II SA/Sz 1036/07
WyrokWSA w Szczecinie2008-07-02
Skład orzekający: Marzena Iwankiewicz, Barbara Gebel, Katarzyna Grzegorczyk-Meder
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej, rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, powinien wezwać stronę do uzupełnienia braków wniosku poprzez złożenie odwołania, zanim wyda postanowienie o odmowie przywrócenia terminu?Ratio decidendi
Organ administracji publicznej, rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, dopuszcza się naruszenia przepisów postępowania, jeśli nie wezwie strony do uzupełnienia braków wniosku poprzez złożenie odwołania, zanim wyda postanowienie o odmowie przywrócenia terminu. Brak ten może mieć istotny wpływ na wynik sprawy, ponieważ strona powinna mieć możliwość dopełnienia czynności procesowej, dla której określony był termin, zanim organ odmówi przywrócenia terminu.Stan faktyczny
Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło W. S. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji stwierdzającej wygaśnięcie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego. Strona wniosła o przywrócenie terminu, wskazując na problemy z doręczaniem korespondencji. Kolegium uznało, że nie zostały spełnione przesłanki do przywrócenia terminu, w szczególności strona nie dopełniła czynności, dla której termin był określony, tj. nie wniosła odwołania. Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił postanowienie Kolegium.Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. i zasądził od Kolegium na rzecz W. S. zwrot kosztów postępowania sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel (spr.) Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder Protokolant Tomasz Korpal po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 lipca 2008r. sprawy ze skargi W. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji o zezwoleniu na zajęcie pasa drogowego I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz W. S. kwotę [...] zł ( [...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. odmówiło W. S. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
W uzasadnieniu postanowienia Kolegium ustaliło, iż w dniu 19 czerwca 2007 r. W. S. zwrócił się o przywrócenie terminu do odbioru decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...] znak [...] w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji nr [...] z dnia [...] w przedmiocie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego drogi powiatowej ul. S. u zbiegu z pl. G. w S. (działka nr [...]"dr" obręb [...]) w okresie od dnia 1 czerwca 2006 r. do dnia 31 maja 2009 r. celem prowadzenia działalności handlowej w obiekcie o pow. 50 m kw i wniesienia odwołania od tej decyzji.
W. S. w uzasadnieniu wniosku wskazał, że uchybienie terminowi nastąpiło bez jego winy albowiem skrzynka pocztowa nie domyka się i zdarza się, że jej zawartość jest niszczona przez gromadzącą się w jej pobliżu młodzież.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. stwierdziło, iż zgodnie z art. 58 § 1 Kpa w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin (§ 2).Przywrócenie terminu do złożenia prośby przewidzianej w § 2 jest niedopuszczalne (§ 3) .
O przywróceniu terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia postanawia ostatecznie organ właściwy do rozpatrzenia odwołania lub zażalenia (art. 59 § 2 Kpa).
Przywrócenie terminu może zatem nastąpić, jeżeli spełnione zostały łącznie trzy przesłanki:
1) wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania
przyczyny uchybienia terminowi,
2) zainteresowany uprawdopodobnił, że uchybił terminowi bez swojej winy,
3) dopełniona została czynność, dla której określony był termin.
Brak jednej z przesłanek uniemożliwia przywrócenie terminu. Tymczasem, jak Kolegium stwierdziło, równocześnie z wniesieniem wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania, wnioskodawca nie dopełnił tej czynności tj. nie wniósł odwołania od decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...] znak [...] w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji nr [...] z dnia [...] w przedmiocie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego drogi powiatowej ul. S. u zbiegu z pl. G. w S. (działka nr [...] "dr" obręb [...] ) w okresie od dnia 1 czerwca 2006 r. do dnia 31 maja 2009 r. celem prowadzenia działalności handlowej w obiekcie o pow. 50 m kw.
W oparciu o powyższe Kolegium uznało, że nie ma podstaw do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
Powyższe postanowienie W. S. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Skarżący zarzucił, iż art.128 Kpa stwierdza, że "by wyrazić chęć odwołania od decyzji należy wykazać swoje niezadowolenie z niej", pismo wniesione więc w wymaganym siedmiodniowym terminie, poparte prawdopodobną przyczyną uchybienia mogło zaskutkować, tylko i wyłącznie, skutecznym wniesieniem odwołania, co zdaniem skarżącego, świadczy o niezadowoleniu z decyzji. Ponadto skarżący podniósł, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. zapomniało o powinnościach wynikających z art.9 Kpa i nie poinformowało go o konieczności zamieszczenia we wniosku słowa "odwołuję się" i skutkach z brakiem tego słowa związanych, a także nie wezwało go do uzupełnienia wniosku.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonym postanowieniu i dodatkowo wyjaśniając, że wniosek o przywrócenie terminu odbioru decyzji, jest wnioskiem o przywrócenie terminu do czynności technicznej jaką jest odbiór decyzji i nie mógł być przedmiotem rozpatrzenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:
Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn.zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd nie dokonuje więc kontroli aktów lub czynności pod względem słusznościowym.
Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami
i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, a także stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art.134 § 1 i art.135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. Nr 153, poz.1270 z późn.zm.).
Zaskarżone postanowienie narusza przepisy prawa procesowego w stopniu uzasadniającym jego uchylenie.
Przepis art. 58 § 1 i 2 Kodeksu postępowania administracyjnego zawiera przesłanki przywrócenia terminu do dokonania czynności, dla której określony był termin, przy czym wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie, jak słusznie stwierdził organ w zaskarżonym postanowieniu. W wypadku skarżącego czynnością dla której określony był termin jest odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...] znak [...].
W rozpoznawanej sprawie w dniu 19 czerwca 2007 r. skarżący złożył wniosek
o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Wbrew twierdzeniom skarżącego zawartym w skardze, z treści tego pisma nie wynika, aby mogło być ono równocześnie interpretowane jako odwołanie od decyzji. W piśmie tym brak jest bowiem jakichkolwiek zarzutów merytorycznych pod adresem wydanej decyzji stwierdzającej wygaśnięcie decyzji zezwalającej na zajęcie pasa drogowego, natomiast podnoszone są tam jedynie przyczyny nieotrzymania decyzji.
Zauważyć należy, iż w zaistniałej sytuacji błędem organu było przystąpienie do rozpoznania wniosku skarżącego o przywrócenie terminu, gdyż niedopełnienie przez stronę składającą wniosek złożenia odwołania od decyzji stanowi błąd formalny tego wniosku, którego uzupełnienie powinien zarządzić organ w trybie art. 64 § 2 Kpa.
W takim wypadku nie można było przejść do rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu przed wezwaniem strony do dokonania czynności procesowej, której strona
w istocie nie dokonała, czyli należało wezwać składającego wniosek do złożenia odwołania od decyzji z dnia [...] Dlatego też, na tym etapie postępowania, brak ten nie mógł stanowić podstawy do odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, skoro organ sam dopuścił się uchybienia nie wzywając skarżącego do uzupełnienia tego braku (złożenia odwołania) ze stosownym pouczeniem w tym zakresie.
Niewątpliwie stwierdzone uchybienie przepisom postępowania mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem gdyby skarżący nie uczynił zadość takiemu wezwaniu, to wówczas - stosownie do art. 64 § 2 Kpa - wniosek ten należałoby pozostawić bez rozpoznania, nie zaś - jak to miało miejsce w sprawie niniejszej - wydano postanowienie o odmowie przywrócenia terminu ( patrz także wyroki WSA: sygn.akt VI SA/Wa 1502/04 - LEX 165934, sygn. akt II SA/Op 388/07 z 28.01.2008, sygn.akt II SA/Wr 609/07 z 17.04.2008 ).
Badając ponownie sprawę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S.
w pierwszej kolejności winno także ocenić, czy, a jeżeli tak to w jakiej dacie, decyzja stwierdzająca wygaśnięcie decyzji w przedmiocie zajęcia pasa drogowego została doręczona W. S. w rozumieniu art.44 Kpa, gdyż z art.58 § 1 Kpa może korzystać tylko strona, której organ doręczył decyzję, lecz która z przyczyn od siebie niezależnych nie mogła wnieść odwołania w terminie ustawowym ( wyrok WSA sygn.akt I SA/Wa 1854/05 – LEX 221943 ).
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło