II SA/Sz 1149/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Mysiak po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi M. B.i J.B. na uchwałę Rady Miasta Kołobrzeg nr XVIII/242/08 z dnia 18 lutego 2008 r. w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części obszaru miasta Kołobrzeg-Uzdrowisko Wschód postanawia: odrzucić skargę. M. B.i J.B. pismem z dnia 27 października 2014 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na uchwałę Rady Miasta Kołobrzeg nr XVIII/242/08 z dnia 18 lutego 2008 r. w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części obszaru miasta Kołobrzeg-Uzdrowisko Wschód. W odpowiedzi na skargę Rada Miasta wniosła o odrzucenie skargi, ewentualnie o oddalenie skargi jako bezzasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Natomiast stosownie do treści art. 53 § 2 P.p.s.a., określającego terminy wniesienia skarg do sądu administracyjnego, w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Skarga M. B. i J. B. wniesiona została na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.), który stanowi, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W zakresie wezwania do usunięcia naruszenia prawa przepis ten stanowi odrębne unormowanie, o którym mowa w art. 52 § 4 P.p.s.a. Ponadto w sprawie wezwania do usunięcia naruszenia prawa na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (ust. 3 tego przepisu) stosuje się przepisy o terminach załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym (przewidzianych w art. 35 K.p.a.). Bezskuteczne wezwanie do usunięcia naruszenia jest formalnym warunkiem wniesienia skargi na uchwałę lub zarządzenie organu gminy i oznacza, że przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego skarżący ma obowiązek wezwać organ do usunięcia naruszenia, a wezwanie ma być bezskuteczne, co oznacza zarówno brak odpowiedzi, jak i odmowę uwzględnienia wezwania. Podkreślić też trzeba, że w kwestii terminu do złożenia skargi do sądu administracyjnego należy odwołać się do wiążącego Sąd poglądu prawnego wyrażonego przez Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07 (ONSAiWSA z 2007 r., nr 3, poz. 60). W uchwale tej stwierdza się, że: 1. Przepis art. 53 § 2 P.p.s.a. ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. 2. Skarga na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. jest wniesiona po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, także wówczas, gdy skargę wniesiono w terminie 60 dni od dnia wezwania przed upływem terminu załatwienia wezwania (art. 35 § 3 K.p.a. w związku z art. 101 ust. 3 u.s.g.), jeżeli organ nie uwzględnił wezwania. W konsekwencji należy stwierdzić, że z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenie prawa rozpoczyna bieg termin sześćdziesięciu dni do wniesienia skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta. W okresie biegu tego terminu organ może udzielić odpowiedzi na wezwanie i w takim przypadku dalszy bieg tego terminu staje się bezprzedmiotowy, bowiem od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie, rozpoczyna bieg termin trzydziestu dni od dnia doręczenia tej odpowiedzi. Jeżeli natomiast w tym okresie organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, to nieprzerwanie biegnie termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Podobne stanowisko wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 29 maja 2007 r., sygn. akt II GSK 15/07 (LEX nr 351169), w którym Sąd ten stwierdził, że początek biegu terminu sześćdziesięciu dni do wniesienia skargi rozpoczyna się już z dniem wniesienia wezwania, mimo otwartej jeszcze kwestii udzielenia odpowiedzi na to wezwanie. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wpłynęło do organu w dniu 25 sierpnia 2014 r. Z tym też dniem rozpoczął bieg termin 60 dni, który upłynął w dniu 24 października 2014 r. i był to zarazem ostatni dzień dla skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Pismo z dnia 31 października 2014 r., stanowiące odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zostało bowiem sporządzone już po upływie terminu 60-dniowego i doręczone skarżącym odpowiednio później, tj. w dniu 3 listopada 2014 r. Oznacza to, że odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie otworzyła skutecznie 30-dniowego terminu do wniesienia niniejszej skargi. Z przedstawionych powyżej okoliczności sprawy wynika zatem, że przedmiotowa skarga z dnia 27 października 2014 r., która wpłynęła do Urzędu Miasta w dniu 28 października 2014 r., została wniesiona po upływie terminu 60 dni, liczonego od dnia doręczenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W konsekwencji skarga M. B. i J. B.podlega odrzuceniu na skutek uchybienia terminu do jej wniesienia. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 53 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił, jak na wstępie.