II SA/Sz 1203/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego w sprawie ze skargi na rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji w S. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego. P. K., reprezentowany przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, wystąpił ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. na rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji w S. z dnia [...] r., nr [...], utrzymujący w mocy rozkaz personalny Komendanta Powiatowego Policji w S. z dnia [...] r., nr [...], orzekający o zwolnieniu skarżącego ze służby z dniem [...] r., z uwagi na oczywistość popełnienia czynu o znamionach przestępstwa, co uniemożliwia jego pozostanie w służbie. Decyzji organu pierwszej instancji nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Skarżący zwrócił się jednocześnie w skardze z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego, z uwagi na możliwe spowodowanie niebezpieczeństwa wyrządzenia mu znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, związanych ze zwolnieniem z zajmowanego stanowiska służbowego. Skarżący argumentował, że zwolnienie go ze służby mogłoby spowodować komplikacje natury formalnej w chwili spodziewanego powrotu do wykonywanych obowiązków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 – j.t. ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W razie wniesienia skargi organ, który wydał decyzję lub postanowienie, może wstrzymać z urzędu lub na wniosek wykonanie zaskarżonego aktu w całości lub w części. Jednakże po przekazaniu skargi przez organ sądowi administracyjnemu, sąd ten, może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 P.p.s.a.). Powołane w art. 61 § 3 p.p.s.a., niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków oznacza taki stan, w wyniku którego może zostać wyrządzona szkoda, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy jej pierwotnych cech. W interesie strony leży takie sformułowanie wniosku, aby powołane w nim okoliczności wskazywały na wystąpienie w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie zawartych we wniosku twierdzeń stosownymi dokumentami. Sąd wskazuje, że ogólnikowość twierdzeń wniosku Skarżącego o możliwych następstwach wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego, nie pozwala w żaden nie sposób ustalić jaka konkretnie grozi Skarżącemu znaczna szkoda majątkowa oraz nieodwracalne skutki, wynikające ze zwolnienia go ze służby i oczekiwania powrotu do wykonywania obowiązków służbowych. Skutki dolegliwości finansowej wykonania rozkazu personalnego o zwolnieniu policjanta ze służby, są naturalnym następstwem wykonania tego rodzaju aktu i same w sobie nie stanowią przesłanki do wstrzymania jego wykonania, o ile nie przekraczają zwykłej miary, czego Skarżący w żaden sposób nie uprawdopodobnił. Ponadto wskazać należy, instytucja z art. 61 § 3 p.p.s.a. ma zastosowanie do aktów, które nie zostały jeszcze wykonane. Tymczasem z treści rozkazu personalnego z dnia [...] r., któremu nadano rygor natychmiastowej wykonalności wynika, że Skarżący został zwolniony ze służby z dniem [...] r., a więc rozkaz ten na dzień rozpoznania niniejszego wniosku wywołał już skutki prawne. Instytucja wstrzymania wykonania nie służy odwróceniu już zaistniałych następstw wykonania aktu administracyjnego. Należy przyjąć, że w zaistniałej sytuacji wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego stało się bezprzedmiotowe (por. postanowienia NSA: z dnia 10 lipca 2009 r., sygn. akt I OZ 716/09 oraz z dnia 27 lipca 2017 r., sygn. akt I OZ 1113/17, opubl. w internetowej bazie – orzeczenia.nsa.gov.pl). W takiej sytuacji skutki kwestionowanego przez Skarżącego rozkazu personalnego zwalniającego go ze służby mogą być zniwelowane jedynie przez pozytywne dla Skarżącego orzeczenie uwzględniające jego skargę, a nie przez wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu (patrz postanowienie NSA z dnia 12 grudnia 2008 r., sygn. akt I OZ 896/08, opubl. w internetowej bazie orzeczenia.nsa.gov.pl) Z powyższych przyczyn Sąd uznał, że wniosek Skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego nie zasługiwał na uwzględnienie.