I SA/Sz 544/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marian Jaździński (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Kazimierz Maczewski,, Sędzia NSA Zofia Przegalińska, Protokolant Beata Radomska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 4 listopada 2009 r. sprawy ze skargi H. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego oddala skargę. Postanowieniem z dnia [...] r., Nr [...] , wydanym z po-wołaniem się na przepisy art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 28, art. 105 § 1 i art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego (K.p.a.) oraz art. 18 i art. 59 § 5 ustawy z dnia 17.06.1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2005 r., Nr 229, poz. 1954 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w S orzekł o utrzymaniu w mocy postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w G z dnia [...] r., Nr [...] , odmawiającego umo-rzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec [...] na podstawie tytułów wykonawczych o nr [...][...] oraz umarzającego postępowanie w sprawie z wniosku o umorzenie egzekucji prowadzonej wobec tegoż zobowiązanego na podstawie tytułów wykonawczych o nr [...] . W uzasadnieniu tego postanowienia wskazano, że Naczelnik Urzędu Skar-bowego w G wszczął w dniu [...] . oraz w dniach[...] . i [...] egzekucję w stosunku do majątku zobowiązanego [...] na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych przez Urząd Miasta i Gminy G o wskazanych wyżej numerach. W toku tej egzekucji, zawiadomieniem z dnia [...] r. o zajęciu prawa majątkowego, organ egzekucyjny dokonał zajęcia wierzytelności[...] , małżonki zobowiązanego, w [...] Oddział w S. Pismem z dnia [...] r. pełnomocnik[...] , działający w oparciu o przepis art. 33 pkt 8 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, złożył zarzut dotyczący prowadzenia egzekucji z wierzytelności na w/w rachunku bankowym. Ostatecznym postanowieniem z dnia [...] r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w G oddalił zgłoszony zarzut. Pismem z dnia [...] r. pełnomocnik [...] wystąpił do Naczelnika Urzędu Skarbowego w G z wnioskiem o umorzenie egzekucji prowadzonej do wierzytelności na jej rachunku bankowym w [...] . Pismo to organ egzekucyjny potraktował jako wniosek o wyłączenie zajętej wierzytelności w [...]spod egzekucji i w tej sprawie wydał postanowienie z dnia [...] r., odmawiając tego wyłączenia. Na powyższe postanowienie pełnomocnik [...] wniósł zażalenie. Dyrektor Izby Skarbowej w S postanowieniem z dnia [...] r. uchylił zaskarżone postanowienie w całości i skierował sprawę do ponownego rozpatrzenia, w wyniku którego w/w organ egzekucyjny postanowieniem z dnia [...] r. ponownie odmówił wyłączenia spod egzekucji wierzytelności na rachunku bankowym [...] w[....] . Na postanowienie to ponownie zostało złożone zażalenie, w wyniku rozpoznania którego Dyrektor Izby Skarbowej w S postanowieniem z dnia [...] r. orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia organu egzekucyjnego. Działając następnie na podstawie art. 40 § 2 ustawy o postępowaniu egzeku-cyjnym w administracji, [...] wystąpiła do Sądu Rejonowego w G z żądaniem zwolnienia zajętej wierzytelności spod egzekucji. Prawomocnym wyrokiem z dnia [...] r., sygn.[...] , Sąd Rejonowy w G oddalił jej powództwo. W międzyczasie pełnomocnik [...] wystąpił do Naczelnika Urzędu Skarbowego w G z pismami z dnia [...] r. i z dnia [...] r. z żądaniem umorzenia prowadzonego postępowania egzekucyjnego. W dniu [...] r. organ egzekucyjny wydał postanowienie, którym odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec[...] . Na postanowienie to [...] wniosła zażalenie, w którego następstwie Dyrektor Izby Skarbowej w S postanowieniem z dnia[...] . uchylił w całości postanowienie organu egzekucyjnego i przekazał sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia. Rozpatrując ponownie wniosek u umorzenie postępowania egzekucyjnego, Naczelnik Urzędu Skarbowego w G postanowieniem z dnia [...] r. ponownie odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na pod-stawie tytułów wykonawczych Urzędu Miasta i Gminy G o nr.: [...] natomiast jako bezprzedmiotowe umorzył postępowanie wywołane wnioskiem o umorzenie egzekucji prowadzonej na podstawie tytułów wykonawczych Urzędu Miasta i Gminy G o nr.: [...] , wymienionych również w zawiadomieniu z dnia [...] r. o zajęciu prawa majątkowego - wierzytelności z rachunku bankowego [....] małżonki zobowiązanego, zaktualizowanego zawiadomieniem z dnia [...] r. o zmianie wysokości zajęcia. Wskazano dalej w uzasadnieniu przytoczonego na wstępie postanowienia organu odwoławczego, że również to ostatnie postanowienie organu egzekucyjnego zaskarżone zostało zażaleniem przez pełnomocnika[...] , w którym domaga się on umorzenia egzekucji w zakresie zajęcia jej wierzytelności na rachunku bankowym i żąda zwrotu pobranych z tego rachunku środków pieniężnych, zarzucając niezgodne z prawem zajęcie tej wierzytelności polegające na jego dokonaniu w oparciu o druk zawiadomienia o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność pieniężną u dłużnika zajętej wierzytelności innego niż praco-dawca, organ rentowy lub bank, z odręcznym dopiskiem, iż dotyczy to [...] , naruszenie art. 27c ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, polegające na braku wystawienia tytułu wykonawczego wobec [...] , prowadzenie egzekucji z jej rachunku bankowego niezgodnie z art. 33 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego oraz art. 87 § 1 Kodeksu pracy, brak skierowania egzekucji do wierzytelności wskazanych przez [...] oraz opieszałe działanie komornika sądowego w zakresie podziału kwot uzyskanych w prowadzonej przez niego egzekucji. Wynika dalej z uzasadnienia omawianego postanowienia Dyrektora Izby Skar-bowej w S, że rozpatrując sprawę na skutek powyższego zażalenia organ ten nie znalazł podstaw do jego uwzględnienia. Uzasadniając swoje stanowisko organ odwoławczy przywołał przede wszystkim przepis art. 1a pkt 20 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, wskazujący na to, kogo w rozumieniu tej ustawy uznaje się za zobowiązanego oraz przepis art. 59 § 4 tejże ustawy stanowiący o tym, iż postanowienie o umorzeniu postępowania egzekucyjnego wydaje się na żądanie zobowiązanego lub wierzyciela albo z urzędu. Podkreślił dalej, iż w rozpatrywanej sprawie z wnioskiem o umorzenie egzekucji wystąpił nie sam zobowiązany, lecz jego małżonka, mająca swój interes prawny w zniesieniu wobec niej czynności egzekucyjnej zajęcia jej wierzytelności z rachunku bankowego w [...] , co zasadnym czyniło badanie przez organ egzekucyjny przesłanek z art. 59 § 1 ustawy egzekucyjnej pod kątem możliwości ich występowania i wpływu na dalsze prowadzenie egzekucji wobec samego zobowiązanego, a w konsekwencji także na prowadzenie egzekucji z majątku wspólnego małżonków [...] w tym poprzez zajęcie wierzytelności bankowej. Przywołując następnie przepisy art. 59 § 1 ustawy o postępowaniu egze-kucyjnym w administracji, określające przypadki, w których postępowanie egzeku-cyjne podlega umorzeniu, organ odwoławczy stwierdził, iż postępowanie przepro-wadzone przez organ egzekucyjny z udziałem wierzyciela wykazało, iż w zakresie dotyczącym postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec zobowiązanego [...] nie wystąpiła którakolwiek z przesłanek umorzenia wskazanych w tymże przepisie. Ze stanowiska wierzyciela wyrażonego w piśmie z dnia [...] r. wynika, iż zasadnym jest w tej sytuacji dalsze prowadzenie egzekucji wobec tegoż zobowiązanego. Na istnienie którejkolwiek przesłanek umorzenia prowadzonej egzekucji nie wskazuje też sama strona wnosząca zażalenie. Taki stan rzeczy oznacza, według organu odwoławczego, iż zasadnym jest postanowienie organu egzekucyjnego o odmowie umorzenia toczącego się jeszcze postępowania egzekucyjnego. Odnosząc się do zarzutów i żądań zażalenia, organ odwoławczy wskazał też na przepis art. 105 § 1 K.p.a., stanowiący o konieczności wydania decyzji o umo-rzeniu wszczętego postępowania administracyjnego, gdy z jakiejkolwiek przyczyny stało się ono bezprzedmiotowe. Podkreślając, iż przepis ten znajduje odpowiednie zastosowanie również w postępowaniu egzekucyjnym stosownie do regulacji art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, organ ten wskazał na fakt, iż w dacie wydania zaskarżonego zażaleniem postanowienia organu egzekucyjnego egzekucja wszczęta na podstawie tytułów wykonawczych o numerach: [...] została już zakończona poprzez wyegzekwowanie należności, który to fakt nie wymaga wydania jakiegokolwiek aktu administracyjnego (postanowienia). Oznacza to, iż w sytuacji zakończenia egzekucji prowadzonej na podstawie tych tytułów wykonawczych zasadnym było umorzenie przez organ egzekucyjny wszczętego na wniosek strony postępowania w zakresie dotyczącym umorzenia prowadzonej w oparciu o w/w tytuły wykonawcze egzekucji administracyjnej, jako postępowania bezprzedmiotowego. Na koniec uzasadnienia swego postanowienia Dyrektor Izby Skarbowej w S odniósł się do podniesionych w zażaleniu zarzutów naruszenia przez organ egzekucyjny wskazanych przepisów prawa, podkreślając przede wszystkim, iż zarzut niewłaściwego dokonania zajęcia wierzytelności na rachunku bankowym mieści się w procedurze opisanej w art. 54 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, tj. w procedurze skargi na czynność organu egzekucyjnego lub egzekutora, którą wnosi się w terminie 14 dni od dnia dokonania kwestionowanej czynności egzekucyjnej. Z akt sprawy wynika, że kwestionowane w zażaleniu zajęcie wierzytelności dokonane zostało w dniu [...] r. i odebrane przez stronę w dniu [...] r. oraz że pomimo stosownego pouczenia zawartego w zawiadomieniu o zajęciu strona nie wniosła skargi na dokonane czynności egzekucyjne. Dyrektor Izby Skarbowej w S nie podzielił też zarzutów zażalenia w zakresie dotyczącym naruszenia art. 27c ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji poprzez brak wystawienia tytułu wykonawczego na oboje małżonków, podkreślając, iż ewentualne wystawienie takiego tytułu oznaczałoby możliwość skierowania egzekucji do majątku osobistego małżonka nie będącego podatnikiem, co byłoby niedopuszczalne w świetle określonych w Ordynacji podatkowej zasad odpowiedzialności majątkowej za podatki wynikające ze zobowiązań podatkowych. Wskazał, iż na gruncie przepisów Ordynacji podatkowej w sytuacji, gdy podatnikiem jest tylko jeden z małżonków, drugi z nich może odpowiadać swoim majątkiem osobistym tylko w ściśle wyznaczonym zakresie i w szczególnych przypadkach, na zasadach określonych w przepisach dotyczących odpowiedzialności osób trzecich, np. w sytuacji określonej w art. 110 czy art. 111 Ordynacji podatkowej. Organ odwoławczy odniósł się również do podniesionej w zażaleniu kwestii zwolnienia spod egzekucji w zakresie określonym art. 87 § 1 Kodeksu pracy, jak i powiązania tego zagadnienia z regulacją art. 33 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, wskazując, iż zagadnienie to zostało już wcześniej wyjaśnione w postanowieniu Dyrektora Izby Skarbowej w S z dnia [...] r. oraz w prawomocnym wyroku Sądu Rejonowego w G z dnia [...] r. sygn.[...] . Wskazał przy tym dodatkowo, iż zgodnie z art. 33 pkt 7 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego do majątku osobistego jednego z małżonków należy wprawdzie m.in. wierzytelność z tytułu jego wynagrodzenia za pracę lub z tytułu innej jego działalności zarobkowej, to jednakże z przepisu art. 31 § 2 pkt 1 tegoż Kodeksu wynika, że pobrane wynagrodzenie za pracę i dochody z innej działalności zarobkowej każdego z małżonków stają się już majątkiem wspólnym obojga małżonków. Oznacza to, że wierzytelność z tytułu wynagrodzenia w zakładzie pracy jest majątkiem osobistym, ale z chwilą wypłaty staję się majątkiem wspólnym, co ma miejsce w rozpatrywanej sprawie. Omówione wyżej postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w S zostało przez pełnomocnika[...] , małżonki zobowiązanego[...] , zaskarżone do sądu administracyjnego z powodu jego niezgodności z prawem. Domagając się zmiany zaskarżonego postanowienia poprzez uchylenie postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w Gi zawieszenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez tenże organ egzekucyjny na podstawie wszystkich siedmiu tytułów wykonawczych, skarżący zarzuca: - naruszenie przepisów ustawy z dnia 17.06.1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, w szczególności jej art. 27c, art. 86a i art. 89 § 1 i 3, - naruszenie przepisów ustawy z dnia 29.08.1997 r. - Ordynacja podatkowa, a w szczególności jej art. 26 i art. 29 poprzez skierowanie egzekucji do majątku odrębnego skarżącej, tj. do środków pieniężnych wpływających na zajęty rachunek bankowy, bodących środkami wolnymi od egzekucji na podstawie art. 87 § 1 Kodeksu pracy, - naruszenie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, w szczególności jego art. 6, - naruszenie przepisów Kodeksu karnego, w szczególności jego art. 160. Z uzasadnienia skargi wynika, iż skarżący w istocie nie kwestionuje samego prowadzenia egzekucji wobec zobowiązanego [...] , natomiast naruszenia przepisów prawa upatruje w dokonaniu czynności egzekucyjnej, jaką jest zajęcie wierzytelności[...] , małżonki zobowiązanego, z rachunku bankowego prowadzonego w[...] , należącej - w ocenie wnoszącego skargę pełnomocnika - do jej majątku odrębnego a jednocześnie wyłączonej spod egzekucji na poddstawie art. 87 § 1 Kodeksu pracy. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w S wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko o braku przesłanek przemawiających za umorzeniem postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec [....] Wojewódzki Sąd Administracyjny w S uznał, co następuje: Skargę uznać należało za nieuzasadnioną, nie zachodzą bowiem podstawy do stwierdzenia, że zaskarżone postanowienie wydane zostało z naruszeniem prze-pisów prawa. Zauważyć na wstępie należy, iż będąc powołanym do sprawowania wymiaru sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem (art. 1 § 1 ustawy z dnia 25.08.2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz.U. Nr 153, poz. 1269), która to kontrola obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucy-nym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie (art. 3 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy (art. 134 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), jakie wyznacza treść zaskarżonego aktu (postanowienia), którym w rozpatrywanej sprawie jest postanowienie o odmowie umorzenia postępowania egzekucyjnego (egzekucji admi-nistracyjnej) prowadzonego wobec [...] na podstawie określonych tytułów wykonawczych wystawionych przez wierzyciela, jakim jest Urząd Miasta i Gminy G. W związku z taką istotą rozpatrywanej sprawy wskazać też należy, iż egzekucję administracyjną właściwy organ egzekucyjny wszczyna - w myśl art. 26 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - na wniosek wierzyciela i na podstawie wystawionego przez niego tytułu wykonawczego, sporządzonego według ustalonego wzoru. Z przepisów tej ustawy wynika, że mając z jednej strony po-winność (art. 6 § 1) podejmowania czynności zmierzających do zastosowania środ-ków egzekucyjnych w razie uchylania się zobowiązanego od wykonania obowiązku (np. uiszczenia należności pieniężnej o charakterze publicznoprawnym), wierzyciel jest jednocześnie dysponentem wszczętej na jego wniosek egzekucji administra-cyjnej, będąc uprawnionym np. do wskazania środków egzekucyjnych stosowanych w egzekucji należności pieniężnych (art. 27 § 1 pkt 11), do wiążącego dla organu egzekucyjnego wypowiadania się na temat zasadności zgłoszonych przez zobowią-zanego zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej (art. 34), do żądania zawieszenia tej egzekucji (art. 56 § 1 pkt 4) czy też do żądania jej umorzenia (art. 59 § 1 pkt 9). W rozpatrywanej sprawie z akt egzekucyjnych wynika, iż w toku prowadzonej do majątku zobowiązanego [...] egzekucji podatkowych należności pieniężnych, jakie wynikały z wystawionych tytułów wykonawczych, zastosowany został środek egzekucyjny polegający na zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego przysługującej jego małżonce[...] , pozostającej z zobowiązanym we wspólności majątkowej małżeńskiej. Według art. 26 Ordynacji podatkowej, podatnik odpowiada całym swoim majątkiem za podatki wynikające z zobowiązań podatkowych, gdy zaś jest on osobą pozostającą w związku małżeńskim to odpowiedzialność ta rozciąga się na majątek odrębny podatnika oraz na wspólny majątek podatnika i jego małżonka (art. 29 § 1 Ordynacji podatkowej). Pozostawanie we wspólności majątkowej oznacza, iż majątkiem wspólnym (dorobkiem) małżonków objęte są wszelkie przedmioty majątkowe (rzeczy i prawa) nabyte w czasie trwania tej wspólności przez oboje małżonków lub przez jednego z nich, w szczególności pobrane wynagrodzenie za pracę lub za inne usługi świadczone osobiście przez któregokolwiek z małżonków oraz dochody z majątku wspólnego, jak również do-chody z odrębnego majątku każdego z małżonków, za wyjątkiem praw niezby-walnych i przedmiotów majątkowych wymienionych w art. 33 (art. 32 Kodeksu rodzin-nego i opiekuńczego). Oznacza to w konsekwencji, iż egzekucja należności z tytułu zobowiązań podatkowych jednego z małżonków może zostać skierowana do wie-rzytelności przysługującej z tytułu umowy rachunku bankowego zawartej przez drugiego z małżonków, wierzytelność ta, jako nie wymieniona w art. 33 K.r. i o., jest bowiem składnikiem ich majątku dorobkowego (wspólnego). Wbrew temu co wywo-dzi się w skardze, skierowanie egzekucji prowadzonej wobec jednego z małżonków do składników majątku wspólnego (dorobkowego) nie wymaga wystawienia tytułu na oboje małżonków, stosownie bowiem do przepisu art. 27c ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji wystawienie tytułu na oboje małżonków wymagane jest jedynie w przypadku, gdy egzekucja ma być prowadzona zarówno z majątku wspólnego zobowiązanego i jego małżonka, jak i z ich majątków osobistych (odręb-nych), co w rozpatrywanym przypadku nie może mieć miejsca. W kontekście przedstawionych regulacji za nieuzasadnione zatem uznać należało zarzuty skargi dotyczące naruszenia wskazanych w niej przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, a w szczególności jej art. 27c, jak również przepisów art. 86a i art. 89 § 1 i 3. Jak wynika z treści tych przepisów, adresatem pierwszego z nich, tj. art. 86a, jest bank, w którym doszło do zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego, zatem nie był on stosowany wprost przez organ egzekucyjny, nie został on też powołany w podstawie prawnej zaskarżonego postanowienia, zaś nakazane w nim zachowanie banku wynikało z zastosowania określonego środka egzekucyjnego. Z kolei drugi z tych przepisów (art. 89 § 1 i 3), również nie przywoływany przez organy podatkowe jako podstawa prawna pro-wadzenia dalszej egzekucji, jest przepisem zamieszczonym w rozdziale 5 ustawy egzekucyjnej zawierającym regulacje dotyczące egzekucji z wierzytelności pieniężnej innej niż wymienione w art. 72-85, a więc stosowanie środka egzekucyjnego innego niż zajęcie wynagrodzenia za pracę (art. 72), zajęcie świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego (art. 79), zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego (art. 80) czy egzekucja z wkładu oszczędnościowego (art. 85), zatem nie miał on i nie mógł mieć zastosowania w rozpatrywanej sprawie i tym samym zarzut jego naruszenia przez organ egzekucyjny (organ odwoławczy) w związku z odmową umorzenia egzekucji prowadzonej wobec [...] jawi się jako oczywiście bezzasadny. Za nieuzasadniony też uznać należało podniesiony przez skarżącego zarzut naruszenia art. 26 i 29 Ordynacji podatkowej w związku z art. 87 § 1 Kodeksu pracy. Do zarzutu tego odniósł się organ odwoławczy w uzasadnieniu swego postano-wienia, wskazując tam na jego bezzasadność w sposób wyczerpujący i zasługujący na pełną akceptację. W kontekście przedstawionych ocen za niczym nieuzasadniony uznać też należało zarzut naruszenia przez organy obu instancji przepisu art. 6 Kodeksu pos-tępowania administracyjnego, a więc zarzut braku działania na podstawie przepisów prawa. Wbrew wywodom skargi, odmowa umorzenia egzekucji prowadzonej wobec [...] na podstawie wskazanych w postanowieniu czterech tytułów wykonawczych oraz umorzenie postępowania wywołanego wnioskiem [...] o umorzenie egzekucji prowadzonej wobec tegoż zobowiązanego na podstawie dalszych trzech tytułów wykonawczych, zakończonej w międzyczasie wyegzekwowaniem dochodzonych należności pieniężnych, dokonały się na podstawie wskazanych w zaskarżonym postanowieniu obowiązujących przepisów prawa, mając w tych przepisach pełne umocowanie. Na koniec, za w zupełności niezrozumiały uznać należało zarzut naruszenia zaskarżonym postanowieniem przepisu art. 160 Kodeksu karnego, określającego sankcję karną za przestępstwo polegające na narażeniu człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu. Nie znajdując w tych warunkach podstaw do uznania, że zaskarżone posta-nowienie wydane zostało z naruszeniem przepisów prawa, a w szczególności przepi-sów ustawy z dnia 17.06.1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, stosownie do przepisu art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzec należało o oddaleniu skargi jako nieuzasadnionej.