenie zaskarżonego rozstrzygnięcia następuje między innymi w razie gdy przedmiotowa kontrola wykaże naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Z taką zaś sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Przedmiotem zaskarżenia pozostaje decyzja Zarządu Województwa , działającego jako Instytucja Zarządzająca Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa , utrzymująca w mocy decyzję własną tego organu z dnia [...] r. o określeniu przypadającej do zwrotu kwoty dofinansowania, wypłaconej skarżącej na podstawie umowy z dnia [...] r. o dofinansowaniu projektu pn. Zwiększenie konkurencyjności firmy B. spółka z o.o. poprzez uruchomienie nowej linii produktów i usług oraz usprawnienie dotychczasowych procesów produkcyjnych. Na wstępie wskazać należy, że na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 15 u.z.p.p.r. do zadań instytucji zarządzającej należy w szczególności odzyskiwanie kwot podlegających zwrotowi, w tym wydawanie decyzji o zwrocie środków przekazanych na realizację programów, projektów lub zadań jako niepodatkowych należności publicznoprawnych, o której mowa w przepisach o finansach publicznych. Ponieważ wsparcie udzielone zostało skarżącemu na podstawie umowy z [...] r. to zastosowanie w sprawie znajdują przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych. W art. 207 ust. 1 u.f.p. stwierdzono że w przypadku, gdy środki przeznaczone na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich zostały wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem lub wykorzystane z naruszeniem procedur bądź pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości, podlegają zwrotowi przez beneficjenta wraz z odsetkami (...) w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, o której mowa w ust. 9, na wskazany w tej decyzji rachunek bankowy, z zastrzeżeniem ust. 8 i 10. Od decyzji, o której mowa w ust. 9, wydanej przez instytucję pośredniczącą lub instytucję wdrażającą, o której mowa w ust. 11, beneficjent może złożyć odwołanie do właściwej instytucji zarządzającej; w przypadku wydania decyzji w pierwszej instancji przez instytucję zarządzającą beneficjent może zwrócić się do tej instytucji z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 207 ust.12 u.f.p.) Należności z tytułu zwrotu płatności dokonywanych w ramach programów finansowych z udziałem środków europejskich stanowią niepodatkowe należności budżetowe o charakterze publicznoprawnym, stosuje się do nich, w zakresie nieuregulowanym ustawą o finansach publicznych, również przepisy kodeksu postępowania administracyjnego poza wyrażonym odesłaniem we wskazanym zakresie do przepisów działu III Ordynacji podatkowej. Postępowanie zatem w sprawie zwrotu dotacji winno być prowadzone z uwzględnieniem regulacji K.p.a. Faktu tego nie zmienia powierzenie kontroli instancyjnej rozstrzygnięć wydanych w tym postępowaniu temu samemu organowi (instytucji zarządzającej) w ramach postępowania wywołanego wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 207 ust. 12 u.f.p.). Należy zauważyć, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy nie jest sensu stricto odwołaniem, wykazuje jednak wiele podobieństw do odwołania i powinny mu towarzyszyć te same proceduralne gwarancje bezstronności, które wiążą się z postępowaniem dwuinstancyjnym (wyrok NSA z 20 marca 2008 r., sygn. II GSK 472/07 – http://www.orzeczenia.nsa.gov.pl ). Sąd rozpoznający sprawę w niniejszym składzie, dokonując wykładni art. 207 ust. 12 u.f.p. pod kątem normy prawnej zawartej w art. 78 Konstytucji RP, wskazuje, że postępowaniu wywołanemu wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy muszą towarzyszyć standardy i gwarancje przewidziane przez ustawodawcę dla postępowania wywołanego wniesieniem odwołania. Dotyczy to w szczególności proceduralnych gwarancji bezstronności, na co zwrócił uwagę Naczelny Sąd Administracyjny w powołanym wyżej wyroku z dnia 20 marca 2008 r., sygn. II GSK 472/07. Wobec zatem uznania, że w zakresie procedowania mają zastosowanie przepisy K.p.a. a w tej grupie przepisów znajduje się art. 24 § 1 pkt 5 K.p.a., w świetle którego pracownik organu administracji publicznej podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawie, w której brał udział w wydaniu zaskarżonej decyzji. Zauważyć przy tym należy, że takie brzmienie przepis ten uzyskał z dniem 11 kwietnia 2011 r. w wyniku nowelizacji wprowadzonej na mocy art. 1 pkt 4 w zw. z art. 4 ustawy z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2011 r., nr 6, poz. 18 ze zm.). W uzasadnieniu projektu powołanej ustawy wskazano zaś, że "celem tej nowelizacji jest wyłączenie pracowników, którzy brali udział w wydaniu zaskarżonej decyzji, zarówno pracowników organu I instancji, jak również pracowników ministerstw i urzędów centralnych, którzy przygotowują i podpisują decyzje ministrów i kierowników urzędów centralnych wydawanych na skutek rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy". Nowelizacja ta, w świetle powyższych rozważań bezspornie dotyczy także pracowników, działających z upoważnienia zarządu województwa –będącego Instytucją Zarządzającą Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa. Dokonując wykładni przepisu art. 24 § 1 pkt 5 K.p.a., wskazać należy, że użyte w nim sformułowanie "w sprawie" oznacza sprawę administracyjną załatwianą w drodze decyzji (Andrzej Wróbel w: Małgorzata Jaśkowska, Andrzej Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego Komentarz. Zakamycze 2000 – str. 199). Przez udział w postępowaniu w sprawie należy z kolei rozumieć podejmowanie przez pracownika organu administracji publicznej przewidzianych w przepisach prawa czynności procesowych niezbędnych do załatwienia sprawy w formie decyzji, a jeżeli pracownik jest upoważniony do wydawania decyzji w imieniu organu administracji publicznej lub pełni funkcje organu, również załatwienie sprawy w formie decyzji. Pracownik wyłączony od udziału w sprawie nie może zatem podejmować czynności procesowych w tej sprawie, z zastrzeżeniem art. 24 § 4 K.p.a. Należy przyjąć, że przepis art. 24 § 1 pkt 5 K.p.a. wyłącza pracownika od udziału w postępowaniu odwoławczym, jeżeli uczestniczył on uprzednio w postępowaniu przed organem pierwszej instancji, w którym wydano zaskarżoną odwołaniem decyzję. Reguła ta ma odpowiednie zastosowanie do sytuacji, w której pracownik brał udział w wydaniu przez ten organ decyzji w pierwszej instancji, następnie zaskarżonej do tego samego organu wnioskiem o ponowne rozpatrzeniem sprawy. Pogląd ten zasługuje na aprobatę, w szczególności w aspekcie dyrektywy wykładni prawa z uwzględnieniem hierarchicznej wyższości Konstytucji nad ustawami i w konsekwencji interpretacji przepisów ustaw w zgodzie z przepisem ustawy zasadniczej. Poprzez "udział w wydaniu zaskarżonej decyzji" w niższej instancji należy rozumieć nie tylko wydanie (podpisanie) decyzji przez pracownika, lecz także podejmowanie czynności procesowych mających lub mogących mieć wpływ na wynik (rozstrzygnięcie) sprawy. Według Kałuskiego "Postępowanie administracyjne" 1929 r. s. 37 "wystarczy udział w wydaniu, niekoniecznie decyzja musi pochodzić od urzędnika, względnie przez niego być podpisaną, w każdym razie urzędnik ten musi być czynny przy wydaniu decyzji w niższej instancji". Ograniczenie zakresu tego pojęcia tylko do fazy wydania decyzji w znaczeniu teoretycznym wydaje się nieuzasadnione ze względu na tę szczególną właściwość postępowania administracyjnego, w którym, w odróżnieniu od postępowania sądowego, poszczególne czynności o różnej doniosłości procesowej mogą być wykonywane przez różnych pracowników, którzy mogą mieć mniejszy lub większy wpływ na treść rozstrzygnięcia w sprawie, co wymaga starannej i wnikliwej oceny (Andrzej Wróbel op.cit. str. 202, 203 i 204). Ustawodawca powiązał z sytuacją procesową, polegającą na tym, że pracownik administracji publicznej bierze udział w postępowaniu w sprawie mimo, że brał w tej sprawie udział w niższej instancji w wydaniu zaskarżonej decyzji, taki skutek, że stanowi to podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 3 K.p.a.). Przenosząc przytoczone powyżej przepisy i poczynione uwagi, z odwołaniem się do orzecznictwa NSA, a także nauki przedmiotu, do realiów niniejszej sprawy zauważyć należy, że w postępowaniu toczącym się z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej zwrotu środków uzyskanych w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego brały udział osoby, które brały udział w postępowaniu zakończonym decyzją z dnia [...] r. Jak wynika z akt sprawy: - A. D. Zastępca Dyrektora Wydziału Wdrażania RPO, której podpis widnieje pod decyzją z dnia [...] r. a także pod wezwaniem na przesłuchanie w charakterze strony i świadka oraz zawiadomieniem o przeprowadzeniu dowodów dnia [...] r., przedłużeniu terminu załatwienia sprawy z wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy z dnia [...] r. i możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym - brała udział w toku postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] r. kierując do strony pismo z dnia [...] r. o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się co do zebranych materiałów, - A. M. Zastępca Dyrektora Wydziału Wdrażania RPO, która podpisała decyzję z dnia [...] r., w tym postępowaniu również podpisała postanowienie o wszczęciu postępowania z dnia [...] ., pismo z dnia [...] r. o udostępnieniu akt i możliwości złożeniu stosownych wyjaśnień - brała udział w postępowaniu z wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy – zawiadamiając [...] r. o przedłużeniu terminu rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, popisując notatkę służbową z rozmowy ze Stroną dnia [...] r., podpisując postanowienie z dnia [...] r. o przeprowadzenie dowodów, wzywając [...] r. na przesłuchanie w charakterze strony oraz świadka, podpisując zawiadomienie o przeprowadzeniu dowodu z przesłuchania świadka z dnia [...] r. , notatkę z rozmowy telefonicznej ze stroną z dnia [...] r., postanawiając o przedłużeniu terminu rozpatrzenia sprawy [...] r. - J. N. Kierownik Biura ds. Finansowych brała udział w toku postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] r. kierując do strony pismo z dnia [...] r. o udostępnieniu akt i możliwości złożeniu stosownych wyjaśnień, pismo z dnia [...] r. o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się co do zebranych materiałów, podpisała decyzję z [...] r. - brała udział także w postępowaniu z wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy - zawiadamiając [...] r. o przedłużeniu terminu rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, popisując notatkę służbową z rozmowy ze Stroną dnia [...] r., notatka z rozmowy telefonicznej ze stroną z dnia [...] r.. Wyżej wymienieni pracownicy zatem brali udział w postępowaniu zakończonym decyzją z dnia [...] r. więc na podstawie art. 24 § 1 pkt 5 K.p.a. należało uznać, że byli z mocy ustawy wyłączeni od udziału w postępowaniu po złożeniu przez skarżącą wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Mimo to – jak wyżej wykazano - uczestniczyli oni w tym postępowaniu. Nie ma znaczenia okoliczność, iż podpisy pod decyzjami zostały pogrupowane w taki sposób, że po prawej stronie podpisał się Marszałek Województwa a po lewej pozostałe osoby tj. w decyzji z dnia [...] r. J. N., A. M., a w decyzji z [...] r. A. D.. Taka technika może świadczyć o różnej wadze podpisów figurujących pod decyzją (por. wyroki WSA we Wrocławiu z 18 grudnia 2009r. w spr. III SA/Wr 233/09, z 6 maja 2010r. w spr. III SA/Wr 804/09, z 18 maja 2010r. w spr. II SA/Wr 837/09 i z 29 czerwca 2010r.w spr. I SA/Wr 838/09 oraz wyrok WSA w Olsztynie z 28 lipca 2011r. w spr. I SA/Ol 377/11 – wszystkie opublikowane: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie zmienia to jednak faktu, iż skoro wszystkie osoby podpisały się pod decyzją, to oznacza, że brały udział w jej wydaniu. W tej sytuacji należy stwierdzić, że w sprawie nastąpiło naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 3 K.p.a.). Art. 145 § 1 pkt 1 lit.b P.p.s.a. stanowi, że sąd uwzględniając skargę na decyzję uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania. Zauważyć należy, że ustawodawca nie wiąże tej podstawy do wyeliminowania zaskarżonego aktu z obrotu prawnego z nastąpieniem konsekwencji w postaci wpływu na wynik sprawy lub nawet potencjalnego istotnego wpływu na wynik sprawy, odmiennie niż przy podstawach z art. 145 § 1 pkt 1 lit. lit. a i c P.p.s.a. Stwierdzone uchybienie czyni przedwczesnym odnoszenie się co do zasadności zarzutów skargi odnośnie naruszeń art. 207 ust. 1 pkt 1 u.f.p., art. 98 ust. 2 rozporządzenia Rady WE nr 1083/2006, art. 32 ust. 1 Konstytucji RP w zw. z art. 26 ust. 2 u.z.p.pr., art. 2 i art. 7 Konstytucji RP art. 7 i 77 §1 K.p.a. W ponownym postępowaniu Zarząd rozpozna wniosek beneficjenta o ponowne rozpatrzenie sprawy z wyłączeniem pracowników, którzy brali udział w postępowaniu i w wydaniu decyzji z dnia [...] r. W tej sytuacji Sąd uchylił zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b P.p.s.a. w zw. z art. 24 § 1 pkt 5 K.p.a. Rozstrzygnięcie w kwestii wykonalności zaskarżonego aktu podjęto stosownie do art. 152 P.p.s.a. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a. oraz § 6 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).