II SA/Sz 171/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel (spr.),, Sędzia NSA Mirosława Włodarczak-Siuda, Protokolant Katarzyna Skrzetuska-Gajos, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 19 maja 2010 r. sprawy ze skargi K. P. – L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za usunięcie bez zezwolenia drzewa oddala skargę Decyzją z dnia [...]r. znak: Burmistrz D. działając, między innymi, na podstawie art. 88 ust. 1 i 2, art. 89 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz.U. Nr 92, poz.880 z późn. zm.), wymierzył G. I. administracyjną karę pieniężną w wysokości [...] zł za usunięcie bez wymaganego zezwolenia jednego drzewa gatunku [...] ([...]) o obwodzie pnia [...] cm, z nieruchomości położonej w D. przy ulicy P. nr [...] (działka nr [...]), będącej własnością K. i P. L. (pkt [...] decyzji), a także wskazał, iż karę należy uiścić w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja ustalająca wysokość kary stanie się ostateczna (pkt [...] decyzji). Decyzja ta została następnie sprostowana postanowieniem z dnia [...] r. Z uzasadnienia wydanej decyzji wynika, że w dniu [...] r., na skutek telefonicznego zawiadomienia organu przez K. L. o usunięciu drzewa bez wymaganego zezwolenia, przeprowadzone zostały oględziny terenu działki nr [...] przy ulicy P. w D. Oględziny potwierdziły, że zostało usunięte drzewo gatunku [...], o obwodzie pnia mierzonym na wysokości [...] cm wynoszącym [...] cm, a z przebiegu oględzin sporządzony został protokół. Na podstawie zeznań świadków organ ustalił, że usunięcia drzewa dokonał przy użyciu piły G. I. - właściciel posesji graniczącej z nieruchomością K. i P. L., a drzewo stanowiło część nasadzenia żywopłotowego posadzonego około 10 lat wcześniej. Organ ustalił, że właściciel nieruchomości, z terenu której usunięto drzewo, nie występował do organu o zezwolenie na wycinkę. W dalszej części uzasadnienia wydanej decyzji organ wskazał sposób obliczenia kary za usunięcie drzewa gatunku [...] oraz uzasadnił konieczność wymierzenia kary wobec sprawcy nielegalnej wycinki "niezależnie od tego, czy podmiot ten dysponuje prawem do terenu". W dniu [...] r. G. I. wniósł odwołanie od decyzji wydanej przez Burmistrza D. W uzasadnieniu odwołania skarżący wskazał, że od dnia [...] r. jest właścicielem nieruchomości położonej w D. przy ulicy O., oznaczonej jako działka nr [...]. Od strony zachodniej działka skarżącego graniczy z działką nr [...], należącą do K. i P. L. Skarżący podjął działania zmierzające do zmiany ogrodzenia należącej do niego nieruchomości, jednak z uwagi na brak porozumienia z sąsiadami był zmuszony, jak wynika z treści odwołania, usunąć przerastające przez ogrodzenie gałęzie żywopłotu żywotnika zachodniego, rosnącego na terenie działki nr [...]. Skarżący podkreślił, że usunął tylko część gałęzi, a nie całe drzewo, a wykonane przez niego prace miały charakter pielęgnacyjny i nie spowodowały uszkodzenia lub zniszczenia nasadzeń. Skarżący wskazał ponadto, że na terenie należącej do niego nieruchomości "rosło i nadal rośnie [...] sztuk drzew gatunku [...] w odległości około [...] cm od granicy nieruchomości". Powyższe drzewa z uwagi na ich zły stan zdrowotny zostały ogłowione celem odmłodzenia żywopłotu. Wykonane przez skarżącego zabiegi pielęgnacyjne, nie spowodowały zniszczenia ani usunięcia przedmiotowych drzew. Drzewa żywotnika zachodniego zostały obcięte na wysokości około [...] metra od powierzchni ziemi, miejsca cięcia zabezpieczono środkiem przeciwgrzybicznym, a bryłę korzeniową zasilono nawozem odżywczym. Skarżący wyraził w odwołaniu swoje przekonanie o tym, że po rozpoczęciu okresu wegetacyjnego "nastąpi intensywny wzrost stożków prowadzących pozwalający na odtworzenie właściwego pokroju korony zadrzewień". Jednocześnie G. I. wskazał, iż usunięcie korony drzewa lub jej części, usunięcie gałęzi nie oznacza zniszczenia drzew lub ich usunięcia. W dniu [...] r. do Kolegium wpłynęło pisemne uzupełnienie wniesionego odwołania od decyzji. W treści złożonego pisma skarżący wskazał, że organ nie przeprowadził w toku postępowania wszystkich dowodów niezbędnych do wyjaśnienia istoty sprawy, tj. zeznań świadków, wyjaśnień, ustalenia pochodzenia leżących na nieruchomości gałęzi, oględzin, właściwego ustalenia sprawcy oraz ustalenia w sposób prawidłowy pomiarów obwodu usuniętego pnia drzewa. G. I. zarzucił organowi, iż nie zbadał on, czy istnieją inni świadkowie poza świadkami wskazanymi w protokole z przebiegu oględzin, a także zakwestionował pominięcie jako dowodu zeznań świadka – D. G. - sąsiadki mieszkającej na działce nr [...]