II SA/Sz 1485/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. D. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z Jego skargi na decyzję Wojewody Z. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu w sprawie zgłoszenia zamiaru przystąpienia do wykonywania robót budowlanych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. postanowieniem z dnia 18 stycznia 2016 r., sygn. akt II SA/Sz 1485/15 wstrzymał wykonanie zaskarżonej przez P. D. decyzji w części, która obejmuje uchylenie decyzji Starosty P. z dnia [...] r. i umorzenie postępowania w sprawie zgłoszenia zamiaru rozbiórki zespołu murowanych garaży oznaczonych numerami [...] znajdującego się na działce nr [...], położonej w P., gm. K. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł uczestnik postępowania Spółka A. Naczelny Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 6 maja 2016 r., sygn. akt II OZ 443/16 uchylił ww. postanowienie z dnia 18 stycznia 2016 r. Sąd drugiej instancji zauważył, że przedstawione przez Spółkę informacje mogłyby świadczyć, że postanowienie wstrzymujące wykonanie zaskarżonej decyzji zostało wydane w czasie, gdy decyzja ta została już wykonana. Należy wziąć pod uwagę, iż twierdzenia zawarte w zażaleniu obrazują stanowisko strony, która nie jest zainteresowana wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Z tego powodu Sąd pierwszej instancji rozpoznając sprawę ponownie, powinien ocenić czy przedstawione informacje, a także dołączona dokumentacja fotograficzna, pozwalają na wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, uwzględniając przy tym również stanowisko strony skarżącej co do okoliczności podniesionych przez Spółkę. Sąd zarządzeniem z dnia 13 maja 2016 r. zobowiązał strony i uczestników postępowania do zajęcia stanowiska wraz z możliwością przedstawienia materiału dowodowego na okoliczność bezprzedmiotowości wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wynikającej z faktu wykonania robót polegających na rozbiórce przedmiotowych garaży. W odpowiedzi udzielonej w piśmie z dnia 20 maja 2016 r., Spółka A podtrzymała stanowisko odnośnie bezprzedmiotowości wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wyjaśniła, że do zażalenia załączyła dokumentację fotograficzną obrazującą zakończenie robót budowlanych. Wojewoda w piśmie z dnia 23 maja 2016 r. wskazał, że wystąpił do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. o przeprowadzenie kontroli wykonania robót rozbiórkowych garaży. PINB w S. przeprowadził oględziny terenu nieruchomości i sporządził na tę okoliczność dokumentację fotograficzną, którą przedłożył w załączeniu do pisma z dnia z dnia 4 czerwca 2016 r., w którym stwierdził, że obiekty położone na terenie działki nr [...] w P., gm. K., zostały rozebrane. Uczestnik postępowania Spółdzielnia Mieszkaniowa, podzieliła stanowisko o bezprzedmiotowości wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Z informacji posiadanych przez Spółdzielnię roboty polegające na rozbiórce garaży faktycznie zostały już wykonane. Zatem fotografie przedłożone do akt przez Spółkę A dokumentują obecny stan rzeczy. Skarżący w piśmie z dnia 26 maja 2016 r. wyjaśnił, że zarówno w momencie złożenia wniosku jak i w chwili obecnej jest on zasadny. W dniu [...] r. rozpoczęła się rozbiórka garaży, co skarżący udokumentował dokumentacją fotograficzną załączoną do pisma uzupełniającego skargę. W momencie wydawania przez Sąd postanowienia z dnia 18 stycznia 2016 r. rozbiórka jeszcze trwała, dlatego nie można mówić o bezprzedmiotowości wniosku. Zasadne jest pozostawienie w stanie obecnym terenu garażowiska , gdyż dowodzi on, że rzeczywiście były tam budynki garażowe. Jest to ważne dla wszystkich, którzy wystąpili do sądów cywilnych z roszczeniami do Spółdzielni Mieszkaniowej. Stan obecny garażowiska to materiał budowlany, z których były budowane garaże. Przed zakończeniem trwających postępowań: cywilnych, administracyjnych i prokuratorskich, garażowisko powinno pozostać w obecnym stanie, aby umożliwić ewentualną wizje lokalna i udowodnić istnienie kompleksu garaży. Do odpowiedzi skarżący dołączył dokumentację fotograficzną stanu garażowiska w dniu 26 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje: Stosownie do art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwana dalej: "P.p.s.a."), sąd, któremu sprawa została przekazana związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez NSA. Wypełniając wskazania NSA przedstawione w postanowieniu z dnia 6 maja 2016 r. uchylającym postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd zobowiązał strony i uczestników postępowania do zajęcia stanowiska i przedstawienia ewentualnych dowodów na okoliczność wykonania zaskarżonej decyzji i rozbiórkę przedmiotowych garaży. W myśl art. 61 § 1 P.p.s.a, wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do art. 61 § 3 tej ustawy, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. W ocenie Sądu, z oświadczeń stron i uczestników postępowania oraz przedłożonych do akt dowodów w postaci dokumentacji fotograficznej wynika jednoznacznie, że roboty rozbiórkowe garaży na działce nr [...] w P., zostały wykonane. W takiej sytuacji wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji okazał się bezprzedmiotowy. Sąd podziela w pełni stanowisko orzecznictwa, zgodnie z którym instytucja wstrzymania wykonania określonego aktu lub czynności jest postrzegana jako tymczasowa ochrona osoby, która wniosek taki składa, przed ewentualnymi skutkami kontrolowanego przez sąd działania organu administracji publicznej. Objęcie strony ochroną przewidzianą w art. 61 § 3 P.p.s.a. może mieć miejsce tylko i wyłącznie w przypadku zaskarżenia decyzji, która nadaje się do wykonania i która ma być w przyszłości wykonana. W sytuacji, gdy decyzja została już wykonana, wniosek o wstrzymanie jej wykonania staje się bezprzedmiotowy. Skoro bowiem postanowienie sądu ma uchronić stronę przed skutkami wykonania decyzji, to jej wykonanie niweczy cel zastosowania instytucji przewidzianej w art. 61 § 3 P.p.s.a. (por. postanowienia NSA: z dnia 28 września 2010, sygn.. akt I OZ 681/10, opubl. w Lex nr 741931; z dnia 27 czerwca 2012 r., sygn. akt I OZ 451/12, opubl. w Lex nr 1239485). Argumenty skarżącego o zasadności wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługują na uwzględnienie. Ochrona przed skutkami wykonania decyzji musi być realna, wykonanie decyzji niweczy ten cel. Potrzeba skarżącego zabezpieczenia materiału dowodowego w innych sprawach nie może być utożsamiana z instytucją wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Celem tej instytucji jest bowiem jedynie tymczasowe ukształtowanie stosunków do czasu merytorycznego rozpoznania sprawy przez sąd administracyjny, a nie przez inne sądy czy organy. W tej sytuacji uwzględnienie wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej nie było możliwe. Dlatego, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł, jak na wstępie.