I SA/Sz 508/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Kazimiera Sobocińska, Sędziowie Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka, Sędzia NSA Zofia Przegalińska (spr.), Protokolant Lidia Maląg, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 lutego 2008 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za maj 2005 r. oddala skargę Decyzją z dnia [...], wydaną z powołaniem się na przepisy art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa ( Dz. U z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz art. 2 pkt 6, art. 5 ust. 1, art. 15 ust. 1 i ust. 2 , art. 19 ust 1 , art. 29 ust. 1 , art. 41 ust. 1, art. 96 ust. 1 ,art. 99 ust. 1 art. 103 ust. 1 , art. 113 ust.13 pkt 1 lit. d ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U Nr 54, poz.535 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w S. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] określającą M. S. zobowiązanie w podatku od towarów i usług za maj 2005 r. w wysokości [...] zł. Z uzasadnienia decyzji organu odwoławczego wynika, iż do wydania decyzji przez organ pierwszej instancji doszło w następstwie przeprowadzonej przez ten organ kontroli w zakresie obowiązku w podatku od towarów i usług, w trakcie której stwierdzono, iż M. S. dokonała m.in. następujących transakcji zakupu nieruchomości: - działki nr [...] z obrębu nr 2 o obszarze 4.062 m2, położonej w K. P. przy ul. W. [...], zabudowanej pawilonem handlowym "C.", stanowiącym odrębny od gruntu przedmiot własności, za łączną kwotę w wysokości [...] zł. Umowa została zawarta w formie aktu notarialnego sporządzonego dnia 23.12.2002r., - działki nr [...] z obrębu nr 13 miasta S. o obszarze 0,0737 ha, położonej w S. przy ul. 1 M. [...], zabudowanej budynkiem o powierzchni użytkowej 607,10 m2, przeznaczoną w planach zagospodarowania przestrzennego pod teren lokalizacji usług skoncentrowanych, za łączną kwotę w wysokości [...] zł. Umowa została zawarta w formie aktu notarialnego sporządzonego dnia 17.09.2003r., - działki niezabudowanej nr [...], z obrębu nr 13 o obszarze 5.542 m2, położonej w S. przy ul. J. P. , za łączną kwotę [...] zł. Umowa zawarta została w formie aktu notarialnego sporządzonego dnia 16.06.2004r - działek nr [...] o obszarze 31 m2 i nr 117/9 o obszarze 809 m2, obie działki obręb nr 32 – D., położone w S. przy ul. G. [...]. Działka nr 117/9 zabudowana jest budynkami stanowiącymi odrębny od gruntu przedmiot własności, tj.: administracyjnym o powierzchni użytkowej 182,80 m2 i powierzchni piwnic 136,40 m2 oraz socjalnym o powierzchni użytkowej 39,90 m2, za łączną kwotę w wysokości [...] zł. Umowa zawarta została w formie aktu notarialnego sporządzonego dnia 14.06.2005r. Ponadto w czasie przeprowadzonych czynności kontrolnych stwierdzono, iż M. S. dokonała sprzedaży: -udziału w nieruchomości stanowiącej działkę nr [...] z obrębu nr 2, zabudowanej pawilonem handlowym "C.", położnej w K. P. przy ul. W. [...], za kwotę [...] zł. Umowa sprzedaży została zawarta w formie aktu notarialnego sporządzonego dnia 17.06.2003r., - nieruchomości niezabudowanej stanowiącej działkę nr [...] z obrębu nr 13, o obszarze 5.542 m2, położonej w S. przy ul. J. P. , za kwotę [...] zł. Umowa sprzedaży została zawarta w formie aktu notarialnego sporządzonego dnia 05.05.2005r. Nieruchomość ta została sprzedana Spółce z o. o. "K" z siedzibą w P. przy ul. P. [...]. Organ pierwszej instancji ustalił, iż strona od dnia 23.12.2002r., tj. od dnia uzyskania zaświadczenia z Wydziału Prywatyzacji i Aktywizacji Gospodarczej Urzędu Miejskiego w S. (obecnie Wydział Działalności Gospodarczej i Przedsiębiorczości), o dokonanym wpisie do ewidencji działalności gospodarczej, do chwili zawarcia wyżej opisanych transakcji sprzedaży, w tym do dnia transakcji sprzedaży nieruchomości położonej w S. przy ul. J. P., nie złożyła w Pierwszym Urzędzie Skarbowym w S. zgłoszenia rejestracyjnego w zakresie podatku od towarów i usług - V AT- R. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w S. uznał, iż transakcje zakupu nieruchomości opisanych powyżej, dokonywane były przez podatniczkę w celu ich sprzedaży, stanowiły więc działalność gospodarczą w myśl przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Były również zgodne ze zgłoszonym przez stronę w 2002 r. przy składaniu wniosku o dokonanie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej przedmiotem działalności - m. in. obrót nieruchomościami. Wpis ten został zmieniony 9.01.2006.r. i dotyczył punktu 4 zaświadczenia, wskazującego przedmiot działalności gospodarczej, który do dnia zgłoszenia zmiany miał brzmienie: pośrednictwo ubezpieczeniowe, obrót nieruchomościami, usługi marketingowe. Natomiast po zmianie w punkcie tym wpisano: ubezpieczenia pozostałe, obsługa nieruchomości na własny rachunek, badanie rynku i opinii publicznej. Zmianie nie uległa data rozpoczęcia działalności gospodarczej. Organ podatkowy I instancji stwierdził, iż M. S. dokonując w dniu 05.05.2005r. dostawy nieruchomości niezabudowanej, stanowiącej działkę nr [...] z obrębu nr 13, o obszarze 5.542 m2, położonej w S. przy ul. J. P., za kwotę [...] zł. stała się, z uwagi na brzmienie art. 113 ust. 1 oraz ust. 13 pkt 1 lit. d) w związku z art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Jak ustalono bowiem w prowadzonym postępowaniu, w dniu sprzedaży ww. nieruchomość stanowiła teren przeznaczony pod zabudowę. Wynika to z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "KASZUBSKA-I" w S., zatwierdzonego przez Radę Miasta Szczecinek uchwałą nr XIX/197/04 z dnia 14.09.2004r., ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Województwa Zachodniopomorskiego z dnia 2 grudnia 2004r. nr 86, poz. 1606. W konsekwencji, po przeprowadzeniu postępowania, Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w S. wydał w dniu 6.03.2007 r. decyzję określającą M. S. zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za maj 2005r. w wysokości [...] zł. W odwołaniu pełnomocnik podatniczki zarzucił sprzeczność istotnych ustaleń organu podatkowego I instancji z treścią zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego poprzez przyjęcie, iż podatniczka prowadziła działalność gospodarczą w zakresie obrotu nieruchomościami, a podejmowane przez nią czynności miały charakter zorganizowany i ciągły. W odwołaniu podniesiono, że po wejściu w życie ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług, strona nabyła i sprzedała tylko nieruchomość położoną w S. przy ul. J. P., oraz nabyła nieruchomość zabudowaną budynkiem (administracyjnym i socjalnym), położoną w S. przy ul. G. Zdaniem pełnomocnika brak jest przesłanek do stwierdzenia, iż podatniczka miała zamiar dokonywania sprzedaży nieruchomości w sposób częstotliwy, skoro w ciągu dwóch lat dokonała tylko jednej sprzedaży. Ponadto do marca 2006r. M. S. nie prowadziła działalności gospodarczej, a podejmowane przez nią czynności nie nosiły cech zorganizowania i ciągłości. Pełnomocnik podatniczki wskazał, iż art. 15 ust. 2 ustawy odnosi się do działalności gospodarczej. Oznacza to, iż podstawową przesłanką uznania osoby dokonującej czynności, za podatnika podatku od towarów i usług, jest ustalenie, iż jej działania noszą cechy działalności gospodarczej. Stwierdził, że w takim przypadku niezbędnym jest odwołanie się do definicji działalności gospodarczej zawartej w art. 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2004r. Nr 173, poz. 1807 z późno zm.). zgodnie z którym działalność gospodarcza musi być wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły. Nie sposób dopatrzeć się, zdaniem pełnomocnika u strony cech ciągłości. Biorąc pod uwagę, iż na przestrzeni 3 lat i 4 miesięcy dokonała transakcji dotyczących czterech nieruchomości, z czego sprzedała jedynie jedną, a w przypadku jednej nieruchomości było to zbycie udziału we współwłasności, nie nosi to zatem w żaden sposób cech ciągłości. W odwołaniu wskazano też, że nie można mówić o żadnej formie zorganizowania, bowiem podatniczka nie ma biura, nie dokonuje ogłoszeń, ani prasowych, ani w internecie, mających za przedmiot oferowanie nieruchomości do sprzedaży. Zdaniem pełnomocnika powyższe prowadzi do wniosku, iż nie może być podatniczka uznana za handlowca, za osobę prowadzącą działalność gospodarczą. Brak jest także dowodu, aby w dniu 05.05.2005r. M. S. miała zamiar i wolę prowadzenia działalności gospodarczej, której przedmiotem byłaby sprzedaż nieruchomości. Utrzymując w mocy decyzję Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w S., organ odwoławczy w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia powołał się na stosowne regulacje ustawy o podatku od towarów i usług : art. 5 ust.1,art. 7 ust. 1, art.2 pkt 6, art.15 ust.1 i 2, art.41 ust.1, art.43 ust.1 pkt 9, art.29 ust 1, art.113 ust 1, art. 113 ust.13 pkt 1 lit.d, art. 96 ust1. art.99 ust 1, które w odniesieniu do ustalonego stanu faktycznego, zdaniem organu wskazują, iż podatniczka M. S. jest podatnikiem od podatku od towarów i usług i nie dopełniła obowiązku złożenia zgłoszenia rejestracyjnego od dokonanych czynności sprzedaży nieruchomości. Organ drugiej instancji podał, że jak wynika z akt sprawy M. S., od dnia uzyskania zaświadczenia o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej, tj. od 10.12.2002r. do 08.03.2006r. dokonała zakupu niżej wymienionych nieruchomości, tj.: -dnia 23.12.2002r. nieruchomość położona w K. P. przy ul. W. [...] -dnia 17.09.2003r. nieruchomość położona w S. przy ul. M [...] -dnia 16.06.2004r. nieruchomość położona w S. przy ul. J. P. -dnia 14.06.2005r. nieruchomość położona w S. przy ul. G. [...] -dnia 07.03.2006r. nieruchomość położona w S., zabudowana dwoma budynkami mieszkalno-usługowymi Ponadto organ odwoławczy podał, iż strona zmierzała zakupić niżej opisane nieruchomości: -dnia 12.07.2005r. nieruchomość rolną stanowiącą niezabudowaną działkę nr [...], o obszarze 4.923m2, położoną w R., gmina K., powiat s., województwo z., pod warunkiem, że Agencja Nieruchomości Rolnych nie wykona prawa pierwokupu na podstawie ustawy z dnia kwietnia 2003r. o kształtowaniu ustroju rolnego (akt notarialny z dnia 12.07.2005r.). Jednakże postanowieniem z dnia 28.02.2006r.,Sąd Rejonowy w Stargardzie Szczecińskim V Wydział Ksiąg Wieczystych w Stargardzie Szczecińskim postanowił oddalić wniosek M. S. o dokonanie wpisu prawa własności ww. nieruchomości, z uwagi na złożenie wniosku przez syndyka masy upadłości o wpis ostrzeżenia o ogłoszeniu upadłości przez zbywcę przedmiotowej nieruchomości. -dnia 18.11.2005r. nieruchomość niezabudowaną stanowiącą działkę nr [...] z obrębu nr 19 K., o obszarze 0,0377 ha, pod warunkiem, że Agencja Nieruchomości Rolnych nie wykona prawa pierwokupu na podstawie art. 29 ust. 4 ustawy z dnia 19 października 1991r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa (akt notarialny z dnia 18.11.2005r.,- warunkowa umowa sprzedaży). Nie doszło jednak do skutecznego zakupu tej nieruchomości, bowiem aktem notarialnym z dnia 10.03.2006r., nastąpiło rozwiązanie wyżej opisanej warunkowej umowy sprzedaży. Organ odwoławczy wskazał, że niespornym w niniejszej sprawie jest fakt dokonania przez M. S. sprzedaży niżej wymienionych nieruchomości, tj.: 1)udziału w nieruchomości stanowiącej działkę nr [...] z obrębu nr 2, zabudowanej pawilonem handlowym "C.", położnej w K. P. przy ul. W. [...], (akt notarialny z dnia 17.06.2003r.), 2)nieruchomości niezabudowanej stanowiącej działkę nr [...] z obrębu nr 13, o obszarze 5.542 m2, położonej w S. przy ul. J. P., (aktu notarialny z dnia 05.05.2005r.). Nieruchomość ta stanowiła teren przeznaczony pod zabudowę, co zostało szczegółowo opisane na stronie 3 i 4 niniejszej decyzji. Zdaniem organu II instancji w świetle powyższego niewątpliwym jest, iż wyżej opisane transakcje sprzedaży były realizowane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami. W okolicznościach niniejszej sprawy podatniczka jako osoba fizyczna jeżeli dokonuje zakupu i sprzedaży nieruchomości, z zamiarem powtarzania tych czynności, to czynności te należy zakwalifikować jako działalność gospodarczą w rozumieniu przepisu art. 15 ust. 2 ustawy, zaś osoba je wykonująca uzyskuje status podatnika podatku od towarów i usług. Odpierając zarzut pełnomocnika odnośnie błędnej interpretacji art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług organ odwoławczy zauważył, iż z przepisu tego wynika, że działalność gospodarcza winna cechować się powtarzalnością wykonywanych czynności. W ustawie o podatku od towarów i usług brak jest definicji słowa częstotliwy. W tej sytuacji organ powołał się na Popularny Słownik Języka Polskiego (rok wydania 2000)zgodnie z którym "częstotliwy" to "występujący często, powtarzający się wielokrotnie". Organ wskazał także, iż w myśl przepisów ustawy, działalnością jest nawet jednorazowo wykonana czynność, jeżeli wiąże się z nią zamiar podatnika wykonywania w sposób częstotliwy. To również, z powodu braku definicji ustawowej organ przyjął znaczenia potocznego słowa - zamiar, co oznacza "to, co ktoś zamierza", "dążyć do czegoś, zamierza coś osiągnąć", bądź "intencję zrealizowania czegoś", patrz - Słownik Języka Polskiego PWM 1996 r., (wyrok NSA w Szczecinie z dnia 21.06.2000 r., sygn. akt SA/S z 571/99). Organ podkreśla, że dla uznania dostaw za dokonywane w sposób częstotliwy decydujące znaczenie ma sam zamiar dokonywania dostaw, a nie działanie, które będzie tylko mniej lub bardziej udaną realizacją tego zamiaru. Mając na uwadze powyższe Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził ,iż dokonując w dniu 05.05.2005r. czynności sprzedaży wyżej opisanej nieruchomości, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami, M. S. stała się z tym dniem czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług zgodnie z obowiązującymi od 01.05.2004r. przepisami ustawy o podatku od towarów i usług. W odpowiedzi na zarzut pełnomocnika strony ,iż po wejściu w życie ustawy z dnia 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług, do dnia wydania skarżonej decyzji podatniczka dokonała tylko jednej sprzedaży nieruchomości, organ wykazał że mija się to z jego ustaleniami. Z akt sprawy wynika iż M. S. po wejściu w życie ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług dokonała też dnia 08.09.2006r. sprzedaży: - ½ udziału w zabudowanej nieruchomości stanowiącej działkę nr [...] z obrębu nr 2, położnej w K. P. przy ul. W. [...]. Własność powyższej nieruchomości strona nabyła na podstawie umowy sprzedaży w 2002r. od spółdzielni, (akt notarialny z dnia 23.12.2002r.), - niezabudowanej nieruchomości, położonej w K. P. przy ul. S. [...], stanowiącej działkę nr 200/2, o powierzchni 652m2. Własność powyższej nieruchomości strona nabyła na podstawie umowy sprzedaży od osoby fizycznej w 2006r., udokumentowanej aktem notarialnym z dnia 19.06.2006r. Dyrektor Izby Skarbowej w S. zgodził się ze stanowiskiem organu I instancji iż od grudnia 2002 r. do marca 2006 r. podatniczka zarejestrowana była w ewidencji działalności gospodarczej i w ramach przedmiotu tej działalności tj. m.in. obrotu nieruchomościami, dokonując dnia 5 maja 2005 r. sprzedaży nieruchomości położonej w S. przy ul. J. P. nie dopełniła obowiązku wynikającego z art. 96 ust. 1 i art. 99 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług w zakresie złożenia zgłoszenia rejestracyjnego V AT-R oraz deklaracji podatkowej dla podatku od towarów i usług V A T -7 za maj 2005r. Organ odwoławczy nie zgodził się z zarzutem pełnomocnika, iż nieprecyzyjnie i nieprawidłowo ustalił stan faktyczny. W toku prowadzonego postępowania organ podatkowy I instancji jako dowód dopuścił wszystko co mogło przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie było sprzeczne z prawem, zebrał i w sposób wyczerpujący rozpatrzył cały materiał dowodowy dokonując skrupulatnej analizy zebranego materiału, z uwzględnieniem całokształtu ocenianych okoliczności w ich wzajemnym powiązaniu. Powyższa decyzja ostateczna została zaskarżona przez pełnomocnika M. S., do sądu administracyjnego z powodu jej niezgodności z prawem. Domagając się uchylenia w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji w skardze zarzucono: sprzeczność ustaleń organu I instancji z treścią zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego poprzez przyjęcie, że M. S. w maju 2005 r. prowadziła działalność gospodarczą w zakresie obrotu nieruchomościami a zawarcie przez nią z "K." Spółka z o.o. umowy sprzedaży nieruchomości położonej w S. przy ul. J. P. w dniu 25.05.2005 r. wskazuje że miała zamiar w sposób częstotliwy wykonywać tego typu czynności, podczas gdy: 1) po wejściu w życie ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (ustawy o VAT)skarżąca nabyła tylko nieruchomość przy ul. J. P. w S., którą sprzedała, oraz nieruchomość zabudowaną budynkiem mieszkalnym przy ul. G. w S. 2) po wejściu w życie ustawy o VAT skarżąca dokonała tylko sprzedaży nieruchomości przy ul. J. P. w S., 3) brak przesłanek do uznania, iż skarżąca miała zamiar dokonywania sprzedaży nieruchomości w sposób częstotliwy, skoro w przeciągu niecałych 2 lat dokonała tylko jednej sprzedaży, 4) do marca 2006r., skarżąca M. S. nie prowadziła działalności gospodarczej, a podejmowane przez nią czynności nie nosiły cech zorganizowania i ciągłości, Ponadto w skardze zarzucono naruszenie prawa procesowego, a to art. 187 § 1 w związku z art. 199 Ordynacji podatkowej, poprzez uznanie za udowodniony "zamiar" podatnika, podczas gdy z oświadczenia złożonego przez skarżącą, znajdującego się w aktach sprawy, wprost wynika, że nie mogła ona mieć zamiaru prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami w maju 2005 r., a przesłuchania strony na tę okoliczność nie przeprowadził ani organ I, ani II Instancji. Zdaniem pełnomocnika, nie można uznać, iż M. S., dokonując przedmiotowej sprzedaży nieruchomości była podatnikiem podatku od towarów i usług, zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Na przestrzeni dwóch lat - od dnia wejścia w życie ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług do marca 2006 , skarżąca dokonała sprzedaży tylko jednej nieruchomości - przy ul. J. P. w S. Sprzedaż ½ udziału nieruchomości, na którą powołuje się organ, miała miejsce na rzecz wspólników - w 2003 r., a zatem przed wejściem w życie ustawy o VAT, natomiast ½ udziału sprzedana została, co wskazał sam organ, dnia 8 września 2006 r. , a zatem ponad rok po maju 2005 r. , którego dotyczyła kontrola. Zdaniem pełnomocnika podatniczki żadna z tych transakcji nie może stanowić argumentu za "częstotliwością" sprzedaży w maju 2005 r. ani nie wskazywała na zamiar prowadzenia działalności w zakresie obrotu nieruchomościami. Dokonanie jednej czynności sprzedaży nie może być uznane za okoliczności wskazujące na zamiar dokonywania takich samych czynności w sposób częstotliwy. Na poparcie swego stanowiska skarżący przytoczył poglądy doktryny. Nie jest działalnością handlową, a zatem działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, sprzedaż majątku osobistego, który został kupiony na własne potrzeby, a nie w celu odsprzedaży (J. Zubrzycki, Leksykon VAT 2006, Wrocław 