II SA/Sz 177/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z Jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. A. S. wystąpił ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy w związku z przekroczeniem liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Jednocześnie skarżący wniósł o wstrzymanie "rygoru natychmiastowej wykonalności" decyzji, do czasu rozpoznania sprawy przez sąd, z uwagi na charakter wykonywanej przez niego pracy, do której niezbędne jest posiadanie uprawnień do kierowania pojazdami (prowadzi gospodarstwo rolne), jak również z uwagi na liczne uchybienia organu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. zwanej dalej: "P.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie ww. przepisu nie oznacza, że sąd jest zobligowany w każdym przypadku - niezależnie od okoliczności sprawy - uwzględnić wniosek strony skarżącej. Wniesienie skargi nie pociąga za sobą automatycznego skutku suspensywności i wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu zależy od oceny sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie (por. postanowienie NSA z dnia 21 stycznia 2015 r., sygn. akt II OZ 19/15, opubl. w Lex nr 1640577). Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy. Niezbędne jest wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające ocenić, czy przedmiotowe żądanie jest zasadne. Nie jest wystarczający sam wywód skarżącego odnośnie jego obaw lub przypuszczeń (por. postanowienie NSA z dnia 24 marca I FZ 39/11, opubl. w Lex nr 783633.) Wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu (por. postanowienie NSA z dnia 15 stycznia 2015 r., sygn. akt I OZ 1236/14 opubl. w Lex nr 1624317). Brak uzasadnienia takiego wniosku nie jest brakiem, którego uzupełnienia winien żądać sąd. Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawie Sąd uznał, że skarżący nie wykazał, że zaskarżona decyzja w razie jej wykonania spowodowałaby skutki, o jakich mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Jak wskazuje się przy tym w orzecznictwie przedmiotu, wstrzymanie wykonania decyzji cofającej uprawnienie do kierowania pojazdami powinno być z uwagi na zapewnienie bezpieczeństwa ruchu drogowego uzasadnione okolicznościami wyjątkowymi (por. postanowienie NSA z dnia 1 lipca 2011 r., sygn. akt I OZ 456/11, opubl. w Lex nr 1082899). Ogólnikowe twierdzenia skarżącego, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych dowodów, nie mogą stanowić – zdaniem Sądu - podstawy do orzeczenia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie można utożsamiać też z oceną legalności wydanej decyzji. Celem instytucji wstrzymania wykonania aktu jest jedynie tymczasowe ukształtowanie stosunków do czasu merytorycznego rozpoznania sprawy przez sąd, stąd uwagi skarżącego na temat licznych uchybień organu I instancji, nie mogły stanowić skutecznej argumentacji przedmiotowego wniosku. Reasumując, brak wskazania przez skarżącego stosownych twierdzeń i dokumentów na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji, uwzględniając informacje znajdujące się w aktach sprawy, uniemożliwił Sądowi merytoryczne rozpoznanie wniosku skarżącego. Z tego względu, Sąd działając na postawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak na wstępie.