I SA/Sz 514/14

Dnia 30 maja 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA – Ewa Wojtysiak po rozpatrzeniu w dniu 30 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia wznowionego postępowania w sprawie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 1999 rok od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych p o s t a n a w i a odrzucić skargę. G. G., reprezentowana przez doradcę podatkowego, pismem z dnia [...] r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargi na postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] r. o numerach: [...], [...], [...], w przedmiocie zawieszenia wznowionego postępowania w sprawie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych – odpowiednio za lata 1998, 1999 i 2000. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Sądu z dnia 30 kwietnia 2014 r. zarządzono rozdzielenie ww. skarg i zarejestrowanie ich pod sygn. akt odpowiednio: I SA/Sz 513/14 (skarga na postanowienie nr [...]), I SA/Sz 514/14 (skarga na postanowienie nr [...]) i I SA/Sz 515/14 (skarga na postanowienie nr [...]). W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w S. wniósł m.in. o umorzenie postępowania sądowego zainicjowanego skargą na postanowienie nr [...], z uwagi na wydanie postanowienia z dnia [...] r., nr [...], którym podjęto zawieszone postępowanie podatkowe. W dniu 5 maja 2014 r. do Sądu wpłynęło pismo Strony skarżącej zawierające oświadczenie o cofnięciu skargi, z uwagi na wydanie przez Dyrektora Izby Skarbowej w S. postanowienia z dnia [...] r. o podjęciu z urzędu zawieszonego postępowania. Pismem z dnia 7 maja 2014 r., na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Sądu z dnia 30 kwietnia 2014 r., wezwano pełnomocnika Strony skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi na postanowienie z dnia [...] r., nr [...], przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu Skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie Sądu zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi w dniu 12 maja 2014 r. W wyznaczonym terminie, ani do chwili obecnej, wskazany brak formalny skargi nie został uzupełniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Do wszczęcia postępowania sądowego niezbędne jest skuteczne wniesienie skargi, tj. takie, które pozwala stwierdzić, że skarga spełnia wymagane przepisami prawa wymogi formalne, bez których nadanie jej właściwego biegu nie jest możliwe. Stosownie do treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej "P.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (a w przypadku skargi pod rygorem jej odrzucenia), chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 P.p.s.a.) Zgodnie z przepisem art. 37 § 1 zdanie pierwsze P.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Obowiązek ten potwierdza art. 46 § 3 P.p.s.a., z którego wynika, że pełnomocnik wnoszący pismo dołącza do niego pełnomocnictwo, jeśli przedtem go nie złożył. Gdy pierwsza czynność w postępowaniu sądowoadministracyjnym polega na złożeniu skargi, wówczas należy do niej dołączyć pełnomocnictwo lub jego odpis. W orzecznictwie sądów administracyjnych i literaturze prawniczej powszechnie przyjęty jest pogląd, że pełnomocnik ma obowiązek przedłożenia pełnomocnictwa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, mimo że pełnomocnictwo zostało już przedłożone w postępowaniu administracyjnym albo że zostało przedłożone do innej sprawy toczącej się przed sądem administracyjnym. Brak załączenia pełnomocnictwa do wniesionej do sądu administracyjnego skargi jest zatem brakiem formalnym wymagającym uzupełnienia w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 marca 2013 r., sygn. akt II GSK 214/13, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej cbois.nsa.gov.pl). W rozpoznawanej sprawie, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 30 kwietnia 2014 r., wezwano pełnomocnika Skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi - w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia - przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu Skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Wezwanie to doręczono pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 12 maja 2014 r., zatem termin do usunięcia wskazanego braku upływał z dniem 19 maja 2014 r. Pełnomocnik Strony braku tego nie uzupełnił. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Przepis ten w sposób jednoznaczny przewiduje zatem obowiązek sądu odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Nieuzupełnienie braku formalnego skargi, w sytuacji gdy brak był istotny (a takim jest niewątpliwie brak pełnomocnictwa dla sporządzającego skargę doradcy podatkowego) a wezwanie prawidłowo doręczone, obligowało Sąd do odrzucenia skargi (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lutego 2014 r., sygn. akt II GSK 138/14, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej cbois.nsa.gov.pl). W tym stanie sprawy, z uwagi na nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia. Odnosząc się zaś do zgłoszonych przez Strony postępowania wniosków - o cofnięcie skargi oraz o umorzenie postępowania sądowego, wyjaśnić należy, że merytoryczne rozpatrzenie takich wniosków, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 lub pkt 3 P.p.s.a., dopuszczalne jest tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tzn. gdy nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera takie braki, to, jak wyjaśniono powyżej, Sąd skargę odrzuca i taka sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie.