II SA/Sz 1198/09

PostanowienieWSA w Szczecinie2009-11-24

Skład orzekający: Sędzia NSA Elżbieta Makowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pismo Burmistrza Gminy dotyczące odwołania przetargu na sprzedaż lokalu mieszkalnego stanowi akt lub czynność z zakresu administracji publicznej podlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Pismo Burmistrza Gminy dotyczące odwołania przetargu na sprzedaż lokalu mieszkalnego nie jest aktem z zakresu administracji publicznej, a jedynie oświadczeniem cywilnoprawnym. Procedura sprzedaży nieruchomości komunalnych mieści się w sferze prawa cywilnego, a uczestnik niezadowolony z przeprowadzenia przetargu może dochodzić swoich praw przed sądem cywilnym. Wobec tego, skarga na takie pismo jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Stan faktyczny
Strona skarżąca złożyła skargę na pismo Burmistrza Gminy dotyczące odwołania przetargu na sprzedaż lokalu mieszkalnego, kwestionując zastosowaną procedurę. Burmistrz Gminy poinformował o nieuwzględnieniu wniosku o powtórzenie przetargu, wyjaśniając, że odwołanie nastąpiło z uwagi na konieczność zabezpieczenia zasobu mieszkaniowego. Strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, domagając się stwierdzenia niezgodności z prawem zarządzenia Burmistrza i czynności Komisji Przetargowej oraz nakazania przeprowadzenia przetargu. Sąd badał dopuszczalność skargi.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono stronie skarżącej kwotę uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na pismo Burmistrza Gminy z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odwołania przetargu postanawia 1. odrzucić skargę 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę [...] zł ([...] złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi Pismem z dnia [...] r. W. K., reprezentowana przez adwokata M. K., na podstawie art. 40 ust. 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami oraz § 11 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 13 stycznia 1998 r. w sprawie określania szczegółowych zasad trybu przeprowadzania przetargów na zbycie nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa lub własność gminy, złożyła do Burmistrza Gminy "skargę na czynności związane z przeprowadzeniem przetargu z dnia [...]r. na sprzedaż lokalu mieszkalnego położonego w [...]przy ul. [...]", wnosząc o nakazanie powtórzenia przetargu z uwagi na zastosowaną nieprawidłową procedurę odwołania przetargu. Odpowiadając na powyższe pismo, Burmistrz Gminy pismem z dnia [...]r. Nr [...]poinformował W. K. o nieuwzględnieniu wniosku dotyczącego powtórzenia przetargu. Ponadto wyjaśnił, że odwołanie przetargu nastąpiło z uwagi na konieczność zabezpieczenia zasobu mieszkaniowego niezbędnego do realizacji ustawowych zadań gminy. Kwestionując stanowisko organu w sprawie odwołania przetargu, strona wniosła wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W dniu [...]r. W. K., działając przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na "akt z zakresu administracji publicznej z dnia [...]r. (nr [...]) Burmistrza Gminy w sprawie nieuwzględnienia skargi na czynności związane z przeprowadzeniem przetargu w dniu [...]r. na sprzedaż lokalu mieszkalnego położonego w [...]przy ul. [...]" . W skardze wniosła o stwierdzenie niezgodności z prawem Zarządzenia Burmistrza z dnia [...]r. nr [...]oraz czynności Komisji Przetargowej podjętych w dniu [...]r., nakazanie przeprowadzenia przetargu oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że procedura odwołania przetargu została przeprowadzona z naruszeniem art. 38 ustawy o gospodarce nieruchomościami, ponieważ w Zarządzeniu z dnia [...]r. Burmistrz nie podał przyczyny odwołania przetargu, a nadto zarządzenie nie zostało niezwłocznie opublikowane, bowiem ukazało się na stronie internetowej Gminy dopiero w dniu [...]r. Jako podstawę zaskarżenia aktu skarżąca wskazała na art. 3 § 2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W dniu [...]r. od powyższej skargi uiszczono wpis w kwocie [...]zł. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Gminy wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: W razie wniesienia skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada dopuszczalność skargi ustalając, czy skarga została wniesiona w sprawie z zakresu administracji publicznej i czy należy do katalogu spraw należących do właściwości sądu administracyjnego . Zgodnie z treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a", kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W myśl § 3 powołanego przepisu, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę. W rozpoznawanej sprawie, przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego stanowi pismo Burmistrza Gminy z dnia [...]r. nr [...] dotyczące prawidłowości przeprowadzenia czynności związanych z odwołaniem ustnego nieograniczonego przetargu na sprzedaż lokalu mieszkalnego położonego w [...] przy ul. [...]. Sprzedaż nieruchomości należącej do gminy jako jednostki samorządu terytorialnego jest jedną z form prawnych zarządzania nieruchomościami, stanowiącymi mienie komunalne. Stosownie do art. 30 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) organem uprawnionym do reprezentowania gminy w sprawach gospodarowania nieruchomościami jednostek samorządu terytorialnego jest organ wykonawczy gminy tj. wójt, burmistrz, prezydent. Sprzedaż nieruchomości komunalnych, co do zasady odbywa się w trybie przetargowym. Podstawowe zasady organizowania i przeprowadzania przetargu regulują przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t. j. Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.) oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 września 2004 r. w sprawie sposobu i trybu przeprowadzania przetargów oraz rokowań na zbycie nieruchomości (Dz. U. z Nr 207, poz. 2108 ). Procedura przetargowego zbywania nieruchomości stanowiących własność jednostek samorządu terytorialnego mieści się w sferze prawa cywilnego. Jak wynika z art. 27 ustawy o gospodarce nieruchomościami sprzedaż nieruchomości wymaga zawarcia umowy w formie aktu notarialnego. W przedmiotowej procedurze zarówno organizator przetargu, jak i uczestnicy występują w charakterze równorzędnych podmiotów. Uczestnik przetargu niezadowolony z przeprowadzenia przetargu może natomiast dochodzić swoich praw w postępowaniu przed sądem cywilnym. Z wykonywaniem uprawnień właścicielskich gminy wiąże się możliwość odwołania przetargu. Ustawodawca w ustawie o gospodarce nieruchomościami unormował przesłanki oraz tryb postępowania w przypadku odwołania przetargu. Stosownie do art. 38 ust. 4 ustawy ogłoszony przetarg może zostać odwołany jedynie z ważnych powodów, a informacja o jego odwołaniu musi być podana niezwłocznie do publicznej wiadomości wraz z podaniem przyczyny odwołania przetargu. Odwołanie jest oświadczeniem cywilnoprawnym, uprawnieniem wykonywanym w zakresie dominium przez organy wykonawcze jednostek samorządu terytorialnego. Pismo dotyczące czynności związanych z odwołaniem przetargu zatem nie jest aktem z zakresu administracji publicznej, gdyż nie rozstrzyga żadnej sprawy administracyjnej, a skutki wywiera wyłącznie w sferze prawa cywilnego. Nie jest ani decyzją administracyjną, ani postanowieniem w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.), jak również – wbrew sugestiom skargi – nie jest aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, gdyż nie zawiera elementów władztwa administracyjnego oraz nie przesądza jednostronnie o uprawnieniach lub obowiązkach wynikających z przepisów prawa. Wobec tego przedmiot niniejszej sprawy nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Sąd mając na uwadze fakt, że pismo z dnia [...]r. wniesiono jako skargę na czynności związane z przeprowadzeniem przetargu oraz określony w skardze do sądu administracyjnego przedmiot zaskarżenia, badając dopuszczalność skargi, wziął pod uwagę treść art. 40 ust. 5 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Stosownie do tego przepisu uczestnik przetargu może, w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyniku przetargu ustnego lub doręczenia zawiadomienia o wyniku przetargu pisemnego, zaskarżyć czynności związane z przeprowadzeniem przetargu do organu wykonawczego jednostki samorządu terytorialnego, jeżeli przetarg dotyczy nieruchomości stanowiących własność tej jednostki. W tym miejscu należy wyjaśnić, że ustawodawca czynności związane z przeprowadzeniem przetargu odróżnił od czynności jego odwołania i przesądził, że skarga dotyczy tylko takich stanów faktycznych, w których przetarg się odbył, zatem czynność polegająca na odwołaniu przetargu nie podlega powyższemu trybowi skargowemu (vide: postanowienie WSA w Łodzi z dnia 7 grudnia 2007 r. sygn. akt II SA/Łd 976/07, dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Nadmienić należy, że na stanowisko organu co do skargi wniesionej na podstawie wyżej wskazanego artykułu, również nie ma możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W tym stanie rzeczy, skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O zwrocie stronie skarżącej uiszczonego wpisu od skargi, Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a ww. ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło