II SA/Sz 1302/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Elżbieta Makowska,, Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska, Protokolant sekretarz sądowy Alicja Poznańska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 25 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi Gminy Bierzwnik na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia 7 września 2016 r. nr P.1.4131.209.2016.K w przedmiocie stwierdzenia nieważności zarządzenia w sprawie odwołania ze stanowiska Dyrektora Gminnego Ośrodka Kultury w Bierzwniku oraz Dyrektora Gminnej Biblioteki Publicznej w Bierzwniku oddala skargę. Zarządzeniem nr [...] z dnia [...] r. Wójt Gminy odwołał B. I. ze stanowiska Dyrektora Gminnego Ośrodka Kultury oraz Dyrektora Gminnej Bibliotek Publicznej. Jako podstawę prawną zarządzenia wskazano przepis art. 30 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. - Dz. U. z 20015 r. poz. 1515 ze zm.), art. 15 ust.6 pkt 4 oraz art. 26a ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 406 ze zm.), art. 70 § 1, § 11, § 1 2, § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 2014, poz. 1502 ze zm.). W § 3 zarządzenia wskazano, że przyczyną odwołania jest odstąpienie od realizacji umów z dnia 30 stycznia 2012 r. określających warunki organizacyjno-finansowe działalności Gminnego Ośrodka Kultury oraz Gminnej Biblioteki Publicznej i Programów Działania tych instytucji, opisane szczegółowo w uzasadnieniu stanowiącym integralną część zarządzenia. Wojewoda rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia 7 września 2016 r. działając na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r., poz. 446) stwierdził nieważność zarządzenia Nr [...] Wójta Gminy z dnia [...] r. r. w sprawie odwołania B.I. ze stanowiska Dyrektora Gminnego Ośrodka Kultury oraz Dyrektora Gminnej Biblioteki Publicznej. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ nadzoru wskazał, że zgodnie z art. 15 ust. 6 pkt 4 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz. U. z 2012 r., poz. 406 z późn. zm.), dyrektor instytucji kultury powołany na czas określony może być odwołany przed upływem tego okresu w przypadku odstąpienia od realizacji umowy, o której mowa w ust. 5. Stosownie zaś do brzmienia ust. 5 art. 15 ustawy organizator przed powołaniem dyrektora zawiera z nim odrębną umowę w formie pisemnej, w której strony określają warunki organizacyjno-finansowe działalności instytucji kultury oraz program jej działania. Umowa wchodzi w życie z dniem powołania dyrektora. Odmowa zawarcia umowy przez kandydata na stanowisko dyrektora powoduje jego niepowołanie na to stanowisko. Dodatkowo, na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej dyrektora instytucji kultury powołuje organizator na czas określony lub nie określony, po zasięgnięciu opinii właściwych związków zawodowych działających w tej instytucji kultury oraz stowarzyszeń zawodowych i twórczych. Odwołanie następuje w tym samym trybie. Zasięganie opinii związków zawodowych oraz stowarzyszeń zawodowych i twórczych nie jest konieczne w przypadku wyłonienia kandydata na dyrektora w drodze konkursu, o którym mowa w art. 16. Brzmienie ww. regulacji wprowadza ustawową regułę współdziałania organizatora z innymi podmiotami przy podejmowaniu istotnych dla każdej instytucji kultury rozstrzygnięć związanych z powierzaniem wybranej przez organizatora osobie funkcji organu zarządzającego danej instytucji. Współdziałanie to polega na zobowiązaniu organizatora do zasięgnięcia opinii związków zawodowych działających w danej instytucji kultury oraz stowarzyszeń zawodowych i twórczych zarówno przy powołaniu, jak i odwołaniu dyrektora instytucji kultury. Pozytywna czy negatywna treść tych opinii nie warunkuje w sposób bezwzględny ostatecznego rozstrzygnięcia organizatora, niemniej sam obowiązek ich zasięgnięcia jest ustawową przesłanką oceny legalności takiego aktu. Nadto z uzasadnienia wynika, że organ nadzoru pismem z dnia 10 sierpnia 2016 r., zwrócił się z prośbą do Wójta Gminy o udzielenie informacji, czy przed wydaniem zarządzenia Nr [...]zasięgnął opinii związków zawodowych działających w Gminnym Ośrodku Kultury oraz Gminnej Bibliotece Publicznej oraz stowarzyszeń zawodowych i twórczych właściwych ze względu na rodzaj prowadzonej działalności przez te instytucje. Z treści pisma Wójta Gminy z dnia 16 sierpnia 2016 r., wynika, że zarówno w Gminnym Ośrodku Kultury, jak też w Gminnej Bibliotece Publicznej nie działają związki zawodowe, ponadto, na terenie Gminy brak jest stowarzyszeń zawodowych i twórczych właściwych ze względu na rodzaj działalności prowadzonej przez ww. instytucje. Dodatkowo Wójt zaznaczył, iż powołanie B.I. na stanowisko Dyrektora wskazanych powyżej instytucji zostało poprzedzone przeprowadzeniem konkursu. Niezależnie od informacji uzyskanej od Wójta Gminy, organ nadzoru wystąpił również z zapytaniem do Starosty (pismo z dnia 31 sierpnia 2016 r.,), czy na terenie Gminy działają stowarzyszenia zawodowe i twórcze właściwe ze względu na rodzaj działalności prowadzonej przez Gminny Ośrodek Kultury oraz Gminną Bibliotekę Publiczną. Starosta przesłał wykaz stowarzyszeń działających na terenie Gminy, które w ramach zadania publicznego propagują i upowszechniają kulturę, tj. Stowarzyszenie A., Stowarzyszenie B. a, Stowarzyszenie C., Stowarzyszenie D "". A zatem organ nadzoru uznał, iż Wójt Gminy przed wydaniem zarządzenia Nr [...] w sprawie odwołania B.I. ze stanowiska Dyrektora Gminnego Ośrodka Kultury w u oraz Dyrektora Gminnej Biblioteki Publicznej w u nie zasięgnął opinii stowarzyszeń zawodowych i twórczych działających na terenie Gminy , a tym samym nie spełnił obowiązku uregulowanego w art. 15 ust. 1 ww. ustawy, co stanowi istotne naruszenie prawa. Przepis art. 15 ust. 1 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności gospodarczej jest przepisem z zakresu prawa administracyjnego i ma charakter bezwzględnie obowiązujący. Tym samym, wprowadzony ustawowo obowiązek współdziałania organów administracji publicznej - w niniejszym przypadku Wójta Gminy - z innymi podmiotami (stowarzyszeniami zawodowymi i twórczymi) przy podejmowaniu określonych rozstrzygnięć oznacza, że zobowiązany do zasięgnięcia opinii organ musi zapoznać się ze stanowiskiem określonego podmiotu i to stanowisko rozważyć. Przy czym Wojewoda podkreślił, że brak jest podstaw do zawężającej wykładni art. 15 ust. 1 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, poprzez przyjmowanie, że chodzi w nim jedynie o stowarzyszenia, do których należy dyrektor, bądź działające w tej instytucji. W skardze na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia 7 września 2016 r., Wójt Gminy wniósł o uchylenie zaskarżonego aktu. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu nadzorczemu zarzucił błędne ustalenie stanu faktycznego sprawy poprzez uznanie, iż stowarzyszenia: Stowarzyszenie A., Stowarzyszenie B. a, Stowarzyszenie C oraz Stowarzyszenie D " ", na dzień wydania zarządzenia wójta, stanowiły stowarzyszenia zawodowe i twórcze właściwe ze względu na rodzaj działalności prowadzonej przez Gminny Ośrodek Kultury i Gminną Bibliotekę Publiczną, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz.U. z 2012 r. poz. 406 ze zm.); naruszenie art. 91 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2016 r. poz. 446) w związku z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz.U. z 2012 r. poz. 406 ze zm.) poprzez stwierdzenie nieważności zarządzenia Nr [...] Wójta Gminy z dnia [...]r. w sprawie odwołania B.I. ze stanowisk; Dyrektora Gminnego Ośrodka Kultury w u oraz Dyrektora Gminnej Biblioteki Publicznej w u mimo braku istotnego naruszenia prawa przy wydaniu tego zarządzenia. Wojewoda wniósł o oddalenie skargi. Na rozprawie w dniu 25 stycznia 2017 r. pełnomocnik strony skarżącej podtrzymał stanowisko zawarte w skardze i dodatkowo oświadczył, iż rozstrzygnięcie nadzorcze zostało podpisane przez wicewojewodę M. S., który na dzień wydania rozstrzygnięcia nie miał stosownego upoważnienia do zastępowania wojewody, co wynika z § 5 statutu Urzędu Wojewódzkiego, który to przepis jest powtórzeniem art. 7 ustawy z dnia 23 stycznia 2009r. o wojewodzie i administracji rządowej w województwie. Wicewojewoda mógł działać na podstawie upoważnienia wydanego w trybie art. 7 ust. 3 ww. ustawy, a dokument ten nie został umieszczony w biuletynie informacji publicznej Urzędu Wojewódzkiego i nie został dołączony do odpowiedzi na skargę. Na zobowiązanie Sądu pełnomocnik Wojewody nadesłał Zarządzenie nr [...] Wojewody z dnia [...] r. w sprawie określenia zakresu kompetencji i zadań wykonywanych przez Wicewojewodę wydanego na podstawie art. 7 ust.3 ustawy o wojewodzie i administracji rządowej w województwie (Dz. U. z 2015 r. poz. 525 ze zm.) oraz wyciąg z regulaminu ego Urzędu Wojewódzkiego ustalonego zarządzeniem nr [...] Wojewody z dnia [...] r. w sprawie ustalenia regulaminu ego Urzędu Wojewódzkiego oraz oświadczenie Wojewody złożone w piśmie organu z dnia 26 stycznia 2017 r. Dowody z tych dokumentów zostały przeprowadzone poza rozprawą. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z obowiązującym prawem materialnym i procesowym. Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 pkt 7 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego. Dokonując oceny legalności zaskarżonego aktu nadzorczego Wojewody ego, Sąd uznał, iż skarga wniesiona na ten akt nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem badania Sądu jest zachowanie wymaganej przepisami publicznoprawnymi formy i procedury odwołania dyrektora instytucji kultury. W rozpoznawanej sprawie punktem wyjścia do oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody jest wykładnia przepisu art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz. U. z 2012 r. poz. 406 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem dyrektora Instytucji kultury powołuje organizator na czas określony, z zastrzeżeniem ust. 3, po zasięgnięciu opinii związków zawodowych działających w tej instytucji kultury oraz stowarzyszeń zawodowych i twórczych właściwych ze względu na rodzaj działalności prowadzonej przez instytucję. Odwołanie dyrektora następuje w tym samym trybie. Zasięgnięcie opinii związków zawodowych oraz stowarzyszeń zawodowych i twórczych nie jest konieczne w przypadku wyłonienia kandydata a dyrektora w drodze konkursu, o którym mowa w art. 16. Sąd podzielił stanowisko organu nadzoru, że Wójt Gminy przy wydawaniu zarządzenia nr [...] r. w istotny sposób naruszył przepis art. 15 ust.1 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej na skutek zaniechania zasięgnięcia opinii stowarzyszeń zawodowych i twórczych właściwych ze względu na rodzaj prowadzonej przez instytucję działalności. Wskazany wyżej przepis dla skuteczności odwołania wymaga bowiem poprzedzenia go uzyskaniem opinii związków zawodowych działających w tej instytucji oraz stowarzyszeń zawodowych i twórczych właściwych ze względu na rodzaj działalności prowadzonej przez instytucję. Zasięganie opinii związków zawodowych oraz stowarzyszeń zawodowych i twórczych nie jest konieczne w przypadku wyłonienia kandydata na dyrektora w drodze konkursu. W przypadku odwołania dyrektor nie jest już zresztą "kandydatem", zatem nawet literalne brzmienie przepisu wskazuje, iż wspomniane wyłącznie nie ma doń zastosowania. Podzielić należy zatem stanowisko Wojewody, że prawidłowa wykładnia cytowanego przepisu prowadzi do wniosku, iż zaniechanie opiniowania dotyczy jedynie wyłonienia dyrektora w drodze konkursu. Ratio legis takiego uregulowania wynika z procedury wyłaniania kandydata na dyrektora (konkursowej), zapewniającej, co do zasady, udział w nim przedstawicielom organizacji związkowych i stowarzyszeń zawodowych lub twórczych (por. regulacja art. 16 ust. 4, odnosząca się do samorządowych instytucji kultury, określonych w wykazie ministerialnym). W przypadku odwołania dyrektora (bez względu na sposób jego powołania) ustawa wymaga natomiast każdorazowo opiniowania przez związki zawodowe (o ile działają na terenie instytucji) oraz stowarzyszenia zawodowe i twórcze. Z dokumentów dołączonych do akt sprawy wynika, że w trakcie prowadzonego postępowania nadzorczego organ nadzoru pismem z dnia 10 sierpnia 2016 r. zwrócił się z prośbą do Wójta Gminy o udzielenie informacji czy przed wydaniem spornego zarządzenia zasięgnął opinii związków zawodowych działających w Gminnym Ośrodku Kultury w u oraz Gminnej Bibliotece Publicznej oraz stowarzyszeń zawodowych i twórczych właściwych ze względu na rodzaj prowadzonej działalności przez te instytucje. W odpowiedzi na powyższe pismo Wójt Gminy pismem z dnia 16 sierpnia 2016 r. poinformował organ nadzoru, że w Gminnym Ośrodku Kultury, jak też w Gminnej Bibliotece Publicznej w u nie działają związki zawodowe, ponadto na terenie Gminy brak jest stowarzyszeń zawodowych i twórczych właściwych ze względu na rodzaj działalności prowadzonej przez ww. instytucje. W związku z powyższym przed wydaniem spornego zarządzenia Wójt nie zasięgnął opinii stowarzyszeń zawodowych i twórczych właściwych ze względu na rodzaj działalności prowadzonej przez instytucje. Tym samym za niewiarygodne uznać należało twierdzenia strony skarżącej zawarte dopiero w skardze, że przed odwołaniem B.I. zasięgał opinie stowarzyszeń, których działanie (w zakresie propagowania i upowszechniania kultury) na terenie Gminy potwierdził Starosta w swoim piśmie z dnia 1 września 2016 r. skierowanym do Wojewody. Zasadnie podniosła strona skarżąca, że Stowarzyszenie D" " – zgodnie z przepisami ustawy Prawo o stowarzyszeniach – mogło rozpocząć działalność z chwilą wpisania do Krajowego Rejestru Sądowego, co nastąpiło 2 maja 2016 r., uzyskując w tej dacie osobowość prawną. Oznacza to, że dopiero po tej dacie Wójt Gminy mógłby zwrócić się do tego Stowarzyszenia co w okolicznościach niniejszej sprawy byłoby niecelowe z uwagi na wcześniejsze odwołanie B.I. z zajmowanego stanowiska. Uchybienie to w uzasadnieniu rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody ego pozostaje jednak bez wpływu na wynik sprawy. W swojej skardze Wójt Gminy podnosi, że pozostałe trzy stowarzyszenia wskazane przez Starostę w piśmie z dnia 1 września 2016 r. nie są stowarzyszeniami zawodowymi i twórczymi właściwymi ze względu na rodzaj działalności prowadzonej przez Gminny Ośrodek Kultury i Gminną Bibliotekę Publiczną. Pojęcie "stowarzyszenia twórcze" było już przedmiotem wykładni Sądu Najwyższego, który w wyroku z dnia 15 października 2014 r., I PK 43/14 (LEX nr 1628906) opowiedział się za szerokim rozumieniem tego określenia, jako obejmującego, po pierwsze, nie tylko stowarzyszenia, które działają w danej instytucji i do których należy dyrektor (kandydat na dyrektora), lecz wszelkie stowarzyszenia, które funkcjonują na terenie działania organizatora, a ich działalność jest związana z rodzajem działalności instytucji, i po drugie, zarówno stowarzyszenia zrzeszające twórców, jak też prowadzące i inspirujące działalność twórczą. Wskazuje się, że taki wniosek wynika z wykładni celowościowej omawianego przepisu. Ustawodawca, wprowadzając obowiązek zasięgania opinii związków zawodowych oraz stowarzyszeń zawodowych i twórczych miał na uwadze przede wszystkim stworzenie możliwości wypowiedzenia się przedstawicieli organizacji działających w dziedzinie szeroko pojętej kultury, co do odwołania dyrektora instytucji kultury działającej na terenie gminy. Chodzi tu również o stowarzyszenia, które z racji przedmiotu i celu swojej działalności współpracują czy też powinny współpracować z daną instytucją kultury. Przenosząc powyższe rozważanie na grunt rozpoznawanej sprawy, Sąd stwierdził, że ze statutu Gminnego Ośrodka Kultury w u (załącznik do uchwały nr XVI/90/12 Rady Gminy z dnia 26 kwietnia 2012 r.) wynika, że celem jest wielokierunkowa działalność w dziedzinie rozwoju i upowszechniania regionalnej, narodowej i światowej kultury wśród mieszkańców i osób przebywających na terenie gminy , w tym zaspokajanie potrzeb i zainteresowań upowszechniania kultury regionalnej, edukacja i wychowanie przez sztukę, propagowanie ruchu artystycznego, upowszechnianie czytelnictwa. W skład Ośrodka Kultury wchodzi Biblioteka Publiczna, ze statutu której wynika, że służy zaspokajaniu i rozwijaniu potrzeb czytelniczych społeczeństwu oraz upowszechnianiu i rozwojowi kultury. Ze statutu Stowarzyszenia C. a wynika, że celem stowarzyszenia jest troska o wszechstronny rozwój a i propagowanie walorów turystycznych i kulturalnych a, a zatem należało zaliczyć je do stowarzyszenia, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Zdaniem Sądu trafnie organ nadzoru uznał Stowarzyszenie B. za stowarzyszenie, o którym mowa w art. 15 ust.1 ustawy skoro z § 7 statutu wynika, że celem stowarzyszenia jest działanie i współpraca z parafią na rzecz ochrony kompleksu pocysterskiego, w tym odbudowa kościoła, renowacja zabytków, adaptacja obiektów na potrzeby społeczeństw a, w tym na cele oświatowe, kultury i sportu ... spotkania młodzieży – również międzynarodowe popularyzujące dorobek znaczenia cystersów w regionie m, a więc propagowanie w szerokim tego słowa znaczenia kulturę. Strona skarżąca podniosła, że Stowarzyszenie A. jest organizacją martwą nie prowadzi działalności, brak organów, ale nie wykazała aby podjęła próbę konsultacji, która okazała się niemożliwa z uwagi na niefunkcjonowanie stowarzyszenia. Celem stowarzyszenia jest działanie na rzecz dzieci i młodzieży mieszkającej na terenie gminy w tym wspieranie aktywności, umożliwienie spędzania wolnego czasu, wyrównania szans edukacyjnych, udzielanie pomocy w przypadku trudnej sytuacji materialnej, a więc również propagowanie i upowszechnianie kultury. A zatem zarzuty strony skarżącej uznać należało za niezasadne, bowiem na terenie Gminy działały stowarzyszenia zawodowe i twórcze i zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, Wójt powinien zasięgnąć ich opinii w zakresie osoby odwoływanego dyrektora