I SA/Sz 183/15

PostanowienieWSA w Szczecinie2015-04-24

Skład orzekający: Joanna Wojciechowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w świetle art. 15 ust. 1, art. 86 ust. 1 oraz art. 86 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług gmina ma prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur zakupowych związanych z realizacją inwestycji, które zostały następnie przekazane do gminnego zakładu budżetowego i są przez niego wykorzystywane do sprzedaży opodatkowanej podatkiem od towarów i usług?
Ratio decidendi
Sąd zawiesił postępowanie, ponieważ rozstrzygnięcie sprawy zależało od wyniku innego postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, który przedstawił zagadnienie prawne dotyczące prawa gminy do odliczenia podatku naliczonego w podobnej sytuacji do rozstrzygnięcia przez skład siedmiu sędziów. Celem było zapewnienie jednolitości orzecznictwa i bezpieczeństwa prawnego.
Stan faktyczny
Gmina K wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie, która określiła jej zobowiązanie w podatku od towarów i usług za okres od lutego do grudnia 2009 r. Organ uznał, że Gminie nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków inwestycyjnych na budowę Centrum Sportu i Rekreacji, które zostało następnie przekazane gminnemu zakładowi budżetowemu. Gmina zarzuciła naruszenie przepisów ustawy o VAT, w tym zasady neutralności podatku.
Rozstrzygnięcie
Zawiesić postępowanie sądowe do czasu podjęcia przez Naczelny Sąd Administracyjny uchwały w przedmiocie przedstawionego zagadnienia prawnego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Sędzia WSA – Joanna Wojciechowska po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy K na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 18 grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od lutego do grudnia 2009 r. p o s t a n a w i a: zawiesić postępowanie sądowe. Decyzją z dnia 18 grudnia 2014 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Szczecinie określił Gminie K zobowiązanie w podatku od towarów i usług za miesiące od lutego grudnia 2009 r. oraz nadwyżkę za sierpień 2009 r. Według organu stronie nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków inwestycyjnych w zakresie budowy Gminnego Centrum Sportu i Rekreacji w D przekazanego następnie nieodpłatnie gminnemu zakładowi budżetowemu tj. Gminnemu Ośrodkowi Turystyki i Gospodarki Komunalnej (przekształconemu z dniem 1 stycznia 2011 r. w gminną jednostkę budżetową – Gminny Ośrodek Sportu, Turystyki i Rekreacji w D). Pismem z dnia 21 stycznia 2015 r. skarżąca wniosła skargę na powyższą decyzję, wnosząc o jej uchylenie oraz uchylenie decyzji organu I instancji. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie przepisów art. 15 ust.1, 2 i 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) poprzez niezasadne uznanie przez organ, że Gmina realizując inwestycję polegającą na budowie Gminnego Centrum Sportu i Rekreacji w D nie występowała w charakterze podatnika podatku VAT, w związku z czym nie przysługiwało jej prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków związanych z tą inwestycją oraz art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług polegające na uznaniu, że gmina nie ma prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur zakupowych związanych z realizacją inwestycji polegającej na budowie gminnego Centrum Sportu i Rekreacji w D, które zostało przekazane do gminnego zakładu budżetowego (a następnie do gminnej jednostki budżetowej) i było wykorzystywane przez te podmioty do sprzedaży opodatkowanej, tj. do świadczenia usług podlegających opodatkowaniu VAT pomimo tego, że wniosek taki jest sprzeczny z wynikającą z art. 86 ust. 1 zasadą neutralności podatku VAT. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas prezentowane stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz.270, ze zm. -zwanej dalej: "p.p.s.a.") sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Wskazać należy, iż praktyka sądowa opowiada się za szerokim interpretowaniem użytego w tym przepisie pojęcia "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania" wychodząc poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Zakamycze 2005, str. 302 i nast.). Ekonomika procesowa, a także względy sprawiedliwości mogą przemawiać za potrzebą zawieszenia postępowania z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego skarżonym aktem, jak i przesłanek do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego. Sądowi z urzędu wiadomym jest, że Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 17 marca 2015 r. w sprawie o sygn. akt I FSK 1725/14, na podstawie art. 187 § 1 p.p.s.a. przedstawił do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego wyłaniające się na tle rozpoznawanej sprawy następujące zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości: "Czy w świetle art. 15 ust. 1, art. 86 ust. 1 oraz art. 86 ust. 13 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., nr 177, poz. 1054 ze zm.) gmina ma prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur zakupowych związanych z realizacją inwestycji, które zostały następnie przekazane do gminnego zakładu budżetowego i są przez niego wykorzystywane do sprzedaży opodatkowanej podatkiem od towarów i usług?" W tej sytuacji Sąd uznał, że problem prawny przedstawiony przez skład orzekający do rozpoznania składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego do rozstrzygnięcia na drodze uchwały ma istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Za Naczelnym Sądem Administracyjnym powtórzyć należy przy tej okazji, że jednolitość orzecznictwa – dając stan stałości, pewności i bezpieczeństwa prawnego – służy respektowaniu zasady równości wobec prawa, a przeciwdziałanie rozbieżnościom w orzecznictwie ma szczególne znaczenie właśnie w sferze prawa publicznego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 listopada 2008 r., sygn. akt II GSK 457/08, LEX nr 525898). Mając powyższe na uwadze, Sąd działając w oparciu o art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zawiesił z urzędu niniejsze postępowanie do czasu podjęcia przez NSA stosownej uchwały w przedmiocie zagadnienia przedstawionego w powyższym postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło