II SA/Sz 113/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. B. na uchwałę Rady Gminy Stargard Szczeciński z dnia 29 listopada 2013 r. Nr XXXIII/303/13 w przedmiocie odmowy uwzględnienia wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia dokonanego uchwałą Nr XXXII/291/13 Rady Gminy Stargard Szczeciński z dnia 25 października 2013 r. postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia [...] r. E.B., działając na podstawie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym oraz art. 52 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wezwała Radę Gminy do usunięcia naruszenia prawa dokonanego uchwałą z dnia 25 października 2013 r. Nr XXXII/291/13 wydaną w sprawie rozpatrzenia jej skargi na Kierownika Ośródka Administracyjnego Szkół. Rada Gminy Stargard Szczeciński uchwałą z dnia 29 listopada 2013 r. Nr XXXIII/303/13, odmówiła uwzględnienia powyższego wezwania E.B. do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia. Pismem z dnia [...] r. E.B. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na uchwałę z dnia 25 października 2013 r. Nr XXXII/291/13 w przedmiocie rozpatrzenia skargi i na uchwałę z dnia 29 listopada 2013 r. Nr XXXII/291/13 w przedmiocie odmowy uwzględnienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, domagając się uchylenia obu uchwał. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy wniosła o jej odrzucenie skargi lub ewentualnie o oddalenie. Zarządzeniem z dnia 4 lutego 2014 r. Przewodniczący Wydziału II zarządził rozdzielenie skarg E.B. zawartych w jednym piśmie z dnia 7 stycznia 2014 r., w ten sposób, że: skargę na uchwałę Rady Gminy Stargard Szczeciński z dnia 25 października 2013 r. Nr XXXII/291/13 w przedmiocie rozpatrzenia skargi - wpisano do rep. II SA/Sz 110/14, zaś skargę na uchwałę Rady Gminy Stargard Szczeciński z dnia 29 listopada 2013 r. Nr XXXIII/303/13 w przedmiocie odmowy uwzględnienia wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia dokonanego Uchwałą Nr XXXII/291/13 Rady Gminy Stargard Szczeciński z dnia 25 października 2013 r. wpisano do rep. II SA/Sz 113/14. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy podkreślić, że w przypadku wniesienia skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając m.in., czy mieści się w katalogu spraw należących do właściwości sądu administracyjnego. W przypadku stwierdzenia braku kognicji sądu do rozpoznania sprawy, taka skarga, podlega odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 powołanej ustawy kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Nadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których sądową kontrolę przewidują przepisy ustaw szczególnych (§ 3). W niniejszej sprawie przedmiotem skargi stanowi uchwała Rady Gminy Stargard Szczeciński z dnia 29 listopada 2013 r. Nr XXXIII/303/13 odmawiająca uwzględnienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego uchwałą z dnia 25 października 2013 r. Nr XXXII/291/13. Odnosząc się do tak określonego przedmiotu skargi należy stwierdzić, że odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie należy do żadnej z kategorii aktów podlegających kontroli sądu na podstawie art. 3 P.p.s.a. Tymczasem skargę do Sądu można bowiem wnieść tylko na takie rozstrzygnięcia, które są wymienione we wskazanym przepisie art. 3 § 2 lub § 3 P.p.s.a. Z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) wynika jednoznacznie, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na uchwałę podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej. Tak więc uchwała będąca odpowiedzią organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa stanowi jedynie element procedury otwierającej drogę do sądowej kontroli legalności przedmiotu zaskarżenia, tj. innej (pierwotnej) uchwały, a zatem ma charakter wyłączenie informacyjny przedstawiony przez organ samorządu. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wyrażony jest pogląd, że "skargę wnosi się na uchwałę rady gminy, a nie na odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia lub bezczynność rady gminy w zakresie udzielenia odpowiedzi na wezwanie. Wezwanie ma na celu jedynie umożliwienie radzie gminy załatwienia sprawy bez konieczności wnoszenia skargi do sądu" (postanowienie NSA z dnia 8 grudnia 2008 r., sygn. akt II OSK 1770/08, LEX nr 574449). Tym samym uchwała organów gminy podjęta w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego inną uchwałą nie podlega odrębnemu zaskarżeniu. Skoro zaskarżona uchwała była jedynie konsekwencją wniesienia przez skarżących wezwania do usunięcia naruszenia prawa i spełnienia warunku formalnego wniesienia skargi do sądu administracyjnego na podjętą przez Radę Miasta Stargard Szczeciński uchwałę z dnia 25 października 2013 r. Nr XXXII/291/13, zatem skargę wniesioną w niniejszej sprawie uznać należy za niedopuszczalną. Z tych też względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł o odrzuceniu skargi.