II SA/Sz 262/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk -Meder po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na pismo Burmistrza Gminy C. z dnia [...] r. w przedmiocie odwołania przetargu p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Pismem z dnia [...] r. M. S., reprezentowany przez adwokata M. K., na podstawie art. 11 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 września 2004 r. w sprawie sposobu i trybu przeprowadzania przetargów oraz rokowań na zbycie nieruchomości, złożył do Wojewody Z. za pośrednictwem Burmistrza Gminy C. skargę na "decyzję Burmistrza Gminy C. z dnia [...] r. w przedmiocie odwołania przetargu zaplanowanego na dzień [...] r.", wnosząc o nakazanie powtórzenia przetargu z uwagi na brak wyczerpującego uzasadnienia przyczyn odwołania przetargu. Następnie pismem dnia [...] r. skarżący wezwał Burmistrza Gminy C. do usunięcia naruszenia prawa. Wojewoda Z. pismem z dnia [...] r. poinformował pełnomocnika M.S., iż ogłoszenie Burmistrza Gminy C. odwołujące przetarg na sprzedaż nieruchomości, nie należy do kategorii aktów podlegających ingerencji nadzorczej wojewody. Ponadto wskazał, że w przypadku powstania wątpliwości co do wykonywania zadań przez organ wykonawczy gminy, w tym przypadku burmistrza gminy, przysługuje zainteresowanemu prawo do złożenia skargi na działalność tego organu do rady gminy. W dniu [...] r. M. S., złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. na "decyzję Burmistrza Gminy C. z dnia [...]r. na podstawie której odwołano ogłoszony na dzień [...] r. przetarg ustny nieograniczony na sprzedaż nieruchomości zabudowanej oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków jako działka nr [...] położona w obr. Nr [...] miasta C.". W skardze zarzucił naruszenie art. 38 ust. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, poprzez niewypełnienie przesłanek ustawowych zezwalających na wydanie zaskarżonej decyzji w postaci niezaistnienia ważnych powodów, które mogłyby stanowić wyłączą przyczynę odwołania przetargu. W odpowiedzi na skargę, Burmistrz Gminy C. wniósł o jej odrzucenie gdyż wniesiona skarga dotyczy sprawy pozostającej poza kognicją sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje: W razie wniesienia skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada dopuszczalność skargi ustalając, czy skarga została wniesiona w sprawie z zakresu administracji publicznej i czy należy do katalogu spraw należących do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a", kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W myśl § 3 powołanego przepisu, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę. W rozpoznawanej sprawie, przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego stanowi pismo Burmistrza Gminy C. z dnia [...] r. odwołujące ograniczony przetarg ustny ogłoszony na dzień [...] r. Pismo to stanowi ogłoszenie zarządzenia Burmistrza Gminy C. z dnia [...] r. nr [...] w sprawie II przetargu nieograniczonego na sprzedaż nieruchomości zabudowanej. Sprzedaż nieruchomości należącej do gminy jako jednostki samorządu terytorialnego, jest jedną z form prawnych zarządzania nieruchomościami, stanowiącymi mienie komunalne. Stosownie do art. 30 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) organem uprawnionym do reprezentowania gminy w sprawach gospodarowania nieruchomościami jednostek samorządu terytorialnego jest organ wykonawczy gminy tj. wójt, burmistrz, prezydent. Sprzedaż nieruchomości komunalnych, co do zasady odbywa się w trybie przetargowym. Podstawowe zasady organizowania i przeprowadzania przetargu regulują przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t. j. Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.) oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 września 2004 r. w sprawie sposobu i trybu przeprowadzania przetargów oraz rokowań na zbycie nieruchomości (Dz. U. z Nr 207, poz. 2108 ). Z wykonywaniem uprawnień właścicielskich gminy wiąże się możliwość odwołania przetargu. Ustawodawca w ustawie o gospodarce nieruchomościami unormował przesłanki oraz tryb postępowania w przypadku odwołania przetargu. Stosownie do art. 38 ust. 4 ustawy ogłoszony przetarg może zostać odwołany jedynie z ważnych powodów, a informacja o jego odwołaniu musi być podana niezwłocznie do publicznej wiadomości wraz z podaniem przyczyny odwołania przetargu. Pismo, będące ogłoszeniem podjętego wcześniej przez burmistrza zarządzenia o odwołaniu przetargu, nie jest aktem z zakresu administracji publicznej, gdyż nie rozstrzyga żadnej sprawy administracyjnej, a skutki wywiera wyłącznie w sferze prawa cywilnego. Nie jest ani decyzją administracyjną, ani postanowieniem w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, ze. zm.). Nie jest również aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, gdyż nie zawiera elementów władztwa administracyjnego oraz nie przesądza jednostronnie o uprawnieniach lub obowiązkach wynikających z przepisów prawa. Wobec tego przedmiot niniejszej sprawy nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Sąd, mając na uwadze fakt, że pismo z dnia [...] r. wniesiono jako skargę na czynności związane z przeprowadzeniem przetargu oraz określony w skardze do sądu administracyjnego przedmiot zaskarżenia, badając dopuszczalność skargi, wziął pod uwagę treść art. 40 ust. 5 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Stosownie do tego przepisu uczestnik przetargu może, w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyniku przetargu ustnego lub doręczenia zawiadomienia o wyniku przetargu pisemnego, zaskarżyć czynności związane z przeprowadzeniem przetargu do organu wykonawczego jednostki samorządu terytorialnego, jeżeli przetarg dotyczy nieruchomości stanowiących własność tej jednostki. W tym miejscu należy podkreślić, że prawo wniesienia skargi przysługuje dopiero po ogłoszeniu wyniku przetargu. Tak więc, ustawodawca odróżnił czynności związane z przeprowadzeniem przetargu od czynności jego odwołania i przesądził, że skarga dotyczy tylko takich stanów faktycznych, w których przetarg się odbył, zatem czynność polegająca na odwołaniu przetargu nie podlega powyższemu trybowi skargowemu (vide: postanowienie WSA w Łodzi z dnia 7 grudnia 2007 r. sygn. akt II SA/Łd 976/07, dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Od rozstrzygnięcia o uznaniu skargi za niezasadną nie przysługuje odwołanie. Niezadowolony z rozstrzygnięcia skargi uczestnik przetargu (w tym wyłoniony nabywca nieruchomości, jeżeli wojewoda albo organ wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego unieważnili przetarg) może jednak wnieść do sądu powszechnego np. powództwo o stwierdzenie nieważności zawartej umowy (art. 58 § 1 k.c.) albo - po wyłonieniu nabywcy, a przed zawarciem z nim umowy - o ustalenie nieistnienia obowiązku zawarcia umowy. Jednakże i tak podkreślić trzeba, że skarga taka nie podlega rozpatrzeniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym, a na drodze powództwa cywilnego przed sądem powszechnym. W tym stanie rzeczy, skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.