II SA/Sz 180/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w następującym składzie: Przewodniczący sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K. na postanowienie Wojewody z dnia [...] czerwca 2021 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odrzucić skargę. W dniu [...] stycznia 2022 r. B. K. (dalej jako :"Skarżący") złożył bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na postanowienie Wojewody z dnia [...] czerwca 2021 r., nr [...], stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza W. z dnia [...] stycznia 2021 r., w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego z lokalu. W dniu [...] stycznia 2022 r. skargę przesłano do Wojewody ("Organ II instancji") celem udzielenia odpowiedzi na skargę. W odpowiedzi na skargę Organ II instancji wniósł o jej odrzucenie. Organ uzasadnił, że w dniu [...] lipca 2021 r. Skarżący zaskarżył do Sądu postanowienie Organu II instancji z dnia [...] czerwca 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w dniu 4 października 2021 r. wydał postanowienie o odrzuceniu tej skargi (sprawa II SA/Sz 908/21). Po rozpoznaniu zażalenia na ww. postanowienie Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w dniu 9 grudnia 2021 r. postanowieniem II OZ 877/21 oddalił zażalenie Skarżącego. B. K. obecnie ponownie zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie postanowienie Wojewody z dnia [...] czerwca 2021 r. stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Zdaniem Organu II instancji sprawa ta została już prawomocnie rozpoznana przez WSA w Szczecinie, stąd też skarga podlega odrzuceniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329) - "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. W myśl art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie jednak do art. 53 § 4 p.p.s.a., termin, o którym mowa w art. 53 § 1, uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego. W takim przypadku sąd ten niezwłocznie przesyła skargę odpowiednio do organu, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie, wydał akt lub podjął inną czynność, będącą przedmiotem skargi. Według art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Z akt wynika, że postanowienie Wojewody z dnia [...] czerwca 2021 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania zostało doręczone Skarżącemu w dniu 18 czerwca 2021 r. Zgodnie z powyżej wskazanymi regulacjami termin do wniesienia skargi na postanowienie Wojewody z dnia [...] czerwca 2021 r. upłynął Skarżącemu bezskutecznie w dniu 16 lipca 2021 r. Tymczasem Skarżący wniósł skargę do Sądu w dniu 18 stycznia 2002 r., a więc znacznie po terminie. W tej sytuacji skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Na powyższą ocenę sprawy nie ma wpływu okoliczność, że jest to druga skarga Skarżącego wniesiona na to samo postanowienie Wojewody, ani fakt, że pierwsza skarga na przedmiotowe postanowienie z dnia [...] lipca 2021 r. została odrzucona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie prawomocnym postanowieniem z dnia 4 października 2021 r. wydane w sprawie II SA/Sz 908/21. W myśl art. 132 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga sprawę wyrokiem. Zgodnie z art. 171 p.p.s.a. wyrok prawomocny ma powagę rzeczy osądzonej tylko co do tego, co w związku ze skargą stanowiło przedmiot rozstrzygnięcia. W świetle zatem postanowień art. 132 p.p.s.a. i art. 171 p.p.s.a., powagę rzeczy osądzonej mogą mieć tylko orzeczenia sądowe rozstrzygające co do istoty sprawy, a więc tylko wyroki. One bowiem jedynie zawierają ocenę zgodności z prawem zaskarżonego aktu organu administracji publicznej i rozstrzygają o dalszym obowiązywaniu lub utracie mocy wiążącej w czasie tego aktu. Żadne więc prawomocne postanowienie sądu nie ma powagi rzeczy osądzonej. Dotyczy to również postanowień kończących postępowanie sądowe (w tym postanowień odrzucających skargę i postanowień umarzających postępowanie). Postanowienia te zatem na równi z wyrokami (art. 170 p.p.s.a.) nie mogą być zmieniane ani uchylane, ale nie stoją na przeszkodzie przeprowadzeniu ponownego postępowania w tej samej sprawie, jak również wydaniu orzeczenia tej samej treści (a więc odrzucenia skargi), jeżeli przesłanki uzasadniające ich wydanie nie uległy zmianie. Z tych przyczyn Sąd, na podstawie art. 58 ust. 1 pkt 2 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł o odrzuceniu skargi.