II SA/Sz 121/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie : Przewodniczący sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. P. i J. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z Ich skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z części nieruchomości postanawia : 1. wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Wojewody, 2. wstrzymać wykonanie decyzji Wojewody z dnia [...] r. Nr [...] oraz decyzji Starosty z dnia [...] r. Nr [...]. Decyzją z dnia [...] Starosta na podstawie art. 124 ust. 1-7 i art. 132 ust. 6 ustawy o gospodarce nieruchomościami, ograniczył sposób korzystania z części nieruchomości – działki nr ewid. [...] o powierzchni [...] ha, położonej w obrębie R., powiat [...] stanowiącej własność J. i A.P. poprzez udzielenie E. Sp. zezwolenia na założenie i przeprowadzenie przez powyższą działkę dwutorowej napowietrznej linii elektroenergetycznej 110 kV C. – R., w tym na podwieszenie napowietrznych przewodów linii o długości ok. 261 m, na posadowienie dwóch słupów elektroenergetycznych oraz na funkcjonowanie linii elektroenergetycznej po jej wybudowaniu, w pasie technologicznym o szerokości 2 x 4,2 m i powierzchni 2.192 m2 . Następnie decyzją z dnia [...] Starosta na podstawie art. 124 ust. 1a i ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, udzielił E. zezwolenia na niezwłoczne zajęcie części nieruchomości – działki nr ewid. [...] o powierzchni [...] ha, położonej w obrębie R., powiat [...] stanowiącej własność J. i A.P. w celu założenia i przeprowadzenia przez nieruchomość dwutorowej napowietrznej linii elektroenergetycznej 110 kV relacji C.-R., w tym na podwieszenie napowietrznych przewodów linii o długości ok. 261 m, na posadowienie dwóch słupów elektroenergetycznych oraz na funkcjonowanie linii elektroenergetycznej po jej wybudowaniu na części nieruchomości, w pasie technologicznym o szerokości 2 x 4,2 m i powierzchni 2.192 m2. Decyzji tej został nadany został rygor natychmiastowej wykonalności. Na skutek odwołań złożonych o ww. obu decyzji Wojewoda decyzjami z dnia 9 grudnia 2014 r. utrzymał w mocy zaskarżone decyzje. J.P. i A.P. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Wojewody z dnia [...] wydaną w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z części ich nieruchomości. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Jak wynika z akt przedmiotem zaskarżenia, jak i wniosku o wstrzymanie wykonania, jest decyzja Wojewody utrzymująca w mocy decyzję Starosty z dnia 25 września 2014 r. o ograniczeniu sposobu korzystania z części nieruchomości skarżących – działki nr ewid. [...] o powierzchni [...] ha, położonej w R. na rzecz E. Sp. Zgodnie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 P.p.s.a.). Rozpatrując złożony przez skarżących wniosek, Sąd wziął pod uwagę, że przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie jest decyzja wydana na podstawie przepisów rozdziału 4 działu III ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2014 r., poz. 518) – zwanej dalej "ustawą", tj. art. 124 ust. 1. Przepis art. 9 ustawy stanowi, że w sprawach o których mowa w przepisach działu III, z wyłączeniem art. 97 ust. 3 pkt 1, art. 122, art. 124 ust. 1 a, art. 124 b ust. 1, art. 126 i art. 132 ust. 1 a, wykonanie decyzji następuje po upływie 14 dni od dnia, w którym upłynął bezskutecznie trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na decyzję do sądu administracyjnego. W przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego w tych sprawach organ, który wydał decyzję, wstrzymuje z urzędu jej wykonanie, w drodze postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie. Oznacza to, że organ administracyjny - w celu ochrony tymczasowej na podstawie art. 9 ustawy - powinien z urzędu wstrzymać wykonanie decyzji wydanej na podstawie art. 124 ust. 1 ustawy, czego jednakże w tej sprawie nie uczynił. Zdaniem Sądu, w sytuacji, gdy organ nie wykonał obowiązku nałożonego w art. 9 ustawy, to niezależnie od argumentacji powołanej we wniosku o wstrzymanie, uzasadnione, a nawet konieczne, jest wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez sąd (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 listopada 2013 r., sygn. akt I OZ 1041/13, LEX nr 1436996). Z kolei z treści art. 124 ust. 1a ustawy wynika, że w przypadkach określonych w art. 108 Kodeksu postępowania administracyjnego lub uzasadnionych ważnym interesem gospodarczym starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, na wniosek podmiotu, który będzie realizował cel publiczny, udziela, w drodze decyzji, zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości po wydaniu decyzji, o której mowa w ust. 1. Decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności. Zgodnie z ww. przepisem, decyzja o niezwłocznym zajęciu, może zostać wydana tylko po wydaniu decyzji o ograniczeniu, co oznacza, że decyzja taka może istnieć w obrocie prawnym, tylko wtedy kiedy występuje w obrocie prawnym poprzedzająca ją decyzja o ograniczeniu prawa do nieruchomości. Tak więc pomimo regulacji zawartej w art. 9 ustawy nakazującej wstrzymanie wykonania z urzędu decyzji wydanej na podstawie art. 124 ust. 1 ustawy, ustawodawca w określonych przypadkach przewidział możliwość udzielenia, w drodze decyzji, zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości z rygorem natychmiastowej wykonalności. W przedmiotowej sprawie zostały wydane obie decyzje, tj. zarówno decyzja w trybie art. 124 ust. 1 ustawy, jak i decyzja w trybie art. 124 ust. 1a ustawy z rygorem natychmiastowej wykonalności. Niewątpliwie obie decyzje są wydane w graniach tej samej sprawy. W ocenie Sądu, wobec powyższego, priorytetowo powinna być potraktowana regulacja zawarta w art. 9 ustawy. Dlatego też, Sąd, pomimo braku stosownego wniosku strony w tym zakresie, postanowił również wstrzymać wykonanie ww. decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości wydanej na podstawie art. 124 ust. 1 a ustawy. Wstrzymanie wykonania tylko decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości bez wstrzymania wykonania decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości niweczyłoby cel tej instytucji i sens jej zastosowania w rozpoznawanej sprawie (por. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 19 grudnia 2014 r. I OZ 1193/14 orzeczenia.nsa.gov.pl i postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 12 czerwca 2014 r. II SA/Bk 526/14 Lex Nr 1491175). Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. w związku z art. 135 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.