II SA/Sz 121/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel,, Sędzia NSA Stefan Kłosowski (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Skrzetuska-Gajos, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 9 sierpnia 2017 r. sprawy ze skargi H. S., B. S. i M. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie robót budowlanych I. oddala skargę, II. przyznaje od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na rzecz adw. M. Ł. kwotę [...] złotych zawierającą należny podatek od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną skarżącym z urzędu. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. P. decyzją z dnia [...] r., nr [...], na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.), dalej : "K.p.a." umorzył jako bezprzedmiotowe, postępowanie administracyjne w sprawie robót budowalnych wykonanych przez M. Z. na poddaszu budynku mieszkalnego dwurodzinnego położonego na działce nr [...] w K. P. przy ul. [...]. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wykazał, że wykonane przez inwestora roboty budowlane, nie wymagały uzyskania pozwolenia na budowę, czy dokonania zgłoszenia robót nie wymagających pozwolenia na budowę. Organ wyjaśnił kwestię dotyczącą ustalenia stron postępowania, wskazując, że M. Z., zamieszkująca lokal nr [...], przy ul. [...] w K. P., nie figuruje w rejestrze z wypisu gruntów jako współwłaściciel nieruchomości. Natomiast z akt sprawy wynika, że aktem notarialnym z dnia [...] r. przyjęła darowiznę od J. S. - uprzedniego właściciela lokalu mieszkalnego nr [...] przy ul. [...] w K. P. Od powyższej decyzji odwołanie wnieśli M. S., B. S. i H. S. – współwłaściciele ww. nieruchomości – wskazując między innymi, że PINB w K. P., umarzając postępowanie, zalegalizował bezprawie, ponieważ nie wyrazili oni zgody na roboty wykonane przez M. Z. Podnieśli, że organ powiatowy faworyzuje lokatorkę M. Z., dyskryminując ich jako prawnych właścicieli budynku. Zdaniem skarżących, M. Z. nielegalnie przekształciła strych na pełnowartościowy lokal mieszkalny i obciążyła ich wspólnymi kosztami. Po rozpatrzeniu odwołania Z. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S., decyzją z dnia [...] r., nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 105 § 1 K.p.a. oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r., poz. 290 ze zm.), utrzymał w mocy powyższą decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że z akt sprawy wynika, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. P., działając na podstawie zgłoszenia M. S., H. S. i B. S. z dnia [...] r., w dniu [...] r. przeprowadził kontrolę robót budowlanych wykonanych w nieruchomości przy ul. [...] w K. P. Podczas oględzin organ powiatowy stwierdził, że ww. budynek powstał przed 1945 rokiem, jest budynkiem dwurodzinnym, dwukondygnacyjnym z poddaszem użytkowym. Z protokołu wynika, że współwłaścicielami budynku są H., B. i M. S., którzy użytkują parter budynku. Natomiast właścicielką piętra oraz poddasza użytkowego jest M. Z. Około 30 lat temu ówczesna właścicielka piętra budynku i poddasza użytkowego W. G. sprzedała je jako lokal nr [...] J. S., który w latach 90-tych ubiegłego wieku przekazał lokal nr [...]swojej siostrze M. Z. Na poddaszu tym, jak oświadczyła M. Z., w momencie jej zamieszkania znajdowały się dwa pokoje oraz łazienka. W większym pokoju było okno w ścianie szczytowej, a w pozostałych pomieszczeniach były dwa okienka wyłazowe na dach. Po pożarze sadzy w kominie (ok. 1,5 roku temu) pomieszczenia na poddaszu zostały zalane i zniszczone, dlatego M. Z., w bieżącym roku, bez wymaganego zgłoszenia, wykonała następujące roboty budowlane: wymieniła pokrycie z dachówki na nowe z blachy; rozebrała zniszczone ścianki działowe na poddaszu i wykonała nowe gipsowo-kartonowe, a także wstawiła cztery nowe okna połaciowe. Dodatkowo wykonano roboty niewymagające pozwoleń, tj. konserwacyjne, polegające na położeniu paneli oraz płyt gipsowo kartonowych. Wykonano również instalacje elektryczną i wodno- kanalizacyjną. Zawiadomieniem z dnia 18 lutego 2016 r. organ powiatowy wszczął postępowanie administracyjne w sprawie samowolnie wykonanych przez M. Z. robót budowlanych związanych z remontem poddasza oraz dachu ww. budynku mieszkalnego. Następnie, decyzją z dnia [...] r., znak: [...], na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 51 ust. 7 ustawy Prawo budowlane, PINB nakazał M. Z., wykonanie i przedłożenie następujących dokumentów: 1/ oświadczenia osoby uprawnionej o wykonaniu robót budowlanych (wymiany pokrycia dachowego oraz wstawienie okien połaciowych) zgodnie ze sztuką budowlaną, Polskimi Normami Budowlanymi oraz, że obiekt po wykonaniu tych robót nadaje się do użytkowania, 2/ protokołu z próby szczelności instalacji co., 3/ protokołu badania przewodów spalinowych i wentylacyjnych, 4/ protokołu badania instalacji elektrycznej - w terminie do dnia 31 maja 2016 r. -celem doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem samowolnie wykonanych robót budowlanych, polegających na wymianie pokrycia dachowego oraz wykonaniu robót remontowo - budowlano - instalacyjnych na poddaszu budynku mieszkalnego dwurodzinnego na działce nr [...] w K. P. przy ul. [...]. W związku z wniesionym odwołaniem od ww. decyzji, Z. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. decyzją z dnia [...] r., znak: [...], uchylił decyzję organu powiatowego w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu organ II instancji zobowiązał organ powiatowy do ponownego zweryfikowania stron postępowania z uwagi na nieścisłości wynikające z dokumentacji potwierdzającej prawo własności do poszczególnych lokali mieszkalnych oraz działki nr [...] w K. P. przy ul. [...] oraz zobowiązał do ponownego zweryfikowania materiału dowodowego, potwierdzającego zakres wykonanych przez inwestora robót budowlanych ze wskazaniem podstawy prawnej. Pismem z dnia 10 maja 2016 r. M. S., H. S. i B. S. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S., na decyzję ZWINB w S. z dnia [...] r., nr [...]., a Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. postanowieniem z dnia 3 sierpnia 2016 r., sygn. akt II SA/Sz 580/16 odrzucił ww. skargę. Następnie, PINB w K. P. pismem z dnia [...] r., znak: [...] zwrócił się do Sądu Rejonowego w K. P. IV Wydział Ksiąg Wieczystych oraz do Starostwa Powiatowego w K. P. Wydział Geodezji i Kartografii o wskazanie i podanie wykazu współwłaścicieli budynku mieszkalnego, położonego przy ul. [...] w K. P., usytuowanego na działce nr [...] i [...], powołując się na numer Księgi Wieczystej: [...]. W odpowiedzi na powyższe Sąd Rejonowy IV Wydział Ksiąg Wieczystych pismem z dnia [...] r. wskazał, że księga wieczysta nr [...] nie jest i nigdy nie była prowadzona dla działki nr [...] i [...]. W księdze tej nie figuruje jako współwłaściciel M. Z., a ponadto z nieruchomości objętej księgą wieczystą nr [...] nie jest wyodrębniony żaden lokal. Do akt sprawy załączono uproszczony wypis z rejestru gruntów, stan na dzień 10 października 2016 r. oraz wypis z kartoteki budynków, stan na dzień 10 października 2016 r., podpisany przez geodetę powiatowego z upoważnienia Starosty K. Z powyższych dokumentów wynika, że współwłaścicielami działki nr [...] są: Skarb Państwa, H. S., B. S., M. S. W "uwagach" odnotowano: S. H., S. B., S. M. — lokal mieszkalny nr [...] na parterze o pow. [...] m² i udz. do ½ budynku i działce. J. S. - lokal mieszkalny nr [...] na piętrze o pow. [...] m² i udz. do ½ budynku. Budynek własny GS " SCh". Działka położona w obszarze pasa chronionego. "Uwagi dodatkowe" - działka [...]: decyzja/przeniesienie własności z 1990 r. oraz umowa darowizny z [...]r. nie wprowadzone - błędy." W aktach sprawy znajduje się również kserokopia aktu notarialnego Repertorium A nr [...] - umowa darowizny z dnia [...]r.-, z którego wynika: "W księdze wieczystej KW Nr [...] prowadzonej przez tutejsze biuro J. S. wpisany jest jako właściciel budynku mieszkalnego murowanego, stanowiący odrębny od gruntu przedmiot własności, położonego w K. P. przy ul. [...]" - § 1 ww. umowy (...) "M. Z., działający w imieniu J. S. daruje opisany w § 1 budynek mieszkalny siostrze mocodawcy- M. J. Z. na jej majątek odrębny, a obdarowana oświadcza, że darowiznę tę przyjmuje"- § 2 ww. umowy. Z. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. zacytował dalej treść art. 28 ust. 1, art. 29 ust. 1 pkt 1a i pkt 27 oraz art. 29 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, wskazując, że wymiana pokrycia dachowego, która miała miejsce w budynku mieszkalnym dwurodzinnym przy ul. [...] w K. P., przy uwzględnieniu treści art. 29 ust. 1 pkt 1a ustawy Prawo budowlane, nie wymagała dokonania zgłoszenia do właściwego organu administracji architektoniczno - budowalnej. Podobnie, wykonanie przez M. Z. nowej instalacji elektrycznej, instalacji wodno- kanalizacyjnej oraz cieplnej, zgodnie z art. 29 ust.1 pkt 27 ustawy Prawo budowlane, nie wymagało uzyskania pozwolenia na budowę albo zgłoszenia do właściwego organu. Organ odwoławczy podzielił również stanowisko organu powiatowego, że roboty wykończeniowe takie jak: położenie paneli, płytek ceramicznych, wykonanie okładzin ścian i skosów z płyt gipsowo - kartonowych są bieżącymi robotami konserwacyjnymi, nie wymagającymi żadnych pozwoleń budowlanych. Natomiast wykonanie nowych ścianek działowych z płyt gipsowo-kartonowych w miejsce starych zniszczonych w trakcie akcji gaśniczej spowodowanej pożarem sadzy w kominie, należy traktować jedynie jako aranżację pomieszczeń, na które również nie jest wymagane pozwolenie na budowę, czy zgłoszenie. W świetle powyższego, w ocenie ZWINB w S., roboty budowlane wykonane przez M. Z., nie wymagały uzyskania pozwolenia na budowę, bądź ich zgłoszenia do właściwego organu administracji architektoniczno- budowlanej. Organ odwoławczy wyjaśnił dalej skarżącym, że organ powiatowy prawidłowo ustalił strony niniejszego postępowania administracyjnego, jednakże zwrócił uwagę na nieścisłości występujące w dokumentach dotyczących ustanowienia prawa własności przedmiotowej nieruchomości. Wyjaśnianie tych nieścisłości nie należy jednak do kompetencji organów nadzoru budowlanego, ale do samych zainteresowanych współwłaścicieli nieruchomości. Organ podkreślił, że przy ustalaniu stron postępowania kierował się zapisami wypisu z rejestru gruntów, wg stanu na dzień 10.10.2016 r. oraz załączonym do akt sprawy aktem notarialnym z dnia [...] r. Repertorium A nr [...]. ZWINB w S. wyjaśnił ponadto, że M. Z. jest inwestorem robót budowlanych będących przedmiotem postępowania, a zatem niezależnie od prawa własności przysługuje jej przymiot strony postępowania administracyjnego. Jednocześnie organ odwoławczy podzielił stanowisko organu powiatowego, że strony muszą uzgodnić treść księgi wieczystej w drodze postępowania sądowego, tak samo jak kwestię rozstrzygnięcia braku zgody pozostałych współwłaścicieli – H. S., B. S. oraz M. S. na wykonanie robót budowlanych przez M. Z. w częściach wspólnych budynku, jakim jest jego np. dach. Tym samym w przedmiocie kosztów związanych z częściami wspólnymi, jak i kwestii prawa własności, w tym dostępu do strychu na poddaszu przedmiotowego budynku, właściwym do rozstrzygnięcia będzie sąd cywilny. Odnosząc się do pozostałych zarzutów odwołania organ wskazał, że właściciel lokalu mieszkalnego na poddaszu budynku miał prawo odmówić sąsiadom prawa wstępu do swojego lokalu mieszkalnego. Ponadto, z dokumentacji sprawy, w tym z protokołu kontroli z dnia [...] r., wynika, że na ww. poddaszu istniał już lokal mieszkalny, posiadający dwa pokoje i łazienkę, zatem przeprowadzone roboty budowlane nie spowodowały zmiany sposobu użytkowania lokalu, co podkreślił organ powiatowy w zaskarżonej decyzji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. na ww. decyzję, uzupełnioną pismem z dnia 1 lipca 2017 r., H. S., B. S. i M. S., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, zarzucili naruszenie: - art 7 K.p.a. i art. 80 K.p.a. polegające na niewyjaśnieniu stanu faktycznego, oparciu się na niepełnym materiale dowodowym, a w konsekwencji bezpodstawnym uznaniu jedynie w oparciu o twierdzenia M. Z., bez ich weryfikacji poprzez obiektywny dowód w postaci opinii biegłego z zakresu budownictwa T. Z. z dnia [...] r. (znajdujący się w aktach sprawy prowadzonej przez Sąd Rejonowy w K. P. o sygn. akt I Ns 9/89), że M. Z. przeprowadziła remont poddasza, a nie jego adaptację rozumianą jako zmianę sposobu użytkowania wymagającą zgłoszenia organom budowlanym; - art. 71a ust. 1 pkt 1 i 2 w zw. z art. 71 ust. 2 ustawy Prawo budowlane polegające na umorzeniu postępowania przez organ I instancji i utrzymaniu w mocy tej decyzji przez organ II instancji, podczas gdy M. Z. zmieniła sposób użytkowania poddasza w budynku mieszkalnym przy ul. [...] w K. P. bez zgłoszenia, a tym samym organy administracji powinny podjąć w stosunku do niej kroki prawne przewidziane w art. 71 a ustawy Prawo budowlane; - art. 32 ust. 4 pkt 2 w zw. z art. 4 ustawy Prawo budowlane polegające na uznaniu przez organy administracji publicznej, że M. Z. była uprawniona do zmiany sposobu użytkowania poddasza w budynku mieszkalnym przy ul. [...] w K. P., podczas gdy M. Z. nie jest jego właścicielką i nie uzyskała na taką inwestycję zgody skarżących. Wskazując na powyższe skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego z zakresu budownictwa T. Z. z dnia [...] r., znajdującej się w aktach sprawy prowadzonej przez Sąd Rejonowy w K. P. o sygn. akt I Ns 9/89 i o zobowiązanie przez WSA w S. Sądu Rejonowego w K. P. I Wydziału Cywilnego do przedłożenia przedmiotowej opinii do akt sprawy. Z. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S., w odpowiedzi na skargę, nie znajdując podstaw do zmiany swego stanowiska w sprawie, wniósł o oddalenie skargi. Na rozprawie w dniu 9 sierpnia 2017 r. pełnomocnik skarżących poparł skargę oraz wnioski zawarte w piśmie z dnia [...] r., modyfikując pkt 1 w ten sposób, że wnosi o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji I instancji. Jednocześnie pełnomocnik wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej oświadczając, że koszty te nie zostały zwrócone ani w części ani w całości i przedłożył wniosek wraz ze spisem kosztów. Skarżący B. S. podtrzymał skargę w całości i wskazał, że M. Z. mieszka w ww. budynku od 1997 lub 1998 r. Wyjaśnił, że skarżący są właścicielami ½ budynku oraz że oprócz niniejszej sprawy nie toczą się inne sprawy z Panią Z. Jako drugi współwłaściciel w księdze wieczystej wpisany jest J. S. – w księdze wieczystej znajduje się tego rodzaju zastrzeżenie. Podał również, że wielokrotnie zwracali uwagę Pani Z., że powinni wszelkie sprawy z nimi uzgadniać, a na pewno się dogadają. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do art. 145 P.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego, jak i przepisów postępowania - o ile ich naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. na treść wydanej decyzji lub postanowienia. Przepis art. 134 § 1 P.p.s.a. stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Tak więc sąd administracyjny, nie będąc związany granicami skargi, ocenia legalność decyzji administracyjnej w szerokim zakresie, niezależnie od trafności zarzutów sformułowanych w skardze, jak i ponad te zarzuty - w razie stwierdzenia naruszenia przepisów prawa materialnego, bądź postępowania mającego wpływ na wynik postępowania. Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w oparciu o powyższe przepisy, Sąd uznał, że jest ona prawidłowa, a zarzuty skargi nie mogły odnieść zamierzonego skutku w postaci jej uchylenia. Sąd nie dopatrzył się w również uchybień mających wpływ lub mogących mieć wpływ na wynik sprawy. Przedmiotem sądowej kontroli jest ostateczna decyzja Z. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S., utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji, umarzającą postępowanie administracyjne w sprawie robót budowlanych wykonanych przez M. Z. na poddaszu mieszkalnym budynku mieszkalnego dwurodzinnego na działce nr [...] w K. P. przy ul. [...] - na podstawie art. 105 § 1 K.p.a. Przepis ten zezwala organom administracji na wydanie decyzji o umorzeniu prowadzonego postępowania w sytuacji, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe. Podkreślenia wymaga, że decyzja umarzająca postępowanie ma charakter procesowy, gdyż nie załatwia sprawy merytorycznie. Badanie przez Sąd zgodności z prawem takiej decyzji wymaga stwierdzenia, czy zasadne jest stanowisko organu, że w sprawie wystąpiły przesłanki bezprzedmiotowości postępowania administracyjnego. Bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego, o jakim mowa w powyższym przepisie, oznacza brak podstaw prawnych do merytorycznego rozstrzygnięcia danej sprawy, brak przedmiotu postępowania, którym jest konkretna sprawa, a w której organ administracji państwowej jest władny i jednocześnie zobowiązany rozstrzygnąć na podstawie przepisów prawa materialnego o uprawnieniach lub obowiązkach indywidualnego podmiotu. W niniejszej sprawie taka właśnie sytuacja miała miejsce. Z akt sprawy wynika, że w trakcie przeprowadzonej w dniu [...] r. kontroli PINB w K. P. ustalił, że M. Z. wykonała następujące roboty budowlane: wymienione zostało pokrycie z dachówki na nowe z blachy; wstawiono cztery okna połaciowe; rozebrano zniszczone ścianki działowe na poddaszu i wykonano nowe gipsowo-kartonowe (w miejsce starych, zniszczonych w trakcie akcji gaśniczej, spowodowanej pożarem sadzy w kominie). Dodatkowo położono panele, płytki ceramiczne, okładziny ścian i skosów z płyt gipsowo-kartonowych oraz wykonano instalację elektryczną, grzewczą i wodno- kanalizacyjną. Rację ma zatem organ odwoławczy wskazując, że wykonane prace nie podlegają reglamentacji, o której mowa w art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r., poz. 290 ze zm.). Przepis ten stanowi, że roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31. Pierwszy ze wskazanych przepisów, tzn. art. 29 Prawa budowlanego wskazuje przypadki, w których uzyskanie pozwolenia na budowę nie jest wymagane. I tak, zgodnie z art. 29 ust. 2 pkt 1 tej ustawy pozwolenia na budowę nie wymaga wykonywanie robót budowlanych polegających na remoncie obiektów budowlanych. Podobnie, pozwolenia na budowę nie wymaga budowa instalacji elektroenergetycznych, wodociągowych, kanalizacyjnych, cieplnych i telekomunikacyjnych wewnątrz budynku (art. 29 ust. 1 pkt 27). Z kolei art. 30 Prawa budowlanego przewiduje wypadki, w których wprawdzie inwestor przed przystąpieniem do realizacji inwestycji nie musi legitymować się decyzją – pozwoleniem na budowę, jednak winien dokonać właściwemu organowi administracji publicznej zgłoszenia zamiaru przystąpienia do realizacji robót budowlanych. W świetle art. 30 ust. 1 pkt 2a ustawy, zgłoszenia właściwemu organowi wymaga wykonywanie remontu, o którym mowa w art. 29 ust. 2 pkt 1, z wyjątkiem remontu obiektów budowlanych, których budowa nie wymaga uzyskania pozwolenia na budowę. Zgodnie zaś z art. 29 ust. 1 pkt 1a pozwolenia na budowę nie wymaga budowa wolno stojących budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których obszar oddziaływania mieści się w całości na działce lub działkach, na których zostały zaprojektowane. Przez remont rozumie się wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym (art. 3 pkt 8 ustawy Prawo budowlane). Natomiast ilekroć w ustawie jest mowa o budynku mieszkalnym jednorodzinnym – należy przez to rozumieć budynek wolno stojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną całość, w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30% powierzchni całkowitej budynku (art. 3 pkt 2a tej ustawy). Brzmienie powyższych przepisów wskazuje zatem, że roboty budowlane wykonane przez M. Z. nie wymagały uzyskania pozwolenia na budowę, bądź ich zgłoszenia do właściwego organu administracji architektoniczno – budowlanej, a tym samym podniesione w tej kwestii zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku. Rację należy również przyznać organom orzekającym w sprawie, że skoro z dokumentacji sprawy, w tym z protokołu kontroli organu I instancji z dnia [...] r. wynika, że na przedmiotowym poddaszu istniał już lokal mieszkalny, to przeprowadzone roboty budowlane nie spowodowały zmiany sposobu użytkowania tego lokalu. Okoliczność tą potwierdził na rozprawie w dniu 9 sierpnia 2017 r. skarżący B. S. przyznając, iż M. Z. mieszka na piętrze przedmiotowego budynku od 1997 r. do 1998 roku. Należy przyjąć, że ma ku temu określony tytuł prawny. Wbrew zarzutom skargi zebrany w sprawie materiał dowodowy był wystarczający do podjęcia opisanego wyżej rozstrzygnięcia w sprawie. Wobec faktu, że - zdaniem Sądu - organy należycie oceniły zgromadzone w sprawie dowody i wyciągnęły z nich właściwe wnioski, rozstrzygnięcie o umorzeniu postępowania w sprawie było uzasadnione. W świetle bowiem art. 105 § 1 K.p.a., gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o jego umorzeniu odpowiednio w całości albo w części. W sytuacji, gdy roboty budowlane, których niniejsza sprawa dotyczy nie wymagały tak pozwolenia na budowę, jak i zgłoszenia, brak było podstaw do merytorycznego rozpatrzenia sprawy. Powyższe musiało skutkować formalnym zakończeniem postępowania poprzez jego umorzenie w oparciu o art. 105 § 1 K.p.a. Na marginesie zauważyć należy, że jak wynika to z treści pism składanych przez skarżących w toku postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie, między współwłaścicielami ww. budynku mieszkalnego występuje brak porozumienia co do wykonanych robót budowlanych. Kwestia ta jednak pozostaje nie tylko poza przedmiotem niniejszej sprawy, ale także poza kompetencjami organów nadzoru budowlanego, gdyż zagadnienia sporne między współwłaścicielami nieruchomości regulowane są przez przepisy Kodeksu cywilnego, a nie przez przepisy Prawa budowlanego. Ewentualne roszczenia z tytułu szkód spowodowanych przez współwłaściciela na częściach wspólnych nieruchomości rozstrzygane są przez sądy powszechne, a nie przez organy nadzoru budowlanego. Odnosi się to także do podnoszonej przez skarżących kwestii braku po stronie M. Z. tytułu prawnego do zajmowania części przedmiotowej nieruchomości i wynikającego stąd prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W tym stanie rzeczy uznać należało, że skarga nie znajduje uzasadnionych podstaw, wobec czego podlega oddaleniu na podstawie art. 151 P.p.s.a. Zawarte w pkt II wyroku orzeczenie o wynagrodzeniu pełnomocnika działającego z urzędu uzasadnione jest treścią art. 250 § 1 tej ustawy.