II SA/Sz 1113/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółka A. na uchwałę Rady Gminy Rewal z dnia 30 stycznia 2017 r. nr XLII/228/17 w przedmiocie uchylenia uchwały nr XXVIII/128/16 postanawia odrzucić skargę S. Spółka jawna z siedzibą w P. , reprezentowana przez pełnomocnika będącego adwokatem, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skarge na uchwałę Rady Gminy Rewal z dnia 30 stycznia 2017 r. nr XLII/228/17 w przedmiocie uchylenia uchwały nr XXVIII/128/16. Zarządzeniem z dnia 24 października 2018 r. (doręczonym pełnomocnikowi Spółki w dniu 3 grudnia 2018 r.) Przewodniczący Wydziału II wezwał Spółkę do wykazania, czy przed wniesieniem skargi wyczerpała środek zaskarżenia w postaci wezwania Rady Gminy Rewal do usunięcia naruszenia prawa, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik Spółki w piśmie z dnia 10 grudnia 2018 r., powołał się na stanowisko wyrażone w uzasadnieniu postanowienia NSA z dnia 21 czerwca 2006 r., sygn. akt II OSK 276/06. Zaprezentował pogląd, że w sprawach ze skarg, w których podstawą pozostaje art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, nie ma zastosowania art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (podobnie w zdaniu odrębnym do uchwały składu siedmiu sędziów NSA z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07). Wyjaśnił ponadto, że Rada Gminy Rewal i tak nie uwzględniłaby wezwania, ponieważ z odpowiedzi na skargę wynika, że uchwała nie narusza prawa. Rada Gminy Rewal w odpowiedzi na skargę wniosła o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Sąd przed merytorycznym badaniem sprawy zobowiązany jest w pierwszej kolejności skontrolować przesłanki dopuszczalności skargi, w tym wyczerpanie środków zaskarżenia przed jej wniesieniem. Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) - dalej "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W myśl art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r., poz. 446) – dalej "u.s.g." każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Należy wskazać, że art. 53 § 2 p.p.s.a. i art. 101 u.s.g., w zakresie wymogu wezwania do usunięcia naruszenia prawa przed wniesieniem skargi, z dniem 1 czerwca 2017 r. uległy zmianie na podstawie ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935) - zwanej dalej "ustawą zmieniającą". Jak wynika z art. 17 ust. 1 ustawy zmieniającej, do postępowań przed sądami administracyjnymi, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tej ustawy, stosuje się przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w brzmieniu dotychczasowym. Ponadto, z art. 17 ust. 2 ustawy zmieniającej wynika, że przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9, czyli ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2, art. 6, art. 7 i art. 11, w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie ustawy zmieniającej. W art. 2 ustawy zmieniającej dokonano zmian w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, który od dnia wejścia w życie ustawy zmieniającej, nie zawiera wymogu skierowania wezwania do usunięcia naruszenia prawa, przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego skargi na uchwałę lub zarządzenie organu gminy. Zaskarżona uchwała została podjęta w dniu 30 stycznia 2017 r., a więc przed wejściem w życie zmiany art. 53 § 2 p.p.s.a. i art. 101 u.s.g., co oznacza, że wniesienie skargi na tę uchwałę wymagało uprzedniego wezwania organu gminy do usunięcia naruszenia prawa. Sąd nie podziela poglądów pełnomocnika skarżącego, że w niniejszej sparwie wezwanie nie było wymagane. Do uchwał organu gminy, podjętych przed zmianą przepisów p.p.s.a. i u.s.g., tj. przed dniem 1 czerwca 2017 r., aktualne pozostaje stanowisko, wyrażone w uchwale składu siedmiu sędziów NSA z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07 (opubl. w ONSAiWSA 2007/3/60, ZNSA 2007/2/83), że przepis art. 53 § 2 p.p.s.a. ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. Z tej przyczyny Sąd wezwał Spółkę do wykazania, w terminie 7 dni, czy przed wniesieniem skargi skierowała do Rady Gminy wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wynikającego z zaskarżonej uchwały. Spółka nie wykazała, by złożyła wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Natomiast w piśmie z dnia 10 grudnia 2018 r. wyraziła pogląd, że wyczerpanie środka zaskarżenia przed wniesieniem skargi nie było wymagane. Ponieważ skarżąca Spółka, nie wyczerpała środka zaskarżenia w postaci wezwania organu gminy do usunięcia naruszenia prawa o jakim mowa w art. 101 ust.1 u.s.g., w brzmieniu mającym zastosowanie w niniejszej sprawie, uniemożliwia to nadanie skardze biegu. Z tych względów Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.