II SA/Sz 277/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 13 września 2012r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 30 lipca 2012 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. POSTANOWIENIE Dnia 13 września 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 13 września 2012r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 30 lipca 2012r. o oddaleniu odwołania od zarządzenia Przewodniczącego składu orzekającego o oddaleniu wniosku o sprostowanie i uzupełnienie protokołu rozprawy w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. POSTANOWIENIE Dnia 13 września 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 13 września 2012r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od zarządzenia Przewodniczącego składu orzekającego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 28 listopada 2011 r. o oddaleniu wniosku o sprostowanie i uzupełnienie protokołu rozprawy z dnia 25 sierpnia 2011 r. w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 30 lipca 2012r., odmówił R. S. przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 19 kwietnia 2012 r. o odrzuceniu zażalenia, w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] . w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. Odpis postanowienia z dnia 30 lipca 2012r. został doręczony pełnomocnikowi skarżącego, tj. adw. P. W. , w dniu [...] W piśmie procesowym z dnia [...] r., R. S. wniósł m.in. zażalenie na postanowienie z dnia 30 lipca 2012 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Skarżący podał, że postanowienie, o którym wyżej mowa, zostało mu wysłane z kancelarii pełnomocnika w dniu [...] Wezwany do sprecyzowania przyczyn niezawinionego uchybienia terminu do złożenia zażalenia, R. S. w piśmie z dnia [...] . oświadczył, że wyznaczony z urzędu pełnomocnik nie wywiązuje się z podstawowych obowiązków procesowych w stosunku do mocodawcy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia Sąd w pierwszej kolejności bada, czy istniał powód do jego złożenia tzn. czy czynność w postępowaniu sądowym, której dotyczy, została dokonana z uchybieniem przewidzianego dla niej w ustawie terminu. W drugiej kolejności weryfikacji podlega wystąpienie podstaw do uwzględnienia żądania strony. Stosownie do art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tekst jednolity w Dz. U. z 2012r., poz. 270) – zwanej dalej "P.p.s.a.", zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia orzeczenia podlegającemu zażaleniu. Zgodnie z art. 67 § 5 P.p.s.a. jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonywać tym osobom. Tak więc, data doręczenia pełnomocnikowi pism procesowych rozpoczyna bieg terminów do wniesienia środków zaskarżenia, zaś doręczenie stronie na jej żądanie, nie jest doręczeniem procesowym i nie wywołuje skutków procesowych, stan taki trwa do czasu poinformowania Sądu o wypowiedzeniu pełnomocnictwa (vide postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2008r. I FZ 504/08, LEX nr 564251). W niniejszej sprawie, postanowieniem z dnia 18 października 2010r. zostało przyznane skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. W dniu [...] . doręczono pełnomocnikowi R. S. postanowienie z dnia 30 lipca 2012r. W tej sytuacji oczywistym jest, że wniesienie zażalenia przez R. S. w dniu [...]r. nastąpiło z uchybieniem terminu określonego w art. 194 § 2 P.p.s.a., gdyż termin do wniesienia zażalenia upłynął w dniu [...] r. Jednakże skarżący wraz z zażaleniem złożył wniosek o przywrócenie terminu, a zatem należało ustalić czy wniosek ten został złożony w terminie siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminowi ( art. 87 § 1 P.p.s.a.). Skarżący we wniosku o przywrócenie terminu podniósł, że o postanowieniu z dnia 30 lipca 2012r. dowiedział się z korespondencji wysłanej z kancelarii pełnomocnika w dniu [...] r. Biorąc pod uwagę tę okoliczność oraz niezaistnienie okoliczności przeciwnych, należało przyjąć, że wniosek (z dnia [...] r.) o przywrócenie terminu został złożony w terminie określonym w art. 87 § 1 P.p.s.a. Zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Bezsporne jest w sprawie, że skarżącego reprezentuje pełnomocnik, zatem jak była o tym wyżej mowa, doręczeń wszystkich pism procesowych dokonuje się ze skutkiem prawnym temu pełnomocnikowi do czasu wypowiedzenia pełnomocnictwa. Jest to konsekwencja założenia, że osoba reprezentowana przez pełnomocnika działa w taki sposób, jakby sama dokonywała czynności procesowych, tyle że przy wykorzystaniu profesjonalnej pomocy. Skarżący może wprawdzie złożyć samodzielnie środek odwoławczy, lecz tylko w terminie, którego bieg wyznacza data doręczenia pełnomocnikowi kwestionowanego orzeczenia. W tych okolicznościach Sąd uznał, że nie ma podstaw do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia, bowiem niezadowolenie strony z prowadzenia jego sprawy przez pełnomocnika nie stanowi przesłanki określonej w art. 87 § 2 P.p.s.a., od której zaistnienia uzależnione jest uwzględnienie wniosku. Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 zd. drugie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec, jak w postanowieniu. U Z A S A D N I E N I E Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 30 lipca 2012 r., oddalił odwołanie wniesione przez R. S., od zarządzenia Przewodniczącego składu orzekającego z dnia 28 listopada 2011r. o oddaleniu wniosku o sprostowanie i uzupełnienie protokołu rozprawy z dnia 25 sierpnia 2011 r., w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. Odpis postanowienia z dnia 30 lipca 2012 r. o oddaleniu odwołania, został doręczony pełnomocnikowi skarżącego, tj. adw. P. W. w dniu [...] W piśmie procesowym z dnia [...] ., R. S. złożył m.in. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na powołane wyżej postanowienie z dnia 30 lipca 2012 r. Do wniosku o przywrócenie terminu skarżący nie dołączył zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270.), zwaną dalej "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 88 P.p.s.a.). W świetle przedstawionej powyżej regulacji ustawowej, sąd administracyjny rozpoznający wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia w pierwszej kolejności ocenia dopuszczalność wniosku o przywrócenie terminu, co w praktyce polega na badaniu, czy stosunku do tego wniosku istnieją ustawowe warunki jego rozpoznania (por. postanowienie NSA z dnia 19 października 2010r., sygn. akt II FZ 428/10, opubl. w Lex nr 742483). W drugiej kolejności weryfikacji podlega wystąpienie podstaw do uwzględnienia żądania strony. W przedmiotowej sprawie nie można przejść do merytorycznego badania wniosku, gdyż skarżący R. S. domaga się przywrócenia terminu do dopełnienia czynności złożenia zażalenia na orzeczenie, wobec którego ustawa P.p.s.a. nie przewiduje środka odwoławczego. Zasadą jest natomiast, że zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione w art.194 § 1 P.p.s.a. Katalog przypadków, w których strona może złożyć zażalenie, jest katalogiem zamkniętym (por. postanowienie NSA z dnia 18 kwietnia 2012 r., sygn. akt I OZ 248/12, opubl. w Lex nr 1145173). Żaden z przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości złożenia zażalenia na postanowienia w przedmiocie oddalenia odwołania od zarządzenia przewodniczącego o odmowie sprostowania protokołu rozprawy. Reasumując uznać należy, że złożony w przedmiotowej sprawie wniosek R. S. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, dotyczy dopełnienia czynności niedopuszczalnej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, co w świetle art. 88 P.p.s.a., jest wystarczającą podstawą odrzucenia przedmiotowego wniosku, bez potrzeby badania przyczyn niezawinionego uchybienia terminowi. Jednocześnie, ze względu na stwierdzoną niedopuszczalność omawianego tu wniosku, Sąd odstąpił od wezwania strony do dopełnienia czynności, dla której według skarżącego, konieczne było przywrócenie terminu, skoro w świetle przepisów ustawy P.p.s.a. czynność taka jest prawnie nieskuteczna. Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 zd. drugie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec, jak w postanowieniu. U Z A S A D N I E N I E Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 30 lipca 2012 r., oddalił odwołanie R. S. od zarządzenia Przewodniczącego składu orzekającego z dnia 28 listopada 2011 r. o oddaleniu wniosku o sprostowanie i uzupełnienie protokołu rozprawy z dnia 25 sierpnia 2011 r., w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. Odpis postanowienia z dnia 30 lipca 2012r. został doręczony pełnomocnikowi skarżącego, tj. adw. P. W., w dniu [...] W piśmie procesowym z dnia [...] r., R. S. złożył m.in. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od zarządzenia Przewodniczącego składu orzekającego z dnia 28 listopada 2011 r. Skarżący podał, że postanowienie, o którym wyżej mowa, zostało mu wysłane z kancelarii pełnomocnika w dniu [...] r. Wezwany do sprecyzowania przyczyn niezawinionego uchybienia terminu do złożenia zażalenia, R. S. w piśmie z dnia [...] r. oświadczył, że wyznaczony z urzędu pełnomocnik nie wywiązuje się z podstawowych obowiązków procesowych w stosunku do mocodawcy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia Sąd w pierwszej kolejności bada, czy istniał powód do jego złożenia tzn. czy czynność w postępowaniu sądowym, której dotyczy, została dokonana z uchybieniem przewidzianego dla niej w ustawie terminu. W drugiej kolejności weryfikacji podlega wystąpienie podstaw do uwzględnienia żądania strony. Stosownie do art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tekst jednolity w Dz. U. z 2012r., poz. 270) – zwanej dalej "P.p.s.a.", zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia. Zgodnie z art. 67 § 5 P.p.s.a. jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonywać tym osobom. Tak więc, data doręczenia pełnomocnikowi pism procesowych rozpoczyna bieg terminów do wniesienia środków zaskarżenia, zaś doręczenie stronie na jej żądanie, nie jest doręczeniem procesowym i nie wywołuje skutków procesowych, stan taki trwa do czasu poinformowania Sądu o wypowiedzeniu pełnomocnictwa (vide postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2008r., sygn. akt I FZ 504/08, LEX nr 564251). W niniejszej sprawie, postanowieniem z dnia 18 października 2010r. zostało przyznane skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. W dniu [...] doręczono pełnomocnikowi R. S. postanowienie z dnia 30 lipca 2012 r., o oddaleniu odwołania. W uzasadnieniu tego postanowienia stwierdzone zostało, że R. S. złożył przedmiotowe odwołanie z uchybieniem siedmiodniowego terminu, określonego w art. 103 zd. drugie P.p.s.a, gdyż termin do wniesienia odwołania upływał w dniu [...] R. S., w dniu [...] ., złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, a zatem należało ustalić, czy wniosek ten został złożony w terminie siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminowi ( art. 87 § 1 P.p.s.a.). Skarżący we wniosku o przywrócenie terminu podniósł, że o postanowieniu z dnia 30 lipca 2012r. o oddaleniu odwołania, z powodu uchybienia terminu, dowiedział się z korespondencji wysłanej z kancelarii pełnomocnika w dniu[...] . Biorąc pod uwagę tę okoliczność oraz niezaistnienie okoliczności przeciwnych, należało przyjąć, że wniosek (z dnia [...] r.) o przywrócenie terminu został złożony w terminie określonym w art. 87 § 1 P.p.s.a. Zgodnie zaś z art. 86 § 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Bezsporne jest w sprawie, że skarżącego reprezentuje pełnomocnik, zatem jak była o tym wyżej mowa, doręczeń wszystkich pism procesowych dokonuje się ze skutkiem prawnym temu pełnomocnikowi do czasu wypowiedzenia pełnomocnictwa. Jest to konsekwencja założenia, że osoba reprezentowana przez pełnomocnika działa w taki sposób, jakby sama dokonywała czynności procesowych, tyle że przy wykorzystaniu profesjonalnej pomocy. Skarżący może wprawdzie złożyć samodzielnie środek odwoławczy, lecz tylko w terminie, którego bieg wyznacza data doręczenia pełnomocnikowi kwestionowanego orzeczenia. W tych okolicznościach Sąd uznał, że nie ma podstaw do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania, bowiem niezadowolenie strony z prowadzenia jego sprawy przez pełnomocnika nie stanowi przesłanki określonej w art. 87 § 2 P.p.s.a., od której zaistnienia uzależnione jest uwzględnienie wniosku. Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 zd. drugie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec, jak w postanowieniu.