II SA/Sz 140/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA Renata Bukowiecka - Kleczaj po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. M. i B. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] r. o nałożeniu na skarżących kary pieniężnej w wysokości [...] zł. Nie zgadzając się z przedmiotowym postanowieniem, K. M. i B. M. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w której jednocześnie zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący podnieśli, że wykonanie nałożonej kary pieniężnej spowoduje znaczną szkodę i nieodwracalne skutki w majątku wspólników, "nie tracąc z pola widzenia trudności, jakie mogą się pojawić na etapie egzekucji tej niezasadnej kary". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Z kolei w myśl przepisu art. 61 § 3 cytowanej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak wynika z przytoczonej powyżej regulacji prawnej, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu spoczywa na wnioskodawcy, który obowiązany jest uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem skargi może spowodować dla niego skutki, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Niewątpliwie nie można uznać za wystarczające w tej mierze, ogólne powołanie się na "znaczną szkodę i nieodwracalne skutki w majątku wspólników". Skarżący powinni wyjaśnić na czym polega niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a także przedstawić na potwierdzenie powyższego dokumenty dotyczące ich sytuacji finansowej i majątkowej. Skarżący powołując się na "nieodwracalne skutki w majątku wspólników", nie przedstawili żadnych okoliczności dotyczących ich sytuacji ekonomicznej, nie dołączyli jakichkolwiek dokumentów w tym zakresie. W tej sytuacji brak jest możliwości oceny sytuacji skarżących w kontekście przesłanek z art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd podziela bowiem pogląd wyrażony w orzecznictwie sądów administracyjnych, że dla wykazania spełnienia przesłanek wstrzymania wykonania aktu nie jest wystarczającym sam wywód strony dotyczący okoliczności uzasadniających wstrzymanie, gdyż uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności, a twierdzenia wnioskodawcy powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej strony. Nieodpowiednie uzasadnienie wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej uniemożliwia bowiem jego merytoryczną ocenę. Zgromadzona dokumentacja sprawy służy weryfikacji twierdzeń strony pod kątem spełnienia przesłanek zawartych w art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. (postanowienie NSA z dnia 25 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 766/08, Lex nr 493672, postanowienie NSA z 12 lipca 2013 r., sygn. akt II OZ 605/13). Wywody zawarte we wniosku winny być połączone z niezbędnym odwołaniem się do materiałów źródłowych oraz skonkretyzowanych wystarczająco danych obrazujących sytuację strony (por. postanowienie NSA z dnia 16 kwietnia 2009 r. sygn. akt II GSK 257/09, publ. LEX nr 575347). Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał, że skarżący nie wykazali w sposób dostateczny i nie uprawdopodobnili wystarczająco zaistnienia w tej sprawie przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, stąd też na podstawie art. 61 § 3 oraz art. 61 § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak na wstępie.