2006, str. 349). Zdaniem strony skarżącej wykładnia językowa prowadzi do wniosku, że ustawodawca jednoznacznie uzależnił opodatkowanie sprzedaży gruntu od celu jego nabycia, tj. odsprzedaży. To organ podatkowy, zgodnie z art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej, wykazać musi, że nieruchomość została nabyta w celu ich sprzedaży, a towarzyszące temu okoliczności wskazują na zamiar kontynuowania tego rodzaju sprzedaży. W niniejszej sprawie organ tego nie wykazał. Ponadto skarżący wskazał na: - wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego, sygn. akt I FSK 603/06, w którym uznano, iż uzasadnione jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników, nawet jeśli dokonują czynności dostawy towarów, jeśli dokonują sprzedaży majątku osobistego, który nie został nabyty w celu odsprzedaży, - wyrok Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości (C 415/98), zgodnie z którym podatnik, który nabywa składnik kapitału w celu wykorzystania go zarówno w celach gospodarczych, jak i prywatnych, może go zachować w całości w majątku prywatnym i wyłączyć go z opodatkowania. Podobne stanowisko zajął też Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 26.01.2007r. sygn. akt I SN / Wr 1688/06, -wyrok ETS C-268/83 w sprawie Rompelman, w którym podkreślono, że jednym z istotnych warunków zasady neutralności podatku od towarów i usług jest gwarancja, że wszelka działalność gospodarcza, niezależnie od jej celu lub rezultatu, jest opodatkowana w sposób całkowicie neutralny, pod warunkiem, że działalność ta podlega temu podatkowi. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w S. wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i zarzuty skargi uznając za nietrafne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje: Skarga okazała się nieuzasadnioną, nie zachodzą bowiem podstawy do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja ostateczna nie odpowiada prawu w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Według art. 5 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu VAT podlega odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju, przez co według art. 7 ust. 1 tej ustawy rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Z kolei, art. 15 ust. 1 i 2 stanowią, że podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela stanowisko wyrażone w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 czerwca 2000 r. sygn. akt SA/Sz, iż istotne znaczenie dla zrozumienia treści tego przepisu ma wykładania użytego zwrotu "w okolicznościach wskazujących na zamiar ich wykonywania w sposób częstotliwy". Trafnie organy podatkowe sięgnęły, z powodu braku definicji ustawowej ,do wyjaśnienia potocznego znaczenia słowa zamiar, co oznacza "to, co ktoś zamierza", "dążyć do czegoś, zamierzać cos osiągnąć", bądź intencje zrealizowania czegoś " (Słownik Języka Polskiego PWN 1966, t.II, str.867). A zatem gdy ustawa o podatku VAT, obowiązek podatkowy wiąże z określonymi czynnościami, to koniecznym jest wykazanie, że intencją podmiotu dokonującego określonej czynności, która wywołuje skutki prawnopodatkowe, było dokonywanie tej czynności wielokrotnie i że taki zamiar dokonywania czynności wielokrotnie istniał w chwili dokonywania tej czynności. W niniejszej sprawie bezsporne są okoliczności dotyczące nabycia oraz sprzedaży przez M. S. nieruchomości, z których wynika, że w dniu 16 czerwca 2004 r. podatniczka nabyła działkę niezabudowaną nr [...], z obrębu nr 13 o obszarze 5.542 m2, położonej w S. przy ul. J. P., za łączną kwotę [...] zł. Następnie 5 maja 2005 r. odsprzedała tą działkę spółce "K." za kwotę [...] zł. Z akt sprawy jednoznacznie wynika, iż M. S. w latach 2002- 2006 nabyła 5 nieruchomości, w tym 2 sprzedała. Ponadto podatniczka zamierzała zakupić 2 nieruchomości, których warunkowa umowa sprzedaży nie doszła do skutku. Mając na uwadze powyższe Sąd podziela stanowisko organu II instancji, iż dokonana przez organy podatkowe ocena materiału dowodowego uwzględniająca również sprzedaż i kupno innych nieruchomości, od momentu zarejestrowania działalności gospodarczej przez podatniczkę, nie może budzić zastrzeżeń zarówno z punktu widzenia jej wszechstronności i zupełności, prowadząc do pełnego obrazu stanu faktycznego sprawy. Biorąc pod uwagę ustalony stan faktyczny, organy podatkowe prawidłowo zatem uznały, że w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług chodziło tutaj o działalność gospodarczą obejmującą między innymi taką działalność, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Skarżąca składając oświadczenie, iż w maju 2005 r. nie prowadziła działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami, nie wykazała w żaden sposób jaki był inny zamiar zakupu opodatkowanej przez organ nieruchomości, nie wykazała iż przedmiotową nieruchomość zakupiła na przykład z przeznaczeniem na własną działalność gospodarczą. Reasumując, za chybione należało uznać zarzuty naruszenia przez organy orzekające przepisów postępowania podatkowego. Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji według kryterium zgodności z prawem Sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie materiał dowodowy został zgromadzony w sposób wyczerpujący (art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej), a oparta na nim ocena stanu faktycznego, dokonana przez organy podatkowe, nie narusza zasady swobodnej oceny dowodów (art. 191 Ordynacji). Odnosząc się do zarzutu pominięcia przez organ oświadczenia podatniczki należy wskazać, iż organ badając całokształt materiału dowodowego nie może pominąć jakiegokolwiek przeprowadzonego dowodu, może natomiast zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów odmówić dowodowi wiarygodności. Dla wywiedzenia swojego stanowiska organ odwoławczy nie potrzebował uzupełniać materiału dowodowego poprzez przesłuchanie podatniczki, badał on te same okoliczności co organ pierwszej instancji i ich nie kwestionował, nie podjął żadnych nowych ustaleń w zakresie stanu faktycznego. O istnieniu bowiem obowiązku lub braku obowiązku opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji dostawy towarów nie może decydować tylko oświadczenie podatnika. Dowód z przesłuchania strony, którego zaniechanie przeprowadzenia zarzucono w skardze, może być uwzględniony przez organ tylko w przypadku wyjaśnienia wątpliwości związanej z treścią istniejących już i zebranych dowodów źródłowych. Zeznania, jako środek dowodowy nie mogą zastąpić dokumentów ani stać się dowodem zmieniającym ich treść. Analiza akt sprawy, uzasadnienia (faktycznego i prawnego) zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej nie daje podstaw, aby uznać, że organy podatkowe w związku z zaniechaniem przesłuchania skarżącej, naruszyły zasadę swobodnej oceny dowodów czy zasadę równej mocy środków dowodowych. Przywołane w skardze wyroki Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, nie mają znaczenia w rozpatrywanej sprawie gdyż wydawane są w indywidualnych sprawach na tle konkretnego stanu faktycznego, wiążą wyłącznie strony postępowania i wskazują jedynie kierunek wykładni przepisów prawa. Zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd może uwzględnić skargę na decyzję administracyjną i uchylić ją tylko w razie stwierdzenia naruszenia prawa materialnego, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa materialnego dającego podstawę do wznowienia postępowania lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ponieważ w tej sprawie Sąd nie dopatrzył się po stronie orzekających organów tego typu naruszeń prawa i oddalił skargę M. S. w trybie art. 151 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.