I SA/Sz 973/17

PostanowienieWSA w Szczecinie2017-12-06

Skład orzekający: Marzena Kowalewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie podatku od nieruchomości, oparty jedynie na ogólnym stwierdzeniu o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody w wyniku wyegzekwowania kwoty wraz z odsetkami, jest wystarczająco uzasadniony, jeśli skarżący nie przedstawił konkretnych danych finansowych i majątkowych?
Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania decyzji, ponieważ skarżący nie wykazał we wniosku, w sposób konkretny i udokumentowany, że wykonanie decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Ogólne stwierdzenie o szkodzie i odsetkach nie jest wystarczające do uwzględnienia wniosku.
Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie podatku od nieruchomości, a wraz ze skargą złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji. Uzasadniając wniosek, skarżąca podniosła, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody spółce w wyniku wyegzekwowania kwoty podatku wraz z odsetkami. Sąd uznał wniosek za nieuzasadniony z powodu braku konkretnych danych finansowych i majątkowych skarżącej.
Rozstrzygnięcie
Odmówić wstrzymania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA – Marzena Kowalewska po rozpatrzeniu w Wydziale I w dniu 6 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. B. o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 31 sierpnia 2017 r. nr [...] oraz decyzji Burmistrza C. z dnia 12 maja 2017 r. nr [...] w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 31 sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2017 r. p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji Pismem z dnia 17 października 2017 r. S. B. (dalej: "Skarżąca"), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 31 sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2017 r. W skardze zamieszczony został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji Burmistrza C. z dnia 12 maja 2017 r. nr [...] Skarżąca oparła wniosek o art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.). W treści uzasadnienia wniosku podniosła, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody spółce w wyniku wyegzekwowania kwoty [...]zł wraz ze stosownymi odsetkami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, zgodnie z przepisem art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Jak wynika z przytoczonej powyżej regulacji prawnej, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez skarżącego we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno więc odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do skarżącego wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Skarżący powinien wykazać, że w sytuacji faktycznej, w jakiej się znajduje, wykonanie decyzji powodować będzie znaczną szkodę bądź trudne do odwrócenia skutki (por. postanowienie NSA z dnia 4 października 2010 r., o sygn. akt II FZ 460/10 – orzeczenie dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Brak wskazania we wniosku tych przyczyn uniemożliwia sądowi merytoryczną ocenę. Ponadto brak dokumentów, czy to w aktach sprawy, czy na skutek niedołączenia ich do wniosku. Sąd nie jest władny, przed rozpoznaniem wniosku o wstrzymanie aktu lub czynności, aby wzywać skarżącego do ich przedłożenia (por. postanowienie NSA z dnia 4 listopada 2013 r., sygn. akt I FZ 404/13 - orzeczenie dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Z uwagi na treść art. 61 § 3 p.p.s.a. uzasadnienie rozpoznawanego wniosku powinno precyzyjnie opisywać aktualną sytuację finansową i majątkową Skarżącej, tak by sąd rozpoznający wniosek doszedł do przekonania, że uiszczenie kwot wynikających z zaskarżonej decyzji rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia Skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sytuacja finansowa Skarżącej nie została w żaden sposób zobrazowana, brak również jakichkolwiek dokumentów wskazujących dane w tym zakresie. Sąd nie był w stanie ustalić jakie aktualnie Skarżąca osiąga dochody i jaki ponosi uszczerbek w wyniku uiszczenia, bądź wyegzekwowania określonej przez organ kwoty [...]zł z tytułu zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2017 r. wynikającego z decyzji Burmistrza C. z dnia 12 maja 2017 r. nr [...] Sąd zwraca uwagę na informację zawartą w końcowej części uzasadnienia skargi. Skarżąca wskazała, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w wyniku wyegzekwowania ww. kwoty wraz ze stosownymi odsetkami. Jednakże zdaniem Sądu ww. argumentacja nie jest wystarczająca do uznania wniosku za należycie uzasadniony, tj. zgodnie z przedstawionymi powyżej regułami. Sąd mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło