II SA/Sz 284/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder, Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska, Protokolant starszy sekretarz sądowy Teresa Zauerman, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 8 września 2016 r. sprawy ze skargi Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w S. na decyzję Dyrektora Zarządu Gospodarki Wodnej w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie pozwolenia wodnoprawnego I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Dyrektora Zarządu Gospodarki Wodnej w S na rzecz skarżącego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w S. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Starosta działając na podstawie art. 122 ust. 1 pkt 1, art. 123 ust. 2, art. 127, art. 128 i art. 140 ust. 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne, udzielił Zarządowi Melioracji i Urządzeń Wodnych pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód polegające na piętrzeniu śródlądowych wód powierzchniowych rzeki W. za pomocą istniejącego jazu zlokalizowanego w km [...] w miejscowości P. (działki geodezyjne nr [...] obręb [...] P. i [...] obręb W., gmina S.), określając szczegółowo jego warunki, w tym: cel i zakres korzystania z wód (piętrzenie wód powierzchniowych rzeki W. w km [...] dla potrzeb: utrzymania przepływu w Kanale miejskim na poziomie 1,70 m3/s, zaopatrzenia w wodę gospodarstw rybackich prowadzących działalność w obrębie węzła wodnego P., nawodnień rolniczych, zachowania minimalnego przepływu przez przepławkę w wysokości 0,68 m3/s, na potrzeby produkcji energii elektrycznej przez Małą Elektrownię Wodną zlokalizowaną na Kanale Miejskim), warunki szczególnego korzystania z wód (z określeniem warunków piętrzenia, charakterystyki jazu). W punkcie III decyzji zobowiązano Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych do zachowania przepływu nienaruszalnego w rzece W. w wielkości Qn = 2,95 m3/s, zaś w punkcie IV (postanowienia dodatkowe) zobowiązano uprawnionego do: a) kontroli stanu technicznego jazu poprzez dokonywanie przeglądów technicznych: - bieżących - w normalnych warunkach eksploatacji polegających na wizualnej ocenie stanu technicznego budowli i urządzeń jazu, - okresowych (rocznych) - przeprowadzanych co najmniej dwa razy w roku (w okresie wiosennym i przed okresem zimowym) oraz po przejściu fali powodziowej lub w przypadku wystąpienia awarii, - okresowych (pięcioletnich) - przeprowadzanych raz na 5 lat, polegających na kontroli stanu technicznego i przydatności do użytkowania obiektu budowlanego, b) utrzymywania konstrukcji jazu wraz z jego elementami (zamknięcia i inne mechanizmy) w należytym stanie technicznym poprzez dokonywanie prac konserwacyjnych i naprawczych; c) utrzymywania drożności jazu w okresie zimowym i w czasie przejścia fali powodziowej; d) usuwania w okresie zimowym oblodzenia zamknięć i mechanizmów wyciągowych; e) utrzymywania urządzeń pomiarowych w odpowiednim stanie technicznym. W wymienionym punkcie zobowiązano uprawnionego dodatkowo do: a) utrzymania dobrego stanu wód rzeki W.; b) utrzymywania rzeki W. w zasięgu cofki ca 1,288 km, w tym: - wykaszania porostu ze skarp rzeki -1 pokos do 15 czerwca, II pokos do 15 września każdego roku; - bieżącego usuwania krzaków ze skarp; - naprawy umocnień faszynowych; - likwidacji powstałych wskutek działania zwierząt ryjących nor i zaniżeń terenowych przy rzece; - konserwacji koryta rzeki poprzez usuwanie naniesionych namułów z dna rzeki. W punkcie V opisanej decyzji zatwierdzono instrukcję gospodarowania wodą dla zadania "Szczególne korzystanie z wód - obiekt Węzeł P. T/O S." opracowaną przez mgr inż. P. B. i mgr inż. P. B. (listopad 2013 r.). Ponadto, w punkcie VI tej decyzji wskazano, że pozwolenie wodnoprawne na szczególne korzystanie z wód polegające na piętrzeniu śródlądowych wód powierzchniowych rzeki Wieprzy za pomocą istniejącego jazu zlokalizowanego w km [...] w miejscowości P., ważne będzie do dnia 10 lipca 2035 roku. Organ pierwszej instancji nadał decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. Nie zgadzając się z powyższą decyzją M. C. wniósł od niej odwołanie, w którym zarzucił brak zabezpieczenia jego działki nr [...] , przed zalewaniem wynikającym z pozwolenia na piętrzenie poziomu rzeki Wieprzy na jazie do poziomu 20,31 m n.p.m. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 oraz art. 12 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego w zw. z art. 128 ust. 1 pkt 7a oraz 31 ust. 2 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne, po rozpatrzeniu odwołania M. C., uchylił decyzję Starosty z dnia [...]r., nr [...] w części w pkt IV "postanowienia dodatkowe" i w tym zakresie orzekł co do istoty sprawy określając postanowienia dodatkowe w zakresie punktów 1 – 2 w sposób analogiczny jak w decyzji organu I instancji, dodając punkt 3 w następującym brzmieniu: "Zobowiązuje się uprawnionego do wykonania prac zabezpieczających przed oddziaływaniem piętrzenia na działkę nr [...] obręb 0010 P., będącą własnością Pana M. C., w postaci lokalnego odwodnienia terenu (drenowania) ww. działki i odprowadzenia wód poniżej budowli piętrzącej (jazu), w nieprzekraczalnym terminie do dnia 31 grudnia 2016 r.". W uzasadnieniu decyzji organ przytoczył treść przepisów art. 125 i art. 126 ustawy Prawo wodne, zawierających negatywne przesłanki wydania pozwolenia wodnoprawnego. Po przeanalizowaniu postępowania organu I instancji organ odwoławczy stwierdził, że Starosta w sposób wadliwy uznał, że nie zachodzą przesłanki do ustalenia w pozwoleniu wodnoprawnym obowiązku wykonania urządzeń, o których mowa w art. 128 ust. 1 pkt 7a ustawy Prawo wodne. Zgodnie z wymienionym przepisem, w pozwoleniu wodnoprawnym ustala się cel i zakres korzystania z wód, warunki wykonywania uprawnienia oraz obowiązki niezbędne ze względu na ochronę zasobów środowiska, interesów ludności i gospodarki, a w szczególności: wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom lub zmniejszających negatywne skutki wykonywania tego pozwolenia wodnoprawnego. Z okoliczności sprawy wynika bowiem, że wykonywanie przedmiotowego pozwolenia wodnoprawnego będzie się wiązać z wyższym poziomem wód gruntowych na działce nr [...] stanowiącej własność M. C., w porównaniu ze stanem jaki istniałby, gdyby pozwolenie wodnoprawne nie było wykonywane, tzn. gdyby nie były piętrzone wody rzeki W. za pomocą istniejącego jazu zlokalizowanego w km [...] w miejscowości P. W konsekwencji, w związku wykonywaniem udzielonego pozwolenia wodnoprawnego doszłoby do wyrządzenia szkód na działce nr [...] (wystąpiłyby negatywne skutki wykonywania pozwolenia wodnoprawnego udzielonego decyzją Starosty), a co za tym idzie zachodzą przesłanki do ustalenia w pozwoleniu wodnoprawnym obowiązku wykonania urządzeń, o których mowa w art. 128 ust. 1 pkt 7a ustawy Prawo wodne. Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej nie skonkretyzował definitywnie rodzaju planowanych do wykonania urządzeń, gdyż kwestia ta będzie przedmiotem ustaleń projektanta, jednak zwrócił uwagę, że działania te powinny uwzględniać następujące elementy: 1) zmniejszenie przesiąków poprzez wykonanie przesłony infiltracyjnej w postaci ścianki szczelnej lub innych działań technicznych, 2) odprowadzenie wody poprzez drenaż melioracyjny poziomy (dren rurowy) lub pionowy i odprowadzenie wód poniżej budowli piętrzącej. Powyższe zaproponowane działania techniczne powinny doprowadzić do obniżenia poziomu zwierciadła wody do rzędnej minimalnego piętrzenia wynoszącego 19,66 m n.p.m., na jazie umożliwiającej pracę przepławki, a więc wielkości niezbędnej z punktu widzenia ochrony środowiska wodnego. Odnosząc się do zarzutu M. C. dotyczącego ponownego rozpatrzenia wniosku ZZMiUW pod kątem zasadności piętrzenia wody do poziomu 20,31 m n.p.m., za pomocą jazu betonowego na węźle wodnym Pomiłowo, organ wyjaśnił, że dostrzegając negatywne oddziaływanie piętrzenia na działkę nr [...] będącą własnością odwołującego się, nie widzi jednocześnie możliwości zmiany warunków pozwolenia w zakresie realizowanych piętrzeń. Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego powyższą decyzję w pkt 3 tj. nałożenia dodatkowo obowiązku wykonania przez skarżącego prac zabezpieczających przed oddziaływaniem piętrzenia na działkę nr [...] obręb 0010 P., będącą własnością M. C., w postaci lokalnego odwodnienia terenu (drenowania) ww. działki i odprowadzania wód poniżej budowli piętrzącej (jazu) w nieprzekraczalnym terminie do 31 grudnia 2016r. Skarżący w tym zakresie postawił zarzut naruszenia: - art. 28 ust 1 pkt. 7a prawa wodnego, polegający na jego błędnej wykładni i niewłaściwym zastosowaniu w sprawie, gdyż wykonanie nałożonego obowiązku w okolicznościach niniejszej sprawy nie spełni celu określonego w tym przepisie, - art. 138 § 1 pkt 2 i art. 136 k.p.a. poprzez orzeczenie co do istoty, bez przeprowadzenia postępowania z art. 136 k.p.a. w celu uzupełnienia dowodów w postaci ekspertyzy wskazującej na celowość i możliwość wykonania nałożonego obowiązku, - art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 1 i 3 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie całego zebranego w sprawie materiału dowodowego i niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności w sprawie, w szczególności dotyczących prowadzonego postępowania legalizacyjnego w sprawie ścianki szczelnej zabezpieczającej brzegi działki nr [...] w kontekście nałożonego w uzasadnieniu decyzji obowiązku wykonania na tej działce przesłony filtracyjnej w postaci ścianki szczelnej lub innych działań technicznych, - art. 77 i art. 80 k.p.a. poprzez brak dopuszczenia dowodu z opinii biegłego w celu ustalenia możliwości dokonania działań zmierzających do likwidacji negatywnego oddziaływania piętrzenia na działkę nr [...], - art. 77 i art. 107 § 1 i 3 k.p.a. poprzez sprzeczność ustaleń organu z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego, polegających na dokonaniu ustaleń co do obowiązków skarżącego w zakresie utrzymania stałego piętrzenia na jazie na podstawie operatu wodnoprawnego, gdy tymczasem ww. obowiązki spoczywają na właścicielu elektrowni wodnej P. tj. S. - w myśl zapisów instrukcji gospodarowania wodą zatwierdzoną dla tego zadania. Skarżący podniósł, że dla oceny zasadności zastosowania art. 128 ust 1 pkt. 7a prawa wodnego, powinien być przeprowadzony dowód z opinii biegłego na okoliczność czy w wyniku wykonywania pozwolenia wodnoprawnego zaistniała szkoda dla środowiska, a następnie ustalenie sposobu zapobiegania szkodzie, więc wskazanie odpowiednich urządzeń, do wykonania których organ może zobowiązać stronę na podstawie art. 128 ust 1 pkt. 7a prawa wodnego. Tymczasem w niniejszej sprawie organ ustalił obowiązek nie na podstawie opinii biegłego lecz na podstawie własnej wiedzy i w sposób uznaniowy nałożył obowiązki alternatywne bez ich dokładnego sprecyzowania. W ocenie skarżącego, sposób w jaki organ określił obowiązki nałożone w decyzji, narusza nie tylko przepisy prawa wodnego i procedury administracyjnej ale obowiązki te są również niewykonalne. W świetle obowiązujących przepisów prawa budowlanego dotyczących wykonania urządzeń wodnych, dla prawidłowego wykonania odwodnienia działki nr [...] obręb P. należałoby najpierw wykonać ekspertyzę. Skarżący podkreślił, że ekspertyza może wykazać (co jest bardzo prawdopodobne), że wykonanie obowiązku w postaci drenażu nie przyniesie spodziewanych efektów zarówno z punktu widzenia ochrony środowiska tj. doprowadzenia do obniżenia zwierciadła wody do rzędnej minimalnego piętrzenia wynoszącego 19,66 m n.p.m. na jazie umożliwiającej pracę przepławki jak i założonego przez organ ograniczenia wystąpienia szkód na działce nr [...]. Skarżący wskazał, że w niniejszej sprawie istotne znaczenie ma fakt, że równolegle toczy się postępowanie administracyjne w sprawie legalizacji urządzenia wodnego - umocnienia brzegów rzeki W. i Kanału Miejskiego w m. P., gm. S., działki nr [...] (granica działki [...]) w postaci ścianki szczelnej typu L., w którym Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej uchylił decyzję Starosty odmawiającą legalizacji urządzenia wodnego i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W ocenie skarżącego, nałożony przez organ obowiązek pozostaje w ścisłym związku przyczynowym z decyzją Dyrektora RZWG wydaną w sprawie legalizacji urządzenia, zarówno co do konieczności jak i rodzaju wykonania urządzeń wodnych oraz terminu ich wykonania. Mimo że organ w uzasadnieniu decyzji powołał się na dowód z postępowania o legalizację ścianki szczelnej, to w tym samym uzasadnieniu nałożył na skarżącego obowiązek wykonania na tej działce przesłony filtracyjnej w postaci ścianki szczelnej. Skarżący zarzucił zaskarżonej decyzji sprzeczność jej ustaleń z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego polegającą na tym, że w instrukcji gospodarowania wodą dla zadania "Szczególne korzystanie z wód - obiekt Węzeł P. T/O S." zatwierdzonej decyzją Starosty z dnia 15 lipca 2015 r., występuje niezgodność w rozdziale 2.11. w zapisie określającym zakres odpowiedzialności i kompetencji dla współdziałających zakładów odpowiedzialnych za gospodarowanie wodą, a zapisem w operacie wodnoprawnym w rozdziale 12 - Obowiązki ubiegającego się o wydanie pozwolenia w stosunku do osób trzecich. Nakładając na skarżącego obowiązki organ oparł się na zapisach operatu wodnoprawnego, a pominął zupełnie treść instrukcji gospodarowania wodą na tym obiekcie, w której utrzymanie stałego piętrzenia na jazie na poziomie 20,31 m n.p.m. odpowiadającego normalnemu poziomowi piętrzenia NPP należy do obowiązków właściciela elektrowni wodnej P. tj. S.. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej podtrzymał stanowisko zajęte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie. Na rozprawie w dniu 8 września 2016 r. skarżący podniósł dodatkowo zarzut naruszenia art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. – z uwagi na brak orzeczenia organu II instancji co do "pozostałej części decyzji nieuchylonej". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066) - sądy administracyjne powołane są do badania zgodności z prawem decyzji, postanowień, czynności i innych aktów administracyjnych. Kontrolują zatem, czy organy administracyjne wydające zaskarżone akty nie dopuściły się naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego, i to naruszenia mającego bądź mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy, czy stanowiącego podstawę wznowienia postępowania, albo wreszcie naruszenia prawa uzasadniającego ich nieważność, albowiem jedynie wówczas jest możliwe uchylenie kwestionowanej decyzji bądź stwierdzenie jej nieważności - art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.). Zgodnie z art. 134 tej ustawy, sądy nie są związane zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, czyli rozpatrują sprawę w jej całokształcie. Badając zgodność z prawem zaskarżonej decyzji, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada ewentualne istnienie wad powodujących nieważność decyzji. Następnie kontroluje przestrzeganie przez organ administracji przepisów o postępowaniu administracyjnym (w zakresie określonym postanowieniami art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) i c) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Dopiero w ostatniej kolejności kontrolowane jest przestrzeganie przez organy administracyjne norm prawa materialnego (por. T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska – " Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz.", Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, str. 460 – 461). Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w powyższy sposób Sąd uznał skargę za uzasadnioną z przyczyn proceduralnych, bez badania zarzutów merytorycznych. W przedmiotowej sprawie kontroli Sądu podlegała decyzja Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej uchylająca decyzję Starosty S. z dnia [...] r., nr [...] w części pkt IV i w tym zakresie orzekająca co do istoty sprawy. Zgodnie z treścią art. 138 § 1 k.p.a. organ odwoławczy wydaje decyzję, w której: 1) utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję albo 2) uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo uchylając tę decyzję - umarza postępowanie pierwszej instancji w całości albo w części, albo 3) umarza postępowanie odwoławcze. Organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy (art. 138 § 2 k.p.a.). Przepis art. 138 k.p.a. zawiera zamknięty katalog decyzji organu odwoławczego, określając w sposób wyczerpujący zakres możliwych rozstrzygnięć, w związku z czym organ odwoławczy nie jest uprawniony do wydania decyzji o sentencji innej niż wymienione w komentowanym przepisie. Analiza poddanego kontroli Sądu rozstrzygnięcia wskazuje, że organ odwoławczy nie zawarł w sentencji wydanej decyzji rozstrzygnięcia w zakresie punktów od I do III decyzji Starosty S. Należy bowiem zaznaczyć, że wspomniana decyzja została zaskarżona w całości, przy czym w punktach od I do III określała cel i zakres korzystania z wód, warunki szczególnego korzystania z wód, a także zobowiązywała Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych do zachowania przepływu nienaruszalnego na rzece W. Tymczasem Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej uchylił decyzję jedynie w części – tj. co do punktu IV obejmującego postanowienia dodatkowe, natomiast nie zawarł w decyzji żadnego rozstrzygnięcia dotyczącego pozostałych punktów decyzji Starosty S. W ocenie Sądu brak tego elementu rozstrzygnięcia uzasadnia wniosek, że organ odwoławczy nie orzekł o całości sprawy, lecz jedynie o jej części. Rozstrzygnięcia organu administracji nie można bowiem domniemywać, w związku z tym orzeczenie o uchyleniu decyzji organu I instancji w części wymaga aby organ odwoławczy wypowiedział się jednocześnie o pozostałym zakresie decyzji organu I instancji (wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 marca 2011 r., sygn. akt I GSK 98/10 i z dnia 1 kwietnia 2011 r., sygn. akt II OSK 607/10; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 27 marca 2012 r., sygn. akt I SA/Bd 109/12). W sytuacji, gdy organ odwoławczy nie ustosunkował się do całości rozstrzygnięcia przyjętego w decyzji organu I instancji, uchylając decyzję w części i w tym zakresie orzekając co do istoty, nie utrzymując w mocy decyzji w pozostałym zakresie, to w tych granicach zachodzi brak ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy. Przepisy art. 138 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a. nie mogą być bowiem interpretowane jako odrębne normy prawne i nie można przyjąć domniemania utrzymania w mocy w pozostałej części zaskarżonego rozstrzygnięcia (Komentarz do Kodeksu postępowania administracyjnego prof. dr hab. Barbary Adamiak i prof. dr hab. Janusza Borkowskiego - wydawnictwo C.H.BECK, 10 wydanie, str. 490-491). Z powyższego wynika, że w przedmiotowej sprawie organ odwoławczy uchylając decyzję organu I instancji w części zobligowany był do wypowiedzenie się w osnowie rozstrzygnięcia także co do pozostałej części decyzji organu I instancji, tj. co do jej punktów I, II i III. Organ powinien zatem orzec czy utrzymuje decyzję w mocy we wskazanej wyżej części, która obejmowała m.in. kwestionowane przez M. C. określenie piętrzenia do poziomu 20,31 m n.p.m. Zaniechanie orzeczenia w tym zakresie nie może być usprawiedliwione tym, że organ odwoławczy odniósł się do tej kwestii w treści uzasadnienia rozstrzygnięcia, albowiem nie jest dopuszczalne orzeczenie o części sprawy w osnowie rozstrzygnięcia, a o pozostałej w jego uzasadnieniu. Rozstrzygnięcia nie można jak wyżej wskazano domniemywać z treści uzasadnienia, lecz winno być ono wyraźnie wskazane w sentencji decyzji. Powyższe prowadzić więc musiało do wniosku, że zaskarżona decyzja Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej jest wadliwa w świetle art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., a naruszenie to ma istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż powoduje brak rozstrzygnięcia o całości rozpatrywanej ponownie przez organ odwoławczy sprawy. Na marginesie jedynie należy wskazać, że zaskarżona decyzja nie zawiera także uzasadnienia w zakresie określenia prac zabezpieczających przed oddziaływaniem piętrzenia na działkę nr [...], będącą własnością M. C. Organ wymieniając takie prace w pkt 3 postanowień dodatkowych nie wyjaśnił w żaden sposób, z jakich względów właśnie te prace uznał za najwłaściwsze dla zabezpieczenia wspomnianej działki przed oddziaływaniem piętrzenia wód. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchylił zaskarżoną decyzję. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 powołanej ustawy. Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wynikają wprost z wywodów niniejszego uzasadnienia.