I SA/Sz 456/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA – Jolanta Kwiecińska po rozpatrzeniu w Wydziale I w dniu 26 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "W." Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z jej skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji S. z dnia [...] nr [...]; [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za [...] p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] nr [...]; [...] Pismem z dnia [...] "W." Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. (dalej: "Skarżąca"), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] nr [...]; [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za [...]. W skardze zamieszczony został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca powołując się na treść art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") wskazała, że wykonanie decyzji przed uprzednim rozpatrzeniem sprawy przez Sąd niesie za sobą niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wyjaśniła również, że jest spółką kapitałową z siedzibą w Polsce, prowadzącą działalność gospodarczą w sektorze energii odnawialnej, dotyczącą elektrowni wiatrowych, od fazy deweloperskiej poprzez ich budowę, uruchomienie i eksploatację, a ponadto jest właścicielką farmy wiatrowej S. Skarżąca w uzasadnieniu wniosku opisała, że w roku [...] nastąpiło podniesienie wartości podatku od nieruchomości, który zobowiązana jest uiszczać do gminy. Ponadto rok [...] zaowocował również drastycznym spadkiem rynkowych cen zielonych certyfikatów, których poziom jest obecnie najniższy od [...] lat i kształtuje się w okolicach [...] % ich pierwotnej wartości. Zdaniem Skarżącej wymienione czynniki negatywnie wpływają na opłacalność dalszego prowadzenia działalności. Ponadto Skarżąca ocenia swoją sytuację finansową jako napiętą lecz stabilną. Prognozuje jednak, iż jej sytuacja ulegnie pogorszeniu w wyniku kumulacji negatywnych zdarzeń rynkowych, czterokrotnego wzrostu obciążenia z tytułu podatku od nieruchomości, spadku rynkowej ceny zielonych certyfikatów oraz realizacji spornej decyzji. Skarżąca wyjaśniła ponadto, że elektrownie wiatrowe zostały wybudowane ze środków pochodzących z kredytu bankowego, środków pochodzących od udziałowców spółki (wniesiony kapitał zakładowy spółki oraz pożyczki) i dotacji. Zdaniem Skarżącej istnieje prawdopodobieństwo, iż nie będzie ona w stanie na bieżąco obsługiwać ww. kredytu. Niemożliwe wydaje się także zwiększenie limitu kredytowego na sfinansowanie powyższych negatywnych zmian rynkowych w branży energetyki wiatrowej oraz wykonalności decyzji. Skarżąca podkreśliła, że na skutek wypełnienia spornego zobowiązania publicznoprawnego powstanie szkoda, której skutki będą nieodwracalne. Dodatkowo wskazała, że w świetle przytoczonych w sprawie zarzutów, które skutkować powinny uchyleniem decyzji wstrzymanie wykonania decyzji spowoduje zaoszczędzenie przez Skarb Państwa ewentualnych kosztów związanych z egzekucją a następnie zwrotem nienależnie pobranej kwoty na rachunek podatnika wraz z należnymi odsetkami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie u z n a ł, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 P.p.s.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, zgodnie z przepisem art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego prawa złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Jak wynika z przytoczonej powyżej regulacji prawnej, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez skarżącego we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno więc odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do skarżącego wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Skarżący powinien wykazać, że w sytuacji faktycznej, w jakiej się znajduje, wykonanie decyzji powodować będzie znaczną szkodę bądź trudne do odwrócenia skutki (por. postanowienie NSA z dnia 4 października 2010 r., o sygn. akt II FZ 460/10 – orzeczenie dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Brak wskazania we wniosku tych przyczyn uniemożliwia sądowi merytoryczną jego ocenę. Ponadto Sąd nie jest władny, przed rozpoznaniem wniosku o wstrzymanie aktu lub czynności, wzywać skarżącego do przedłożenia dokumentów wskazujących na istnienie przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 4 listopada 2013 r., sygn. akt I FZ 404/13 - orzeczenie dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Z uwagi na treść art. 61 § 3 P.p.s.a. uzasadnienie rozpoznawanego wniosku powinno precyzyjnie opisywać aktualną sytuację finansową i majątkową Skarżącego, tak by sąd rozpoznający wniosek doszedł do przekonania, że uiszczenie kwot wynikających z zaskarżonej decyzji rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia Skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sytuacja finansowa Skarżącej została przedstawiona jedynie w sposób ogólny, brak natomiast jakichkolwiek dokumentów zawierających dane w tym zakresie. Sąd nie był w stanie ustalić jaki majątek Skarżąca posiada i jakie aktualnie osiąga dochody, co uniemożliwiało ustalenie jaki poniesie uszczerbek w wyniku uiszczenia, bądź wyegzekwowania określonej przez organ kwoty zobowiązania wynikającego z zaskarżonej decyzji w przedmiocie podatku od towarów i usług za [...]. Sąd zwraca uwagę, że na etapie rozstrzygania o zasadności udzielenia Skarżącej ochrony tymczasowej Sąd nie ocenia merytorycznych zarzutów zawartych w skardze, gdyż niweczyłoby to sądową kontrolę legalności aktu administracyjnego, jakim jest zaskarżona w sprawie decyzja. Tym samym argument Skarżącej, iż przytoczone w sprawie zarzuty skutkować powinny uchyleniem decyzji wstrzymanie wykonania decyzji spowoduje zaoszczędzenie przez Skarb Państwa ewentualnych kosztów związanych z egzekucją a następnie zwrotem nienależnie pobranej kwoty na rachunek podatnika wraz z należnymi odsetkami, nie może przesądzać o zastosowaniu ochrony tymczasowej. Sąd mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.