I SA/Sz 896/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA - Anna Sokołowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 kwietnia 2026 r. sprawy ze skargi F. "J. i M." S. i P. T. z siedzibą w S. na czynność P. S. w przedmiocie wstrzymania wypłaty dotacji oświatowej za wrzesień 2025 r. p o s t a n a w i a: 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić skarżącej kwotę [...]zł [...]) uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Pismem z 31 października 2025 r. (nadanym w tej samej dacie w urzędzie pocztowym) F. "J. i M." S. i P. T. z siedzibą w S. (dalej: "Skarżąca" lub "F.") złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę czynność P. S. (dalej: "Organ" lub "Powiat") w przedmiocie wstrzymania wypłaty dotacji oświatowej za wrzesień 2025 r., wnosząc o zobowiązanie Organu do przekazania tej dotacji na konto Skarżącej. W uzasadnieniu skargi F. podniosła, że jest organem prowadzącym placówkę oświatową – T. S. P. w S., oraz że na podstawie przepisów ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (t.j. Dz.U.2025.439 ze zm.; dalej: "u.f.z.o.") placówce tej Powiat zobowiązany jest wypłacać dotację w 12 częściach, w terminie do ostatniego dnia miesiąca. Skarżąca wskazała także, że: 1. Pismem z 19 maja 2025 r., nr [...], Powiat przesłał Skarżącej zestawienie przekazanych środków oraz dokonanych przez nią wydatków i poprosił o informacje, w jaki sposób Skarżąca zamierza wydatkować nadwyżkę środków oraz czy znajdują się one na rachunku bankowym Skarżącej. 2. Pismem z 20 czerwca 2025 r. Skarżąca odpowiedziała, że środki zostaną wykorzystane zgodnie z katalogiem, o którym mowa w art. 37 u.f.z.o., i że znajdują się na rachunku bankowym Skarżącej. 3. Pismem z 17 czerwca 2025 r., nr [...], doręczonym Skarżącej 2 lipca 2025 r., Organ poinformował F. o wstrzymaniu dotacji za czerwiec i miesiące następne, do czasu rozliczenia się z nadpłaty, wskazując jednocześnie, że w przypadku przedstawienia szczegółowego i wiarygodnego planu wykorzystania niewykorzystanych środków oraz po ich racjonalnym rozdysponowaniu, wypłata kolejnych transz będzie mogła zostać wznowiona. W ocenie Skarżącej, obowiązujące przepisy prawa nie przewidują możliwości wstrzymania dotacji oświatowej dla niepublicznej szkoły oświatowej oraz do żądania przez podmiot dotujący od podmiotu dotowanego dotacjami oświatowymi planu wykorzystania dotacji należnych zgodnie z ustawą o finansowaniu zadań oświatowych, a ewentualna nadwyżka dopiero po zamknięciu roku budżetowego powinna zostać zwrócona na konto organu dotującego. W związku ze złożoną skargą w dniu 17 grudnia 2025 r. Skarżąca uiściła kwotę [...]zł tytułem wpisu sądowego (k. 22 akt sadowych). Pismem z 2 grudnia 2025 r., uzupełnionym pismem z 26 marca 2026 r., Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na brak kognicji sądu administracyjnego w sprawie, względnie o jej oddalenie jako bezzasadnej. Organ przedstawił dotychczasowy przebieg sprawy, potwierdzając m.in., że pismem z 17 czerwca 2025 r., nr [...], powiadomił Skarżącą o wstrzymaniu dotacji oświatowej do czasu rozliczenia poprzednio otrzymanej dotacji, powołując się w tym zakresie na określoną w art. 44 ust. 3 pkt 1 i 3 u.f.z.o. zasadę gospodarności i efektywności wydatkowania środków publicznych oraz ich wydatkowania w sposób celowy i oszczędny; oraz że dotacja nie została wypłacona. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako wniesiona z uchybieniem terminowi. Na wstępie, z uwagi na podnoszony przez Organ wniosek o odrzucenie skargi z uwagi na brak kognicji sądu administracyjnego w sprawie, wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.2026.143 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Stosownie zaś do art. 47 u.f.z.o. czynności podejmowane przez organ dotujący, o którym mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-32 i art. 40-41a, w celu ustalenia wysokości lub przekazania dotacji, o których mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-32 i art. 40-41a, stanowią czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Z powyższego przepisu nie wynika jakiekolwiek ograniczenie kategorii czynności, które podlegają tej regulacji. Przepis posługuje się sformułowaniem "czynności podejmowane (...) w celu ustalenia wysokości i przekazania dotacji" i pod tym pojęciem należy rozumieć m.in. obliczenie kwoty dotacji, zlecenie jej przelewu czy też wstrzymanie lub odmowa wypłacenia dotacji, w tym danej części dotacji. Mając na względzie powyższe, należy stwierdzić, że art. 47 u.f.z.o. nie stanowi, iż czynnościami o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. są wyłącznie te, które realizowane są na podstawie przepisów w nim enumeratywnie wymienionych. Przepis ten w ogóle nie odnosi się do rodzajów czynności, poprzez ich określenie w poszczególnych artykułach ustawy o finansowaniu zadań oświatowych. Zatem nie można doszukiwać się braku wymienienia czynności z art. 34 u.f.z.o. w art. 47 u.f.z.o. jako podstawy do wyłączenia kognicji sądów administracyjnych w tym przypadku. Co więcej, gdyby przyjąć, że tylko czynność określona w konkretnym artykule ustawy o finansowaniu zadań oświatowych jest czynnością, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a, a więc może być przedmiotem skargi, przepis art. 47 u.f.z.o. określający te czynności w sposób ogólny były faktycznie zbiorem pustym. Z pewnością nie to było zamierzeniem ustawodawcy (zob. wyrok NSA z 19 marca 2021 r., I GSK 1713/20; ten wyrok i następne orzeczenia są dostępne na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Skoro czynnością podlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego jest przyznanie dotacji, to w zakres działań organu z tym związanych wchodzi ustalenie jej wysokości oraz przekazanie dotacji na rachunek bankowy beneficjenta. W związku z powyższym brak jest podstaw do kwestionowania tego, że czynności polegające na ustaleniu wysokości i przekazaniu dotacji, w tym wstrzymaniu wypłaty dotacji stanowią czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., i jako takie poddane są kognicji sądów administracyjnych (zob. postanowienia NSA: z 4 marca 2026 r., I GZ 69/26; z 15 listopada 2024 r., I GSK 1463/24). Przechodząc do rozważań odnośnie do terminowości zaskarżenia wstrzymania wypłaty dotacji oświatowej za wrzesień 2025 r., w pierwszej kolejności zauważyć należy, że pismem z 17 czerwca 2025 r., doręczonym Skarżącej 2 lipca 2025 r., Organ poinformował Skarżącą o wstrzymaniu wypłaty dotacji za wskazany miesiąc w związku z brakiem stosownego rozliczenia nadpłaty na koncie Skarżącej. Zatem od tego momentu doręczenia pisma Skarżąca powzięła informację odnośnie wstrzymania wypłaty dotacji oświatowej i była w stanie przedsięwziąć odpowiednie kroki prawne, po stwierdzeniu bezskutecznego upływu terminu przekazania dotacji. Zgodnie z art. 34 ust. 1 u.f.z.o. dotacje, o których mowa w art. 15-21, art. 25 ust. 1-4 i 8, art. 26 ust. 1, 2 i 8, art. 28-30 oraz 31 ust. 1, są przekazywane na rachunek bankowy przedszkola, innej formy wychowania przedszkolnego, szkoły, branżowego centrum umiejętności lub placówki, o której mowa w art. 2 pkt 6-8 ustawy – Prawo oświatowe, lub zespołu szkół lub placówek, w 12 częściach w terminie do ostatniego dnia każdego miesiąca, z tym że części za styczeń i za grudzień są przekazywane w terminie odpowiednio do dnia 20 stycznia oraz do dnia 15 grudnia roku budżetowego; w przypadku dotacji, o której mowa w art. 31 ust. 1, liczba części należnej dotacji jest równa liczbie miesięcy, w których prowadzony jest dany kwalifikacyjny kurs zawodowy. Jak stanowi art. 53 § 2 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 (a taką czynnością jest w rozpoznawanej sprawie czynność wstrzymania wypłaty), wnosi się w terminie 30 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę. W sytuacji uchybienia terminu przewidzianego w art. 53 § 2 zdanie pierwsze p.p.s.a. i niestwierdzenia przesłanek braku winy skarżącego w uchybieniu tego terminu, sąd jest zobligowany do odrzucenia skargi. Stosownie bowiem do przepisów art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., w przypadku wniesienia skargi po terminie sąd odrzuca skargę postanowieniem, a postanowienie to może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Ponadto, zgodnie z brzmieniem art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego, a postanowienie w przedmiocie zwrotu wpisu może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi na brak dokonania wypłaty dotacji za wrzesień 2025 r. biegł od 30 września 2025 r. i upłynął z dniem 30 października 2025 r. (czwartek). Skarżąca nadała swoją skargę w urzędzie pocztowym 31 października 2025 r., a zatem wniesienie skargi nastąpiło z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 2 zdanie pierwsze p.p.s.a. Wobec tego, mając na uwadze, że z powołanych powyżej okoliczności sprawy nie wynika, aby zachodził tu wyjątek, o jakim mowa w art. 53 § 2 zdanie drugie p.p.s.a., Sąd musiał tę skargę odrzucić. W tym stanie sprawy, na podstawie § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w pkt 1. sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi (pkt 2. sentencji) orzeczono zaś na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.