I SA/Sz 823/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zofia Przegalińska, Sędziowie Sędzia WSA Marzena Kowalewska (spr.),, Sędzia WSA Joanna Wojciechowska, Protokolant Gabriela Porzezińska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 20 stycznia 2010 r. sprawy ze skargi J.L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie podatku od towarów i usług za wrzesień, październik, listopad, grudzień 2006 r. oddala skargę. Pan J. L. pismem z dnia[...] . uzupełnionym pismem z dnia [...] na podstawie art. 240 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) – dalej Ordynacja podatkowa, wniósł o wznowienie postępowania podatkowego zakończonego decyzją ostateczną Dyrektora Izby Skarbowej z dnia[...] . znak: [...] utrzymującą w mocy decyzje Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia[...] . znak: US [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące wrzesień, październik, listopad, grudzień 2006 roku. Uzasadniając złożony wniosek podatnik wskazał, iż w dniu wydania ww. decyzji przepis art. 111 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), na podstawie którego pozbawiono go prawa do odliczenia 30% podatku należnego z zakupów towarów i usług był sprzeczny z dyrektywą Traktatu Europejskiego. W piśmie natomiast z dnia 3.04.2009r. podał, iż jego zdaniem właściwe jest wznowienie postępowania podatkowego w sprawie podatku od towarów i usług za okres od września do grudnia 2006 r. zakończonego decyzją ostateczną, z uwagi na przepis art. 240 § 1 pkt 5, pkt 7 i pkt 8 ustawy Ordynacja podatkowa. Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia [...] znak: [...] na podstawie art. 243 § 3 w związku z art. 240 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa odmówił wznowienia postępowań. W uzasadnieniu stwierdził, że w obrocie prawnym nie funkcjonuje decyzja Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] w sprawie której strona wniosła o wznowienie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 20.12.2007 r. sygn. akt I SA/Sz 592/07 uchylił zaskarżoną decyzję, i uznał, iż w przedmiotowej sprawie organy podatkowe zastosowały przepisy prawa materialnego, które w sposób istotny (w zakresie wykraczającym poza ograniczenia stosowane przed 1 maja 2004 r.) sprzeczne są z przepisami unijnymi. Jednocześnie nie stwierdził naruszeń prawa w przedmiocie rozliczenia wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów oraz w przedmiocie sprzedaży gazu płynnego. Wobec cofnięcia skargi kasacyjnej przez organ wyrok ten stał się prawomocny. Dalej organ wskazał, że w konsekwencji powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie w obrocie prawnym nie funkcjonuje decyzja Dyrektora Izby Skarbowej z dnia[...] ., znak:[...] . Po ponownym rozpoznaniu odwołania strony od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia[...] . znak: [...] Dyrektor Izby Skarbowej wydał decyzję z dnia[...] . znak:[...] . Uznano więc, iż brak jest podstaw do wznowienia postępowania podatkowego we wskazanym przez stronę zakresie. Pan J. L. nie zgodził się ze stanowiskiem wyrażonym w ww, decyzji i w odwołaniu z dnia[...] . wniósł o uchylenie decyzji oraz o wznowienie postępowania, o które wnioskował. W uzasadnieniu zarzucił, iż nie wszystkie fakty przedstawione w decyzji są prawdziwe. Według podatnika nie jest prawdą aby w wyroku z dnia 20.12.2007r., sygn. akt I SA/Sz 592/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uchylił całkowicie wcześniejszą decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie stwierdził, że decyzja ta jest tylko w części dotknięta wadą prawną. Podatnik wskazał przy tym, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie nie zajmował się sankcją ponieważ w tamtym okresie nie były znane fakty dotyczące niezgodności sankcji z Szóstą Dyrektywą Unii Europejskiej. Ponadto zauważył, że w decyzji która została wydana po wyroku tylko częściowo uchylono wcześniejsze decyzje organu I instancji. Zdaniem odwołującego wniosek o wznowienie postępowań w związku z decyzją znak: [...] był i jest poprawny. Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia[...] ., znak: [...] utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji podzielając ocenę faktyczną i prawną w niej zawartą. W skardze z dnia[...] . Pan J. L. wnosi o uchylenie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia[...]., znak: [...] i zwrot bezprawnie naliczonej sankcji na podstawie art. 111 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Ponadto wnosi o zasądzenie ustawowych odsetek od kwoty [...]zł i o zasądzenie kosztów postępowania. Zarzuca, iż w zaskarżonej decyzji nie ustosunkowano się do twierdzeń zawartych w odwołaniu. W uzasadnieniu skargi powtórzono argumenty przedstawione w odwołaniu. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej podtrzymał stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i ustosunkował się do zarzutów skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje: Skarga nie jest uzasadniona. Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji m.in. poprzez badanie legalności, czyli zgodności z prawem wydawanych aktów w tym decyzji administracyjnych. Z treści art. 145 § 1 ww. ustawy wynika zaś, że sąd uchyla zaskarżoną decyzję, gdy stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, gdy naruszenie prawa daje podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego oraz gdy sąd stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Mając powyższe na uwadze, podkreślić należy, że Sąd nie rozstrzyga za organ, poddaje jedynie kontroli rozstrzygnięcie organu i w zależności od wyników tej kontroli eliminuje lub nie z obrotu prawnego dany akt. Zatem żądanie skarżącego zasądzenia na jego rzecz odsetek ustawowych od kwoty [...] zł nie może być uwzględnione jako nie mieszczące się w zakresie właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Przedmiotem kontroli Sądu, co do zgodności z prawem jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] roku utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia[...] . odmawiająca wznowienia postępowań w sprawie podatku od towarów i usług. Wskazać należy zatem, że wznowienie postępowania jest instytucją procesową stwarzającą prawną możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ona zapadła, było dotknięte kwalifikowaną wadliwością procesową wyliczoną w przepisach prawa procesowego art. 240 § 1 Ordynacja podatkowa. Enumeratywnie wymienione podstawy wznowienia postępowania w art. 240 § 1 Ordynacji podatkowej, nakazuje dokonywanie ich precyzyjnej interpretacji zwłaszcza, iż wznowienie postępowania jest szczególnym, nadzwyczajnym trybem weryfikacji decyzji ostatecznych. W ocenie Sądu zaskarżone rozstrzygnięcie oraz poprzedzające je rozstrzygnięcie organu podatkowego pierwszej instancji zostały wydane zgodnie z przepisami. Z art. 243 Ordynacji podatkowej wynika, że organ podatkowy przed wszczęciem postępowania w sprawie wznowienia postępowania obowiązany jest rozpoznać dopuszczalność wznowienia postępowania. Jest to pierwszy etap postępowania w sprawie wznowienia postępowania. Etap ten ma szczególne znaczenie, gdy wszczęcie postępowania następuje na wniosek strony. Jeżeli czynności ustalające dopuszczalność wznowienia postępowania przyniosą wynik pozytywny organ podatkowy wydaje postanowienie o wznowieniu postępowania, w razie wyniku negatywnego, organ odmawia wznowienia postępowania. Jednakże wydanie decyzji odmawiającej wznowienia postępowania może nastąpić wyłącznie w przypadku stwierdzenia niedopuszczalności wznowienia postępowania. Niedopuszczalność wznowienia postępowania występuje z przyczyn przedmiotowych, podmiotowych. Niedopuszczalność z przyczyn przedmiotowych to między innymi brak przedmiotu postępowania w sprawie wznowienia postępowania. W rozpoznawanej przez Sąd sprawie wyżej wymieniona przyczyna niedopuszczalności wznowienia postępowania została przez organy podatkowe wykazana a prawidłowości wyprowadzonej oceny nie sposób zakwestionować. Podnieść należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 20.12.2007 r. sygn. akt I SA/Sz 592/07 uchylił decyzje Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej wycofał złożoną skargę kasacyjną od powyższego wyroku, zatem wyrok ten stał się prawomocny. Zgodzić się należy, ze stanowiskiem organu, że w konsekwencji powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie w obrocie prawnym nie funkcjonuje decyzja Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] znak[...] , tj. decyzja w sprawie której strona wniosła o wznowienie postępowania. Jak wynika to z akt sprawy obecnie funkcjonuje w obrocie prawnym decyzja Dyrektor Izby Skarbowej z dnia [...] znak: [...] która zapadła po rozpatrzeniu wniesionego przez stronę odwołania z dnia [...] r. od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia[...] . znak:[...] Mając zatem powyższe na uwadze za uprawnione uznać należy stanowisko organu, że brak było podstaw do wzruszenia poprzez wznowienie postępowania podatkowego zakończonego decyzją Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] roku znak: [...] Nie zmienia tej oceny podnoszona przez skarżącego okoliczność uznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w wyroku z dnia 20.12.2007r., sygn. akt I SA/Sz 592/007, że decyzja z dnia [...] roku znak [...] jest tylko w części dotknięta wadą prawną. Sąd bowiem tę decyzję uchylił w całości. Przypomnieć w tym miejscu należy, że stosownie do 174 p.p.s.a. Strona niezadowolona z wyroku może wnieść do Naczelnego Sadu Administracyjnego skargę kasacyjną w przypadku naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie a w przypadku naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zatem J.L. nie zgadzając się z kontrolą legalności dokonaną przez Sąd w wyroku z dnia [...] roku w tym zakresie miał prawo zaskarżyć tenże wyrok do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Za bezzasadny uznać należy także zarzut skargi braku odniesienia się przez organ w zaskarżonej decyzji do zarzutów odwołania. W zaskarżonej decyzji ustosunkowano się bowiem do wszystkich zarzutów. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał zarzuty skargi za niezasadne i działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji, oddalając skargę. Wniosek strony zasądzenia kosztów postępowania nie może być uwzględniony, stosownie bowiem do art. 200 p.p.s.a. tylko w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw – w niniejszej sprawie zaś Sąd skargę oddalił.