. Skarżący wskazał ponadto, że świadek M. B. złożył odmienne zeznania od przedstawionych w niniejszym postępowaniu - w trakcie prowadzonego przez Policję dochodzenia w sprawie zniszczenia mienia (usunięcia drzewa). G. I. wskazał także, że organ w sposób nieprawidłowy dokonał pomiaru obwodu pnia usuniętego drzewa, bowiem pomiaru obwodu dokonuje się na wysokości [...] cm nie zaś, jak wskazał organ w decyzji, na wysokości [...] cm. Skarżący zarzucił organowi naruszenie w toku postępowania art. 79 Kpa, poprzez niezapewnienie mu udziału w przeprowadzonych oględzinach, zadawaniu pytań świadkom, brak powiadomienia o terminie oględzin i wycenie wykonanej przez firmę Prado. G. I. wniósł do organu o dokonanie właściwego pomiaru usuniętego drzewa oraz o przedstawienie mu dowodów w postaci pnia drzewa i jego konarów. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] r. numer [...] uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Kolegium stwierdziło, iż zgodnie z art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy o ochronie przyrody, burmistrz wymierza administracyjną karę pieniężną za usuwanie drzew lub krzewów bez wymaganego zezwolenia. Uiszczenie kary następuje w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja ustalająca wysokość kary stała się ostateczna (art. 88 ust. 2 ustawy). Karę pieniężną ustala się w wysokości trzykrotnej opłaty za usunięcie drzew lub krzewów ustalonej na podstawie stawek, o których mowa w art. 85 ust. 4 pkt 1, ust. 5 i 6 ustawy o ochronie przyrody. Działając na podstawie wskazanego wyżej upoważnienia do wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej, decyzją z dnia [...] r. Burmistrz D. wymierzył G. I. administracyjną karę pieniężną w wysokości [...] zł za usunięcie bez wymaganego zezwolenia jednego drzewa gatunku [...] ([...]) o obwodzie pnia [...] cm z nieruchomości położonej w D. przy ulicy P. (działka nr [...]), będącej własnością K. i P. L. W niniejszej sprawie istotne znaczenie ma jednoznaczne ustalenie przez organ I instancji, kto jest właścicielem terenu, z którego usunięte zostało drzewo gatunku [...]. W ocenie Kolegium, dokumenty dołączone do akt niniejszej sprawy nie pozwalają stwierdzić powyższego faktu. Ponadto, same strony postępowania nie posiadają jednoznacznego stanowiska w tej kwestii. G. I. w pisemnych wystąpieniach kierowanych do K. i P. L. - w pismach z dnia [...] r. dołączonych do akt sprawy - wskazuje, że drzewo [...] rośnie na jego nieruchomości, a K. i P. L. bezprawnie korzystają z części należącej do niego działki (na której rośnie ww. drzewo). Z kolei, K. i P. L. w piśmie z dnia [...] r., odpowiadając na wystąpienie G. I. wskazują, że nasadzenia żywopłotowe zostały dokonane na granicy obu nieruchomości, a ze względu na brak wytyczonych punktów geodezyjnych nie można ustalić, na terenie której działki rośnie przedmiotowe drzewo. Powyższe niewyjaśnione okoliczności związane z określeniem posiadacza nieruchomości, na terenie której rośnie [...] powodują, że organ I instancji nie miał podstaw prawnych do stwierdzenia w wydanej decyzji, że drzewo usunięto z nieruchomości, należącej do K. i P. L. Konieczne jest zatem dokładne ustalenie przez organ I instancji i potwierdzenie właściwymi dowodami faktu władania nieruchomością, na której rósł usunięty [...]. Ustalenie wskazanej okoliczności jest istotne z uwagi na zasadność wymierzenia określonym osobom administracyjnej kary pieniężnej, o której mowa w art. 88 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody. Kolegium wskazało, że interpretacja powyższego przepisu nakazuje przyjąć, iż stroną postępowania w sprawie wymierzenia przez organ administracyjnej kary pieniężnej może być tylko ten podmiot, który dokonał czynności określonej w pkt 1-3 ust. 1 art. 88 ww. ustawy i jednocześnie tylko ten podmiot, który jest posiadaczem nieruchomości, na terenie której rosły usunięte bez zezwolenia drzewa. Wskazanie bowiem w art. 83 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody posiadacza jako podmiotu uprawnionego do złożenia wniosku o zezwolenie na usunięcie krzewów powoduje, iż do posiadacza, mającego możność złożenia powyższego wniosku, powinna być skierowana decyzja nakładająca karę administracyjną w przypadku wycięcia drzew bez zezwolenia (podobnie: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 listopada 2006 r., sygn. akt: II OSK 1332/05). Tym samym Kolegium nie aprobuje poglądu wyrażonego w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, zgodnie z którym kara administracyjna za usunięcie drzew bez wymaganego zezwolenia może być wymierzona każdemu sprawcy nielegalnej wycinki - bez względu na to, czy sprawca dysponuje prawem do nieruchomości, jako jednym z warunków uzyskania zezwolenia na usunięcie drzew. Ponadto, Kolegium wskazało, że jako dowód w przedmiotowej sprawie organ przeprowadził w dniu [...] r. oględziny terenu działki nr [...] przy ulicy P. w D. Z treści protokołu z przebiegu przeprowadzonych oględzin wynika, że drzewo na terenie działki należącej do K. i P. L. zostało ścięte na wysokości [...] cm, a jego obwód wynosił[...]cm. W postanowieniu z dnia [...]r. (znak: [...]) w sprawie sprostowania oczywistej omyłki w wydanej decyzji Burmistrz D. wskazał, iż pomiaru obwodu usuniętego drzewa dokonano na wysokości [...] cm, nie zaś na wysokości [...] cm - bowiem na tej ostatniej wysokości drzewo rozgałęziało się na kilka konarów. Niemniej jednak powyższej okoliczności dokonania pomiaru obwodu usuniętego drzewa na wysokości [...] cm nie potwierdza dołączony do akt sprawy protokół z przebiegu oględzin, zatem wątpliwości Kolegium budzi sposób ustalenia pomiarów obwodu pnia usuniętego drzewa, od której to wielkości zależy wysokość administracyjnej kary pieniężnej. Ponadto, zdaniem Kolegium, organ powinien wykazać stosownymi dowodami, czy [...] został usunięty, czy też zniszczony bądź czy, tak jak podnosi skarżący w uzasadnieniu wniesionego odwołania od decyzji, wykonano na drzewie zabiegi pielęgnacyjne, polegające na ogłowieniu żywopłotu celem jego odmłodzenia. Skarżący wskazuje w odwołaniu, iż w dniu [...]r. usunął jedynie część gałęzi żywotnika zachodniego, a nie całe drzewo, jak stwierdza organ w decyzji, nie spowodował przy tym uszkodzenia lub zniszczenia nasadzeń. Organ powinien również ustalić, czy zasadne jest twierdzenie skarżącego zawarte w odwołaniu od decyzji, że w okresie nowego sezonu wegetacyjnego nastąpi odtworzenie właściwego pokroju korony drzewa, a tym samym czy istnieje szansa na zachowanie jego żywotności. Odnosząc się do zarzutu odwołania związanego z naruszeniem przez organ art. 79 § 1 Kpa poprzez niezapewnienie G. I. udziału w przeprowadzaniu dowodów stwierdzić należy, że zarzut ten okazał się zasadny. Analiza dokumentów w aktach sprawy pozwala uznać, że nie istnieje żaden dokument, na podstawie którego można stwierdzić, że organ zawiadomił G. I. o miejscu i terminie przeprowadzenia dowodu z oględzin oraz przesłuchaniu świadków. Tym samym organ uniemożliwił stronie skorzystanie z uprawnień określonych w art. 79 § 2 Kpa, tj. z prawa do zadawania pytań świadkom oraz składania wyjaśnień Tak przeprowadzony dowód z oględzin nie posiada waloru wiarygodności i wymaga powtórzenia. Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy organ powinien wyjaśnić wątpliwości Kolegium co do nieruchomości, na terenie której rósł [...] poprzez ustalenie kto jest właścicielem tej działki, czy nastąpiło usunięcie ww. drzewa, czy też jego uszkodzenie z istniejącą szansą na zachowanie żywotności drzewa i możliwością odtworzenia jego korony, organ powinien także potwierdzić właściwym dowodem wysokość, na której dokonano ustalenia wielkości obwodu pnia drzewa. Powyższa decyzja została zaskarżona przez K. P.-L. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji. Wskazała, iż decyzją administracyjną z dnia [...] r. Burmistrz D. nałożył na G. I. administracyjną karę pieniężną w wysokości [...] zł za usunięcie bez wymaganego zezwolenia siedmiu sztuk drzew, z gatunku [...], o obwodzie pni [...] cm, z terenu nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] w D. W dniu [...]r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpoznaniu odwołania G. I., uchyliło decyzję Burmistrza D. z dnia [...] r. i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. W uzasadnieniu Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyraziło swoje wątpliwości związane z faktem, iż organ I instancji przeprowadził oględziny miejsca na którym znajdowały się wycięte drzewa, znajdując się na terenie sąsiedniej działki. Ponadto przedmiotem zainteresowania organu odwoławczego stał się fakt niewyznaczenia stronie dodatkowego terminu przeprowadzenia oględzin. Wątpliwości wzbudził również sposób pomiaru obwodów pni. W końcu Samorządowe Kolegium Odwoławcze powzięło wątpliwość, czy [...] sztuk żywotników zostało usuniętych, czy jedynie dokonano na nich zabiegów pielęgnacyjnych. Wątpliwości przedstawione przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze są nieuzasadnione. Odnosząc się do zarzutu Kolegium Odwoławczego, dotyczącego oględzin miejsca, skarżąca zauważyła, że trudności w dokonaniu oględzin spowodował sam G. I., który będąc w domu w dniu przeprowadzenia oględzin, nie wpuścił osób, które przybyły na jego działkę w celu przeprowadzenia powyższych czynności. G. I., będąc świadomym, że wycinka drzew bez wymaganego zezwolenia jest zabroniona, celowo mógł nie wpuścić osób prowadzących oględziny, chcąc tym samym zyskać dodatkowy czas na zatarcie śladów. Swym zachowaniem, G. I. utrudnił przebieg postępowania. Zdaniem skarżącej, dokonanie oględzin z terenu działki bezpośrednio przylegającej do działki nr [...], było jedynym sposobem na zebranie niezbędnych dowodów. Dokonanie pomiaru drzew w tym samym gatunku i w tym samym wieku było jedynym sposobem określenia obwodu drzew, które zostały wycięte, a do których organ I instancji nie miał dostępu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze niesłusznie uznało, iż kwestie dotyczące usunięcia drzew nie zostały należycie udowodnione. Fakt wycięcia potwierdzają zarówno zeznania K. L. oraz naocznych świadków, jak również wyniki przeprowadzonych oględzin. Przede wszystkim jednak należy pamiętać, że G. I. przyznał się do usunięcia drzew z powodu ich złego stanu. W ocenie skarżącej, organ II instancji nie wziął pod uwagę faktu, iż wyjaśnienia G. I. pozostają w sprzeczności same ze sobą. Pomimo, iż przyznał się on do wycięcia drzew, w odwołaniu od decyzji wyjaśnił natomiast, że usunął tylko część drzew, które przeszkadzały mu w postawieniu ogrodzenia. W dalszej części wskazał, że przeprowadził jedynie prace pielęgnacyjne. Wyjaśnienia te, ze względu na sprzeczności, trudno uznać za wiarygodne. Niezależnie od powyższego skarżąca zauważyła, że dziesięcioletnie drzewa są na tyle pokaźnych rozmiarów, że przycięcie ich do wysokości [...] m trudno nazwać pracą pielęgnacyjną. Czynność ta wskazuje raczej, iż był to pierwszy etap wycinki drzew zmierzający do przygotowania podłoża pod planowane w tym miejscu nowe ogrodzenie. Z doświadczenia życiowego wynika bowiem, że drzewa (a zwłaszcza iglaki - ze względu na rodzaj swoich korzeni) rosnące w niewielkiej odległości od ogrodzenia mogłyby powodować jego uszkodzenie. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności organów administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, iż zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami zarówno prawa materialnego jak i procesowego w odniesieniu do stanu faktycznego istniejącego w chwili wydania zaskarżonej decyzji. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.). Rozpoznając sprawę pod kątem kryterium legalności Sąd uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Obowiązkiem sądu administracyjnego przed przystąpieniem do rozpatrzenia środka wniesionego przez podmiot żądający przeprowadzenia postępowania sądowo-administracyjnego w danej instancji, jest w pierwszej kolejności ustalenie, czy podmiot ten ma w sprawie interes prawny w rozumieniu art. 50 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z tym przepisem uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, a także inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. W niniejszej sprawie należało w związku z tym rozważyć, czy K. P-L. ma w niniejszej sprawie interes prawny do kwestionowania administracyjnego orzeczenia w przedmiocie kary za wycięcie drzew przez inną osobę fizyczną – G. I. Podstawową kwestią w sprawie jest to, iż postępowanie administracyjne toczyło się w związku z dokonaniem wycięcia drzewa przez osobę fizyczną rosnącego na nieruchomości położonej w D., przy ulicy P. (działka nr [...]), będącej (w ocenie organu pierwszej instancji) własnością K. i P. L., zaś materialnoprawną podstawę orzekania stanowił przepis przewidujący sankcję administracyjną będącą tzw. deliktem administracyjnym, stosowaną wobec podmiotu, który dopuścił się usunięcia drzew bez wymaganego zezwolenia, tj. art.88 ust.1 pkt 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz.U. z 2009 r. Nr 151, poz.1220 z późn.zm. ). Istotą interesu prawnego, w rozumieniu art. 28 Kodeksu postępowania administracyjnego, jest jego związek z konkretną normą prawa materialnego - taką normą, którą można wskazać jako jego podstawę i z której podmiot legitymujący się tym interesem może wywodzić swoje racje (zob. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 czerwca 1999 r. sygn. akt IV SA 629/97). Mieć interes prawny w postępowaniu administracyjnym znaczy więc to samo, co ustalić przepis prawa materialnego, na którego podstawie można skutecznie żądać czynności organu z zamiarem zaspokojenia jakiejś własnej potrzeby albo żądać zaniechania lub ograniczenia czynności organu, sprzecznych z potrzebami danego podmiotu - strony postępowania. Wprawdzie interes prawny do zaskarżenia decyzji administracyjnej do sądu administracyjnego w rozumieniu art. 50 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ma szerszy zakres od interesu prawnego w rozumieniu art. 28 Kpa, bowiem wynikać może z norm o charakterze proceduralnym, bądź też norm ustrojowych, jednakże w okolicznościach przedmiotowej sprawy jedynie ustalenie, że K. P.- L. ma w sprawie interes prawny, wywiedziony z normy prawa materialnego, mogłoby skutkować przyznaniem jej legitymacji procesowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W tym stanie rzeczy, nie powinno budzić wątpliwości, że podmiotem mającym interes prawny w sprawie wymierzenia kary pieniężnej decyzją administracyjną, a więc stroną postępowania, jest wyłącznie ten podmiot, który dopuścił się czynu, za który ustawodawca przewidział tę karę (patrz: wyrok NSA sygn. akt II OSK 428/06 LEX 325265). Nie może natomiast być uznany za stronę w postępowaniu prowadzonym w sprawie wymierzenia kary pieniężnej inny podmiot (np. ten, na którego gruncie rosły drzewa, lub który zawiadomił organ o wycięciu drzew i domaga się zastosowania kary wobec innego podmiotu), chyba że sprawca działał na zlecenie posiadacza gruntu, a więc za jego wiedzą i zgodą (patrz: wyrok NSA sygn. akt II OSK 329/08 LEX 529956). W niniejszej sprawie podmiotem będącym stroną jest niewątpliwie G. I., a ze zgromadzonych akt administracyjnych wynika, że działał on z własnej inicjatywy, bez zgody i wiedzy sąsiadów, tak więc w ustalonym stanie faktycznym kara nie może być nałożona na K. P.-L. Należy także dodać, że dopuszczenie przez organy administracji publicznej danego podmiotu do udziału w prowadzonym przez nie postępowaniu administracyjnym nie powoduje, że podmiot ten automatycznie staje się stroną takiego postępowania. Ustalenie, iż K. P. – L. nie ma interesu prawnego we wniesieniu skargi do sądu administracyjnego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. numer [...] uchylającą decyzję organu pierwszej instancji wymierzającą G. I. administracyjną karę pieniężną za usunięcie drzewa i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia, skutkuje oddaleniem skargi z uwagi na brak legitymacji do wniesienia skargi. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny , na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił.