I SA/Sz 640/17

PostanowienieWSA w Szczecinie2017-07-26

Skład orzekający: Marzena Kowalewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej jest wystarczająco uzasadniony, jeśli skarżący wskazuje jedynie na możliwość utraty jedynego wartościowego składnika majątku (mieszkania) z powodu konieczności spłaty kredytu hipotecznego po wszczęciu egzekucji, nie przedstawiając szczegółowej sytuacji finansowej i majątkowej?
Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, ponieważ skarżący nie wykazał w sposób należyty, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazanie na utratę mieszkania z powodu konieczności spłaty kredytu hipotecznego nie jest wystarczające bez przedstawienia szczegółowej sytuacji finansowej i majątkowej.
Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie orzekającą o solidarnej odpowiedzialności byłego członka zarządu spółki za zaległości podatkowe z tytułu VAT. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji oraz decyzji organu I instancji, argumentując, że jedynym wartościowym składnikiem jego majątku jest mieszkanie, a wszczęcie egzekucji może spowodować wypowiedzenie umowy kredytu hipotecznego i postawienie go w stan natychmiastowej wymagalności, co będzie miało trudne do odwrócenia skutki.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA – Marzena Kowalewska po rozpatrzeniu w Wydziale I w dniu 26 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.P. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie z dnia 5 czerwca 2017 r. nr 3201-SW.4233.10.2017.31 oraz decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] z dnia 29 grudnia 2016 r. nr [...] w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej [...] z dnia 5 czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności byłego członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za zaległości z tytułu podatku od towarów i usług za IV kwartał 2010 r. I, II i III kwartał 2011 r. wraz z odsetkami za zwłokę. p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji Pismem z dnia 5 lipca 2017 r. A.P. (dalej: "Skarżący"), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej [...] z dnia 5 czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności byłego członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za zaległości z tytułu podatku od towarów i usług za IV kwartał 2010 r. I, II i III kwartał 2011 r. wraz z odsetkami za zwłokę. W skardze zamieszczony został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] z dnia 29 grudnia 2016 r. nr [...] Skarżący oparł wniosek o art. 61 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W treści uzasadnienia wniosku podniósł, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazał, że prawdopodobieństwo wystąpienia dla Skarżącego takich skutków związana jest w szczególności z faktem, że jedynym wartościowym składnikiem majątku Skarżącego pozostaje prawo własności jego mieszkania, na zakup którego zaciągnął kredyt hipoteczny. Z chwilą wszczęcia egzekucji na podstawie zaskarżonych decyzji oraz skierowania jej wobec tego składnika majątkowego, bank zabezpieczony hipoteką najprawdopodobniej wypowie umowę kredytu stawiając w stan natychmiastowej wymagalności roszczenie o zwrot całości niespłaconej kwoty kredytu. W wypadku takim, skutki wszczętej egzekucji będą miały charakter nieodwracalny, albowiem zwrot przez organ wyegzekwowanych sum nie będzie wystarczający dla przywrócenia poprzedniego stanu majątkowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) - dalej: "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, zgodnie z przepisem art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Jak wynika z przytoczonej powyżej regulacji prawnej, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez skarżącego we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno więc odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do skarżącego wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Skarżący powinien wykazać, że w sytuacji faktycznej, w jakiej się znajduje, wykonanie decyzji powodować będzie znaczną szkodę bądź trudne do odwrócenia skutki (por. postanowienie NSA z dnia 4 października 2010 r., o sygn. akt II FZ 460/10 – orzeczenie dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Brak wskazania we wniosku tych przyczyn uniemożliwia sądowi merytoryczną ocenę, podobnie brak dokumentów, czy to w aktach sprawy, czy na skutek niedołączenia ich do wniosku. Sąd nie jest władny, przed rozpoznaniem wniosku o wstrzymanie aktu lub czynności, aby wzywać skarżącego do ich przedłożenia (por. postanowienie NSA z dnia 4 listopada 2013 r., sygn. akt I FZ 404/13 - orzeczenie dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Z uwagi na treść art. 61 § 3 P.p.s.a. uzasadnienie rozpoznawanego wniosku powinno precyzyjnie opisywać aktualną sytuację finansową i majątkową Skarżącego, tak by sąd rozpoznający wniosek doszedł do przekonania, że uiszczenie kwot wynikających z zaskarżonej decyzji rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia Skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sytuacja finansowa Skarżącego nie została w żaden sposób zobrazowana, brak również jakichkolwiek dokumentów wskazujących dane w tym zakresie. Sąd nie był w stanie ustalić jakie aktualnie Skarżący osiąga dochody i jaki ponosi uszczerbek w wyniku uiszczenia, bądź wyegzekwowania określonej przez organ kwoty zobowiązania wynikającego z decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej [...] z dnia 5 czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności byłego członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za zaległości z tytułu podatku od towarów i usług za IV kwartał 2010 r. I, II i III kwartał 2011 r. wraz z odsetkami za zwłokę. Sąd zwraca uwagę na informację zawartą w końcowej części uzasadnienia skargi. Skarżący wskazał, że prawdopodobieństwo wystąpienia skutków, o których mowa w art. 61 P.p.s.a. związana jest w szczególności z faktem, że jedynym wartościowym składnikiem majątku Skarżącego pozostaje prawo własności jego mieszkania. Na zakup nieruchomości zaciągnięty został przez Skarżącego kredyt hipoteczny. Skarżący zwrócił uwagę, iż z chwilą wszczęcia egzekucji na podstawie zaskarżonych decyzji oraz skierowania jej wobec tego składnika majątkowego, bank hipoteczny najprawdopodobniej postawi zobowiązanie w stan natychmiastowej wymagalności. Jednakże zdaniem Sądu ww. dane nie są wystarczające do uznania wniosku za należycie uzasadniony, tj. zgodnie z ww. regułami. Sąd mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło