II SA/Sz 1215/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel,, Sędzia NSA Elżbieta Makowska, Protokolant starszy sekretarz sądowy Aneta Kukla, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 lutego 2014 r. sprawy ze skargi L. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami oddala skargę. Decyzją z dnia [...] wydaną na podstawie art. 99 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz.U. Nr 30 Poz. 151) Starosta skierował skarżącego L. B. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w trybie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy o kierujących pojazdami w zakresie prawa jazdy kategoria po uwzględnieniu wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji w związku z przekroczeniem przez skarżącego [...] punktów za naruszenie przepisów prawa drogowego. W uzasadnieniu do wniosku do Starosty o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami w ramach posiadanych uprawnień, Komendant Wojewódzki Policji wskazał, iż L. B. w okresie od dnia [...]naruszył przepisy ruchu drogowego tj. w dniu [...] - otrzymał [...], w dniu [...] – [...], w dniu [...] –[...] oraz w dniu [...]. -otrzymał [...]. Z decyzją Starosty z dnia [...] nie zgodził się L. B. i w dniu [...] złożył odwołanie i wniósł o uchylenie decyzji organu I instancji w całości. W uzasadnieniu wskazał, iż w dniu [...] odbył na własny koszt szkolenie, którego odbycie - w myśl art. 130 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym - powoduje zmniejszenie liczby punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Nadto, podniósł, iż w niniejszym stanie faktycznym nie znajduje zastosowania przepis § 8 ust. 6 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz. U. z 2012 r., poz. 488), zgodnie z którym odbycie szkolenia nie powoduje zmniejszenia liczby punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego wobec osoby, która przed jego rozpoczęciem dopuściła się naruszeń za które suma punktów ostatecznych i podlegających wpisowi tymczasowemu przekroczyła lub przekroczyłaby [...] punkty. W ocenie skarżącego unormowanie to wyłącza zastosowanie art. 130 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Decyzją z dnia [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267) oraz art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2012 r., poz. 1137 z późn.zm.), w sprawie skierowania L. B. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami mechanicznymi kategorii, Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu SKO wskazało, iż w myśl art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy Prawo o ruchu drogowym kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega osoba posiadająca uprawnienia do kierowania pojazdem, skierowana decyzją starosty na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji, w razie przekroczenia [...] punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 w/w ustawy. Organ II instancji podniósł, iż w przypadku przekroczenia przez kierującego pojazdem liczby [...] punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego starosta wydaje decyzję o skierowanie na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji i od tej decyzji przepisy nie przewidują żadnych odstępstw. Nadto, organ II instancji zaznaczył, iż odbycie szkolenia, o którym mowa w art. 130 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym, nie może spowodować cofnięcia faktu, iż został przez kierującego przekroczony limit [...] punktów. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądowoadministracyjnym oraz doktryną przewidzianą przepisem art. 130 ust. 3 w/w ustawy możliwość zmniejszenia liczby punktów dotyczy tylko tych kierowców, którzy w chwili przystąpienia do szkolenia nie przekroczyli [...] punktów. Poza tym wskazano, iż co do zasady wniosek komendanta Policji wiąże organ w tym sensie, że nie jest on uprawniony do weryfikowania naruszeń, za które przypisano punkty karne. Ponadto, organ II instancji podniósł, iż skarżący nie zakwestionował przypisanych mu prawomocnie [...] aktywnych punktów karnych za wykroczenia drogowe w okresie od dnia [...] do dnia [...] a zatem łączna suma punktów przed odbyciem przez skarżącego na jego koszt szkolenia w dniu [...] przekroczyła liczbę [...] punktów. Tym samym stan faktyczny sprawy odpowiada dyspozycji § 8 ust. 6 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego, który stanowi wprost, że odbycie szkolenia nie powoduje zmniejszenia liczby punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego wobec osoby, która przed jego rozpoczęciem dopuściła się naruszeń, za które suma punktów ostatecznych i podlegających wpisowi tymczasowemu przekroczyła lub przekroczyłaby[...]. Zgodnie z art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy Prawo o ruchu drogowym przesłanką obligującą organ do skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji jest przekroczenie liczby [...] punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 w/w ustawy. Organ II instancji zwrócił uwagę, iż gdyby, tak jak chciałby skarżący, możliwe było stosowanie art. 130 ust. 3 przedmiotowej ustawy, niezależnie od liczby przypisanych już punktów, to niemożliwe byłoby korzystanie ze środka z art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b, a zatem osiągnięcie celu dyscyplinowania i wdrażania kierujących pojazdami do przestrzegania przepisów ustawy. Wykluczone byłoby też stosowanie art. 130 ust. 2 w/w ustawy. Nie zostałaby spełniona funkcja prewencyjna tych regulacji, które w myśl założenia ustawodawcy, winny zapobiegać wielokrotnemu naruszaniu przepisów ruchu drogowego. Odnosząc się do argumentacji skarżącego w przedmiocie niezgodności § 8 ust. 6 rozporządzenia z ustawą Prawo o ruchu drogowym, organ II instancji podniósł, iż zgodnie z art. 87 ust. 1 Konstytucji rozporządzenia są źródłami powszechnie obowiązującego prawa Rzeczypospolitej Polskiej, a regulacja w § 8 ust. 6 rozporządzenia w pełni służy realizacji celu unormowań ustawowych i nie została wydana z przekroczeniem upoważnienia ustawowego. Nadto, ustosunkowując się do przywołanego przez skarżącego orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 lipca 2010r ., sygn. akt: I OSK 885/09, organ II instancji podniósł, iż wbrew twierdzeniom skarżącego, Sąd nie przesądził w wyroku o możliwości pomniejszenia ilości punktów przez poddanie się szkoleniu już po przekroczeniu [...]punktów, a jedynie polecił wyjaśnienie tej kwestii Sądowi I instancji. Podsumowując uzasadnienie decyzji, organ II instancji wskazał, iż kierowca, który za naruszenie przepisów ruchu drogowego uzyskał więcej niż [...] punkty, ma bezwzględny obowiązek poddania się sprawdzeniu kwalifikacji i nie może skorzystać z uprawnienia, o jakim mowa w art. 130 ust. 3 ustawy, jeżeli - jak w omawianym stanie faktycznym - przed przystąpieniem do szkolenia miał już przypisane więcej niż [...]punkty. W związku z powyższym Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało decyzję organu I instancji za zgodną z obowiązującym prawem. W skardze z dnia [...] na powyższą decyzję L. B. podniósł, iż decyzja Starosty jest nieuprawniona. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 130 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym poprzez przyjęcie, iż odbycie szkolenia podjętego z własnej inicjatywy potwierdzonego zaświadczeniem z dnia [...] nie zmniejszyło liczby punktów otrzymanych za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Skarżący zakwestionował legalność poszerzenia zakresu wyłączenia przewidzianego w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego. Zdaniem skarżącego powinna mieć do niniejszego stanu faktycznego zastosowanie zasada, iż odbycie szkolenia powoduje zmniejszenie liczby punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w dniu [...] wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przywołaną w uzasadnieniu decyzji z dnia [...]. Nadto, wskazano, iż § 8 ust. 6 ww. rozporządzenia doprecyzowuje jedynie postanowienia wynikające wprost z ustawy. Na rozprawie w dniu 13 lutego 2014 r. strona skarżąca poparła skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje : Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Art. 134 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to między innymi, że sąd administracyjny nie musi w ocenie legalności zaskarżonej decyzji ograniczać się tylko do zarzutów sformułowanych w skardze, ale może wadliwości kontrolowanego aktu podnosić z urzędu. Z art. 135 ww. ustawy wynika zaś, iż sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W rozpatrywanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły. Przedmiotem postępowania administracyjnego zakończonego poddaną kontroli sądowej decyzją było skierowanie skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w trybie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy o kierujących pojazdami w zakresie prawa jazdy kategoria. Jak wynika to z podstawy prawnej zaskarżonej decyzji skierowanie to zostało wydane na podstawie art. 99 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz.U. Nr 30 Poz. 151). Zgodnie z tym przepisem Starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w formie egzaminu państwowego, jeżeli istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do ich kwalifikacji. Lektura uzasadnień decyzji organów obu instancji dowodzi, ze czyniąc ustalenia faktyczne i dokonując ocen prawnych brały pod rozwagę art. 130 ustawy prawo o ruchu drogowym, a zatem zastosowany w niniejszej sprawie tryb postępowania był zgodny z prawem. Istota sporu w niniejszej sprawie nie dotyczy faktów, gdyż tych skarżący nie kwestionuje, a i Sąd nie znalazł podstaw by podważyć zaskarżoną decyzję w tym zakresie. W sprawie zaistniał spór prawny dotyczący terminu, w jakim odbycie stosownego szkolenia pozwala na odliczenie 6 punktów przypisanych za omawiane naruszenia. Należy podzielić zdanie organów obu instancji, iż odbyte przez skarżącego szkolenie już po uzyskaniu wpisu [...] punktów nie daje podstawy do odliczenia od tej sumy [...] punktów. W myśl art. 130 ust. 3 ustawy prawo o ruchu drogowym, kierowca wpisany do ewidencji, o której mowa w ust. 1, może na własny koszt uczestniczyć w szkoleniu, którego odbycie spowoduje zmniejszenie liczby punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Nie dotyczy to kierowcy w okresie 1 roku od dnia wydania po raz pierwszy prawa jazdy. Analiza cytowanej treści przepisu w powiązaniu z treścią § 8 pkt 6 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz.U. z 2012, poz. 488), nie pozwala na uwzględnienie poglądu skarżącego, że odbycie szkolenia już po przypisaniu[...] punktów stanowi podstawę do zmniejszenia liczby punktów przypisanych za naruszenie przepisów o ruchu drogowym. Nadto, należy zwrócić uwagę, iż właściwe odczytanie treści regulacji ustawowych, przy zastosowaniu wykładni systemowej i funkcjonalnej prowadzi do wniosku, iż kwestionowany przez skarżącego § 8 pkt 6 przedmiotowego rozporządzenia nie jest sprzeczny z delegacją ustawową i nie jest sprzeczny z unormowaniami o randze ustawowej, w szczególności z art. 130 ust. 3 ustawy. Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 22 marca 2011 r., sygn. akt: I OSK 723/10, a także w wyrokach z dnia 20.10.2011 r. (I OSK 1812/10), 25.04.2012 r. (I OSK 653/11), 24.10.2012 r. (I OSK 1203/11), 8.08.2013 r. (I OSK 763/12). Analiza treści normatywnych powołanych w zaskarżonej decyzji przepisów -zdaniem sądu - prowadzi do wniosku, że zmniejszenie liczby punktów z tytułu odbycia szkolenia, o jakim mowa w art. 130 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym może mieć miejsce tylko do czasu nieprzekroczenia liczby [...] punktów przypisanych kierowcy za naruszenia przepisów Prawa o ruchu drogowym. W związku z powyższym należy uznać, iż decyzja zarówno organu I jak i II instancji nie naruszały prawa. W tej sytuacji, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.