I SAB/Sz 10/10

Dnia 15 września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Marzena Kowalewska po rozpoznaniu w dniu 15 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. C. na bezczynność organu Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. w przedmiocie nadania biegu wnioskowi w dnia 7 lipca 2010 r. o wyłączenie Prezesa i członków Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. p o s t a n a w i a odrzucić skargę J. C. pismem z dnia [...] r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na bezczynność organu – Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S., polegającą na nierozpoznaniu jego wniosku o wyłączenie Prezesa oraz członków tego Kolegium od rozpoznawania jego spraw. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wyjaśniło, że wcześniejszy wniosek J. C. z dnia [...] . w przedmiocie wyłączenia organu i jego pracowników przekazano w dniu [...] Prezesowi Rady Ministrów, który pismem z dnia [...] r. znak: [...] skierowanym do skarżącego uznał, że wniosek taki nie podlega rozpoznaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej powierzona sądom administracyjnym obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W ocenie Sądu, bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. w przedmiocie nierozpoznania wniosku skarżącego o wyłączenie organu kolegialnego oraz jego pracowników nie należy do żadnej z wyżej wymienionych, zaskarżalnych do sądu administracyjnego form działania administracji publicznej. W szczególności nie jest to bowiem postanowienie, o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Postanowienie w przedmiocie wyłączenia członka organu kolegialnego oraz samorządowego kolegium odwoławczego wydane jest na podstawie przepisu art. 27 Kodeksu postępowania administracyjnego. Przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, które regulują kwestię wyłączenia pracownika (oraz organu), nie przewidują formy w jakiej powinno to nastąpić, jednakże w doktrynie i w orzecznictwie dominuje pogląd, iż załatwienie tej sprawy winno przybrać formę postanowienia, pomimo iż wyłączenie w oparciu o art. 27 k.p.a. następuje z mocy prawa (v. B. Adamiak, J. Borkowski Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, wyd. 7, 2005 r., str. 173-175). Nadto, postanowienie o wyłączeniu lub odmowie wyłączenia nie jest zaskarżalne. Stosownie do art. 141 § 1 k.p.a. na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy Kodeks tak stanowi, w tym zaś przypadku przepisy Kodeksu nie przewidują możliwości zaskarżenia takiego orzeczenia. Ponadto postanowienie wydane w oparciu o przepis art. 27 k.p.a. nie kończy też postępowania administracyjnego w danej sprawie, ani nie rozstrzyga tej sprawy co do jej istoty. Dotyczy jedynie kwestii wynikłej w toku postępowania administracyjnego. W sytuacji zaś, gdy dane postanowienie rozstrzyga jedynie określoną kwestię, wynikającą w toku postępowania i ustawodawca przesądza o braku możliwości jego zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym, to nie zachodzi możliwość złożenia skargi do sądu administracyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 marca 2006 r., sygn. akt II GSK 352/05, Lex Nr 197527; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 czerwca 2008 r., sygn. akt V SA/Wa 1228/08, publik w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu, postanowienia takiego nie można także zakwalifikować jako aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Rozstrzygnięcia opisane w powołanym przepisie, musiałyby dotyczyć wprost wynikających z przepisów prawa uprawnień lub obowiązków strony, a w tym przypadku kwestionowane rozstrzygnięcie (w zasadzie jego brak) jednoznacznie odnosi się do sytuacji organu nie zaś strony. Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd uznał, iż skarga na bezczynność organu polegająca na nierozpoznaniu wniosku skarżącego w przedmiocie wyłączenia organu kolegialnego i jego pracowników od udziału w postępowaniu jest niedopuszczalna, albowiem sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.