I SA/Sz 723/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka (spr.), , , po rozpatrzeniu w dniu 9 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Sz. z dnia [...]r. o Nr [...] oraz decyzji Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w Sz. z dnia [...] r. o Nr [...] w sprawie z Jej skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Sz. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 rok p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. M. K., pismem z dnia 26 sierpnia 2009 r., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Sz. z dnia [...] r. o Nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w Sz. z dnia [...] r. o Nr [...], którą określono skarżącej zobowiązanie podatkowe w kwocie [...] zł z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 rok. We wskazanym powyżej piśmie skarżąca wystąpiła do Sądu z wnioskiem o "wstrzymanie wykonania powyższych decyzji do czasu rozpoznania niniejszej skargi". Wniosek ten nie został uzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Jak wskazuje się w doktrynie i orzecznictwie, warunkiem uwzględnienia żądania wstrzymania wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności przez sąd jest wykazanie przez stronę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Samo zacytowanie przepisu, a nawet ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych wyliczeń, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Natomiast brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (vide: B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka–Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 168; np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, niepubl.; z dnia 24 marca 2009 r. o sygn. akt II OZ 267/09 i 31 marca 2009 r., sygn. akt I OZ 271/09, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń NSA). Jak wynika z akt sprawy, w piśmie z dnia 26 sierpnia 2009 r., stanowiącym skargę na opisaną na wstępie decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Sz., którą utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w Sz., oraz wniosek o wstrzymanie wykonania tych decyzji, strona skarżąca, poza zarzutami odnoszącymi się bezpośrednio do decyzji organów obu instancji, których Sąd na tym etapie rozpoznawania sprawy nie bierze pod rozwagę, nie zawarła żadnych twierdzeń odnoszących się wprost do wniosku i przemawiających za jego uwzględnieniem. Skarżąca nie powołała się na konkretne zdarzenia, które świadczyłyby o tym, że wstrzymanie wykonania wskazanych decyzji byłoby zasadne. W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, że skoro skarżąca nie uprawdopodobniła niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody, to nie można przyjąć twierdzenia, że wykonanie decyzji spowodowałoby taką szkodę. Strona nie podniosła również argumentów przemawiających za tym, że wykonanie decyzji mogłoby rodzić niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., postanowiono jak na wstępie.