II SA/Sz 189/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Joanna Wojciechowska po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym skargi A. N. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 26 października 2023 r. o sygn. akt II SA/Sz 782/23 w przedmiocie zasiłku celowego postanawia odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego. Wyrokiem z dnia 26 października 2023 r., w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 782/23, po rozpoznaniu skargi A. N. (dalej: "skarżący"), na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 4 sierpnia 2023 r., nr SKO/HM/430/3201/2023, w przedmiocie zasiłku celowego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę. Odpis wskazanego orzeczenia wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o możliwości złożenia skargi kasacyjnej zostało doręczone skarżącemu za pośrednictwem operatora pocztowego dnia 6 grudnia 2023 r. Po rozpoznaniu wniosku skarżącego o udzielenie mu pomocy prawnej został ustanowiony dla niego pełnomocnik z urzędu. Odpis opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, sporządzonej przez wyznaczonego z urzędu pełnomocnika został doręczony skarżącemu w dniu 27 lutego 2024 r. Pismem z dnia 27 marca 2024 r. skarżący złożył skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego ww. wyrokiem Sądu z dnia 26 października 2023 r. Jako podstawę wznowienia skarżący wskazał "działania szczecińskich organów prawnych", które doprowadziły do naruszenia jego konstytucyjnego prawa do obrony. Skarżący wyraźnie zaznaczył, że jego pismo nie jest skargą kasacyjną, sporządzoną przez niego osobiście. Postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2024 r. starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie stwierdził prawomocność wyroku Sądu z dnia 26 października 2023 r. od dnia 29 marca 2024 r Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.; dalej "p.p.s.a.") w przypadkach w niej przewidzianych można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Po wniesieniu skargi o wznowienie postępowania Sąd stosownie do art. 280 § 1 p.p.s.a., dokonuje jej kontroli pod kątem zachowania terminu do jej wniesienia oraz czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W przypadku braku jednego z tych wymagań sąd skargę odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Celem badania dopuszczalności skargi o wznowienie postępowania jest stwierdzenie, czy spełnione zostały warunki, które umożliwiają rozpatrzenie skargi o wznowienie. Skarga o wznowienie postępowania sądowego przysługuje stronie postępowania tylko w przypadku, gdy dotyczy ona orzeczenia kończącego postępowanie sądowe, a ponadto orzeczenia, które uzyskało przymiot prawomocności, a zatem takiego, od którego w myśl art. 168 § 1 p.p.s.a. nie przysługuje środek odwoławczy. Orzeczenie, w sprawie którego wznowienia postępowania domaga się strona, powinno być prawomocne w dniu złożenia skargi o wznowienie. Wymóg zakończenia postępowania prawomocnym orzeczeniem sądu stanowi podstawową przesłankę warunkującą skuteczność skargi o wznowienie postępowania. Wniesienie skargi o wznowienie postępowania przed uprawomocnieniem się orzeczenia stanowiącego podstawę jej wniesienia jest przedwczesne, skutkuje niedopuszczalnością wniesienia skargi, a w konsekwencji jej odrzuceniem (por. postanowienia NSA: z dnia 17 lutego 2012 r. o sygn. akt I OSK 210/12; z dnia 19 lipca 2011 r. o sygn. akt I FSK 1048/11, dostępne https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Na podstawie art. 276 p.p.s.a., do skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy działu VII nie stanowią inaczej. Do skargi o wznowienie postępowania sądowego znajduje zatem zastosowanie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, jeśli wniesienie skargi jest z innych przyczyn niedopuszczalne. W niniejszej sprawie skarga o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem z dnia 26 października 2023 r. o sygn. akt II SA/Sz 782/23, wniesiona do sądu dnia 27 marca 2024 r., tj. w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej. Stosownie bowiem do brzmienia art. 177 § 4 p.p.s.a., od wyroku Sądu z dnia 26 października 2023 r. skarżącemu przysługiwała skarga kasacyjna w terminie 30 dni od dnia doręczenia przez Sąd odpisu ww. opinii. Doręczenie ww. opinii nastąpiło wraz z pismem, w którym pouczono skarżącego o możliwości zaskarżenia wyroku w drodze skargi kasacyjnej w dniu 27 lutego 2024 r. Prawomocność ww. wyroku stwierdzono od dnia 29 marca 2024 r. Oznacza to, że skarżący złożył wniosek o wznowienie postępowania sądowego w sytuacji gdy przedmiotowy wyrok był jeszcze nieprawomocny, zatem skarga o wznowienie postępowania sądowego podlegała odrzuceniu jako przedwczesna. Przy tym brak spełnienia omawianego warunku formalnego skargi o wznowienie postępowania, od którego zależała jej skuteczność czyni zbędnym, w tej sprawie, badanie drugiego jej warunku formalnego z art. 280 § 1 p.p.s.a. w postaci oparcia skargi na ustawowej przesłance wznowieniowej. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w zw. z art. 270 p.p.s.a., art. 280 § 1 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.