instytucji kultury. Pominięcie wspomnianych działań konsultacyjnych stanowi istotne naruszenie prawa, stąd też prawidłowe było rozstrzygnięcie nadzorcze. Odnosząc się do dalszych zarzutów strony skarżącej podniesionych na rozprawie w dniu 25 stycznia 2017 r. uznać je należało za nieuzasadnione. Z treści § 1 pkt 3 Zarządzenia Nr [...] Wojewody z dnia [..] r. w sprawie określenia kompetencji i zadań wykonywanych przez Wojewodę, wydanego na podstawie art. 7 ust.3 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o wojewodzie i administracji rządowej w województwie (Dz.U. z 2015 r. poz. 525 i 1960) wynika, że do zakresu kompetencji i zadań Wicewojewody zwanego dalej " " należy wykonywanie w obecności Wojewody i za jego zgodą – zastrzeżonych do aprobaty Wojewody w tym również do aprobaty osobistej i ostatecznej – zadań określonych w regulaminie Urzędu Wojewódzkiego, a także zadań nieujętych w regulaminie, jeżeli do ich wykonywania właściwy jest Wojewoda. A zatem Wicewojewoda w dniu 7 września 2016 r. upoważniony był do wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego w przedmiocie stwierdzenia nieważności zarządzenia nr [...] Wójta Gminy z dnia [...] r. w sprawie odwołania B.I. ze stanowiska Dyrektora Gminnego Ośrodka Kultury w u oraz Dyrektora Gminnej Bibliotek Publicznej. Co prawda w § 10 ust. 2 pkt 1 regulaminu ego Urzędu Wojewódzkiego ustalonego Zarządzeniem nr [...] Wojewody z dnia [...]r. na podstawie art. 16 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o wojewodzie i administracji rządowej w województwie w (Dz. U z 20105r. poz. 525 i 1960 – do osobistej aprobaty Wojewody należy orzekanie o nieważności sprzecznych z prawem uchwał organów gmin ..., jednak w wyżej powołanym zarządzeniu Nr [...] (§ 1 pkt 3) Wicewojewoda upoważniony jest do wykonywania zadań nieujętych w regulaminie, jeżeli do ich wykonywania właściwy jest Wojewoda, a takim zadaniem jest orzekanie przez Wojewodę o nieważności uchwały lub zarządzenia w całości lub w części na podstawie art. 91 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. 2016 r. poz. 446). W związku z wywodami pełnomocnika strony skarżącej z dnia 30 stycznia 2017 r., (które wpłynęło już po zamknięciu rozprawy, ale przed ogłoszeniem wyroku) zauważyć należy – co podniesiono już wyżej, że kwestię uprawnienia Wicewojewody do wydania kwestionowanego skargą rozstrzygnięcia nadzorczego z dnia 7 września 2016 r. jednoznacznie wyjaśnia przepis art. 91 ustawy o samorządzie gminnym w powiązaniu z § 1 pkt 3 zarządzenia Wojewody nr z dnia [...] r. przy jednoczesnym uwzględnieniu oświadczenia Wojewody zawartym w piśmie z dnia 26 stycznia 2017 r. (k-130, 131 akt sądowych). W świetle treści powyższych przepisów i oświadczenia nie ma zdaniem Sądu wątpliwości co do tego, że Wicewojewoda był upoważniony przez Wojewodę do wydania spornego rozstrzygnięcia nadzorczego, udzielenia odpowiedzi na skargę z dnia 10 listopad 2016 r. jak i podpisania pisma z dnia 9 grudnia 2016 r. dotyczącego odmowy przeprowadzenia mediacji z wnioskiem o wydanie orzeczenia co do istoty sprawy, zwłaszcza, że do kompetencji Wojewody należało udzielenie takiego upoważnienia. Dodatkowo podnieść należy, że strona skarżąca nie wykazała, że Wicewojewoda działał pod nieobecność Wojewody. Zauważyć bowiem należy, że fakt odbioru przez K. K. nominacji na stanowisko Wojewody w dniu 7 września 2016 r. miał miejsce, co wynika z przedłożonego przez stronę skarżącą wydruku ze strony internetowej z Centrum Prasowego Urzędu Wojewódzkiego. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł o oddaleniu skargi.