II SA/Sz 1339/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska po rozpoznaniu w dniu 3 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Miasta o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia Pismem z dnia [...] Miasto, działając przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] utrzymujące w mocy postanowienie Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] o odmowie umorzenia postępowania egzekucyjnego i uznania zgłoszonych zarzutów, w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie postanowienia nr [...] z dnia [...] i tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...] za uzasadnione. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu wniosku podano, że zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w postaci zapłaty grzywny w kwocie [...] (łącznie [...]) przy uwzględnieniu faktu, że oprócz niniejszego zaskarżonego postanowienia, zaskarżeniu podlegają także cztery postanowienia z których wynika obowiązek zapłaty grzywien. Ponadto, poniesione już zostały i nadal muszą być ponoszone znaczące nakłady finansowe na wykonanie instalacji wodociągowo-kanalizacyjnej. Skalę poniesionych nakładów ilustrują załączone plany remontów i inwestycji. Zapłata grzywny w celu przymuszenia może przyczynić się do opóźnienia wykonania obowiązku z uwagi na ograniczoną wskutek zapłaty grzywny, możliwość dysponowania środkami budżetowymi przeznaczonymi na wykonanie obowiązku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a., Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powyższe przesłanki, mogące uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu można rozważać dopiero po stwierdzeniu, że dany akt nadaje się do wykonania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 stycznia 2009 r., sygn. akt II FZ 631/08, Lex nr 551927). Akt podlega wykonaniu, jeżeli dokonuje zmian w zakresie praw lub obowiązków strony (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 lutego 2008 r., sygn. akt I FSK 431/07, Lex nr 471074). W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie utrzymujące w mocy postanowienie organu egzekucyjnego odmawiające umorzenia postępowania egzekucyjnego. Postanowienie to zawiera jedynie negatywną ocenę zarzutów zgłoszonych w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym. Organ na mocy tego orzeczenia nie nałożył na zobowiązanego nowych obowiązków, ani nie zmienił wysokości powstałego wcześniej zobowiązania, wobec czego nie nałożył na stronę żadnych obowiązków, ani nie ograniczył jej praw – a tylko w takiej sytuacji orzeczenie podlegałoby wykonaniu, a wobec tego dopuszczalny byłby wniosek o wstrzymanie wykonania tego postanowienia. Reasumując Sąd stwierdził, iż skoro zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu, to nie może wywołać bezpośrednich następstw w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. W związku z powyższym, na postawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny , postanowił jak w sentencji.