I SA/Sz 28/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Joanna Wojciechowska po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J G o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie w sprawie o sygn. akt I SA/Sz 892/14 oddalającym skargę o wznowienie postępowania p o s t a n a w i a: 1) odrzucić zażalenie, 2) oddalić wniosek o wtrzymanie postępowania egzekucyjnego. Postanowieniem z dnia 23 lutego 2016 r. o sygn. akt I SA/Sz 28/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie (zwany dalej "Sądem") odrzucił skargę kasacyjną J G (zwanego dalej "Skarżącym") od postanowienia Sądu z dnia 26 stycznia 2016 r. o odrzuceniu skargi Skarżącego o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem z dnia 8 stycznia 2015 r. o sygn. akt I SA/Sz 892/14, oddalającym skargę Skarżącego o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu z dnia 9 lipca 2009 r. o sygn. akt I SA/Sz 281/09, którym odrzucono skargę Skarżącego na postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 29 grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na wstrzymanie czynności egzekucyjnych. Odpis postanowienia z dnia 23 lutego 2016 r., wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o prawie do wniesienia zażalenia na to orzeczenie, doręczono Skarżącemu w dniu 25 lutego 2016 r. Pismem z 1 marca 2016 r., Skarżący wniósł zażalenie na ww. postanowienie. W uzasadnieniu Skarżący wskazał na niedopełnienie przez ustanowionego dla niego pełnomocnika z urzędu obowiązków, które skutkowało pozbawieniem Skarżącego czynnego udziału w sprawie. Skarżący bowiem nie posiadał wiedzy o wyznaczonym terminie rozprawy, a o wydanym na rozprawie wyroku dowiedział się po kilku miesiącach. Ponadto, tak jak w skardze kasacyjnej z dnia 10 lutego 2016 r., podniósł, że dowody, które zostały dostarczone do Sądu i na których zostały oparte orzeczenia Sądu z dnia 9 lipca 2009 r. sygn. akt I SA/Sz 281/09 i z dnia 8 stycznia 2015 r. sygn. akt I SA/Sz 892/14, (cyt.) "aktualnie są fałszywe, co stanowi naruszenie przepisu art. 273 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.)". Dlatego na podstawie art. 271 pkt 2 p.p.s.a. oraz art. 275 i art. 285a § 1 tej samej ustawy, wnoszę o wznowienie postępowania z przyczyn nieważności, przez sąd który wydał orzeczenia." Jednocześnie, w piśmie z dnia 1 marca 2016 r., Skarżący zwarł wniosek o (cyt.) "wstrzymanie dalszej egzekucji, która jest prowadzona również na podstawie sfałszowanych tytułów wykonawczych, co wykazałem w dowodach, które stanowiły załącznik do skargi z dnia 10 lutego 2016 r." Sąd uznał, co następuje: 1. Zażalenie Skarżącego podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne. Zgodnie z art. 194 § 4 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej "p.p.s.a."), zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinien sporządzić adwokat lub radca prawny. Wskazanego wymogu nie stosuje się, jeżeli takie zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli zażalenie takie wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 w zw. z art. 194 § 4 p.p.s.a.). Ponadto, w sprawach wskazanych w art. 175 § 3 p.p.s.a. zażalenie takie może sporządzić także doradca podatkowy i rzecznik patentowy. Wymóg ten ma na celu zapewnienie zażaleniu odpowiedniego poziomu merytorycznego i formalnego, gdyż temu środkowi odwoławczemu, jak i skardze kasacyjnej stawia się wysokie wymagania formalne, których niezachowanie grozi odrzuceniem pisma bez merytorycznego rozpoznania (art. 175 § 3 w zw. z art. 194 § 4 p.p.s.a.). Zawarte w art. 194 § 4 p.p.s.a. pojęcie "sporządzenie" należy rozumieć jako "napisanie i podpisanie" zażalenia w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej, ponieważ to podpis wprost wskazuje osobę, która sporządziła zażalenie (vide: B. Gruszczyński, A. Kabat [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2013, s. 652 i 559). Obowiązek ustanowiony w art. 194 § 4 p.p.s.a. ma charakter bezwzględny, co oznacza, że żadne szczególne okoliczności nie uprawniają strony do osobistego sporządzenia zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 25 października 2011 r. sygn. akt II OZ 970/11; 7 maja 2014 r., sygn. akt II FZ 543/14 - dostępne w CBOSA: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Ponadto niesporządzenie zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną przez adwokata, radcę prawnego lub podmioty wskazane w art. 175 § 2 lub § 3 p.p.s.a. jest brakiem nieusuwalnym (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 stycznia 2008 r., sygn. akt I OZ 986/07 - dostępne w CBOSA). Na mocy art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Stąd też, stosownie do brzmienia art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, że Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Sądu odrzucające skargę kasacyjną, które to zażalenie nie było napisane i podpisane przez żadnego profesjonalnego pełnomocnika wskazanego w art. 175 p.p.s.a. Tym samym wniesiony przez Skarżącego środek odwoławczy nie spełnia wymogu uregulowanego w art. 194 § 4 p.p.s.a. i podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł o odrzuceniu zażalenia (pkt 1 sentencji). 2. Brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku Skarżącego o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego. W pierwszej kolejności należy wskazać, że przedmiotem kontroli zainicjowanym skargą o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem jest działanie sądu w zwykłym trybie, ponieważ skarga ta jest skierowana przeciwko orzeczeniu sądowemu. Stąd po wniesieniu skargi o wznowienie postępowania sądowego nie znajdują zastosowania wszystkie przepisy dotyczące skargi (vide: K. Sobieralski, Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego, Zakamycze 2003, str. 78). Zgodnie z art. 284 p.p.s.a.: "Wniesienie skargi o wznowienie postępowania nie tamuje wykonania zaskarżonego orzeczenia. W razie uprawdopodobnienia, że zgłaszającemu wniosek grozi niepowetowana szkoda, sąd może wstrzymać wykonanie orzeczenia. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie." Z powyższego przepisu wynika zatem, że składający skargę o wznowienie postępowania może domagać się tylko wstrzymania wykonania orzeczenia sądu, którym zakończyło się postępowanie sądowe objęte skargą o wznowienie. Wniosek o wstrzymanie wykonania nie orzeczenia sądu, ale aktu administracyjnego czy czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa - należy oddalić (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 października 2010 r., sygn. akt II OSK 1337/10; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 stycznia 2012 r., sygn. akt II OSK 2557/11; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 grudnia 2014 r., sygn. akt II OSK 2907/14 – dostępne w CBOSA). Oddaleniu podlegać będą także wnioski o wstrzymanie wykonania aktów lub czynności, co do których przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie udzielają sądowi kompetencji do wstrzymania ich wykonania na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Do takich zaliczyć zaś należy czynności egzekucyjne oraz postępowanie egzekucyjne prowadzone przez właściwy organ egzekucyjny na podstawie ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2014 r., poz. 1619 ze zm.), odnośnie których sądy administracyjne nie są uprawnione do zastępowania administracji publicznej, a jedynie sprawują nad nią kontrolę pod kątem zgodności jej działań z prawem. W rozpoznawanej sprawie Skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania postępowania egzekucyjnego. Wniosek ten należało zatem oddalić, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 284 p.p.s.a. (pkt 2 sentencji).