II SA/Sz 1245/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Przedsiębiorstwa A. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Spółka A. wniosła, za pośrednictwem Dyrektora Izby Celnej skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, na decyzję organu odwoławczego z dnia [...] r., Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję organu pierwszej instancji, orzekającą o wymierzeniu stronie skarżącej grzywny w wysokości [...] zł, za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym. Jednocześnie w skardze, skarżąca Spółka zwróciła się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wobec braku uzasadnienia powołanego wyżej wniosku, zarządzeniem z dnia [...] r., Sąd wezwał skarżącą Spółkę do przedstawienia pisemnego uzasadnienia, zawierającego wskazanie i ewentualne udokumentowanie konkretnych okoliczności, świadczących, że przez wykonanie zaskarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków – w terminie 7 dni pod rygorem odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na wezwanie sądowe, strona wskazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji może zagrozić płynności finansowej Spółki. Podniosła ponadto, że instytucja wstrzymania wykonania decyzji, nie tamuje biegu postępowania i nie opóźnia wydania rozstrzygnięcia merytorycznego, co stanowi dodatkową przesłankę za uwzględnieniem wniosku. Kierując się wnioskowaniem a contrario, Spółka wskazała, że niewstrzymanie wykonania decyzji spowoduje możliwość wystąpienia po jej stronie niebezpieczeństwa wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Wobec powyższego Spółka stwierdziła, że uprawdopodobniła konkretne okoliczności, świadczące o zasadności jej wniosku i nie przeniosła na sąd, poszukiwania przyczyn, dla których należy wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, w przypadku wykazania przez wnioskodawcę, że wystąpią okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powołany przepis, wylicza wyczerpująco przesłanki umożliwiające uzyskanie tymczasowej ochrony prawnej do czasu rozpatrzenia skargi, przed skutkami, wynikającymi z wykonania aktu lub czynności. Inicjatywa do wykazywania tych okoliczności przysługuje stronie skarżącej, jest to w istocie jej obowiązek, aby wskazać konkretne okoliczności i argumentację, na poparcie stanowiska, że wykonanie decyzji spowoduje, w sferze materialnej, bądź innej wnioskodawcy, sytuacje określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. W problematyce omawianej instytucji z art. 61 § 3 P.p.s.a., wskazuje się, że przy rozpatrzeniu wniosku należy mieć na względzie także przedmiot i jego specyfikę, wyłaniający się z treści rozstrzygnięcia podlegającego wstrzymaniu. W rozpoznawanej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczy decyzji nakładającej na stronę skarżącą kary pieniężnej w wysokości [...] zł. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że w powołanym art. 61 § 3 P.p.s.a, mowa jest o takiej szkodzie, która nie będzie mogła być zrekompensowana wskutek zwrotu wyegzekwowanego świadczenia, jak też niemożliwe będzie przywrócenie sytuacji do stanu poprzedniego. Na tym tle uznaje się, że co do zasady powołane przesłanki nie będą miały zastosowania w przypadku wyegzekwowania należności pieniężnej, która przecież w przypadku uwzględnienia skargi zostanie zwrócona stronie wraz z odsetkami, stanowiąc w ten sposób swoisty rodzaj zadośćuczynienia (dla por. postanowienie NSA z dnia 7 lutego 2011 r., sygn. II FZ 18/11, opubl. w LEX nr 992318; postanowienie NSA z dnia 28 marca 2012 r., sygn. akt II GSK 385/11, opubl. w Lex nr 1137945; postanowienie NSA z dnia 14 kwietnia 2012 r., sygn. akt II FZ 304/12, opubl. w Lex nr 1137799; postanowienie NSA z dnia 19 kwietnia 2012 r., sygn. akt II FSK 404/12, opubl. w LEX nr 1137654). Powyższe nie wyklucza oczywiście, że w określonej sytuacji, wyegzekwowanie należności pieniężnej, przy zbiegu różnych innych okoliczności, może spowodować sytuację zagrażająca egzystencji wnioskodawcy, przez utratę płynności finansowej, uszczuplenie w majątku, czy nawet upadłość przedsiębiorstwa. Podstawowe znaczenie będzie miała w takim przypadku argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Wniosek o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności powinien zawierać odrębne uzasadnienie, bowiem samo powołanie się na skutki wymienione w art. 61 § 3 P.p.s.a. nie stanowi uprawdopodobnienia ich wystąpienia (por. postanowienie NSA z dnia 26 października 2011 r., sygn. akt I OZ 803/11, opubl. w Lex nr 1069727). Zatem powinnością strony jest wskazanie konkretnych powodów, że występuje zagrożenie związane z wykonanie zaskarżonego rozstrzygnięcia, co umożliwi sądowi badającemu wniosek poddanie stosownej ocenie argumenty strony. Nie wystarczy zatem powołanie się w sposób ogólnikowy na zasadność złożonego wniosku. Uprawdopodobnienie okoliczności jest bowiem obowiązkiem strony skarżącej, służy temu możliwość sformułowania swojego stanowiska w treści uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania, jak również poparcie twierdzeń stosownymi dowodami. Obowiązkiem zaś sądu jest ocena argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia, nie zaś prowadzenie postępowania dowodowego co do przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 22 marca 2012 r., sygn. akt I FSK 182/12 opubl. w LEX nr 1136175). Na stronie skarżącej spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej (por. postanowienie NSA z dnia 17 listopada 2011 r., sygn. akt II OZ 1119/11, opubl. w Lex nr 1070503). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że skarżąca Spółka nie wykazała wystąpienia przesłanek, uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Należy zauważyć, że argumentacja wniosku sprowadziła się do twierdzenia, że poniesienie kary pieniężnej grozi Spółce utratą płynności finansowej, a zastosowanie przedmiotowej instytucji nie zatamuje biegu postępowania, oraz że nie uwzględnienie wniosku, a contrario spowoduje zagrożenie, o którym mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Natomiast, jak zostało to już wyżej sygnalizowane, utracone należności pieniężne, w przypadku uwzględnienia skargi, zostają zwrócone wraz z odsetkami, nie czyniąc co do zasady nieodwracalnego skutku w sferze materialnej strony. Wobec podnoszonej obawy o spowodowaniu utraty płynności finansowej Spółki oraz o negatywnych skutkach, wynikających z nieuwzględnienia wniosku, wskazać należy, że nie zostały one w żaden sposób uprawdopodobnione, przede wszystkim ze względu na brak konkretnych okoliczności, wskazujących na podnoszone we wniosku zagrożenie. W szczególności, skarżąca Spółka nie przedstawiła konkretnych informacji, w jaki sposób uiszczenie kwoty pieniężnej w wysokości [...] zł, wpłynie na jej sferę finansową. W przypadku przedsiębiorców, miernikiem służącym takiej ocenie, jest właśnie kondycja finansowa podmiotu, którą obrazują konkretne wielkości, w postaci danych o zyskach i stratach przedsiębiorstwa, stanie kont, wysokości stałych kosztów utrzymania, wielkości majątku, zobowiązań wobec innych podmiotów. Tego rodzaju informacji, Spółka nie przedstawiła, uniemożliwiając Sądowi tym samym, pełną ocenę jej sytuacji w kontekście wymogów stawianych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Zaniechanie wskazania jakichkolwiek danych liczbowych określających chociażby wartość majątku firmy czy jej przeciętny dochód, powoduje, że sąd administracyjny nie ma możliwości zweryfikowania treści wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji pod względem jego wiarygodności i rzetelności (por. postanowienie NSA z dnia 9 listopada 2011 r., sygn. akt I FSK 1337/11, opubl. w Lex nr 1069235). Za uwzględnieniem wniosku, nie przemawia także przekonanie skarżącej, że zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania aktu, nie tamuje biegu procesu sądowego. Z argumentu tego nie sposób wywieść przesłanki, wskazującej jakie konkretnie negatywne skutki powstaną w sferze finansowej lub innej strony skarżącej, z powodu wykonania kwestionowanej decyzji. Reasumując, wbrew twierdzeniom skarżącej Spółki, brak jest podstaw do przyjęcia, że uprawdopodobnione zostały okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Z tego względu, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec, jak na wstępie.