I SAB/Sz 27/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj, Sędziowie Asesor WSA Joanna Świerzko-Bukowska (spr.),, Sędzia WSA Joanna Wojciechowska, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 8 maja 2025 r. sprawy ze skargi J.M. na bezczynność Burmistrza Nowego Warpna w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. stwierdza, że Burmistrz Nowego Warpna dopuścił się bezczynności w sprawie rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 20 sierpnia 2024 r., II. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, III. umarza postępowanie sądowe w przedmiocie zobowiązania Burmistrza Nowego Warpna do rozpoznania wniosku, IV. w pozostałym zakresie oddala skargę, V. zasądza od Burmistrza Nowego Warpna na rzecz skarżącego kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. J. M. (dalej: "skarżący") w dniu 18 lutego 2025 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na bezczynność Burmistrza N. (dalej: "organ", "Burmistrz") w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na jego wniosek z dnia 20 sierpnia 2024 r., zarzucając organowi naruszenie: 1. art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. w zakresie w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji publicznej poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek, 2. art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r., poz. 902, dalej: "u.d.i.p.") w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że informacja, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium, jest udostępniana na wniosek, poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek. W oparciu o tak postawione zarzuty skarżący wniósł o: 1. zobowiązanie organu do załatwienia wniosku z dnia 20 sierpnia 2024 r. dotyczącego przesłania mailem lub udostępnienia do pobrania elektronicznej wersji projektów organizacji ruchu dla dróg gminnych na terenie N. , 2. ustalenie, że tak długi okres bezczynności stanowi rażące naruszenie prawa i wymierzenie grzywny w wysokości nie mniejszej niż 1% maksymalnego wymiaru za każdy pełny tydzień opóźnienia od ustawowego terminu do prawidłowego rozpoznania wniosku lub orzeczenie sądu, 3. zasądzenie od organu kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że za pomocą poczty elektronicznej w dniu 20 sierpnia 2024 r. złożył do Urzędu Miasta w N. wniosek dotyczący przesłania mailem lub udostępnienia do pobrania elektronicznej wersji projektów organizacji ruchu dla dróg gminnych na terenie miasta N. . Wniosek został wysłany na adres [...] opublikowany na stronie internetowej organu. Termin do udostępnienia informacji publicznej upłynął po 14 dniach od złożenia wniosku, czyli 3 września 2024 r. W terminie wynikającym z przepisów, jak i do dnia sporządzenia skargi Burmistrz nie udostępnił skarżącemu informacji, o którą wnioskował, nie wydał decyzji podlegającej zaskarżeniu, ani nie zareagował w jakikolwiek sposób. Zdaniem skarżącego nie ulega wątpliwości, że Burmistrz jest organem zobowiązanym do udzielania informacji publicznej, zaś zakres wniosku obejmuje informację publiczną, jaką jest organizacja ruchu. Wobec tego skarga jest uzasadniona. W odpowiedzi na skargę Burmistrz wniósł o umorzenie postępowania w zakresie wniosku skarżącego o zobowiązanie organu do załatwienia wniosku o udzielenie informacji publicznej, zaś w pozostałym zakresie o oddalenie skargi. Wskazał, że treść wniosku z dnia 20 sierpnia 2024 r. wskazywała ogólnie, że chodzi o przekazanie elektronicznych wersji projektów organizacji ruchu dotyczących dróg gminnych na terenie N. . Wniosek nie precyzował jakich konkretnie dróg miałyby dotyczyć projekty organizacji ruchu, ani też w jakich latach miały być wydane projekty organizacji ruchu. Zaznaczył przy tym, że nie prowadzi rejestru zatwierdzonych na jego wniosek, przez właściwy organ - tj. Starostę P. projektów organizacji ruchu. Wskazał również że nie posiada elektronicznej wersji projektów organizacji ruchu opracowanych od dnia powstania samorządu. W dniu 19 lutego 2025 r. organ poinformował skarżącego, iż nie jest w posiadaniu elektronicznych wersji projektów organizacji ruchu dróg gminnych. Odpowiedź na wniosek nie została udzielona w przewidzianym terminie, tj. do dnia 3 września 2024 r., ponieważ w przesłanym e-mailem zapytaniu skarżący nie wskazał, że wnosi o udostępnienie informacji publicznej. Tym samym organ, nie będąc w posiadaniu elektronicznych wersji projektów organizacji ruchu dróg gminnych nie udzielił odpowiedzi na przesłane zapytanie uważając je za bezprzedmiotowe. Burmistrz wskazał również, że w dniu 22 lutego 2025 r. skarżący wniósł o doprecyzowanie udzielonej w dniu 19 lutego 202r r. odpowiedzi. Pismem z dnia 3 marca 2025 r. organ udzielił kolejnej odpowiedzi i przekazał skan posiadanej w wersji papierowej zatwierdzonej organizacji ruchu. Według Burmistrza nie pozostaje on już w stanie bezczynności, ponieważ wnioskowane przez skarżącego informacje zostały mu udzielone. Nieudzielenie informacji publicznej w