II OZ 605/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Leszek Kamiński po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnadministracyjnej zażalenia ... Sp. z o.o. z siedzibą we Florianowie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 maja 2013 r. sygn. akt IV SA/Wa 882/13 odmawiające wstrzymania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi ... Sp. z o.o. z siedzibą we Florianowie na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia 14 lutego 2013 r. nr DIiO-420/328/2010/aj w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem dnia 27 maja 2013 r., sygn. akt IV SA/Wa 882/13, odmówił wstrzymania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi ... Sp. z o. o. z siedzibą we Florianowie na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia 14 lutego 2013 r. nr DIiO-420/328/2010/aj w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że ... Sp. z o.o. z siedzibą we Florianowie wniosło do Sądu skargę na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia 14 lutego 2013 r. utrzymującą w mocy decyzję Kujawsko-Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia 8 października 2010 r. w przedmiocie wymierzenia skarżącemu kary pieniężnej w wysokości 10.000 zł za prowadzenie działalności w zakresie unieszkodliwiania odpadów z naruszeniem warunków pozwolenia zintegrowanego z dnia 29 grudnia 2005 r., zmienionego decyzją z dnia 31 marca 2010 r., w której zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na to, że jej wykonanie wyrządziłoby znaczną szkodę materialną. Odmawiając wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła, aby wykonanie decyzji mogło doprowadzić do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący powinien powołać konkretne okoliczności faktyczne przemawiające za wstrzymaniem wykonania decyzji. Do wstrzymanie wykonania decyzji nie wystarczy powołanie przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zw. dalej p.p.s.a. Uzasadnienie wniosku nie stanowi jego wymogu formalnego, lecz jego materialnoprawną argumentację, stąd treść uzasadnienia wniosku nie podlega badaniu pod względem formalnym i ewentualnemu wezwaniu do jego uzupełnienia, podlega natomiast ocenie z punktu widzenia zasadności wniosku. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosło ...Sp. z o.o. z siedzibą we Florianowie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania, w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie błędną wykładnię art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz niezastosowanie art. 6 i art. 49 § 1 p.p.s.a. Podnosząc powyższe zarzuty wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zwrot kosztów postępowania zażaleniowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast § 3 tego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Zasadnicze znaczenie w niniejszej sprawie ma okoliczność, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła w sposób wystarczający zaistnienia przesłanek wskazanych w cytowanym przepisie. Naczelny Sąd Administracyjny podziela w tym zakresie stanowisko wyrażone przez Sąd Wojewódzki. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Brak dokładnego wskazania przesłanek wymaganych przez przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. uniemożliwia Sądowi ocenę zasadności złożonego przez stronę skarżącą wniosku. Stanowisko takie jest utrwalone w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, nie publ.). Dodatkowo należy wskazać, że jeżeli we wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności strona nie wskaże okoliczności uzasadniających twierdzenie, ż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to nie można tego uznać za brak formalny wniosku, lecz za brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez sąd (por. postanowienie NSA z dnia 30 maja 2008 r., sygn. akt I FSK 228/08). W świetle powyższego nie można również przyjąć, że obowiązkiem sądu jest poszukiwanie tych okoliczności (por. postanowienie NSA z dnia 6 lutego 2009 r., sygn. akt II FZ 39/09, z dnia 25 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 766/08, z dnia 26 lipca 2006 r., sygn. akt II FZ 452/06). Sąd Wojewódzki trafnie więc uznał, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, a więc brak było podstaw do uwzględnienia wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. Odnosząc się do zawartego w zażaleniu wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, stwierdzić należy, iż nie może on być uwzględniony przez Naczelny Sąd Administracyjny, albowiem przepisy art. 203 i art. 204 p.p.s.a., które regulują kwestie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, nie mają zastosowania do postępowania toczącego się na skutek wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu pierwszej instancji (por. postanowienie NSA z dnia 25 lipca 2005 r. sygn. akt II OSK 552/05 publ. ONSAiWSA 2006, nr 1, poz. 17). Natomiast zauważyć trzeba, iż koszty postępowania zażaleniowego podlegają zaliczeniu do kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, o czym stanowi art. 200 P.p.s.a., a więc winny być rozliczone w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie