I SA/Sz 783/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA – Bolesław Stachura po rozpoznaniu w dniu 6 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności byłego członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za zaległości z tytułu podatku od towarów i usług za III i IV kwartał 2014 r. wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami egzekucyjnymi postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę [...] zł ( słownie : [...] ) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. R. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności byłego członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za zaległości z tytułu podatku od towarów i usług za III i IV kwartał 2014 r. wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami egzekucyjnymi. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 września 2017 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie [...] złotych oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi lub nadesłanie egzemplarza podpisanej skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania zostały skutecznie doręczone stronie skarżącej w dniu 18 września 2017 r. (zwrotne potwierdzenia odbioru – k.35 i 36). W dniu 25 września 2017 r., skarżący uiścił wpis sądowy od wniesionej skargi oraz wysłał podpisaną skargę ale na adres: Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...]. Organ przekazał podpisaną skargę do Sądu w dniu 2 października 2017 r., a więc po upływie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Skarga, zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369., zw. dalej: "p.p.s.a."), winna czynić zadość wymaganiom stawianym pismom w postępowaniu sądowym. Warunkiem formalnym wynikającym z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. jest podpisanie pisma przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący - stosownie do art. 49 §1 p.p.s.a. - wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi obarczonej brakami formalnymi, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi, w przypadku nie uzupełnienia jej braków formalnych w wyznaczonym terminie. Podkreślenia wymaga, iż termin do uzupełnienia braków formalnych jest terminem ustawowym, który nie może ulec ani przedłużeniu, ani skróceniu, a czynność podjęta w postępowaniu przez stronę, po jego upływie, jest bezskuteczna. W rozpoznawanej sprawie skarżący, pomimo prawidłowego wezwania, nie uzupełnił w wyznaczonym terminie opisanego wyżej braku formalnego skargi. Odpis zarządzenia zawierającego wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi, został skutecznie doręczony skarżącemu w dniu 18 września 2017 r., zatem siedmiodniowy termin do wykonania zobowiązania sądu upłynął w dniu 25 września 2017 r. W ostatnim dniu terminu, skarżący pomimo prawidłowego pouczenia o terminie i sposobie uzupełnienia braków skargi, przesłał podpisaną skargę ale na adres: Dyrektora Izby Administracji w [...], organ zaś dopiero w dniu 2 października 2017 r. przesłał ją do tutejszego sądu administracyjnego. Tymczasem jak podkreśla się w orzecznictwie NSA w toku postępowania sądowoadministracyjnego zasadą jest prowadzenie korespondencji bezpośrednio z sądem, przed którym toczy się postępowanie. Przeciwny wniosek nie znajduje żadnego racjonalnego usprawiedliwienia, jest sprzeczny z zasadami logiki i ekonomii prowadzenia postępowania sądowego, a ponadto w żaden sposób nie może być wywiedziony z przepisów p.p.s.a. Z całokształtu unormowań powołanej ustawy jednoznacznie wynika, że tryb pośredni wnoszenia pism stanowi, ściśle określony w ustawie, wyjątek, który wiąże się z koniecznością dokonania dodatkowych czynności bądź realizacji określonych uprawnień przez organ pośredniczący w przekazaniu pisma. Takim przepisem jest przepis art. 54 § 1 p.p.s.a., w którym ustawodawca przewidział pośredni tryb wnoszenia do sądu administracyjnego skargi. Zauważa się, iż tryb pośredni stanowi odstępstwo od zasady bezpośredniego kierowania pism do sądu i nie może tym samym znajdować zastosowania w sytuacjach nieprzewidzianych przez ustawodawcę. (por. postanowienie NSA z dnia 6 października sygn. akt I FZ 302/16, a także postanowienie NSA z dnia 10 sierpnia 2015 r. w sprawie II FSK 1719/15 – dostępne w bazie: orzeczenia.nsa.gov.pl) Podzielając powyższy pogląd, w niniejszej sprawie za datę wykonania przez skarżącego zobowiązania Sądu uznać zatem należy datę przekazania podpisanej skargi przez organ do Sądu, co miało miejsce w dniu 2 października 2017 r., a więc po terminie który w niniejszej sprawie upłynął w dniu 25 września 2017 r. Wobec powyższego skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W zakresie zwrotu wpisu sądowego od skargi, Sąd orzekł stosownie do treści art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.