I SA/Sz 397/15

Dnia 14 stycznia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA – Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E.F.-C. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą C. G. i L. O. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Zarządu Województwa [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rozłożenia na raty oraz odmowy umorzenia należności głównej wraz z odsetkami z tytułu środków otrzymanych w ramach umowy o dofinansowanie na realizację projektu p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. E.F.-C. prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą "C.G. i L.O." wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, skargę na decyzję Zarządu Województwa [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rozłożenia na raty oraz odmowy umorzenia należności głównej wraz z odsetkami z tytułu środków otrzymanych w ramach umowy o dofinansowanie na realizację projektu. W treści skargi zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego do czasu rozpoznania skargi przez Sąd, nie podając jego uzasadnienia. Postanowieniem z dnia [...] r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, odmówił Skarżącej wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji z powodu niewykazania żadnych okoliczności, które mogłyby uzasadniać przyznanie Stronie ochrony tymczasowej. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, Skarżąca pismem z dnia 4 czerwca 2015 r., wniosła na powyższe postanowienie zażalenie. Postanowieniem z dnia [...] r., Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie. Pismem z dnia 28 września 2015 r., Skarżąca ponownie złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji będzie skutkowało realnym niebezpieczeństwem likwidacji prowadzonej przez Skarżącą działalności gospodarczej a w konsekwencji wzrostem bezrobocia w regionie. Skarżąca zatrudnia pięciu pracowników. W ocenie Skarżącej, rozważając skutki zapłaty należności określonej zaskarżoną decyzją należy mieć na uwadze wysokość tej należności, która jest znaczna w stosunku do jej możliwości płatniczych. Wykonanie zaskarżonej decyzji zagrozi płynności finansowej Skarżącej i w efekcie doprowadzi do zaprzestania prowadzenia przez nią działalności. Konsekwencją likwidacji "C. G. i L. O." będzie pozbawienie regionu specjalistycznego zakładu, w którym leczona jest otyłość i związane z nią schorzenia. Skutki likwidacji Centrum będą nieodwracalne a szkodę poniesie nie tylko Skarżąca, ale wszyscy mieszkańcy województwa [...] dotknięci lub zagrożeni schorzeniem otyłości czy nietolerancji pokarmowej. Pewnym i nieodwracalnym skutkiem wykonania decyzji organu będzie zwiększenie liczby osób bezrobotnych w regionie, znaczne pogorszenie sytuacji życiowej i materialnej rodzin zatrudnionych przez Skarżącą osób, a także sytuacji samej Skarżącej, która zostanie pozbawiona podstawowego źródła swoich dochodów. W załączeniu Skarżąca przedstawiła umowy o pracę ze swoimi pracownikami, umowę z Narodowym Funduszem Zdrowia nr [...] wraz z aneksem nr 19, PIT 36 i 36L za rok 2014, oświadczenie o zobowiązaniach, wyciąg z podatkowej książki przychodów i rozchodów za 2014 r. oraz strukturę przychodu dla roku 2014. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm. dalej jako: "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie sądów administracyjnych nie budzi wątpliwości, że przedmiotem wstrzymania mogą być wyłącznie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają tego wykonania, a tym samym takie, które wywołują skutki materialnoprawne (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 maja 2005 r., sygn. akt I OZ 371/05). Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają nałożone na niego obowiązki, oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. Zasadniczo więc cechy wykonalności nie posiadają decyzje lub postanowienia odmowne. W niniejszej sprawie, wniosek Skarżącej o wstrzymanie wykonania dotyczy decyzji w której odmówiono umorzenia należności głównej wraz z odsetkami z tytułu środków otrzymanych w ramach umowy o dofinansowanie na realizację projektu i rozłożono na raty zapłatę ww. zaległości. Ten rodzaj aktu administracyjnego nie nosi znamion wykonalności, na co wielokrotnie wskazywano w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. postanowienie NSA z 28 lutego 2008r. sygn. akt I FSK 431/07, Lex nr 471074) wyjaśniając, że możliwe jest wstrzymanie wykonania tych aktów administracyjnych, które dokonują zmian w zakresie praw lub obowiązków strony. Natomiast w żadnym przypadku nie mogą podlegać wykonaniu akty administracyjne odmawiające przyznania uprawnień, jak na przykład umorzenia lub rozłożenia na raty zaległości podatkowych. Akty te niczego bowiem nie zmieniają w zakresie praw lub obowiązków strony. Skoro zatem decyzja odmawiająca umorzenia należności głównej wraz z odsetkami oraz orzekająca o rozłożeniu na [...] miesięcznych rat spłaty należności, nie nakłada na Stronę żadnych obowiązków, bo takie obowiązki wynikają z decyzji, z dnia [...] r. określającej wysokość zwrotu otrzymanych środków, która to decyzja nie była przez Skarżącą kwestionowana i w związku z tym stała się ostateczna (z dniem 17 grudnia 2013 r.), tym samym nie można uznać, że ww decyzja z dnia [...] r., może spowodować u Skarżącej wystąpienie znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W przypadku tego rodzaju aktu nie mają bowiem zastosowania ustawowe przesłanki uzasadniające zastosowanie ochrony tymczasowej. Mając na uwadze powyższe, Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.