II SA/Sz 305/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk - Meder po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. Z. na decyzję Inspektora Sanitarnego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nadzoru sanitarnego p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na rzecz skarżącej K. Z. kwotę [...] zł (słownie: [...] złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi Decyzją z dnia [...] Nr [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w S., po rozpatrzeniu odwołania K. Z., utrzymał w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w S. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nadzoru sanitarnego. Odpis powyższego rozstrzygnięcia organu drugiej instancji został doręczony skarżącej w dniu 22 stycznia 2008 r. wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. K. Z. osobiście złożyła w dniu 3 marca 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję z dnia [...]., uzupełniony następnie poprzez nadesłanie dwóch egzemplarzy skargi. W uzasadnieniu wniosku podniosła ,że wstrzymała się z wysłaniem skargi do Sądu, gdyż podjęła próbę osobistego wyjaśnienia "swoich problemów" w Powiatowym Inspektoracie Sanitarnym. Jednakże mimo podjętych starań skarżącej nie udało się uzyskać pozytywnej dla niej decyzji. Wobec tego skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Jak wynika z akt sprawy K. Z. w dniu 12 marca 2008 r. złożyła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na przedmiotową decyzję. Wobec tego Sąd przekazał złożoną w ten sposób skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej złożenia organowi w dniu 14 marca 2008 r. (data złożenia przesyłki przez Sąd w urzędzie pocztowym). Postanowieniem z dnia 26 maja 2008 r. wydanym w sprawie II SA/Sz 305/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił wniosek skarżącej o przywrócenie terminu z uwagi na przekroczenie terminu do jego złożenia. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 11 lipca 2008 r. w sprawie o sygn. akt II OZ 754/08, rozpoznając zażalenie skarżącej, uchylił przedmiotowe orzeczenie, przesądzając jednocześnie fakt dochowania przez skarżącą terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Ponownie rozpoznając przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi postanowieniem z dnia 5 września 2008 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 305/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odmówił skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Wskazując w uzasadnieniu orzeczenia, że skarżąca nie uprawdopodobniła, że uchybiła terminowi do wniesienia skargi bez własnej winy. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 30 października 2008 r. w sprawie o sygn. akt II OZ 1124/04 oddalił zażalenie K. Z. na postanowienie z dnia 5 września 2008 r. Sąd drugiej instancji podkreślił, że przyczyną uchybienia terminowi do wniesienia skargi do Sądu stanowił fakt oczekiwania przez skarżącą na zmianę zaskarżonej decyzji, która miała być wynikiem wniesienia przez nią w dniu 18 lutego 2008 r. pisma do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w S. Sąd odwoławczy podniósł, że nie sposób uznać podjętej przez skarżącą próby ponownego rozpatrzenia sprawy na drodze administracyjnej za okoliczność niezależną od jej woli i uznać za przyczynę niezawinioną w rozumieniu art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej w dalszej części ustawą "P.p.s.a." Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Na podstawie art. 197 § 2 ustawy P.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. W tym miejscu należy wskazać, że postanowieniem z dnia 30 października 2008 r. Naczelny Sąd Administracyjny prawomocnie rozstrzygnął w przedmiocie wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, które jest dla tutejszego sądu wiążące. Zgodnie z treścią art. 53 § 1 i art. 54 § 1 powołanej ustawy skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Zgodnie z poglądem wyrażonym w orzecznictwie w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd pod adresem właściwego organu administracji publicznej /por. post. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 21 marca 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 131/06, publ. LEX nr 284737/. Przez nadanie skargi należy rozumieć dzień m.in. oddania skargi w polskim urzędzie pocztowym. W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej w dniu 22 stycznia 2008 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 27a akt administracyjnych) wobec tego trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do Sądu upływał w dniu 21 lutego 2008r., który to dzień nie był sobotą ani dniem ustawowo wolnym od pracy. W związku z tym, że w niniejszej sprawie K. Z. złożyła skargę bezpośrednio do Sądu należy przyjąć, że datą wniesienia skargi był dzień 14 marca 2008 r., w którym to dniu nastąpiło nadanie skargi przez sąd zgodnie z właściwością do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w S. W tej sytuacji należy stwierdzić, że skarga została złożona z uchybieniem ustawowego terminu. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, które może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3). W tym stanie rzeczy skargę należało, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzec jak w postanowieniu. W przedmiocie kosztów orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a powyższej ustawy.