II SA/Sz 11/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z jej skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie udzielenia zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Pismem z dnia [...] r. M. K., złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr[...] , utrzymującą w mocy decyzję Starosty z dnia [...] r., nr [...] o udzieleniu zezwolenia E. na niezwłoczne zajęcie części nieruchomości położonej w obrębie ewidencyjnym Ś., gmina P. , oznaczonej jako działka ewidencyjna numer 1/8, po wydaniu decyzji Starosty P. znak [...] z dnia [...] r., w sprawie ograniczenia sposobu korzystania z części ww. nieruchomości, w celu założenia i przeprowadzenia przez nieruchomość napowietrznej linii elektroenergetycznej 110 kV relacji P. – M., w tym na posadowienie jednego słupa nr [...] i połowę słupa nr [...] , podwieszenie napowietrznych przewodów linii o długości przewodów [...] metrów, a także na funkcjonowanie linii po wybudowaniu, na części nieruchomości w pasie technologicznym o szerokości 14 metrów (2 x 7 m) i powierzchni 0,6357 ha. Wraz ze skargą złożony został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U z 2012 r. poz. 1270 z późn. zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W razie wniesienia skargi organ, który wydał decyzję lub postanowienie, może wstrzymać z urzędu lub na wniosek wykonanie zaskarżonego aktu w całości lub części (§ 2), jednakże po przekazaniu skargi przez organ sądowi, właściwym do udzielenia ochrony tymczasowej jest sąd (§ 3). Natomiast w myśl art. 124 ust. 1 a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2014 r., poz. 518), w przypadkach określonych w art. 108 Kodeksu postępowania administracyjnego lub uzasadnionych ważnym interesem gospodarczym starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, na wniosek podmiotu, który będzie realizował cel publiczny, udziela, w drodze decyzji, zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości po wydaniu decyzji, o której mowa w ust. 1. Decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności. Z kolei zgodnie z treścią art. 9 ustawy o gospodarce nieruchomościami, w sprawach, o których mowa w przepisach działu III, z wyłączeniem art. 97 ust. 3 pkt 1, art. 122, art. 124 ust. 1a, art. 124b ust. 1, art. 126 i art. 132 ust. 1a, wykonanie decyzji następuje po upływie 14 dni od dnia, w którym upłynął bezskutecznie trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na decyzję do sądu administracyjnego. W przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego w tych sprawach organ, który wydał decyzję, wstrzymuje z urzędu jej wykonanie, w drodze postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie. Jak wynika z powyższego, pomimo regulacji zawartej w art. 9 cytowanej ustawy nakazującej wstrzymanie wykonania z urzędu decyzji wydanej na podstawie art. 124 ust. 1 cytowanej ustawy (ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości), ustawodawca w określonych przypadkach przewidział możliwość udzielenia, w drodze decyzji, zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości z rygorem natychmiastowej wykonalności. Należy w tym miejscu zaznaczyć, że w przedmiotowej sprawie została wydana zarówno decyzja o ograniczeniu sposobu korzystania z części nieruchomości (z dnia 4 września 2014 r.), jak i decyzja o udzieleniu zezwolenia na niezwłoczne zajęcie części nieruchomości w celu założenia i przeprowadzenia napowietrznej linii elektroenergetycznej (z dnia 5 września 2014 r.). Od obydwu decyzji zostały wniesione skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego W sprawie ze skargi na decyzję z dnia 4 września 2014 r. o ograniczeniu sposobu korzystania z części nieruchomości stanowiącej własność skarżącej (sygn. akt II SA/Sz 10/15) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wydał postanowienie z dnia 30 stycznia 2015 r. o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu, decyzja wydana na podstawie art. 124 ust. 1a ustawy o gospodarce nieruchomościami (o niezwłocznym zajęciu nieruchomości) jest decyzją ściśle związaną z decyzją, o której mowa w art. 124 ust. 1 tej ustawy (decyzją ograniczającą sposób korzystania z nieruchomości). Obie wydane są w granicach tej samej sprawy. Wstrzymanie wykonania tylko decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości (co nastąpiło w sprawie II SA/Sz 10/15 postanowieniem z dnia 30 stycznia 2015 r.) bez wstrzymania wykonania decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości (wydanej w sprawie niniejszej) niweczyłoby sens zastosowania instytucji udzielenia ochrony tymczasowej w sprawie II SA/Sz 10/15. Należy podzielić pogląd zawarty w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego wydanym w sprawie o sygn. akt I OZ 1193/14, w którym wskazano, że: "rozstrzygnięcie o niezwłocznym zajęciu daje możliwość rozpoczęcia procedury mającej na celu przeprowadzenie prac inwestycyjnych, ale tylko w zakresie rozstrzygniętym w decyzji o ograniczeniu. Zgodnie z art. 124 ust. 1a ustawy o gospodarce nieruchomościami decyzja o niezwłocznym zajęciu, może zostać wydana tylko po wydaniu decyzji o ograniczeniu. Jej subsydiarny charakter oznacza, że decyzja taka może istnieć w obrocie prawnym, tylko wtedy kiedy występuje w obrocie prawnym poprzedzająca ją decyzja o ograniczeniu prawa do nieruchomości. Z uwagi na to, że decyzja wydana w oparciu o art. 124 ust. 1a ustawy o gospodarce nieruchomościami jest decyzją ściśle związaną z decyzją, o której mowa w art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, Sąd I instancji zasadnie orzekł o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wstrzymanie wykonania tylko decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości bez wstrzymania wykonania decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości niweczyłoby sens tej instytucji". Należy przy tym zaznaczyć, że powodem uregulowania z art. 9 ustawy o gospodarce nieruchomościami jest oczywistość konsekwencji jakie wynikają z ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości przez organ poprzez udzielenie zezwoleń na zakładanie i przeprowadzanie systemów infrastruktury. Wykonanie takiej decyzji powoduje i szkody i trudne do odwrócenia skutki, bowiem różnego rodzaju ciągi elektryczne, gazowe itp. mogą zostać położone na nieruchomości, zaś los zgodności z prawem decyzji pozostaje niepewny, aż do czasu zakończenia sprawy przed sądami administracyjnymi. Wniesienie skargi do sądu i związany z tym, nałożony na organ obowiązek wstrzymania z urzędu wykonania decyzji nie wymaga wniosku strony wobec oczywistości wyrządzenia szkody i trudnych do odwrócenia skutków. Regulacje dotyczące poniesienia tych szkód tylko potwierdzają ich oczywistość (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 grudnia 2014 r. w sprawie o sygn. I OZ 1144/14). Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.