I SA/Sz 320/09

Dnia 22 kwietnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia NSA – Zofia Przegalińska po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M.M. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi K.W. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uznania zarzutu co do osoby zobowiązanego za nieuzasadniony p o s t a n a w i a przyznać adwokatowi M.M. wynagrodzenie w kwocie [...] ([...]), obejmujące należny podatek od towarów i usług, za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy. Wyrokiem z dnia 23 lipca 2009 r., sygn. akt I SA/Sz 320/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę K.W. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia [...] o nr [...], w przedmiocie uznania zarzutu co do osoby zobowiązanego za nieuzasadniony. Następnie, po rozpatrzeniu wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, postanowieniem z dnia 2 października 2009 r., referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, odmawiając skarżącemu przyznania zwolnienia od kosztów sądowych, ustanowił dla niego adwokata. W dniu 17 listopada 2009 r. K.W. udzielił pełnomocnictwa wyznaczonemu z urzędu adwokatowi – M.M. W dniu 12 kwietnia 2010 r. M.M. złożył w Sądzie odpis opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od opisanego na wstępie wyroku oraz wniosek o zasądzenie na jego rzecz wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy, tj. za sporządzenie przedmiotowej opinii. Wnioskodawca oświadczył jednocześnie, że wynagrodzenie to nie zostało dobrowolnie uiszczone ani w całości, ani w części, oraz że odpis opinii przesłano skarżącemu listem poleconym na adres znajdujący się w aktach sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 244 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej zwanej "P.p.s.a."), w brzmieniu obowiązującym do dnia 9 kwietnia 2010 r., ustanowienie adwokata stanowi uprawnienie strony do udzielenia pełnomocnictwa wyznaczonemu adwokatowi bez ponoszenia przez nią wynagrodzenia i wydatków adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl art. 250 P.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie zaś do art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a., o przyznaniu wynagrodzenia adwokatowi za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków, Sąd orzeka na posiedzeniu niejawnym. Jak stanowi § 19 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm., dalej zwane "rozporządzeniem"), koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 rozporządzenia. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia, stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50 % stawki minimalnej, określonej w pkt. 1 (wynoszącej 240 zł), a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Wynagrodzenie adwokata za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, który nie prowadził sprawy w pierwszej instancji, stanowi zatem kwotę 180 zł netto. Przy czym, zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia w związku z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), wynagrodzenie to należy powiększyć o stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 22 %. Stąd, w rozpoznawanej sprawie, kwota należna pełnomocnikowi z tytułu jego wynagrodzenia wynosi 219,60 zł (180 zł + 39,60 zł należnego podatku od towarów i usług). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. w związku z § 2 ust. 3 i § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia, postanowiono jak na wstępie.