I SA/Sz 849/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bolesław Stachura (spr.), , , , po rozpoznaniu w dniu 3 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2012, postanawia: 1/ odrzucić skargę, Opisanym w sentencji postanowieniem z dnia [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...] r., znak [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji tego organu z dnia [...] r., określającej Pani S. W. wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2012 w kwocie [...] zł. Powyższe postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej zostało doręczone S. W. w dniu [...] r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru znajdujące się w aktach administracyjnych) z pouczeniem o prawie wniesienia od niego skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej, w terminie 30 dni od dnia jego doręczenia. W dniu 17 czerwca 2015 r. (data nadania w placówce pocztowej) S. W. wniosła skargę na wyżej opisane postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej. Skargę wysłała bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Przedmiotowa skarga wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie w dniu 19 czerwca 2015 r. Dnia 23 czerwca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny przekazał skargę wraz z jej odpisem i kopertą do Dyrektora Izby Skarbowej celem nadania jej biegu. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: W myśl art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Skarga wniesiona po upływie tego terminu podlega odrzuceniu przez Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 wskazanej wyżej ustawy. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki poleconej, znajdującego się aktach administracyjnych niniejszej sprawy, wyżej wymienione postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r., zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 18 maja 2015r., zatem ostatnim dniem 30 – dniowego terminu do wniesienia skargi do sądu był dzień 17 czerwca 2015 r. Przy czym należy podkreślić, że zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a skargę wnosi się za pośrednictwem organu który wydał decyzję. Tymczasem S. W. skargę na opisane postanowienie nadała w dniu 17 czerwca 2015 r. bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z pominięciem organu - Dyrektora Izby Skarbowej. Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku jej wniesienia bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten powinien przekazać skargę właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 51 § 1-3 ww. ustawy decyduje wówczas data jej nadania przez sąd pod adresem właściwego organu administracji publicznej. Takie stanowisko jest przyjęte i utrwalone w orzecznictwie sądów administracyjnych ( tak: postanowienie NSA z dnia 16.04.2010 r., sygn. akt II FSK 1983/09, postanowienie WSA w Łodzi z dnia 16.09.2009 r., sygn. akt III SA/Łd 427/09, postanowienie WSA w Szczecinie z dnia 12.12.2013 r., sygn. akt I SA/Sz 566/13, postanowienie NSA z dnia 5.07.2015 r., sygn. akt I FZ 170/15). W konsekwencji, stwierdzić należy, że skoro termin do złożenia skargi upłynął w dniu 17 czerwca 2015 r. i została ona w tym dniu niezgodnie z przepisem art. 54 § 1 p.p.s.a. nadana bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, a sąd ten przekazał ją do organu w dniu 23 czerwca 2015 r. to skarga została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu przewidzianego dla dokonania tej czynności. W tym stanie rzeczy, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.