I SA/Sz 757/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marian Jaździński (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2007 r. sprawy ze skargi B. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego p o s t a n a w i a 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zwrócić B. W. uiszczony wpis w kwocie [...] złotych Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że B. W. wystąpiła do Naczelnika Urzędu Skarbowego z wnioskiem o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego. W piśmie wnioskująca wskazała, że na podstawie ugody sądowej pozwany "P." w S., zobowiązał się zapłacić na jej rzecz odszkodowanie "na tle terminu rozpoczęcia biegu wypowiedzenia i rozwiązania stosunku pracy". Zdaniem Podatniczki odszkodowanie to jest objęte zwolnieniem z art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako inne odszkodowania, otrzymane na podstawie wyroku lub ugody sądowej, do wysokości określonej w tym wyroku lub ugodzie. Naczelnik Urzędu Skarbowego biorąc pod uwagę, że odszkodowanie za niezgodne z prawem rozwiązanie stosunku pracy ma charakter odszkodowania ustawowego, gdyż znajduje uregulowanie w art. 45 § 1 oraz art. 471 Kodeksu pracy - uznał, że stanowi ono świadczeniem, o którym mowa w zdaniu wstępnym art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co wyklucza możliwość zastosowania wskazanego przez Skarżącą przepisu art. 21 ust. 1 pkt 3b. Organ pierwszej instancji wyjaśnił jednocześnie, że z zakresu zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 3 wyżej wymienionej ustawy zostały wyłączone w punkcie "g" odszkodowania wynikające z zawartych umów lub ugód, co skutkuje tym, że otrzymane przez stronę odszkodowanie (na podstawie ugody sądowej) nie korzysta ze zwolnienia od podatku, stanowiąc przy tym przychody ze stosunku pracy, wymienione w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z powyższym Naczelnik Urzędu Skarbowego postanowieniem z dnia [...] roku uznał stanowisko Wnioskującej za niezgodne z prawem. Na postanowienie organu podatkowego B. W. wniosła zażalenie, podnosząc, iż otrzymane przez nią odszkodowanie jest wolne od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Natomiast w uzupełnieniu zażalenia skarżąca wskazała, że zasądzone odszkodowanie wynika z odrębnych ustaw, tj. z art. 45 i art. 471 Kodeksu pracy i jest zwolnione od podatku w oparciu o art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Skarżąca wskazała, że na podstawie ugody sądowej zasądzono na jej rzecz odszkodowanie w wysokości wynagrodzenia za 2 miesiące, podczas gdy art. 471 Kodeksu pracy przewiduje wynagrodzenie za 3 miesiące, ponadto na dzień zasądzenia odszkodowania i otrzymania zasądzonej kwoty, tj. [...] roku, nie była już pracownikiem pozwanego zakładu pracy. Skarżąca zarzuciła również, iż uzasadnienie postanowienia organu pierwszej instancji zawiera sprzeczną interpretację przepisów art. 21 ust. 1 pkt 3 i art. 21 ust 1 pkt 3b. Dyrektor Izby Skarbowej po analizie przedstawionego stanu faktycznego i obowiązujących przepisów prawnych stwierdził, że stanowisko Naczelnika Urzędu Skarbowego jest zasadne. Stąd decyzją z dnia [...] roku, wydaną na podstawie art. 14b § 5 Ordynacji podatkowej, stwierdził brak podstaw do zmiany tegoż postanowienia. Ustosunkowując się w kwestii merytorycznej zaskarżonej decyzji, organ odwoławczy stanął na stanowisku, że organ podatkowy pierwszej instancji udzielając pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego słusznie uznał, iż do przedstawionego przez B. W. we wniosku stanu faktycznego, nie mają zastosowania wskazane przez nią przepisy art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Reasumując, organ uznał, że skoro u podstaw otrzymanego odszkodowania leżały przepisy art. 45 § 1 i art. 471 Kodeksu pracy (określające wysokość takiego odszkodowania), to nie jest to świadczenie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, lecz odszkodowanie o charakterze ustawowym, którego zwolnienie od podatku reguluje art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy, z wyjątkami podanymi w tym przepisie. W szczególności nie są wolne od podatku otrzymane odszkodowania, których wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw, ale które zostały przyznane, jak w niniejszej sprawie, na podstawie ugody. W dniu [...] roku B. W. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, wnosząc o uchylenie decyzji. Zdaniem Skarżącej organy podatkowe dokonały interpretacji przepisów prawa podatkowego bez wszechstronnej analizy stanu faktycznego. Strona stwierdziła, że organ odwoławczy powinien uchylić postanowienie wydane przez organ pierwszej instancji i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania z uwzględnieniem argumentacji zawartej w zażaleniu. W ocenie skarżącej wydana decyzja powoduje utrzymanie w mocy postanowienia naruszającego przepisy prawa proceduralnego. Odpowiadając na zarzuty podniesione w skardze, Dyrektor Izby Skarbowej po ponownej analizie akt sprawy i obowiązujących przepisów prawnych uznał, iż przedstawiony przez skarżącą we wniosku stan faktyczny w zakresie otrzymanego odszkodowania był wystarczający do wydania przez Naczelnika Urzędu Skarbowego interpretacji w trybie art. 14a § 1 Ordynacji podatkowej. Dodał również, że wskazane w zażaleniu okoliczności otrzymania tego świadczenia nie wpływały na zmianę tego stany faktycznego. Twierdzenie skarżącej, że organ odwoławczy powinien uchylić postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia - zdaniem organu - jest bezpodstawne, gdyż organ odwoławczy jedynie zmienia lub uchyla postanowienie organu pierwszej instancji. Dyrektor Izby Skarbowej odniósł się również do kwestii merytorycznych podniesionych przez B. W. w skardze, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wnioskiem z dnia [...] roku Skarżąca B. W. cofnęła skargę i wniosła o zwrot uiszczonego wpisu. Cofnięcie skargi jest dopuszczalne. Wyżej wymieniona wskazała, iż Dyrektor Izby Skarbowej uznał interpretację przepisów prawa przedstawioną przez Skarżącą za prawidłową, a zatem rozpoznanie odwołania od wcześniejszej decyzji, nie jest uzasadnione. Z tych względów na podstawie art. 60 w zw. z art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 oraz art. 232 § 1 pkt 1 lit. "a" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji postanowienia.