I SA/Sz 484/15

Dnia 29 kwietnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA – Anna Sokołowska po rozpatrzeniu w dniu 29 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. N. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług za kwiecień 2013 r. p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji M.N., pismem z dnia 25 marca 2015 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w S. z dnia [...] r., nr [...] określającą w podatku od towarów i usług nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy wskazany przez podatnika za kwiecień 2013 r. w wysokości [...] zł. W treści skargi zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Uzasadniając wniosek Skarżący wskazał, że organ rozpoczął egzekucję świadczeń pieniężnych, a także przedstawił zarzuty w sprawie popełnienia przestępstwa skarbowego, co stanowi niebezpieczeństwo wyrządzenia Skarżącemu znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków. Organ odwoławczy postanowieniem z dnia [...]r. nr [...] odmówił Skarżącemu wstrzymania wykonania przedmiotowej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej zwanej: "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, zgodnie z przepisem art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z art. 61 § 3 in fine p.p.s.a. możliwe jest wstrzymanie wykonania aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, także decyzji organu I instancji, lecz pod warunkiem, że wywołuje ona skutki materialnoprawne (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 lipca 2013 r., sygn. akt II OSK 1468/13, dostępne na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Stosownie do treści przytoczonych powyżej przepisów, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku, okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Trudne do odwrócenia skutki prowadzić powinny do zmiany rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy znacznym nakładzie sił i środków. Przesłankami uzasadniającymi wstrzymanie wykonania aktu, są skutki i szkoda przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu (por. postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2004 r., OZ 889/04, niepublikowane; postanowienie NSA z dnia 8 grudnia 2004 r., OZ 694/04, niepublikowane; postanowienie z dnia 9 marca 2005 r., II OZ 52/05, LEX nr 1405519). Uzasadnienie wniosku powinno więc odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności), świadczących o tym, że w stosunku do Skarżacej wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Skarżący powinien poprzeć swoje twierdzenia stosownymi materiałami, dokumentami źródłowymi, dotyczącymi w szczególności jego sytuacji finansowej oraz majątkowej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2004 r., sygn. akt GZ 120/04, dostępne na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Zadaniem Sądu jest zbadanie, czy argumenty przedstawione przez Skarżącego przemawiają za uwzględnieniem wniosku. W razie wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, które wynikają z okoliczności sprawy, Sąd powinien wziąć je pod uwagę z urzędu (por. postanowienie NSA z dnia 26 marca 2008 r., I OZ 181/08, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: www. orzeczenia.nsa.gov.pl). Każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość powodującą określony skutek finansowy. Ponadto podkreślić należy, że wykonanie aktu administracyjnego, zwykle wiąże się z dolegliwością dla podatnika, ale taka dolegliwość sama w sobie nie uzasadnia wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący nie uprawdopodobnił jakiejkolwiek konkretnej okoliczności, która wskazywałaby na fakt, że wyrządzona może zostać znaczna szkoda lub spowodowane trudne do odwrócenia skutki. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczająca sama wzmianka o wszczęciu przez organ postępowania egzekucyjnego oraz podjęcie przez niego innych kroków związanych z odpowiedzialnością karnoskarbową Skarżącego. Konieczność uprawdopodobnienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione zostały przesłanki wymienione w art. 61 § 3 p.p.s.a. przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji, spoczywa na Skarżącym. Niezbędne jest, wskazanie, że w przypadku wykonania decyzji stronie grozi konkretna szkoda, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Wykonanie bowiem decyzji dotyczącej należności pieniężnej nie w każdym przypadku musi łączyć się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub z trudnymi do odwrócenia skutkami (por. Jan Paweł Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wydanie II, Warszawa 2006 oraz postanowienie NSA z 15 grudnia 2004 r., GZ 127/04 i z 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04, dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd stwierdza, że Skarżący nie wykazał zaistnienia żadnej z przesłanek zawartych w ww. przepisie. W szczególności, Skarżący nie wykazał okoliczności, które mogłyby uzasadniać powstanie znacznej szkody, w rozumieniu uszczerbku w majątku, będącego skutkiem wykonania powyższych decyzji, w tym realnych kosztów, jakie musiałby ponieść. Skarżący nie opisał również swojej sytuacji materialnej. Sąd nie jest zobowiązany z urzędu ustalać, czy wynikająca z decyzji kwota jest wartością, której utrata stanowi dla Skarżącego znaczną szkodę. Ponadto wskazać należy, że postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności wydane jest wyjątkowo, na wniosek Skarżącego i nie stosuje się w odniesieniu do niego treści art. 49 p.p.s.a. W przypadku nieuzasadnienia lub niedostatecznego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności przewodniczącego nie ma obowiązku wzywania Skarżącego do jego uzupełnienia lub poprawienia, a inicjatywa dowodowa i odpowiedzialność za skuteczność złożonego wniosku spoczywa w całości na wnioskodawcy (por. postanowienie NSA z dnia 5 grudnia, sygn. akt II GZ 455/12, dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając powyższe na uwadze, ze względu na fakt, że Skarżący nie wykazał istnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., które uzasadniałyby wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, orzeczono jak w sentencji na podstawie wyżej powołanych przepisów.