I SAB/Sz 10/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Bukowiecka –Kleczaj (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. T. o wyłączenie sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego: Grzegorza Jankowskiego, Stefana Kłosowskiego, Elżbiety Makowskiej, Danuty Strzeleckiej – Kuligowskiej oraz sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie: Barbary Gebel, Marii Mysiak, Arkadiusza Windaka, Marzeny Iwankiewicz, Marzeny Kowalewskiej, Jolanty Kwiecińskiej, Kazimierza Maczewskiego, Nadziei Karczmarczyk – Gawęckiej, Joanny Wojciechowskiej, Alicji Polańskiej, Elżbiety Woźniak, Bolesława Stachury od rozpoznania sprawy ze skargi M. T. na bezczynność Starosty P. w przedmiocie wydania decyzji administracyjnej co do przyczyn odmowy wydania oryginału tytułu wykonawczego postanawia: oddalić wniosek o wyłączenie sędziów Postanowieniem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w sprawie I SAB/Sz 10/16 oddalił, zgłoszony na rozprawie, wniosek M. T. o wyłączenie od rozpoznania niniejszej sprawy sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie w osobach: Anny Sokołowskiej, Patrycji Joanny Suwaj oraz Ewy Wojtysiak. W treści zażalenia na powyższe postanowienie, reprezentujący skarżącą pełnomocnik – C. T. (.... skarżącej) zawarł wniosek o wyłączenie od orzekania w niniejszej sprawie "pozostałych sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego". Zarządzeniem z dnia 23 grudnia 2016 r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącej do sprecyzowania wniosku zawartego w zażaleniu poprzez wskazanie z imienia i nazwiska "pozostałych sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego", o których wyłączenie wnosi, jak również do uprawdopodobnienia przyczyn ich wyłączenia w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W odpowiedzi na wezwanie skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, oświadczyła, że żąda wyłączenia sędziów: Grzegorza Jankowskiego, Stefana Kłosowskiego, Elżbiety Makowskiej, Danuty Strzeleckiej – Kuligowskiej oraz Barbary Gebel, Anny Mysiak, Arkadiusza Windaka, Marii Iwankiewicz, Marzeny Kowalewskiej, Jolanty Kwiecińskiej, Kazimierza Maczewskiego, Nadziei Karczmarczyk – Gawęckiej, Joanny Wojciechowskiej, Alicji Polańskiej, Elżbiety Woźniak, Bolesława Stachury, a także Anny Sokołowskiej, Patrycji Joanny Suwaj oraz Ewy Wojtysiak. Wniosek uzasadniono faktem zlekceważenia przy orzekaniu wyroku w sprawie o sygn. akt I SA/Sz 577/11, co doprowadziło do wykonania egzekucji bez dokumentów i podstaw prawnych. Ponadto wnioskodawczyni podniosła, że "w sposób oczywiście przestępczy" przegrywa sprawy w innych sądach w związku, z "orzekaniem rodzinnym" wynikającym z faktu, że trzech sędziów WSA w Szczecinie ma rodzinne powiązania z osobami w innych sądach. Zdaniem skarżącej, sędziowie WSA w Szczecinie orzekają wbrew Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, a ci sami sędziowie nie mogą po raz kolejny orzec negując jej konstytucyjne prawa. W związku z powyższym objęci wnioskiem sędziowie orzekający w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie złożyli pisemne oświadczenia, w których wskazali, że nie pozostają ze skarżącą M. T. w jakimkolwiek stosunku prawnym lub osobistym i nie zachodzą żadne okoliczności w rozumieniu art. 18 i art. 19 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z powodu których zachodziłyby uzasadnione wątpliwości co do ich bezstronności przy orzekaniu w tej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, że postanowieniem z dnia 28 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił ponowny wniosek skarżącej w zakresie wyłączenie sędziów WSA w Szczecinie w osobach: Anny Sokołowskiej, Patrycji Joanny Suwaj oraz Ewy Wojtysiak w oparciu o przepis art. 22 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwana dalej "p.p.s.a.", wobec czego niniejsze postanowienie nie obejmuje wymienionych sędziów. Ponadto należy wyjaśnić, że skarżąca we wniosku podała, że wnosi o wyłączenie sędzi: Anny Mysiak oraz Marii Iwankiewicz, jednakże w związku z tym, że w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie orzeka sędzia WSA Maria Mysiak oraz Marzena Iwankiewicz, zatem Sąd przyjął, że wniosek dotyczy wskazanych sędziów orzekających w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie. Powołana wyżej ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewiduje w art. 18 możliwość wyłączenia sędziego z mocy prawa. Przesłanki wymienione w tym przepisie opierają się na związkach sędziego z przedmiotem lub podmiotami postępowania. Powiązania te są tego rodzaju, że niezależnie od subiektywnych odczuć osób występujących w sprawie czynią prawdopodobnym przypuszczenie, że rozpoznanie sprawy nie będzie odpowiadało wymogom bezstronności. Z kolei art. 19 p.p.s.a., umożliwia wyłączenie sędziego na wniosek złożony przez sędziego lub stronę, gdy zachodzą w sprawie okoliczności, poza wymienionymi w art. 18 tej ustawy, a które wskazywałyby na istnienie okoliczności tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności sędziego w danej sprawie. Przy czym chodzi tu o jakąkolwiek wątpliwość, ale z zastrzeżeniem, że musi ona uzasadniać wyłączenie sędziego, na podstawie komentowanego przepisu. Podkreślenia wymaga, że podstawą wyłączenia sędziego nie mogą być jedynie gołosłowne twierdzenia i subiektywne przekonanie strony. Konieczne jest bowiem wskazanie konkretnych okoliczności, czy to wymienionych enumeratywnie w art. 18 p.p.s.a., czy też innych, z których wynika, że istnieją wątpliwości co do bezstronności tego sędziego zgodnie z treścią art. 19 p.p.s.a. Odnosząc powyższe uwagi do okoliczności powołanych we wniosku strony skarżącej wskazać należy, że nie pozostają one w związku z żadną z ustawowych przyczyn wyłączenia wskazanych w treści art. 18 p.p.s.a. Z powyższych względów należało dokonać analizy wniosku z punktu widzenia przesłanek określonych w art. 19 p.p.s.a. Mogą to być zatem wszelkie okoliczności, zarówno wewnętrzne jak i zewnętrzne, które w sytuacji konkretnego sędziego mogą budzić uzasadnione wątpliwości co do wydania orzeczenia na w pełni zobiektywizowanych przesłankach. Sformułowania użyte przez M. T. dotyczące nieuwzględnienia przez sędziów objętych wnioskiem stanowiska wyrażonego w jednym z orzeczeń, wydanym w jej sprawie, a także zarzuty odnoszące się do orzekania negującego jej konstytucyjne prawa oraz "wbrew Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu" są przejawem subiektywnego przeświadczenia o braku obiektywizmu sędziów, z powodu niezadowalających stronę czynności podejmowanych przez sędziów i wynikają z oczekiwań co do sposobu prowadzenia postępowania sądowego w jej sprawach. W tym miejscu należy zwrócić uwagę na pogląd wyrażony w orzecznictwie, zgodnie z którym nie jest dopuszczalne żądanie wyłączenia sędziego tylko z tego powodu, że wnioskodawca kwestionuje zasadność i prawidłowość rozstrzygnięć podejmowanych z udziałem sędziego objętego wnioskiem. Rozstrzygnięcia te mogą być kwestionowane jedynie w drodze właściwych środków zaskarżenia, przysługujących stronie w toku postępowania (por. postanowienie NSA z dnia 29 maja 2012 r., sygn. akt I OZ 368/12, publ. na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Ponadto za okoliczność uzasadniającą wyłączenie sędziów nie może być uznany fakt, że brali oni udział w rozpoznawaniu innych spraw zainicjowanych przez skarżącą w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie, wyrażając przy tym określone poglądy prawne. Wykonywanie przez sędziów funkcji orzeczniczych - które z mocy regulacji konstytucyjnych (art. 184 Konstytucji RP) i ustawowych (art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz. U. z 2016 r. poz. 1066) w przypadku sędziów sądów administracyjnych polega na kontroli zgodności z prawem działalności administracji - zawsze wiąże się z określoną oceną prawną tychże działań organów administracji publicznej, a więc wyrażeniem konkretnego poglądu prawnego w danej sprawie. Przyjęcie, że sędzia podlega wyłączeniu od rozpoznania sprawy tylko dlatego, że dokonał oceny prawnej w innych przedmiotowo sprawach (nawet między tymi samymi stronami postępowania) byłoby naruszeniem zasady niezawisłości sędziowskiej i prowadziłoby do paraliżu sądownictwa, gdyż z istoty sądowego rozstrzygania spraw wynika, że przynajmniej dla jednej ze stron postępowania określone orzeczenie sądowe lub wyrażony w nim pogląd jest niekorzystny, co w razie przyjęcia poglądów prezentowanych w niniejszym wniosku, uprawniałoby tę niezadowoloną z rozstrzygnięcia stronę do żądania wyłączenia sędziów, którzy je podjęli od rozpoznania każdej kolejnej sprawy, w której występowałby ten sam lub zbliżony problem prawny (por. postanowienie NSA z dnia 30 czerwca 2016 r., II FZ 337/16, publ. na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu, na uwzględnienie nie zasługuje również argumentacja odnosząca się do niekorzystnych dla skarżącej orzeczeń podjętych w innych sądach, bowiem przesłanki wyłączenia winny odnosić się jedynie do sędziów tego Sądu, w którym sprawa się toczy. Z wyjaśnień złożonych przez sędziów objętych wnioskiem o wyłączenie wynika, że nie istnieją przesłanki z art. 18 p.p.s.a., jak również okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziów w rozpoznawanej sprawie stosownie do art. 19 p.p.s.a. Podkreślenia wymaga, że autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza jego prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego (por. postanowienie NSA z dnia 6 maja 2011r., sygn. I OZ 314/11). W sytuacji gdy nie budzi wątpliwości prawdziwość złożonych przez sędziów oświadczeń, wobec niewskazania okoliczności, które mogłyby podważyć prawdziwość tych oświadczeń, wniosek o wyłączenie nie zasługuje na uwzględnienie. Z tej przyczyny Sąd, na podstawie art. 19 i art. 22 § 1 oraz § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.