I SAB/Sz 12/13

Dnia 30 czerwca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA – Kazimierz Maczewski po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia M. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 12 czerwca 2015 r. o sygn. akt I SAB/Sz 12/13 o przyznaniu adwokatowi kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi M. T. na przewlekłość postępowania Starosty P. p o s t a n a w i a odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 2 kwietnia 2014 r., sygn. akt I SAB/Sz 12/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę M. T. na przewlekłość postępowania Starosty P. Następnie, po rozpatrzeniu wniosku M. T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, postanowieniem z dnia 19 listopada 2014 r., Sąd przyznał Skarżącej prawo pomocy w postaci ustanowienia adwokata. Właściwa rada adwokacka na pełnomocnika z urzędu wyznaczyła adwokata N. M. Pismem z 7 maja 2015 r. wyznaczony adwokat wystąpił do Sądu z wnioskiem o zasądzenie od Skarbu Państwa na jej rzecz kosztów udzielonej pomocy prawnej, w związku ze sporządzeniem opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie. Postanowieniem z dnia 12 czerwca 2015 r. Sąd przyznał ww. adwokatowi od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wynagrodzenie w kwocie [...] zł, obejmujące należny podatek od towarów i usług, z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej Skarżącej z urzędu. Pismem z 23 czerwca 2015 r. M. T. wniosła zażalenie na postanowienie przyznające wynagrodzenie pełnomocnikowi z urzędu, domagając się jego uchylenia oraz (cyt.) "pozostawienia sprawy zapłaty adwokatce N. M. bez zapłaty za prywatne postępowanie i za brak zainicjowania postępowania odwoławczego". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270 ze zm.) – zwanej dalej "p.p.s.a.", wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wniosek adwokata o przyznanie wynagrodzenia nieopłaconej pomocy prawnej jest rozpoznawany przez sąd lub referendarza z uwzględnieniem przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U.2013.461), przy czym, zgodnie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (Dz.U.2015.615), koszty pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu ponosi Skarb Państwa. Na postanowienie wydane w przedmiocie wynagrodzenia pełnomocnika ustanowionego z urzędu przysługuje odpowiednio sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego (art. 259 § 1 i § 2 p.p.s.a.) lub zażalenie na postanowienie sądu (art. 227 p.p.s.a.). Jak wskazuje się w orzecznictwie i który to pogląd Sąd podziela, ustalenie i przyznanie wynagrodzenia pełnomocnikowi z urzędu ramach przyznanego i wykonanego prawa pomocy jest tzw. postępowaniem wpadkowym (ubocznym, incydentalnym). W ramach tego postępowania sąd przyznaje takiemu pełnomocnikowi wynagrodzenie z własnych środków finansowych. Środek procesowy, jakim jest sprzeciw na postanowienie referendarza czy zażalenie na postanowienie sądu, przysługuje tylko pełnomocnikowi z urzędu, będącemu jedyną stroną wskazanego postępowania wpadkowego (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 29 czerwca 2010 r. o sygn. akt II OZ 607/10, 20 stycznia 2009 r. o sygn. akt I OZ 939/08, 8 stycznia 2009 r. o sygn. akt I OZ 946/08; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 czerwca 2013 r. o sygn. akt II SA/Kr 1579/12 – orzeczenia dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Oznacza to, że wskazany środek nie przysługuje stronie skarżącej z postępowania głównego, na rzecz której działał profesjonalny pełnomocnik. W rozpoznawanej sprawie zażalenie na postanowienie Sądu wydane w przedmiocie kosztów postępowania - wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skarżącej z urzędu, zostało wniesione przez M. T., będącą stroną skarżącą z postępowania głównego i niemającą statusu strony w przedmiotowym postępowaniu wpadkowym. Wobec tego uznać należało, że wniesione przez nią zażalenie na postanowienie z dnia 12 czerwca 2015 r. jest niedopuszczalne. W tym stanie sprawy, na podstawie art. 227 w zw. z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.