terminie było niezamierzone i nie wynikało z braku woli załatwienia sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje. Skarga została rozpoznana w oparciu o art. 119 pkt 4 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a."). Przepisy te stanowią, że sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Sprawowana przez sądy administracyjne kontrola działalności administracji publicznej obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. W razie uwzględnienia skargi na bezczynność, sąd na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a.: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). Ponadto Sąd może orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 (art. 149 § 2 p.p.s.a.). W sprawie ze skargi na bezczynność w przedmiocie udzielenia informacji publicznej sąd administracyjny bada, czy żądanie zostało skierowane do podmiotu zobowiązanego według u.d.i.p. do udostępnienia informacji publicznej, a także czy informacja wskazana we wniosku o jej udostępnienie jest informacją publiczną w rozumieniu u.d.i.p. Jak wynika z akt sprawy w dniu 20 sierpnia 2024 r. drogą elektroniczną skarżący skierował do Burmistrza prośbę o przesłanie zwrotnie mailem elektronicznej wersji projektu organizacji ruchu dróg gminnych na terenie N. . Nie budzi wątpliwości Sądu, że żądana informacja jest informacją publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 i art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. c u.d.i.p., dotyczy ona bowiem przedmiotu działalności podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p., i ich kompetencji, zaś Burmistrz jest organem zobowiązanym do udostępniania informacji publicznej na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Realizację prawa do udostępnienia informacji publicznej konkretyzuje art. 13 u.d.i.p., zgodnie z którym udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2 (ust. 1). Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2). Brak załatwienia wniosku z dnia 20 sierpnia 2024 r. w terminie, tj. do dnia 3 września 2024 r., oznacza, że organ pozostawał w bezczynności, co Sąd stwierdził w pkt I wyroku, na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Dokonując oceny czy stwierdzona bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa należy zwrócić uwagę, że ocena ta następuje przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności danej sprawy. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 12 kwietnia 2022 r., sygn. II OSK 1602/21, rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 149 § 1a p.p.s.a. oznacza wadliwość działania organu administracji o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym, co ma miejsce w razie oczywistego braku podejmowania wymaganych czynności, oczywistego lekceważenia wniosków strony i jawnego natężenia braku woli do załatwienia sprawy, jak i w razie ewidentnego niestosowania przepisów prawa. Dokonując więc oceny czy naruszenie prawa ma charakter rażący, nie można poprzestać na prostym zestawieniu terminów, ale należy wziąć pod uwagę wszelkie uwarunkowania danej sprawy (tak też NSA w wyrokach: z dnia 18 stycznia 2019 r. sygn. akt II OSK 1557/18; z dnia 5 września 2018 r. sygn. akt II OSK 272/18; z dnia 24 maja 2018 r. sygn. akt II OSK 381/18). Wniosek został załatwiony niezwłocznie po wniesieniu skargi, z której dopiero organ niejako dowiedział się, że wniosek skarżącego został złożony w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Z tego względu, w ocenie Sądu, stwierdzona w niniejszej sprawie bezczynność nie nosi cech rażącego naruszenia prawa – o czym orzeczono w pkt II wyroku na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a. Wobec ustania bezczynności po wniesieniu skargi, w pkt III wyroku Sąd umorzył postępowanie sądowe w zakresie zobowiązania organu do wydania aktu lub dokonania czynności w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W pkt IV wyroku mieści się oddalenie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., wniosku o wymierzenie organowi grzywny, o której mowa w art. 149 § 2 p.p.s.a. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że zastosowanie środka w postaci wymierzenia grzywny bądź przyznania sumy pieniężnej na rzecz skarżącego ustawodawca pozostawił uznaniu sądu administracyjnego, a podejmując rozstrzygnięcie w tym przedmiocie sąd powinien brać pod uwagę wszelkie okoliczności sprawy dotyczące stanu bezczynności (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 czerwca 2019 r., sygn. akt II OSK 1009/19). Bezczynność organu nie miała charakteru rażącego stąd, w ocenie Sądu, nie było potrzeby stosowania tych sankcji. O kosztach postępowania, na które składa się uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł Sąd orzekł w pkt V wyroku na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a. Orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego przywołane w uzasadnieniu wyroku są dostępne w Internecie na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl