II SA/Sz 1062/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 8 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi M. W. na postanowienie Dowódcy Jednostki Wojskowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia M. W. pismem z dnia [...] r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na postanowienie Dowódcy Jednostki Wojskowej nr [...] z dnia [...] , stwierdzające niedopuszczalność odwołania od rozkazu dziennego Dowódcy Jednostki Wojskowej nr [...]: - nr [...] r., - nr [...]r., - nr [...] r. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 ww. ustawy, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powyższe przesłanki, mogące uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu można rozważać dopiero po stwierdzeniu, że dany akt nadaje się do wykonania (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 stycznia 2009 r., sygn. akt II FZ 631/08, opublikowane w Lex nr 551927). Akt podlega wykonaniu, jeżeli dokonuje zmian w zakresie praw lub obowiązków strony (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 lutego 2008 r., sygn. akt I FSK 431/07, opublikowany w Lex nr 471074). W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie wydane w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. Postanowienie takie ma charakter procesowy i ze swej istoty ogranicza się do stwierdzenia braku możliwości rozpoznania złożonego odwołania. Na jego podstawie strona nie nabywa uprawnień, ani obowiązków, a samo postanowienie nie nadaje się do wykonania. Reasumując należy stwierdzić, że skoro zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu, to nie może wywołać bezpośrednich następstw w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków określonych w art. 61 § 3 ww. ustawy. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało postanowić, jak na wstępie.