II SA/Sz 1218/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Jankowski, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel, Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Małgorzata Płocharska-Małys, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 27 marca 2014 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności oddala skargę. Decyzją z dnia [..] r., Nr[..] , wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267) oraz art. 51 ust. 1 pkt 2 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r., Nr 243, poz. 1623 ze zm.), Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił, w części dotyczącej terminu wykonania obowiązku ([...] r.), decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., Nr[...] , nakazującą D. T. dostarczenie wykonania przez osobę uprawnioną opinii dotyczącej wybudowanego bez pozwolenia komina na budynku gospodarczym, na działce nr[...] , przy ul. [...] w [..] oraz przystosowania części tego budynku na pomieszczenie techniczne, w którym usytuowano piec c.o. Organ odwoławczy określił termin wykonania ww. obowiązku do dnia [...] r., a w pozostałej części utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Powołany w uzasadnieniu powyższej decyzji stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco. A. K., współwłaściciel nieruchomości przy ul. [...] w [...] , zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o sprawdzenie legalności budowy kominów na budynku położonym na działce sąsiadującej. W dniu [..] r. pracownicy organu dokonali oględzin działki nr [...] , w obecności jej współwłaścicieli D.T. i M. P. oraz w obecności A. K. . Z czynności tej sporządzono protokół. Wynika z niego, że na przedmiotowej działce gruntu znajduje się wybudowany przed 1945 r. budynek mieszkalny oraz gospodarczy. Współwłaścicielka nieruchomości D. T. w użytkowanej przez siebie części północnej budynku gospodarczego, bez wymaganego pozwolenia, wybudowała komin jednokanałowy, do którego podłączyła etażowy piec c.o. (małej mocy), zasilający instalację lokalu nr przy ul. [...] w [...] . Dla polepszenia ciągu, dwa lata temu, komin ten został nadmurowany do wysokości [...] 0 m, a następnie zainstalowano na nim nasadę z rury żaroodpornej o długości [...] 0 m. Komin ma obecnie wysokość [...] m ponad dach budynku. Roboty zostały wykonane przez zakład prowadzący odpowiednią działalność. Ustalono, że prace budowlane były wykonane zgodnie ze sztuką budowlaną. Decyzją z dnia [...] r., Nr[...] , wydaną na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane oraz art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał D. T. dostarczenie wykonanej przez osobę uprawnioną opinii dotyczącej, wybudowanego bez wymaganego pozwolenia jednokanałowego komina na budynku gospodarczym oraz przystosowania części tego budynku na pomieszczenie techniczne, w którym usytuowano etażowy małej mocy piec C.O., określając termin wykonania tego obowiązku do dnia [...] r. Organ powołał w treści uzasadnienia decyzji ustalenia stanu faktycznego sprawy dotyczącej wybudowania przez D. T. jednokanałowego komina, bez stosownego zezwolenia, w użytkowanej przez siebie części północnej budynku gospodarczego, usytuowanego na działce nr [...] , przy ul. [...] w [...] i uznał, że w celu legalizacji tychże robót niezbędna jest opinia osoby uprawnionej. A. K. wniósł odwołanie od decyzji organu I instancji do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Wskazał, że kwestionowana decyzja w swym rozstrzygnięciu nakazuje wyłącznie dokonanie czynności mających na celu legalizację samowoli budowlanej. Organ nie przeprowadził natomiast postępowania dowodowego w zakresie zgodności instalacji pieca c.o. wraz z częścią kominową pod względem przepisów ochrony środowiska oraz bezpieczeństwa mieszkańców nieruchomości sąsiednich. Podkreślił, że organ nie przeprowadził żadnych dowodów weryfikujących stężenie szkodliwych substancji, wprowadzanych do atmosfery przez samowolnie wykonany komin. W tym stanie rzeczy, odwołujący się wywiódł, że konieczne jest uzupełnienie postępowania administracyjnego o zweryfikowanie prawidłowości wykonania instalacji pieca c.o. wraz z częścią kominową, pod względem ochrony zdrowia i życia ludzkiego oraz środowiska. Powołaną na wstępie decyzją z dnia [..] r., Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, uchylił decyzję organu pierwszej instancji z dnia r., w części obejmującej termin wykonania obowiązku nałożonego na D. T., polegającego na przedłożeniu opinii sporządzonej przez osobę uprawnioną w zakresie wybudowania bez wymaganego pozwolenia jednokanałowego komina na budynku gospodarczym oraz przystosowania części tego budynku na pomieszczenie techniczne, w którym usytuowany jest piec c.o. małej mocy. Określił wykonanie tego obowiązku do dnia [...] r., w pozostałej zaś części utrzymał w mocy decyzję organu z dnia [...] r. Organ przedstawił w uzasadnieniu decyzji motywy podjętego rozstrzygnięcia. Stwierdził, że wykonanie przedmiotowych robót, polegających na budowie komina oraz podłączeniu do niego kotła c.o. wraz z bojlerem, obsługującym ww. instalację w lokalu nr [...] w budynku mieszkalnym jednorodzinnym, zlokalizowanym na działce nr [...] przy ul. [...] w [...] , wymagało uzyskania stosownego pozwolenia na budowę właściwego organu administracji architektoniczno-budowlanej. Inwestor takiego pozwolenia na budowę nie uzyskał, dlatego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego obowiązany był przeprowadzić postępowanie legalizacyjne w trybie art. 51 ustawy Prawo budowlane. W ocenie organu odwoławczego, z uwagi na samowolny charakter ww. robót budowlanych i brak stosownej dokumentacji, oceniającej zgodność wykonanych robót budowlanych z przepisami prawa budowlanego, zasadnie organ powiatowy wydał kwestionowane rozstrzygnięcie, gdyż przedłożenie stosownej opinii technicznej wykonanych robót budowlanych, sporządzonej przez osobę posiadająca odpowiednie uprawnienia budowlane, pozwoli na zakończenie przedmiotowego postępowania. Podkreślił, że żądana ocena techniczna, powinna zawierać wskazania co do zgodności kwestionowanych robót z art. 5 ustawy Prawo budowlane, między innymi w zakresie bezpieczeństwa pożarowego i bezpieczeństwa użytkowania. Dodał, że samo przedłożenie żądanego opracowania technicznego nie będzie skutkowało automatyczną legalizacją wykonanych robót budowlanych. Zauważył, że przed wydaniem decyzji kończącej postępowanie co do istoty, organ powiatowy obowiązany będzie poddać dokładnej analizie przedłożoną dokumentację, a także uwzględnić wskazane w niej ewentualne nieprawidłowości. W przypadku, gdy zajdzie konieczność przedłożenia jeszcze innych czynności (m.in. przedłożenia inwentaryzacji wykonanych robót budowlanych lub odpowiednich ocen technicznych bądź ekspertyz) lub też robót budowlanych, niewykluczone jest wydanie następnej decyzji przez organ na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawo budowlane, który to przepis znajduje odpowiednie zastosowanie w sprawie na podstawie art. 50 ust. 3 powołanej ustawy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na wskazaną wyżej decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia r., A. K. wniósł o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zaskarżonej decyzji zarzucił: 1) naruszenie art. 54 ust. 1 i ust. 2, art. 72 ust. 1, art. 88 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 ze zm.), zwana dalej ustawą "u.o.o.ś.", poprzez brak zaopiniowania przedmiotowej kwestii przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska [...] , 2) naruszenie art. 39 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, art. 36, art. 58 ust. 1 pkt 2 u.o.o.ś., poprzez brak zaopiniowania przedmiotowej kwestii przez Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego, 3) nieczynienie zadość zasadzie ochrony dziedzictwa kulturowego i zabytków, określonych art. 7 pkt 4 i art. 19 ust. 3 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, określonych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, w kontekście znajdującego się w pobliżu muru obronnego i stanowiska archeologicznego, 4) nieuwzględnienie ujętej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, strefy ochrony konserwatorskiej wokół pobliskiego muru obronnego, wpisanego do rejestru zabytków i nieuwzględnienie przedmiotowych prac przez inwestora z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków, 5) naruszenie art. 31 ust. 2 i art. 32 ust. 5 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, poprzez brak uzgodnień i pozwoleń dotyczących robót budowlanych w obrębie stanowiska archeologicznego, w związku z ww. murem obronnym, 6) naruszenie art. 32 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, § 2, § 4 ust. 1 pkt 1 i 5 ppkt b oraz 7 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 czerwca 2003 r. w sprawie uzgadniania projektu budowlanego pod względem ochrony przeciwpożarowej (Dz. U. Nr 121, poz. 1137 ze zm.), poprzez niezobowiązanie inwestora do uzgodnienia wykonania przedmiotowych robót z rzeczoznawcą do spraw zabezpieczenia przeciwpożarowego, 7) naruszenie art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez niezebranie całego materiału dowodowego celem ustalenia stanu faktycznego, zgodnego ze stanem rzeczywistym i ograniczenie się jedynie do zobowiązania inwestora do przedłożenia przedmiotowej opinii, z pominięciem oświadczeń właściwych instytucji, 8) naruszenie art. 66 ustawy Prawo budowlane w sytuacji, gdy zagrożenia wymienione w tym przepisie są skutkiem nielegalnego uprzedniego wykorzystywania komina niezgodnie z zasadami sztuki kominiarskiej i warunkami technicznymi do odprowadzania spalin z nielegalnej kotłowni, 9) zobowiązanie inwestora do przedłożenia prywatnej opinii kominiarskiej i zaniechanie organu do uzyskania rzeczowej i bezstronnej opinii niezależnego biegłego z zakresu kominiarstwa, czym organ naruszył swój obowiązek dokładnego i wszechstronnego wyjaśnienia sprawy z uwzględnieniem interesu społecznego i słusznego interesu obywateli, 10) naruszenie art. 79 Kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez dokonanie wstępnej oceny technicznej, bez udziału stron, tylko na podstawie "pobieżnych oględzin, bez dokonania jakichkolwiek badań oraz rozpoznania elementów konstrukcyjnych", 11) błędne zastosowanie art. 50 i art. 51 ustawy Prawo budowlane, zważywszy na fakt, że zmiana użytkowania budynku gospodarczego, znajdującego się tuż przy granicy działki skarżącego, wymaga zastosowania przepisów art. 48 i art. 49 ustawy Prawo budowlane, 12) nieustosunkowanie się w jakimkolwiek stopniu do podniesionej kwestii dokonania przedmiotowej samowoli budowlanej, wykonanej piętnaście lat temu, tj. w 1998 r., czyli samowoli budowlanej wybudowanej po 31 grudnia 1994 r., a przed 11 lipca 1998 r., które obliguje organ do zobowiązania inwestora do przedłożenia inwentaryzacji powykonawczej i ekspertyzy technicznej, potwierdzającej przydatność obiektu do użytkowania oraz oświadczenia o braku sprzeciwu ze strony Inspekcji Ochrony Środowiska, Państwowej Inspekcji Sanitarnej, Państwowej Inspekcji Pracy i Państwowej Straży Pożarnej, 13) naruszenie art. 10 Kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez niezawiadomienie skarżącego o zebraniu całego materiału dowodowego i umożliwienie mu zapoznanie się z aktami niniejszej sprawy, jak też odmówienia zadość jego uprawnieniu do składania wniosków dowodowych w przedmiotowej sprawie, czym naruszono zasadę czynnego udziału stron w toku postępowania, 14) naruszenie art. 14 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo budowlane, poprzez błędną jego interpretację i uznanie ekspertyzy sporządzonej przez osobę uprawnioną w zakresie kominiarstwa, za wystarczające do wydania decyzji legalizacyjnej, zważywszy, iż taka opinia winna być wydana przez osobę z uprawnieniami, w specjalnościach instalacji w zakresie sieci, instalacji i urządzeń cieplnych, wentylacyjnych, gazowych, wodociągowych i kanalizacyjnych, 15) naruszenie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, poprzez niezastosowanie tego przepisu pomimo zaistnienia przesłanek do nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności i robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem i domaganie się przedłożenia wskazanych oświadczeń właściwych organów, 16) naruszenie art. 71 ust. 2 pkt 5 ustawy Prawo budowlane, poprzez jego pominięcie i brak nałożenia obowiązku sporządzenia ekspertyzy w sytuacji zmiany sposobu użytkowania lokalu. W uzasadnieniu skargi, A. K. podał, że obejmuje ona również decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...] r., Nr [..] wydaną wobec M. P., ze względu na łączność przedmiotową niniejszych spraw w zakresie legalizacji samowoli budowlanej w postaci kominów przez D. T. i M. P., jak również tożsamym wezwaniem obu inwestorów do przedłożenia opinii przez uprawnioną osobę. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] w odpowiedzi na skargę A. K. wniósł o jej oddalenie. Jednocześnie wyjaśnił, że wpłynęła do jego siedziby skarga A. K. na postanowienie organu odwoławczego z dnia[..] r Nr[...] , odmawiające przywrócenia terminu do powołanej w skardze decyzji organu pierwszej instancji z dnia [..] r. dotyczącej M. P.. Na rozprawie w dniu 27 marca 2014 r. pełnomocnik skarżącego adw. T. P. podtrzymał skargę. Na pytanie sędziego sprawozdawcy, pełnomocnik skarżącego oświadczył, że cofa zarzut skargi w zakresie dotyczącym decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [..] r. nakładającej obowiązki na M. P.. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2012 r., poz.270 ze zm.). Z prawidłowo ustalonego stanu faktycznego niniejszej sprawy wynika, że D. T., współwłaścicielka działki nr i znajdujących się na niej budynków położonych w [...] przy ul. [...] , wybudowała w 1998 r. bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę w użytkowanej przez nią części budynku gospodarczego komin, do którego podłączyła etażowy małej mocy piec centralnego ogrzewania zasilający instalację grzewcza w lokalu nr [...] . W roku 2012 komin został nadmurowany do wysokości około 2 m oraz zainstalowano na nim nasadę z rury żaroodpornej. W konsekwencji tych robót komin ma 4 m wysokości. W ocenie organu, roboty instalacyjne zostały wykonane zgodnie ze sztuką budowlaną, przez uprawniony do tego rodzaju robót zakład instalacyjny. Organ nadzoru budowlanego na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. –Prawo budowlane (Dz.U. z 2010 r. nr 243, poz. 1623 ze zm.) nałożył na D. T. obowiązek przedłożenia opinii dotyczącej wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę komina jednokanałowego na budynku gospodarczym oraz przystosowania części tego budynku na pomieszczenie techniczne, w którym usytuowani piec etażowy centralnego ogrzewania małej mocy. Inwestorka nałożony na nią obowiązek wykonała, przedkładając organowi opinię techniczną sporządzoną przez B. D., posiadającego odpowiednie uprawnienia budowlane potwierdzone przez Wojewodę (stwierdzenie przygotowania zawodowego z dnia 27.09.1991 r.) oraz Zachodniopomorską Okręgową Izbę Inżynierów Budownictwa (zaświadczenie Przewodniczącego Rady ZOIIB ważne od 1.02.2013 r. do 31 .01.2014). Przepis art. 51 ustawy Prawo budowlane reguluje tryb i zasady postępowania naprawczego, którego zasadniczym celem pozostaje przywrócenie stanu zgodności z prawem. W zależności od wyników przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego właściwy organ może albo ustosunkować się negatywnie do dalszego prowadzenia robót budowlanych albo podjąć rozstrzygnięcie pozytywne, umożliwiające doprowadzenie wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem. W tym celu w zależności od rodzaju dokonanego naruszenia przewidziano trzy sposoby przywrócenia tego stanu. Jednym z nich jest sytuacja, w której roboty budowlane wykonane w warunkach, o których mowa w art. 50 ust. 1 pkt 1 - 3 mogą być doprowadzone do stanu zgodnego z prawem i wówczas właściwy organ nakłada na inwestora obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych, określając termin ich wykonania (art. 51 ust. 1 pkt 2). W świetle wskazanego uregulowania wywieść należy, że jeśli organ prowadzący postępowanie uzna, iż wykonane roboty nie odpowiadają standardom prawa, w tym przepisom techniczno – budowlanym, bądź organ nie ma wstępnych zastrzeżeń co wykonanych robót budowlanych, to jednak ze względu na brak odpowiedniej dokumentacji czy samowolne wykonanie robót, na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy nakłada na inwestora obowiązek wykonania określonych czynności i robót, tak, aby doprowadzić je do zgodności ze standardami. W występującym w art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego pojęciu "czynności mających na celu doprowadzenie wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem" może się mieścić – tak jak to miało miejsce w rozpoznawanej sprawie- obowiązek przedłożenia inwentaryzacji wykonanych robót budowlanych lub odpowiednich ocen technicznych bądź ekspertyz. Przemawia za tym odpowiednie stosowanie art. 50 ust. 3 Prawa budowlanego. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego dopuszcza się interpretację tego przepisu w ten sposób, że stanowi on podstawę do uzupełnienia dokumentacji robót budowlanych, dokumentacji, której brak dlatego, że roboty wykonywane były z naruszeniem prawa. Tak przyjęto m.in. w wyroku NSA z 17 stycznia 2007 r., w sprawie II OSK 167/06, opublikowanym w ONSAiWSA nr 6 z 2007 r., poz. 132, w uzasadnieniu którego stwierdzono, że "w praktyce nałożenie na inwestora obowiązku wykonania czynności w rozumieniu ostatnio powołanego przepisu (art. 51 ust.1pkt 2 w zw. ust. 7) oznacza obowiązek wykonania dokumentacji powykonawczej obejmującej pełną dokumentację budowy oraz inwentaryzację geodezyjną powykonawczą." To wszystko prowadzi do wniosku, że w przypadku wykonanych robót budowlanych, stosując odpowiednio art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 Prawa budowlanego, organy nadzoru budowlanego winny obowiązek przedłożenia inwentaryzacji wykonanych robót budowlanych lub odpowiednich ocen technicznych bądź ekspertyz nakładać w decyzji wydanej na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego ,a nie w postanowieniu o wstrzymaniu prowadzenia robót budowlanych. Wówczas też zastosowanie znalazłby art. 51 ust. 3 Prawa budowlanego, który według wyraźnego brzmienia art. 51 ust. 7 tej ustawy ma odpowiednie zastosowanie do wykonanych robót budowlanych. Przepis ten zaś zawiera normę regulującą zakończenie legalizacji robót budowlanych. Stwierdzenie, że nałożone obowiązki zostały wykonane przybiera według tego przepisu formę decyzji o stwierdzeniu wykonania obowiązku. Przy czym wykonanie nałożonego obowiązku należy oceniać z uwzględnieniem celu jego nałożenia, którym jest nie uczynienie zadość formalnym wymogom, lecz doprowadzenie wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Zatem, gdyby przedłożone dokumenty stanowiły podstawę do ustalenia, iż w tym celu konieczne jest nałożenie obowiązku wykonania jeszcze innych czynności lub też robót budowlanych, to nie jest wykluczone wydanie następnej decyzji na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego ( tak w wyroku NSA z dnia 26.01.2011, sygn.. akt II OSK 165/10- opubl. na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpoznawanej sprawie organy nadzoru budowlanego na etapie postępowania administracyjnego dysponowały protokołem z dokonanej kontroli przewodów kominowych z dnia [...] r. przez mistrza kominiarskiego P. K.. Ze względu na brak dokumentacji technicznej wykonanych robót budowlanych zobowiązały D. T. do przedłożenia oceny zgodności wykonanych robót z przepisami Prawa budowlanego. Organ odwoławczy słusznie zauważył, że przedłożona opinia nie przesądza o zalegalizowaniu samowoli budowlanej, bowiem przedłożona ocena może okazać się niewystarczająca do zakończenia postępowania naprawczego. Na tym etapie postępowania, czyli w toku postępowania naprawczego, nie jest możliwe przesądzenie, czy nałożony na inwestorkę obowiązek przedłożenia opinii był wystarczający. Nie można wykluczyć, jak to wskazał NSA w powołanym wyżej wyroku, nałożenia na D. T. dodatkowych obowiązków, czy wykonania określonych robót. Z powyższych względów zarzuty skargi są nie tylko nieuzasadnione (odnośnie naruszenia przepisów ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko czy ustawy o ochronie dziedzictwa kulturowego i zabytków) ale również przedwczesne. Sąd nie dostrzegł również zarzucanych w skardze naruszeń ustawy Prawo budowlane oraz wydanych na jej podstawie przepisów wykonawczych, albowiem postępowanie naprawcze nie zostało jeszcze zakończone. Skarżący zarzucając naruszenie art. 10 K.p.a. czyli naruszenie zasady czynnego udziału stron w postępowaniu, nie wskazał jednocześnie, w jakim zakresie zasada ta została naruszona oraz złożenie jakich dowodów uniemożliwił wskazywany brak zawiadomienia o zakończeniu postępowania. Brak skonkretyzowanych wniosków w tym zakresie, czyni zarzut naruszenia art. 10 K.p.a. bezzasadnym i nie mającym wpływu na wynik sprawy. Reasumując, organy nadzoru budowlanego nakładając na D. T. obowiązek dostarczenia sporządzonej przez osobę uprawnioną opinii dotyczącej wybudowanego bez pozwolenia na budowę komina oraz przystosowania pomieszczenia gospodarczego na pomieszczenie techniczne, nie naruszyły prawa materialnego oraz procesowego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Z tego powodu Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił skargę.