II SA/Sz 1018/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk – Meder po rozpoznaniu w dniu 8 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. F. na uchwałę Rady Gminy w C. z dnia 10 maja 2018 r. nr XLIV/335/2018 w przedmiocie ustalenia wynagrodzenia dla Burmistrza postanawia: odrzucić skargę. A. F. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie ze skargą na uchwałę Rady Gminy w C. nr XLIV/335/2018 z dnia 10 maja 2018 r. w sprawie ustalenia wynagrodzenia Burmistrza. Skarżący podniósł, że kwestionowana uchwała narusza jego interes prawny w ten sposób, że nie został zachowany odpowiedni okres między wprowadzeniem dopuszczalnej zmiany warunków płacy na niekorzyść pracownika, a skutkiem w postaci obniżenia wynagrodzenia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, kwestionując publicznoprawny charakter zaskarżonej uchwały, bowiem tylko takie uchwały podlegają rozpoznaniu przez sąd administracyjny lub w przypadku nie podzielenia przez sąd ww. argumentacji organ wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Ocenę merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności, czyli badanie, czy skarga dotyczy przedmiotu objętego kontrolą sądu administracyjnego. Granice kognicji rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych sprecyzowane zostały w przepisach art. 3 § 2 i 3 oraz art. 4 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302), zwanej dalej "p.p.s.a.", jak również wynikają ze szczególnych przepisów zawartych w innych aktach prawnych. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996 i 1579), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (§ 2a), a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). Wyszczególnienie wymienionych wyżej aktów i czynności jest wyczerpujące (katalog zamknięty), co oznacza, że skarga wniesiona w jakichkolwiek innych przypadkach działalności administracji publicznej, niż określone powyżej, nie podlega kontroli sądów administracyjnych i zostanie odrzucona. Przedmiot sprawy objętej skargą A. F. dotyczy uchwały Rady Gminy w C. nr XLIV/335/2018 w przedmiocie ustalenia wynagrodzenia dla Burmistrza. Zasadnicze znaczenie w niniejszej sprawie jest to, czy ww. zaskarżony akt jest uchwałą z zakresu administracji publicznej i w związku z tym podlega kontroli sądu administracyjnego. Uchwała w przedmiocie ustalenia wynagrodzenia dla burmistrza nie jest aktem z zakresu administracji publicznej, o którym mowa w art. 101 ustawy o samorządzie gminnym czy w art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a., gdyż dotyczy sfery prywatnoprawnej, w której występuje relacja pracownik - pracodawca. Burmistrz jako pracownik samorządowy pozostaje w stosunku pracy. Charakterystyczne dla tego stosunku pracy jest to, że nie jest on nawiązany na podstawie umowy o pracę, ale na podstawie wyboru. Burmistrz otrzymuje wynagrodzenie w ramach tego stosunku pracy nie zaś w ramach stosunku administracyjnego. O takim zakwalifikowaniu stosunku pracy burmistrza przesądza treść art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (Dz. U. z 2016 r., poz. 902 ze zm.), zgodnie z którym sprawy ze stosunku pracy w tym sprawy wynagrodzenia wójtów, burmistrzów lub prezydentów miast nie należą do spraw z zakresu administracji publicznej. Prawidłowość ustalenia wysokości wynagrodzenia wójta podlega kontroli sądu powszechnego, na co jednoznacznie wskazuje art. 43 ust. 2 ustawy o pracownikach samorządowych. Wyrażony przez Sąd pogląd w niniejszej sprawie wynika nie tylko wprost z powołanych wyżej przepisów prawa ale znajduje również odzwierciedlenie w utrwalonym już orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienia NSA z 6 września 2012 r., sygn. akt II OSK 1534/12, z 19 września 2013 r., sygn. akt II OSK 1496/13, z dnia 28 czerwca 2018 r., sygn. akt II OSK 1589/18, z dnia 28 września 2018 r., sygn. akt II OSK 1991/18, opubl. w internetowej bazie: orzeczenia.nsa.gov.pl). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Podsumowując Sąd uznał, że skarga A. F. została wniesiona w sprawie nienależącej do właściwości sądów administracyjnych, co oznacza, że skarga ta jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. W tym stanie rzeczy, Sąd skargę odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.