II SA/Sz 436/17
WyrokWSA w Szczecinie2017-06-08
Skład orzekający: Katarzyna Grzegorczyk-Meder, Katarzyna Sokołowska, Patrycja Joanna Suwaj
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy przedsiębiorca transportowy ponosi odpowiedzialność za naruszenia przepisów dotyczących czasu pracy kierowców i zasad pobierania danych z tachografów, nawet jeśli twierdzi, że nie miał na nie wpływu?Ratio decidendi
Przedsiębiorca transportowy ponosi odpowiedzialność za naruszenia przepisów dotyczących czasu pracy kierowców i zasad pobierania danych z tachografów, ponieważ odpowiedzialność ta ma charakter obiektywny i nie zależy od winy przedsiębiorcy. Obowiązkiem przedsiębiorcy jest nie tylko przeszkolenie kierowców, ale także zorganizowanie pracy w sposób umożliwiający przestrzeganie przepisów i zapewnienie prawidłowego funkcjonowania urządzeń rejestrujących.Stan faktyczny
Przedsiębiorca J. C. został ukarany karą pieniężną za szereg naruszeń przepisów dotyczących czasu pracy kierowców, czasu prowadzenia pojazdu, przerw, a także za nieokazanie podczas kontroli wykresówek, danych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego oraz naruszenie obowiązku wczytywania danych. Przedsiębiorca kwestionował odpowiedzialność, twierdząc m.in. że naruszenia wynikają z winy kierowców, a on sam nie miał na nie wpływu. Sąd administracyjny uchylił poprzednią decyzję organu odwoławczego, wskazując na konieczność uwzględnienia prawa unijnego w zakresie pobierania danych. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję o nałożeniu kary, a Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę przedsiębiorcy.Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska,, Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj, Protokolant starszy sekretarz sądowy Joanna Białas-Gołąb, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 8 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi J. C. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej oddala skargę.
Na podstawie upoważnienia nr [...] z dnia [...] r. Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego przeprowadził kontrolę przedsiębiorcy J. C. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą: Usługi Transportowe "[...]" J.C.. Do kontroli okazano m.in. licencję nr [...] dotyczącą międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy. Przedmiotem kontroli były regulacje związane przestrzeganiem przepisów dotyczących czasu pracy kierowców, przestrzeganiem przepisów ustawy o transporcie drogowym oraz regulacji z zakresu wykonywania przewozów, przestrzeganie przepisów ruchu drogowego. Kontrolą objęto okres [...] r. Zgodnie z okazanymi dokumentami przedsiębiorca w okresie 6 miesięcy przed wszczęciem kontroli zatrudniał średnio [...] kierowców. Ustalenia kontroli zostały ujawnione w protokole kontroli nr [...] z dnia [...] r.
Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego w S. nałożył na J. C. , prowadzącego Usługi Transportowe "[...] ", karę pieniężną w wysokości [...] zł z tytułu naruszenia przepisów ustawy o transporcie drogowym.
Podstawę faktyczną rozstrzygnięcia stanowiło:
- skrócenie dziennego czasu odpoczynku,
- przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy,
- przekroczenie maksymalnego dziennego czasu prowadzenia pojazdu,
- skrócenie tygodniowego czasu odpoczynku,
- nieokazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, danych z karty kierowcy, z tachografu cyfrowego lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu,
- naruszenie obowiązku wczytywania danych z urządzenia rejestrującego,
- naruszenie obowiązku wczytywania danych z karty kierowcy,
- nieuzasadnione użycie kilku wykresówek w ciągu tego samego 24-godzinnego okresu,
- nieudzielenie przerwy, o której mowa w art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców.
Od powyższej decyzji strona złożyła odwołanie, zarzucając jej naruszenie art. 92c ustawy o transporcie drogowym, art. 91 ust. 2 Konstytucji RP, przepisów Rozporządzenia Komisji (UE) nr 581/2010.
Odnosząc się naruszeń z zakresu norm czasu pracy strona podkreśliła, iż wynikają one wyłącznie z winy kierowców, a pracodawca zorganizował zadania przewozowe w sposób umożliwiający ich wykonanie zgodnie z przepisami.
W zakresie naruszenia lp. 6.3.11, lp. 6.3.12 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym strona podniosła, iż zgodnie z preambułą do rozporządzenia Komisji (UE) nr 581/2010, okresy na wczytanie danych cyfrowych dotyczą dni zarejestrowanej działalności. Stąd też w ocenie strony całość ww. naruszeń została stwierdzona błędnie. Przepisy krajowe, tj. rozporządzenie w sprawie częstotliwości pobierania danych cyfrowych nie określa rodzaju dni, które należy brać pod uwagę przy wczytywaniu danych cyfrowych. Na powyższe zwrócono uwagę m.in. w wyroku WSA w Krakowie (sygn. akt III SA/Kr 745/14). Stąd też w ocenie strony odczyty z kart kierowców: J. C., A. K., S. K., K. P., A. S. zostały wykonane prawidłowo. Podobnie organ błędnie ustalił daty pobierania danych cyfrowych z pojazdu o nr rej. [...] . Odwołujący się wskazał, iż w sprawie zastosowanie powinien znaleźć art. 92c ustawy o transporcie drogowym.
Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego w W. utrzymał decyzję organu I instancji w całości w mocy.
Na powyższe rozstrzygnięcie strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S..
Wyrokiem z dnia 2 czerwca 2016 r. sygn. akt II SA/Sz 337/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. uchylił zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wskazano, iż decyzja organ II instancji narusza zasadę prymatu prawa unijnego poprzez nieuwzględnienie treści rozporządzenia (UE) nr 581/2010 w zakresie dni zarejestrowanej działalności.
Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego w W. uchylił decyzję organu I instancji w całości oraz nałożył na J. C. karę pieniężną w wysokości [...] zł z tytułu naruszenia przepisów ustawy o transporcie drogowym.
W uzasadnieniu decyzji organ II instancji w pierwszej kolejności przytoczył treść przepisów art. 92a ust. 36, art. 92b ust. 1-2, art. 92c ust. 1 oraz art. 4 pkt 22 ustawy o transporcie drogowym. Następnie organ ten wskazał, że konsekwencją naruszenia powyższych przepisów są kary określone w lp. 5.3.1-4, 6.3.1, 6.3.7, 6.3.11-12 i 8.4 załącznika nr 3 do ww. ustawy.
Odnośnie naruszenia opisanego w lp. 5.3 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, organ II instancji wskazał, że zgodnie z art. 4 lit. g rozporządzenia (WE) nr 561/2006, dla celów niniejszego rozporządzenia, zastosowanie mają następujące definicje: g) "dzienny okres odpoczynku" oznacza dzienny okres, w którym kierowca może swobodnie dysponować swoim czasem i obejmuje "regularny dzienny okres odpoczynku" lub "skrócony dzienny okres odpoczynku":
— "regularny dzienny okres odpoczynku" oznacza nieprzerwany odpoczynek trwający co najmniej 11 godzin. Alternatywnie, regularny dzienny okres odpoczynku można wykorzystać w dwóch częściach, z których pierwsza musi nieprzerwanie trwać co najmniej 3 godziny a druga co najmniej 9 godzin,
— "skrócony dzienny okres odpoczynku" oznacza nieprzerwany odpoczynek trwający co najmniej 9 godzin, ale krócej niż 11 godzin.
W myśl art. 8 ust. 1 - 4 i 8 Rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. kierowca korzysta z dziennego i tygodniowego okresu odpoczynku. W każdym 24-godzinnym okresie po upływie poprzedniego dziennego okresu odpoczynku lub tygodniowego okresu odpoczynku kierowca musi wykorzystać kolejny dzienny okres odpoczynku. Jeśli część dziennego okresu odpoczynku zawarta w 24-godzinnym okresie wynosi co najmniej 9 godzin ale mniej niż 11 godzin, wówczas ten dzienny okres odpoczynku uznaje się za skrócony dzienny okres odpoczynku. Kierowca może mieć najwyżej trzy skrócone dzienne okresy odpoczynku pomiędzy dwoma tygodniowymi okresami odpoczynku.
Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ww. rozporządzenia na zasadzie odstępstwa od przepisów art. 8, w przypadku gdy kierowca towarzyszy pojazdowi transportowanemu promem lub pociągiem i wykorzystuje regularny dzienny okres odpoczynku, okres ten można przerwać nie więcej niż dwukrotnie innymi czynnościami trwającymi łącznie nie dłużej niż godzinę. Podczas tego regularnego dziennego okresu odpoczynku kierowca ma do dyspozycji koję lub kuszetkę.
Zgodnie z art. 12 ww. rozporządzenia, pod warunkiem, że nie zagraża to bezpieczeństwu drogowemu oraz umożliwia osiągnięcie przez pojazd odpowiedniego miejsca postoju, kierowca może odstąpić od przepisów art. 6-9 w zakresie niezbędnym do zapewnienia bezpieczeństwa osób, pojazdu lub ładunku. Kierowca wskazuje powody takiego odstępstwa odręcznie na wykresówce urządzenia rejestrującego lub na wydruku z urządzenia rejestrującego, albo na planie pracy najpóźniej po przybyciu do miejsca pozwalającego na postój.
Analiza danych cyfrowych z karty kierowcy A. K. wykazała, iż w dniu [...] r. o godzinie [...] kierowca rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać 11 godzinny odpoczynek dzienny. W okresie tym kierowca odebrał 10 godzin i 9 minut nieprzerwanego odpoczynku od godziny 18:48 dnia [...] r. do godziny [...] dnia [...] r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 51 minut. Kierowca uprzednio odebrał trzy wcześniejsze skrócone odpoczynki dzienne w dniach [...] r. Do kontroli przedsiębiorca nie okazał dokumentu (wydruku/karty dziennej), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm wymaganych odpoczynków. Z uwagi na powyższe zasadne było, zdaniem organu II instancji, nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości [...] złotych.
Analiza danych cyfrowych z karty kierowcy K. P. wykazała, iż w dniu [...] r. o godzinie [...] kierowca rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać 9 godzinny odpoczynek dzienny. W okresie tym kierowca odebrał 8 godzin i 2 minuty nieprzerwanego odpoczynku od godziny 21:49 dnia [...] r. do godziny 05:51 dnia [...] r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 58 minut. Do kontroli przedsiębiorca nie okazał dokumentu (wydruku/karty dziennej), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm wymaganych odpoczynków. Z uwagi na powyższe zasadne było nałożenie, zdaniem organu II instancji, na stronę kary pieniężnej w wysokości [...] złotych.
Analiza danych cyfrowych z karty kierowcy K. P. wykazała, iż w dniu [...] r. o godzinie 07:00 kierowca rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać 9 godzinny odpoczynek dzienny. W okresie tym kierowca odebrał 7 godzin i 42 minuty nieprzerwanego odpoczynku od godziny 23:18 dnia [...] r. do godziny 7:00 dnia [...] r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę i 18 minut. Do kontroli przedsiębiorca nie okazał dokumentu (wydruku/karty dziennej), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm wymaganych odpoczynków. Z uwagi na powyższe zasadne było, zdaniem organu II instancji, nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości [...] złotych.
Analiza danych cyfrowych z karty kierowcy K. P. wykazała, iż w dniu [...] r. o godzinie 06:43 kierowca rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać 9 godzinny odpoczynek dzienny. W okresie tym kierowca odebrał 8 godzin i 9 minut nieprzerwanego odpoczynku od godziny 22:34 dnia [...] r. do godziny 06:43 dnia [...] r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 51 minut. Do kontroli przedsiębiorca nie okazał dokumentu (wydruku/karty dziennej), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm wymaganych odpoczynków. Z uwagi na powyższe zasadne było, zdaniem organu II instancji, nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości 100 złotych.
Analiza danych cyfrowych z karty kierowcy A. S. wykazała, iż w dniu [...] r. o godzinie 03:00 kierowca rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać 9 godzinny odpoczynek dzienny. W okresie tym kierowca odebrał 8 godzin i 42 minuty nieprzerwanego odpoczynku od godziny 18:18 dnia [...] r. do godziny 03:00 dnia [...] r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 18 minut. Do kontroli przedsiębiorca nie okazał dokumentu (wydruku/karty dziennej), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm wymaganych odpoczynków. Z uwagi na powyższe zasadne było, zdaniem organu II instancji, nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości [...] złotych.
Analiza danych cyfrowych z karty kierowcy J. C. wykazała, iż w dniu [...] r. o godzinie 07:49 kierowca rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać 11 godzinny odpoczynek dzienny. W okresie tym kierowca odebrał 10 godzin i 35 minut nieprzerwanego odpoczynku od godziny 19:11 dnia [...] r. do godziny 05:45 dnia [...] r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 25 minut. Kierowca odebrał trzy wcześniejsze skrócone odpoczynki dzienne w dniach [...] r. Do kontroli przedsiębiorca nie okazał dokumentu (wydruku/karty dziennej), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm wymaganych odpoczynków. Z uwagi na powyższe zasadne było, zdaniem organu II instancji, nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości [...] złotych.
Analiza danych cyfrowych z karty kierowcy J. C. wykazała, iż w dniu [...] r. o godzinie 05:46 kierowca rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać 11 godzinny odpoczynek dzienny. W okresie tym kierowca odebrał 8 godzin i 51 minut nieprzerwanego odpoczynku od godziny 20:55 dnia [...] r. do godziny 05:46 dnia [...] r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 2 godziny i 9 minut. Kierowca odebrał trzy wcześniejsze skrócone odpoczynki dzienne w dniach [...] r. Do kontroli przedsiębiorca nie okazał dokumentu (wydruku/karty dziennej), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm wymaganych odpoczynków. Z uwagi na powyższe zasadne było, zdaniem organu II instancji, nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości 500 złotych.
Analiza danych cyfrowych z karty kierowcy J. C. wykazała, iż w dniu [...] r. o godzinie 07:01 kierowca rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać 9 godzinny odpoczynek dzienny. W okresie tym kierowca odebrał 8 godzin i 11 minut nieprzerwanego odpoczynku od godziny 22:50 dnia [...] r. do godziny 07:01 dnia [...] r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 49 minut. Do kontroli przedsiębiorca nie okazał dokumentu (wydruku/karty dziennej), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm wymaganych odpoczynków. Z uwagi na powyższe zasadne było, zdaniem organu II instancji, nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości [...] złotych.
Analiza danych cyfrowych z karty kierowcy J. C. wykazała, iż w dniu [...] r. o godzinie 07:02 kierowca rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać 9 godzinny odpoczynek dzienny. W okresie tym kierowca odebrał 8 godzin i 40 minut nieprzerwanego odpoczynku od godziny 22:22 dnia [...] r. do godziny 07:02 dnia [...] r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 20 minut. Do kontroli przedsiębiorca nie okazał dokumentu (wydruku/karty dziennej), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm wymaganych odpoczynków. Z uwagi na powyższe zasadne było, zdaniem organu II instancji, nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości [...] złotych.
Analiza wykresówki J. C. z dni [...] r. wykazała, iż w dniu [...] r. o godzinie 06:45 kierowca rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać 9 godzinny odpoczynek dzienny. W okresie tym kierowca odebrał 6 godzin i 10 minut nieprzerwanego odpoczynku od godziny 00:35 do godziny 06:45 dnia [...] r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 2 godziny i 50 minut. Na odwrocie wykresówki zawarto adnotację o treści: "przesunięty odpoczynek z powodu terminowego rozładunku". W ocenie organu, powyższy opis nie spełnia warunków wskazanych w art. 12 rozp. (WE) nr 561/2006. Z uwagi na powyższe zasadne było nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości 500 złotych.
Analiza wykresówki S. K. z dni [...] r. wykazała, iż w dniu [...] r. o godzinie 06:00 kierowca rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać 9-godzinny odpoczynek dzienny. W okresie tym kierowca odebrał 8 godzin i 35 minut nieprzerwanego odpoczynku od godziny 21:25 dnia [...] r. do godziny 06:00 dnia [...] r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 25 minut. Na odwrocie wykresówki nie zawarto adnotacji. Z uwagi na powyższe zasadne było, zdaniem organu II instancji, nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości [...] złotych.
Reasumując organ II instancji wskazał, że fakt skracania dziennych okresów odpoczynku jest bezsporny oraz potwierdzony materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie w postaci danych cyfrowych oraz wykresówek. Z uwagi na powyższe zasadne było nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości [...] złotych z tytułu naruszenia lp. 5.3 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym.
Odnośnie do naruszenia lp. 5.1 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, organ II instancji wskazał, że zgodnie z art. 4 lit. k ww. rozporządzenia, "dzienny czas prowadzenia pojazdu" oznacza łączny czas prowadzenia pojazdu od zakończenia jednego dziennego okresu odpoczynku do rozpoczęcia następnego dziennego okresu odpoczynku lub pomiędzy dziennym okresem odpoczynku a tygodniowym okresem odpoczynku.
Zgodnie z art. 6 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. dzienny czas prowadzenia pojazdu nie może przekroczyć 9 godzin. Jednakże dzienny czas prowadzenia pojazdu może zostać przedłużony do nie więcej niż 10 godzin nie dłużej niż dwa razy w tygodniu, a dzienny okres prowadzenia pojazdu to łączny czas prowadzenia pojazdu od zakończenia jednego dziennego okresu odpoczynku do rozpoczęcia następnego dziennego okresu odpoczynku lub pomiędzy dziennym okresem odpoczynku a tygodniowym okresem odpoczynku.
Stosownie do art. 1 decyzji wykonawczej Komisji Europejskiej z dnia 7 czerwca 2011 r. w sprawie obliczania dziennego czasu prowadzenia pojazdu zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady, nie naruszając przepisów art. 4 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 zalecane podejście wyłącznie dla potrzeb obliczenia dziennego okresu prowadzenia pojazdu, w sytuacji gdy kierowca nie wykorzystał w całości okresów dziennego odpoczynku wymaganych zgodnie z przepisami rozporządzenia nr (WE) 561/2006 jest następujące: obliczanie dziennego okresu prowadzenia pojazdu kończy się wraz z początkiem nieprzerwanego okresu odpoczynku trwającego co najmniej 7 godzin. Obliczanie kolejnego dziennego okresu prowadzenia pojazdu zaczyna się po upływie tego nieprzerwanego okresu odpoczynku trwającego co najmniej 7 godzin.
Analiza danych cyfrowych z karty kierowcy A. K. wykazała, iż kierowca rozpoczął dzienny "okres prowadzenia pojazdu" (okres pomiędzy każdymi dwoma okresami dziennego odpoczynku lub między okresem dziennego i tygodniowego odpoczynku) w dniu [...] r. o godzinie 03:56, a zakończył w dniu [...] r. o godzinie 16:34. W okresie tym kierowca prowadził pojazd łącznie przez 9 godzin i 56 minut. Oznacza to, iż kierowca przekroczył dopuszczalny 9-godzinny dzienny czas prowadzenia pojazdu o 56 minut. Kierowca uprzednio przekroczył 9-godzinny dzienny czas prowadzenia pojazdu w dniach 3 czerwca 2014 r., [...] r. Do kontroli nie okazano wydruku opisanego w sposób wskazany w art. 12 rozporządzenia (WE) nr 561/2006. Z uwagi na powyższe zasadne było, zdaniem organu II instancji, nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości [...] złotych.
Analiza danych cyfrowych z karty kierowcy J. C. wykazała, iż kierowca rozpoczął dzienny "okres prowadzenia pojazdu" (okres pomiędzy każdymi dwoma okresami dziennego odpoczynku lub między okresem dziennego i tygodniowego odpoczynku) w dniu [...] r. o godzinie 07:01, a zakończył w dniu [...] r. o godzinie 22:50. W okresie tym kierowca prowadził pojazd łącznie przez 10 godzin i 22 minuty. Oznacza to, iż kierowca przekroczył dopuszczalny 10-godzinny dzienny czas prowadzenia pojazdu o 22 minuty. Do kontroli nie okazano wydruku opisanego w sposób wskazany w art. 12 rozporządzenia (WE) nr 561/2006. Z uwagi na powyższe zasadne było, zdaniem organu II instancji, nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości [...] złotych.
Mając na uwadze opisany powyżej stan prawny oraz faktyczny organ odwoławczy zważył, iż bezspornym jest fakt przekroczenia przez kierowców maksymalnego dziennego okresu prowadzenia pojazdu. Z uwagi na powyższe zasadne było nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości [...] złotych z tytułu naruszenia lp. 5.1 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym.
Odnośnie do naruszenia lp. 5.2 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym organ II instancji wskazał, że stosownie do art. 4 lit. q rozporządzenia (WE) nr 561/2006, "okres prowadzenia pojazdu" oznacza łączny czas prowadzenia pojazdu od chwili rozpoczęcia przez kierowcę prowadzenia pojazdu po okresie odpoczynku lub przerwie do momentu rozpoczęcia okresu odpoczynku lub przerwy. Okres prowadzenia pojazdu może być ciągły lub przerywany.
Stosownie do art. 7 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r., po okresie prowadzenia pojazdu trwającym cztery i pół godziny kierowcy przysługuje przerwa trwająca co najmniej 45 minut, chyba że kierowca rozpoczyna okres odpoczynku. Przerwę tę może zastąpić przerwa długości co najmniej 15 minut, po której nastąpi przerwa długości co najmniej 30 minut rozłożone w czasie w taki sposób, aby zachować zgodność z przepisami akapitu pierwszego.
Zgodnie z art. 12 ww. rozporządzenia, pod warunkiem, że nie zagraża to bezpieczeństwu drogowemu oraz umożliwia osiągnięcie przez pojazd odpowiedniego miejsca postoju, kierowca może odstąpić od przepisów art. 6-9 w zakresie niezbędnym do zapewnienia bezpieczeństwa osób, pojazdu lub ładunku. Kierowca wskazuje powody takiego odstępstwa odręcznie na wykresówce urządzenia rejestrującego lub na wydruku z urządzenia rejestrującego, albo na planie pracy najpóźniej po przybyciu do miejsca pozwalającego na postój.
Analiza danych cyfrowych z karty kierowcy J. C. wykazała, iż kierowca w dniu [...] r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 28 minut. Kierowca prowadził pojazd przez 4 godziny i 58 minut w okresie od godziny 07:49 do godziny 14:49 w dniu [...] r. W okresie tym kierowca odebrał kilka przerw wjeździe w godzinach 07:59 - 08:40, 11:52 - 12:10, 13:30 -13:55, jednakże nie odebrał kolejnej przerwy w wymiarze min. 30 minut w sposób wskazany w art. 7 rozporządzeniu (WE) nr 561/2006. Do kontroli nie okazano wydruku opisanego w sposób wskazany w art. 12 rozporządzenia (WE) nr 561/2006. Z uwagi na powyższe zasadne było, zdaniem organu II instancji, nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości 150 złotych.
Analiza danych cyfrowych z karty kierowcy J. C. wykazała, iż kierowca w dniu [...] r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 1 godzinę i 16 minut. Kierowca prowadził pojazd przez 5 godzin i 46 minut w okresie od godziny 13:26 do godziny 20:42 w dniu [...] r. W okresie tym kierowca odebrał jedną min. 30 minutową przerwę wjeździe w okresie 16:42 - 17:25, jednakże nie odebrał kolejnej przerwy w wymiarze min. 30 minut w sposób wskazany w art. 7 rozporządzenia (WE) nr 561/2006. Do kontroli nie okazano wydruku opisanego w sposób wskazany w art. 12 rozporządzenia (WE) nr 561/2006. Z uwagi na powyższe zasadne było, zdaniem organu II instancji, nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości [...] złotych.
Analiza wykresówki S. K. z dni [...] r. wykazała, iż kierowca w dniu [...] r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 1 godzinę i 30 minut. Kierowca prowadził pojazd przez 6 godzin w okresie od godziny 09:20 do godziny 17:50 w dniu [...] r. W okresie tym kierowca odebrał jedną min. 15 minutową przerwę wjeździe w okresie 13:15 - 13:30, jednakże nie odebrał kolejnej przerwy w wymiarze min. 30 minut w sposób wskazany w art. 7 rozporządzenia (WE) nr 561/2006. Do kontroli nie okazano wydruku opisanego w sposób wskazany w art. 12 rozporządzenia (WE) nr 561/2006. Z uwagi na powyższe zasadne było, zdaniem organu II instancji, nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości 550 złotych.
Mając na uwadze opisany powyżej stan prawny oraz faktyczny organ odwoławczy zważył, iż bezspornym jest fakt przekroczenia przez kierowców maksymalnego okresu prowadzenia pojazdu bez przerwy. Z uwagi na powyższe zasadne było nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości 1.250 (3x150, 4x200) złotych z tytułu naruszenia lp. 5.2 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym.
Odnośnie do naruszenia lp. 5.4 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym organ II instancji wskazał, że zgodnie z art. 8 ust. 1 i 6-9 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 kierowca korzysta z dziennego i tygodniowego okresu odpoczynku. W ciągu dwóch kolejnych tygodni kierowca wykorzystuje co najmniej:
— dwa regularne tygodniowe okresy odpoczynku, lub
— jeden regularny tygodniowy okres odpoczynku i jeden skrócony tygodniowy okres odpoczynku trwający co najmniej 24 godziny. Skrócenie to należy jednak skompensować równoważnym odpoczynkiem wykorzystanym jednorazowo przed końcem trzeciego tygodnia następującego po danym tygodniu. Tygodniowy okres odpoczynku rozpoczyna się nie później niż po zakończeniu sześciu okresów 24-godzinnych licząc od końca poprzedniego tygodniowego okresu odpoczynku. Odpoczynek wykorzystywany jako rekompensata za skrócony tygodniowy okres odpoczynku wykorzystuje się łącznie z innym okresem odpoczynku trwającym co najmniej dziewięć godzin. Jeżeli kierowca dokona takiego wyboru, dzienne okresy odpoczynku i skrócone tygodniowe okresy odpoczynku poza bazą można wykorzystywać w pojeździe, o ile posiada on odpowiednie miejsce do spania dla każdego kierowcy i pojazd znajduje się na postoju. Tygodniowy okres odpoczynku, który przypada na dwa tygodnie można zaliczyć do dowolnego z nich, ale nie obu.
Analiza danych cyfrowych z karty kierowcy A. K. wykazała, iż w dniu [...] r. o godzinie 17:48 kierowca wznowił jazdę po odebraniu regularnego odpoczynku tygodniowego. W ciągu sześciu okresów 24 godzinnych kierowca odebrał 21 godzin nieprzerwanego odpoczynku od godziny 17:57 dnia [...] r. do godziny 14:57 dnia [...] r. Powyższe oznacza, iż kierowca skrócił wymagany 24-godzinny skrócony czas odpoczynku tygodniowego o 3 godziny. Mając na uwadze opisany powyżej stan prawny oraz faktyczny organ odwoławczy zważył, iż bezsporny jest fakt skrócenia tygodniowego okresu odpoczynku. Z uwagi na powyższe zasadne było nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości [...] złotych z tytułu naruszenia lp. 5.4 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym.
Odnośnie do naruszenia lp. 6.3.7 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym organ II instancji wskazał, że zgodnie z art. 14 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85, przedsiębiorstwo przechowuje wykresówki i wydruki w każdym przypadku sporządzenia wydruków zgodnie z art. 15 ust. 1, w porządku chronologicznym oraz czytelnej formie, przez co najmniej rok po ich użyciu oraz wydaje ich kopie zainteresowanym kierowcom, na ich wniosek. Przedsiębiorstwo wydaje także zainteresowanym kierowcom na ich wniosek kopie danych wczytanych z kart kierowców oraz ich wydruki na papierze. Wykresówki, wydruki, oraz wczytane dane okazuje się lub doręcza na żądanie każdego upoważnionego funkcjonariusza służb kontrolnych.
W chwili stwierdzenia naruszenia obowiązywało rozporządzenie EWG 3821/85 jednakże w dniu 2 marca 2016 r. zostało ono uchylone przez Rozporządzenie Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego z dnia 4 lutego 2014 r. (Dz.Urz.UE.L Nr 60, str. 1). Powyższe naruszenie regulował [m.in.] art. [14] rozporządzenia 3821/85. Aktualnie ww. naruszenie reguluje art. [27] oraz art. [34] rozporządzenia 165/2014. Organ odwoławczy wskazał, iż poprzednia regulacja jest tożsama z nową. Po dniu 2 marca 2016 r. stosownie do treści art. 47 rozporządzenia 165/2014, wszelkie odesłania do rozporządzenia (EWG) nr 3821/85 będzie uznawać się za odesłania do rozporządzenia 165/2014. Ponadto, w myśl art. 46 "W zakresie aktów wykonawczych wspomnianych w niniejszym rozporządzeniu, które nie zostały przyjęte i nie mogą być stosowane od daty rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia, nadal obowiązują przejściowo - od daty wejścia w życie aktów wykonawczych wspomnianych w niniejszym rozporządzeniu - przepisy rozporządzenia (EWG) nr 3821/85, w tym przepisy załącznika IB do tego rozporządzenia".
Zgodnie z art. 33 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 165/2014, przedsiębiorstwa transportowe przechowują wykresówki i wydruki, w każdym przypadku sporządzenia wydruków zgodnie z art. 35, w porządku chronologicznym oraz w czytelnej formie, przez co najmniej rok po ich użyciu oraz wydają ich kopie zainteresowanym kierowcom na ich wniosek. Przedsiębiorstwa transportowe wydają także zainteresowanym kierowcom na ich wniosek kopie danych pobranych z kart kierowcy oraz ich wydruki na papierze. Wykresówki, wydruki oraz wczytane dane okazuje się lub doręcza na żądanie każdego upoważnionego funkcjonariusza służb kontrolnych.
Zgodnie z art. 25 ustawy o czasie pracy kierowców, pracodawca prowadzi ewidencję czasu pracy kierowców w formie:
1) zapisów na wykresówkach;
2) wydruków danych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego;
3) plików pobranych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego;
4) innych dokumentów potwierdzających czas pracy i rodzaj wykonywanej czynności;
5) rejestrów opracowanych na podstawie dokumentów, o których mowa w pkt 1-4. 2. Ewidencję czasu pracy, o której mowa w ust. 1, pracodawca:
1) udostępnia kierowcy na jego wniosek;
2) przechowuje przez okres 3 lat po zakończeniu okresu nią objętego.
Zgodnie z art. 10 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 r.:
a) Przedsiębiorstwa transportowe używające pojazdów objętych zakresem niniejszego rozporządzenia i wyposażonych w urządzenia rejestrujące zgodne z załącznikiem IB do rozporządzenia (EWG) nr 3821/85:
i) zapewniają wczytywanie danych z jednostki pojazdowej oraz karty kierowcy z częstotliwością określoną przez Państwo Członkowskie oraz wczytywanie odpowiednich danych częściej, tak aby zapewnić wczytanie danych dotyczących wszystkich działań podejmowanych przez to przedsiębiorstwo lub dla niego;
ii) zapewniają, aby wszystkie dane wczytane zarówno z jednostki pojazdowej jak i z karty kierowcy, były przechowywane przez co najmniej dwanaście miesięcy po ich zarejestrowaniu oraz, na żądanie funkcjonariusza służb kontrolnych, były dostępne, bezpośrednio albo na odległość, na terenie tego przedsiębiorstwa.
b) Do celów niniejszego ustępu pojęcie "wczytywanie danych" jest rozumiane zgodnie z definicją określoną w załączniku IB, rozdział I lit. s) rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85.
c) Komisja może, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 24 ust. 2, określić maksymalny okres, w którym zgodnie z lit. a) ppkt i) należy wczytać odpowiednie dane.
Pismem z dnia [...] r. zawiadomiono przedsiębiorcę o zamiarze wszczęcia kontroli w przedsiębiorstwie jak również o konieczności przygotowania do kontroli m.in. wykresówek, danych cyfrowych, dokumentów świadczących o nieprowadzeniu pojazdu przez kierowców.
Pismem z dnia [...] r. wezwano stronę do okazania do dnia [...] r. wykresówek, danych cyfrowych oraz dokumentów świadczących o nieprowadzeniu pojazdu przez kierowców.
Dnia [...] r. dokonano pobrania zapisów z urządzenia rejestrującego w postaci wykresówek, danych cyfrowych, dokumentów świadczących o nieprowadzeniu pojazdu przez [..] kierowców. W dniu [...] r. organ wezwał dodatkowo przedsiębiorcę do przedłożenia do kontroli wykresówek z okresu objętego kontrolą od [...] r. dokumentujących pełen przebieg pojazdów o nr rej.[...] , danych cyfrowych z pojazdu o nr rej. [...] za okres [...] r. W odpowiedzi z dnia [...] r. pełnomocniczka przedsiębiorcy wskazała, iż wykresówki z dni [...] r., [...]r. zostały zagubione. W odniesieniu do wykresówek z dni [...] r. oraz [...] r. z pojazdu o nr rej. [...] strona wskazała, iż pojazdem wykonywano przejazdy po placu, poza drogą publiczną. Pismem z dnia [...] r. strona złożyła dodatkowe wyjaśnienia w sprawie wskazując, iż pojazd o nr rej. [...] uczestniczył w wypadku drogowym na terenie S.. W wyniku zdarzenia drogowego pojazd uległ zniszczeniu. Uszkodzeniu uległ także tachograf cyfrowy znajdujący się na pokładzie ciągnika siodłowego. Z uwagi na zakres zniszczeń komputer tachografu nie zapisywał danych aż do dnia [...]r. Strona załączyła również faktury Vat za zakupione części samochodowe, fakturę za naprawę instalacji elektrycznej układu EBS w pojeździe o nr rej. [...] .
W wyniku analizy okazanych wykresówek oraz wyjaśnień przedsiębiorcy stwierdzono, iż strona nie okazała do kontroli:
- wykresówek z dni [...] r. oraz [...] r. z pojazdu o nr rej. [...] z zapisem przejazdu od stanu licznika km [...] ;
- wykresówki z dnia [...] r. z pojazdu o nr rej. [...] z zapisem przejazdu od stanu licznika km [...] na trasie [...] ;
- wykresówki z dnia [...] r. z pojazdu o nr rej. [...] z zapisem przejazdu od stanu licznika km [...] km na trasie [...] ;
- wykresówki z dnia [...] r. z pojazdu o nr rej. [...] z zapisem przejazdu od stanu licznika km [...] na trasie [...] ;
- wykresówki z dnia [...] r. z pojazdu o nr rej. [...] z zapisem przejazdu od stanu licznika km [...] na trasie [...] ;
- wykresówki z dnia [...]r. z pojazdu o nr rej. [...] z zapisem przejazdu od stanu licznika km [...] ;
- wykresówki z dnia [...] r. z pojazdu o nr rej. [...] z zapisem przejazdu od stanu licznika km [...] na trasie [...] ;
- wykresówki z dnia [...] r. z pojazdu o nr rej. [...] z zapisem przejazdu ud stanu licznika km [...] na trasie [...] .
Mając na uwadze opisany stan faktyczny oraz prawny organ odwoławczy zważył, iż fakt nieokazania do kontroli wykresówek z 9 dni jest bezsporny oraz potwierdzony materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie. Z uwagi na powyższe zasadne było nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości [...] (9x500) złotych z tytułu naruszenia lp. 6.3.7 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym.
Odnośnie do naruszenia lp. 6.3.1 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym organ II instancji wskazał, że stosownie do art. 34 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego,
1. Kierowcy stosują wykresówki lub karty kierowcy w każdym dniu, w którym prowadzą pojazd, począwszy od przejęcia pojazdu. Nie wyjmuje się wykresówki ani karty kierowcy z urządzenia rejestrującego przed zakończeniem dziennego okresu pracy, chyba że jej wyjęcie jest dopuszczalne z innych powodów. Wykresówka lub karta kierowcy nie może być używana przez okres dłuższy niż ten, na który jest przeznaczona.
2. Kierowcy odpowiednio chronią wykresówki lub karty kierowcy i nie używają zabrudzonych lub uszkodzonych wykresówek lub kart kierowcy.
3. Jeżeli w wyniku oddalenia się od pojazdu kierowca nie jest w stanie używać tachografu zainstalowanego w pojeździe, to okresy, o których mowa w ust. 5 lit. b) ppkt (ii), (iii) oraz (iv):
a) jeśli pojazd wyposażony jest w tachograf analogowy - wprowadza się na wykresówkę ręcznie, w drodze automatycznej rejestracji lub innym sposobem, czytelnie i nie brudząc wykresówki; lub
b) jeśli pojazd wyposażony jest w tachograf cyfrowy - wprowadza się na kartę kierowcy przy użyciu urządzenia do manualnego wprowadzania danych, w jakie wyposażony jest tachograf.
Państwa członkowskie nie nakładają na kierowców obowiązku przedkładania formularzy potwierdzających ich czynności w trakcie oddalenia się od pojazdu.
4. Jeżeli w pojeździe wyposażonym w tachograf cyfrowy znajduje się więcej niż jeden kierowca, kierowcy ci zapewniają, aby ich karty kierowcy zostały włożone w odpowiednie czytniki tachografu.
5. Jeżeli w pojeździe wyposażonym w tachograf analogowy znajduje się więcej niż jeden kierowca, kierowcy zmieniają odpowiednio wykresówki, aby właściwe informacje były zapisywane na wykresówce kierowcy prowadzącego pojazd.
6. Każdy kierowca pojazdu wyposażonego w analogowy tachograf nanosi na swoją wykresówkę następujące informacje:
a) na początku używania wykresówki - swoje nazwisko i imię;
b) datę i miejsce rozpoczęcia używania wykresówki oraz datę i miejsce zakończenia jej używania;
c) numer rejestracyjny każdego pojazdu, do którego został przydzielony kierowca, zarówno na początku pierwszej jazdy zapisanej na wykresówce, jak i następnych, w przypadku zmiany pojazdu, w czasie używania tej samej wykresówki;
d) wskazania licznika długości drogi:
(i) przy rozpoczęciu pierwszej jazdy zarejestrowanej na wykresówce;
(ii) przy zakończeniu ostatniej jazdy zarejestrowanej na wykresówce;
(iii) w razie zmiany pojazdu w ciągu dnia pracy - wskazanie licznika w pierwszym pojeździe, do którego kierowca był przydzielony oraz wskazanie licznika w kolejnym pojeździe;
e) czas, kiedy miała miejsce zmiana pojazdu.
Analiza wykresówek J. C. z dnia [...] r. wykazała, iż kierowca w sposób nieuzasadniony używał dwóch wykresówek w ciągu tego samego 24-godzinnego okresu prowadząc pojazd o nr rej.[...] . Pierwsza wykresówka opisana datą [...] r. zapisywana była od godz. 07:40 do godz. 15:15, z kolei następna tarcza datowana na [...] r. zapisywana była od godz. 15:20. Podkreślić należy, iż kierowca poruszał się tym samym pojazdem.
Mając na uwadze opisany stan prawny oraz faktyczny organ odwoławczy zważył, iż fakt użycia przez kierowcę dwóch tarcz w ciągu tego samego 24-godzinnego okresu jest bezsporny oraz potwierdzony materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie. Z uwagi na powyższe zasadne było nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości 200 (1x200) złotych z tytułu naruszenia pl. 6.3.1 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym.
Odnośnie do naruszenia lp. 6.3.11 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym organ II instancji wskazał, że stosownie do art. 10 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 przedsiębiorstwa transportowe używające pojazdów objętych zakresem niniejszego rozporządzenia i wyposażonych w urządzenia rejestrujące zgodne z załącznikiem IB do rozporządzenia (EWG)nr 3821/85:
i) zapewniają wczytywanie danych z jednostki pojazdowej oraz karty kierowcy z częstotliwością określoną przez Państwo Członkowskie oraz wczytywanie odpowiednich danych częściej, tak aby zapewnić wczytanie danych dotyczących wszystkich działań podejmowanych przez to przedsiębiorstwo lub dla niego;
ii) zapewniają, aby wszystkie dane wczytane zarówno z jednostki pojazdowej jak i z karty kierowcy, były przechowywane przez co najmniej dwanaście miesięcy po ich zarejestrowaniu oraz, na żądanie funkcjonariusza służb kontrolnych, były dostępne, bezpośrednio albo na odległość, na terenie tego przedsiębiorstwa.
b) Do celów niniejszego ustępu pojęcie "wczytywanie danych" jest rozumiane zgodnie z definicją określoną w załączniku IB, rozdział I lit. s) rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85.
c) Komisja może, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 24 ust. 2, określić maksymalny okres, w którym zgodnie z lit. a) ppkt i) należy wczytać odpowiednie dane.
W myśl § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury zmieniającego rozporządzenie w sprawie częstotliwości pobierania danych z tachografów cyfrowych i kart kierowców oraz warunków przechowywania tych danych z dnia 5 listopada 2010 r., dane z karty kierowcy podmiot pobiera:
1) co najmniej raz na 28 dni;
2) przed ustaniem stosunku pracy danego kierowcy;
3) przed upływem terminu rozwiązania umowy, na podstawie której świadczone były przewozy na rzecz podmiotu wykonującego przewozy drogowe;
4) w przypadku utraty ważności karty kierowcy;
5) w oznaczonym terminie - w przypadku żądania przez uprawnione organy administracji publicznej lub uprawnione podmioty.
Dane z karty kierowcy mogą być pobierane częściej niż co 28 dni, jeżeli ich pobieranie zgodnie z ust. 1 pkt 1 stwarzałoby ryzyko utraty danych związanych z prowadzeniem pojazdu wykonującego przewóz drogowy ( ust. 2).
Zgodnie z art. 1 rozporządzenia Komisji (UE) Nr 581/2010 z dnia 1 lipca 2010 r. w sprawie maksymalnych okresów na wczytanie odpowiednich danych, rozporządzenie ustanawia maksymalne okresy na wczytanie odpowiednich danych z jednostki pojazdowej i karty kierowcy do celów art. 10 ust.5 lit. a) ppkt (i) rozporządzenia (WE) nr 561/2006. Do celów niniejszego rozporządzenia "odpowiednie dane" oznaczają wszelkie dane zarejestrowane przez tachograf cyfrowy oprócz szczegółowych danych dotyczących prędkości. Maksymalny okres na wczytanie odpowiednich danych nie przekracza:
a) 90 dni w przypadku danych z jednostki pojazdowej;
b) 28 dni w przypadku danych z karty kierowcy.
Odpowiednie dane należy wczytywać w sposób zapobiegający ich utracie.
Do kontroli okazano pliki cyfrowe z karty kierowcy J. C. , które zostały sczytane w dniach: [...] r. (z przekroczeniem 28-dniowego terminu). Do kontroli nie okazano plików pobranych przed dniem [...] r. Do kontroli pobrano pliki z okresu od [...] r. Na karcie kierowcy zarejestrowano aktywność w postaci "prowadzenia pojazdu" w dniach: [...] na przestrzeni [...] dni. Powyższe oznacza, iż przedsiębiorca naruszył obowiązek pobierania danych cyfrowych co [...] dni, gdyż nie okazał plików sczytanych z karty kierowcy w okresie od dnia [...] r.
Okazane do kontroli pliki cyfrowe z karty kierowcy A. K. zostały sczytane w dniach: [...] r. Organ I instancji stwierdził, iż przedsiębiorca naruszył obowiązek terminowego wczytywania danych z karty kierowcy. Organ odwoławczy zważył z kolei, iż pomiędzy odczytem plików w dniach [...] r. na karcie kierowcy nie zarejestrowano ponad [...] dni działalności. Stąd też w niniejszym przypadku nie doszło do naruszenia polegającego na przekroczeniu terminu na pobranie danych z karty kierowcy.
Do kontroli okazano plik cyfrowy z karty kierowcy S. K. , który został wczytany w dniu [...] r. Organ I instancji ustalił, iż do kontroli nie okazano dodatkowych plików z danymi z karty ww. kierowcy z kontrolowanego okresu tj. od [...] r. Z uwagi na powyższe stwierdzono naruszenie obowiązku terminowego wczytywania danych z karty kierowcy.
Organ odwoławczy ustalił z kolei, iż na karcie kierowcy S. K. w okresie [...] r. zarejestrowano [...] dni działalności. Powyższe oznacza, iż w niniejszym przypadku przedsiębiorca nie przekroczył 28-dniowego terminu na pobranie danych z karty kierowcy. Z uwagi na powyższe zasadne było odstąpienie od stwierdzenia naruszenia.
Do kontroli okazano pliki cyfrowe z karty kierowcy K. P., które zostały wczytane w dniach: [...] r., [...] r. Wskazać należy, iż pomiędzy odczytem ww. plików na karcie kierowcy zarejestrowano ponad [...] dni aktywności. Powyższe oznacza, iż przedsiębiorca naruszył obowiązek terminowego (co najmniej raz na [...] dni) wczytywania danych z karty kierowcy.
Do kontroli okazano pliki cyfrowe z karty kierowcy A. S., które zostały wczytane w dniach: [...] r. Organ I instancji ustalił, iż do kontroli nie okazano dodatkowych plików z wczytanymi danymi z karty ww. kierowcy za kontrolowany okres, tj. od [...] r., w tym w okresie [...] r. Z uwagi na powyższe stwierdzono, iż przedsiębiorca naruszył obowiązek terminowego (co najmniej raz na [...] dni) wczytywania danych z karty kierowcy.
Organ odwoławczy ustalił z kolei, iż na karcie kierowcy A. S. w okresie [...] r. nie zarejestrowano ponad [...] dni działalności. Powyższe oznacza, iż w niniejszym przypadku przedsiębiorca nie przekroczył 28-dniowego terminu na pobranie danych z karty kierowcy. Z uwagi na powyższe zasadne było odstąpienie od stwierdzenia naruszenia.
Mając na uwadze opisany powyżej stan faktyczny organ II instancji stwierdził, iż strona uchybiła [...] dniowemu terminowi na wczytywanie danych cyfrowych w przypadku kart [...] kierowców. Z uwagi na powyższe zasadne było nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości [...] złotych z tytułu naruszenia lp. 6.3.11 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym.
Odnośnie do naruszenia lp. 6.3.12 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, organ II instancji wskazał, że stosownie do art. 10 ust. 5 pkt a rozporządzenia (WE) nr 561/2006 przedsiębiorstwa transportowe używające pojazdów objętych zakresem niniejszego rozporządzenia i wyposażonych w urządzenia rejestrujące zgodne z załącznikiem IB do rozporządzenia (EWG)nr 3821/85:
i) zapewniają wczytywanie danych z jednostki pojazdowej oraz karty kierowcy z częstotliwością określoną przez Państwo Członkowskie oraz wczytywanie odpowiednich danych częściej, tak aby zapewnić wczytanie danych dotyczących wszystkich działań podejmowanych przez to przedsiębiorstwo lub dla niego;
ii) zapewniają, aby wszystkie dane wczytane zarówno z jednostki pojazdowej jak i z karty kierowcy, były przechowywane przez co najmniej dwanaście miesięcy po ich zarejestrowaniu oraz, na żądanie funkcjonariusza służb kontrolnych, były dostępne, bezpośrednio albo na odległość, na terenie tego przedsiębiorstwa.
Organ wskazał również, że do celów niniejszego ustępu pojęcie "wczytywanie danych" jest rozumiane zgodnie z definicją określoną w załączniku IB, rozdział I lit. s) rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85.
Komisja może, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 24 ust. 2, określić maksymalny okres, w którym zgodnie z lit. a) ppkt i) należy wczytać odpowiednie dane. W myśl § 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury zmieniającego rozporządzenie w sprawie częstotliwości pobierania danych z tachografów cyfrowych i kart kierowców oraz warunków przechowywania tych danych z dnia 5 listopada 2010 r.
1. Dane z tachografu cyfrowego podmiot pobiera:
1) co najmniej raz na 90 dni;
2) natychmiast:
a) przed trwałym bądź okresowym przekazaniem pojazdu innemu podmiotowi,
b) w sytuacji wadliwego funkcjonowania bądź uszkodzenia tachografu cyfrowego, umożliwiających jednakże pobranie zarejestrowanych w nim danych,
c) w przypadku wycofania pojazdu z tachografem cyfrowym z użytkowania;
3) w oznaczonym terminie - w przypadku żądania przez uprawnione organy
administracji publicznej lub uprawnione podmioty.
2. Dane z tachografu cyfrowego mogą być pobierane częściej niż co 90 dni, jeżeli ich pobieranie zgodnie z ust. 1 pkt 1 stwarzałoby ryzyko utraty danych związanych z prowadzeniem pojazdu wykonującego przewóz drogowy.
Zgodnie z art. 1 Rozporządzenia Komisji (UE) Nr 581/2010 z dnia 1 lipca 2010 r. w sprawie maksymalnych okresów na wczytanie odpowiednich danych, rozporządzenie ustanawia maksymalne okresy na wczytanie odpowiednich danych z jednostki pojazdowej i karty kierowcy do celów art. 10 ust. 5 lit. a) ppkt (i) rozporządzenia (WE) nr 561/2006. Do celów niniejszego rozporządzenia "odpowiednie dane" oznaczają wszelkie dane zarejestrowane przez tachograf cyfrowy oprócz szczegółowych danych dotyczących prędkości. Maksymalny okres na wczytanie odpowiednich danych nie przekracza:
a) 90 dni w przypadku danych z jednostki pojazdowej;
b) 28 dni w przypadku danych z karty kierowcy.
Odpowiednie dane należy wczytywać w sposób zapobiegający ich utracie.
Do kontroli okazano dane cyfrowe:
1) z tachografu cyfrowego zainstalowanego w pojeździe o nr rej. [...] , które zostały wczytane w dniu [...] r. (na powyższym pliku stwierdzono brak danych). Nie przedstawiono dodatkowych plików z danymi pobranymi z tachografu cyfrowego zainstalowanego w w/w pojeździe z okresu kontroli, tj. [...] r.). Zgodnie z danymi odczytanymi z pliku cyfrowego okazanego do kontroli, odczytu z powyższego tachografu poprzedzającego odczyt z dnia [...] r. dokonano w dniu [...] r. Przedsiębiorca naruszył zatem obowiązek terminowego (co najmniej raz na 90 dni) wczytywania danych z urządzenia rejestrującego;
2) z tachografu cyfrowego zainstalowanego w pojeździe o nr rej. [...] ), które zostały wczytane w dniach: [...] r. Zauważyć należy, iż pomiędzy pobraniem danych w dniu [...] r. w pamięci urządzenia zarejestrowano ponad 90 dni aktywności kierowców w postaci prowadzenia pojazdu.
Mając na uwadze opisany powyżej stan prawny oraz faktyczny organ odwoławczy zważył, iż bezspornym jest fakt niepobierania przez przedsiębiorcę danych cyfrowych z urządzenia rejestrującego co najmniej raz na 90 dni. Z uwagi na powyższe zasadne było nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości [...] złotych z tytułu naruszenia lp. 6.3.12 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym.
Odnośnie do naruszenia lp. 8.4 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym organ II instancji wskazał, że zgodnie z art. 13 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców po sześciu kolejnych godzinach pracy kierowcy przysługuje przerwa przeznaczona na odpoczynek w wymiarze nie krótszym niż 30 minut, w przypadku gdy liczba godzin pracy nie przekracza 9 godzin oraz w wymiarze nie krótszym niż 45 minut, w przypadku gdy liczba godzin pracy wynosi więcej niż 9 godzin. Przerwa może być dzielona na okresy krótsze trwające co najmniej 15 minut każdy, wykorzystywane w trakcie sześciogodzinnego czasu pracy lub bezpośrednio po tym okresie. Przerwy, o których mowa w ust. 1, ulegają skróceniu o przerwę w pracy trwającą 15 minut, którą pracodawca jest obowiązany wprowadzić, jeżeli dobowy wymiar czasu pracy kierowcy wynosi co najmniej 6 godzin.
Analiza okazanych danych cyfrowych wykazała, iż J. C. i prowadząc pojazd o nr rej. [...] przekroczył dopuszczalny czas pracy bez wymaganej przerwy o 1 godzinę i 39 minut. Kierowca pracował bez wymaganej przerwy przez 7 godzin i 39 minut od godz. 06:11 do godz. 14:09 dnia [...]r.
Analiza okazanych danych cyfrowych wykazała, iż J. C. i prowadząc pojazd o nr rej. [...] przekroczył dopuszczalny czas pracy bez wymaganej przerwy o 30 minut. Kierowca pracował bez wymaganej przerwy przez 6 godzin i 30 minut od godz. 05:13. do godz. 12:05 dnia [...] r.
Analiza okazanych danych cyfrowych wykazała, iż J. C. i prowadząc pojazd o nr rej. [...] przekroczył dopuszczalny czas pracy bez wymaganej przerwy o 56 minut. Kierowca pracował bez wymaganej przerwy przez 6 godzin i 56 minut od godz. 06:33 dnia 15 sierpnia 2014 r. do godz. 13:57 dnia [...]r.
Mając na uwadze opisany powyżej stan prawny oraz faktyczny organ odwoławczy zważył, iż zasadne było nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości [...] złotych z tytułu naruszenia lp. 8.4 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym.
W ocenie organu odwoławczego w sprawie nie zaistniały okoliczności wymienione w art. 92 c ustawy o transporcie drogowym mogące wyłączyć odpowiedzialność przedsiębiorcy za stwierdzone naruszenie, tj. okoliczności sprawy i dowody nie wskazują, że podmiot wykonujący przewozy lub inne czynności związane z przewozem nie miał wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie nastąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć. Strona przykładowo nie wskazała przyczyn, z powodu których wykresówki kierowców uległy zagubieniu i w konsekwencji nie zostały okazane w trakcie trwającej w przedsiębiorstwie kontroli.
Organ nie znalazł również podstaw do zastosowania art. 92 b ustawy o transporcie drogowym. Strona nie wykazała aby organizacja i wykonywanie przewozów drogowych odbywała się w sposób wykluczający naruszenie przepisów z zakresu norm czasu pracy. Fakt przeszkolenia kierowcy z zakresu czasu pracy kierowców, czy też podpisanie regulaminu obowiązującego w przedsiębiorstwie nie świadczy o tym, że wykonywanie przewozów drogowych w przedsiębiorstwie było prawidłowo zorganizowane. Strona nie przedstawiła dowodów potwierdzających fakt prawidłowej organizacji zadań zlecanych swoim pracownikom. Nie wykazała, aby zlecała kierowcom zadania do wykonania w sposób umożliwiający przestrzeganie norm czasu pracy. Przedłożone przez stronę dokumenty potwierdzające m.in. odbycie przez kierowców szkoleń z zakresu czasu pracy są potwierdzeniem jedynie spełnienia wstępnych wymogów, jednakże to do przedsiębiorcy należy również umożliwienie kierowcy przestrzeganie tych przepisów.
Organ II instancji podkreślił, że podmiot prowadzący działalność gospodarczą w zakresie transportu drogowego obowiązany jest dochować obowiązków oraz warunków wynikających z ustawy o transporcie drogowym. Zgodnie bowiem z art. 4 pkt 22 ustawy o transporcie drogowym, obowiązki lub warunki przewozu drogowego oznaczają obowiązki lub warunki wynikające m.in. z rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących, rozporządzenia (WE) nr 561/2006, ustawy o czasie pracy kierowców. Powyższe oznacza, że przedsiębiorca powinien organizować pracę kierowcy w taki sposób, aby zadania przewozowe powierzone kierowcy nie kolidowały jednocześnie z możliwością ich wykonania w zgodzie z obowiązującymi normami czasu pracy kierowców. Powyższe powinno więc uwzględniać długość tras koniecznych do pokonania przez kierowcę jak również godziny załadunków/rozładunków etc.
Organ II instancji wskazał, że odpowiedzialność przedsiębiorstwa za naruszenia przepisów transportowych wynika wprost z przepisów unijnych: z rozporządzenia (EWG) nr 3821/85 oraz z rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 561/2006 z dnia 15 marca 2006 r., w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 i 2135/98 jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85. Stosownie do treści art. 13 rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym pracodawca i kierowcy są odpowiedzialni za czuwanie nad prawidłowym funkcjonowaniem i odpowiednim użytkowaniem urządzeń rejestrujących. Nie oznacza to jednak, że przedsiębiorca jest zwolniony z bieżącego nadzoru nad pracą kierowcy. Przedsiębiorca jest odpowiedzialny za sprawdzanie urządzenia rejestrującego i nie może uwolnić się z tego ustawowego obowiązku zwolnić poprzez przerzucenie odpowiedzialności administracyjnej na inny podmiot.
Odnosząc się do zarzutów strony w przedmiocie wczytywania danych cyfrowych organ II instancji wskazał, iż pobieranie danych z karty kierowcy oraz z urządzenia rejestrującego ma zapewniać przejrzyste i regularne prowadzenie ewidencji aktywności kierowców w przedsiębiorstwie, dzięki czemu zarówno organ kontrolujący, jak i przedsiębiorca mogą efektywnie weryfikować przestrzeganie przepisów dotyczących transportu drogowego. Dzięki wczytywaniu danych co [...] dni, nie ulegają nadpisaniu dane z okresów poprzedzających ten termin. Zabezpiecza to dane przed utratą oraz tworzy uporządkowane i ułożone chronologicznie informacje na temat pracy kierowców. Ponadto wczytywanie danych pozwala zweryfikować istotne kwestie w sytuacji nieprzewidzianej np. wypadku drogowego. Informacje zawarte na karcie kierowcy i karcie pojazdu umożliwiają rozwikłanie wątpliwości w przypadku ustalania pewnych zdarzeń, które miały miejsce w przeszłości. Respektowanie przepisów dotyczących wczytywania danych ma służyć zwiększaniu bezpieczeństwa na drogach, oraz sprawniejszemu funkcjonowaniu firm transportowych.
Organ II instancji wskazał, iż podziela pogląd wyrażony m.in. w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. z dnia 14 stycznia 2015 r. sygn. akt II SA/Sz 734/14, a ponadto stwierdził, że organ I instancji wyczerpująco zbadał wszystkie okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą oraz przeprowadził dowody służące ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej i oficjalności (art. 7 i art. 77 kpa). Organ I instancji nie dopuścił się - w ocenie organu odwoławczego - obrazy zasady swobodnej oceny dowodów (art. 80 kpa), albowiem oparł się na materiale prawidłowo zebranym w toku kontroli, dokonując jego wszechstronnej i jasnej oceny.
Pismem z dnia [...] r. J. C. i wniósł skargę na ww. decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. , zarzucając jej naruszenie:
1. art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu materiału dowodowego i niepodjęciu kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, w szczególności w zakresie rzekomego naruszenia przez skarżącego Ip. 6.3.11 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym oraz Ip. 6.3.12 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, a ponadto niewyjaśnienie czy przedsiębiorca w prawidłowy sposób organizował pracę w swoim przedsiębiorstwie, tzn. w sposób umożliwiający pracownikom respektowanie przepisów o czasie pracy kierowcy oraz czy pracodawca miał bezpośredni wpływ na respektowanie tych przepisów przez kierowców w czasie realizacji zleceń transportowych, a także to czy niezwłoczna reakcja pracodawcy wpłynęłaby na uznanie, że naruszenie nie wystąpiło, które to okoliczności mają wpływ na treść wydanego w niniejszej sprawie rozstrzygnięcia;
2. art. 92c ust. 1 pkt 3 ustawy o transporcie drogowym (dalej: "u.t.d.") poprzez jego niezastosowanie w sytuacji gdy od dnia ujawnienia naruszenia kontrolowanego podmiotu (sporządzenia i doręczenia skarżącemu protokołu z kontroli), tj. od dnia [...] r. do dnia wejścia decyzji organu II instancji z dnia [...] r. do obrotu prawnego upłynęły ponad dwa lata, gdyż decyzja została doręczona stronie w dniu [...] r. i od tego dnia organ II instancji jest związany decyzją, względnie,
3. art. 92a ust. 1 u.t.d. poprzez jego bezpodstawne zastosowanie, a tym samym niezastosowanie art. 92c ust. 1 pkt 1 u.t.d., w sytuacji gdy zachodziła inna przesłanka do umorzenia wszczętego postępowania, bowiem okoliczności sprawy i dowody wskazują, że podmiot wykonujący przewozy lub inne czynności związane z przewozem nie miał wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie nastąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć.
W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi – przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. W świetle art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, ze zm. - w skrócie: "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze – w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu.
Na wstępie rozważań wskazać należy, że w kwestii legalności zaskarżonej decyzji wypowiedział się Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. w wyroku z dnia 2 czerwca 2016 r. sygn. akt II SA/Sz 337/16 uchylając decyzję GITD z dnia [...] r. nr [...] . W orzeczeniu tym skład orzekający przesądził kwestię zasadności zarzutów naruszenia przepisów art. 92b i art. 92c u.t.d. wskazując na obiektywny charakter odpowiedzialności przedsiębiorcy, uniezależnionej od winy, co skutkuje odpowiedzialnością przedsiębiorcy za skutki naruszeń dokonanych przez zatrudnionych przez niego kierowców. Sąd stwierdził również, że skarżący nie przytoczył w skardze takich okoliczności, których zasadność skutkowałaby odstąpieniem od nałożenia kary pieniężnej bądź zaniechaniem wszczęcia postępowania w sprawie nałożenia kary zwracając jednocześnie uwagę, że przedłożone dokumenty potwierdzają spełnienie wstępnych wymogów, natomiast nie świadczą o tym, że przedsiębiorca umożliwił kierowcom przestrzeganie przepisów.
Sąd stwierdził również, że skarżący, poza rozstrzygnięciem co do przypisania mu naruszenia i wymierzenia za nie kary w przypadkach określonych w załączniku nr 3 do ustawy o transporcie drogowym w lp.6.3.11 i lp. 6.3.12, nie kwestionował pozostałych, stwierdzonych w czasie kontroli przedsiębiorstwa skarżącego, naruszeń u.t.d. a wręcz stwierdził, że ma świadomość uchybień w działalności przedsiębiorstwa. Kwestią sporną było jedynie wyłączenie odpowiedzialności.
Sąd za zasadne uznał zarzuty dotyczące wymierzenia kary za naruszenia opisane w lp. 6.3.11 i lp. 6.3.12 wskazując na pominięcie w rozważaniach organu znaczenia pkt 3 preambuły do rozporządzenia Komisji (UE) Nr 581/2010 z dnia 1 lipca 2010 r. w sprawie maksymalnych okresów na wczytywanie odpowiednich danych z jednostek pojazdowych oraz kart kierowców (Dz.U.UE L z dnia 2 lipca 2010 r.), który stanowi, że: "Określając maksymalne okresy na wczytywanie danych należy uwzględnić wyłącznie dni zarejestrowanej działalności".
W wyroku z dnia [...] r. Sąd wyraził pogląd, że pojęcie "dni zarejestrowanej działalności" należy odnosić do dni zarejestrowanej działalności przez jednostkę pojazdową i dni zarejestrowanej działalności na karcie kierowcy, gdyż tylko takie rozumienie wynika z pkt 1 tejże preambuły. Nadto, w kontekście pkt 3 preambuły do wyżej wskazanego rozporządzenia Komisji (UE) Nr 581/2010 z dnia 1 lipca 2010 r., w pełni zasadny jest zarzut naruszenia zasady pierwszeństwa prawa unijnego nad prawem krajowym.
W wytycznych dla organu Sąd wskazał, że dokonując ponownej oceny zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego organ, realizując zasadę dwuinstancyjności postępowania, ponownie rozważy kwestie związane z zastosowaniem przepisów dotyczących obowiązku odczytywania danych z kart kierowców i tachografów cyfrowych.
Zgodnie z art. 153 p.p.s.a., ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.
Związanie sądu oceną prawną wyrażoną w wyroku wydanym w danej sprawie oznacza, że przy niezmienionym stanie faktycznym i prawnym nie może on formułować ocen odmiennych od wiążącej go oceny prawnej, ale musi się do niej zastosować oraz konsekwentnie reagować na naruszenie tych zasad przez organ przy rozpoznawaniu skargi na akt wydany po wyroku formułującym ocenę prawną. W razie wnoszenia kolejnych skarg z powodu niewłaściwego wykonania zapadłego wyroku uwzględniającego skargę, sąd administracyjny weryfikuje sposób wywiązania się organów ze skierowanych do nich wskazań, nie wnika natomiast w materię objętą zakresem wcześniejszych ocen.
Zdaniem Sądu, organ II instancji właściwie wywiązał się z obowiązku uwzględnienia skierowanych do tego organu wskazań zawartych w wyroku z dnia 2 czerwca 2016 r. sygn. akt II SA/Sz 337/16 dokonując ponownej analizy stanu faktycznego sprawy w kwestiach dotyczących częstotliwości pobierania danych z tachografów pojazdów oraz kart kierowcy.
W odniesieniu do kar nałożonych na podstawie lp. 6.3.11 GITD stwierdził naruszenie obowiązku pobierania danych z kart kierowców co najmniej raz na [...] dni zarejestrowanej działalności w odniesieniu do dwóch kierowców, w tym przedsiębiorcy J. C. . W odniesieniu do kierowców A. K. , S. K. i A. S., wbrew ustaleniom organu I instancji, uchybień w tym zakresie nie stwierdził.
W ocenie Sądu, ustalenia dokonane przez organ do naruszeń opisanych w lp.6.3.11 są prawidłowe, zgodne z przepisami rozporządzenia Komisji Nr [...] oraz wskazaniami zawartymi w orzeczeniu z dnia [...] r.
Skarżący podnosił w skardze, że pamięć karty kierowcy wystarcza na przechowywanie danych dotyczących czynności kierowcy przez przynajmniej [...] dni, obejmujących dni aktywności kierowcy.
Zdaniem Sądu, organ dokonał prawidłowej interpretacji danych zawartych na kartach kierowcy, albowiem wziął pod uwagę tylko te informacje, które karta zawierała i które odnoszą się do aktywności kierowcy oraz dokonał analizy tych danych. Wyeliminował natomiast ocenę prawidłowości wykonywania tego obowiązku przez przedsiębiorcę poprzez zestawianie ze sobą wyłącznie dat sczytywania danych z karty z pominięciem jej zawartości. Skutkiem zmiany sposobu oceny wykonywania przez przedsiębiorcę obowiązku terminowego sczytywania danych z kart kierowcy jest stwierdzenie braku naruszeń w tym względzie w odniesieniu do trzech kierowców (K. , S. i K. ).
Zgodzić się z zarzutem skargi dotyczącym mało czytelnego przedstawienia stanu faktycznego przez organ II instancji poprzez zestawienie zarzutów stanowiących podstawę nałożenia kary przez organ I instancji z ustaleniami GITD, jednakże wadliwość ta pozostaje bez wpływu na wynik sprawy.
Prawidłowo, zdaniem Sądu, GITD dokonał oceny zgodnego z prawem sczytania danych z jednostek pojazdowych o nr rej. [...] i [...] . Ciążący na przedsiębiorcy obowiązek pobrania danych cyfrowych z urządzeń rejestrujących co najmniej raz na [...] dni został wykonany nieprawidłowo. Wpływ na taką ocenę miało nieprzedstawienie danych dotyczących pojazdu o nr rej. [...] z okresu od [...] r., chociaż pojazd był użytkowany od [...]r. Z pliku cyfrowego przedstawionego do kontroli wynikało natomiast, że pierwszego odczytu dokonano [...] r. natomiast kolejnego [...] r., jednakże na pliku z tą datą stwierdzono brak danych.
Użytkowanie pojazdu przez skarżącego od [...] r. pozostawało bez wpływu na ocenę nieterminowego wczytania danych z urządzenia rejestrującego, skoro brak danych na plikach oznaczonych jako dni odczytu wskazywał na naruszenie 90. dniowego maksymalnego okresu na wczytanie danych z jednostki pojazdowej.
Naruszenie obowiązku wczytania danych z pojazdu [...] nie budzi wątpliwości wobec zestawienia dat ostatniego wczytania [...] r.
Nie jest również zasadny zarzut naruszenia art. 92c ust. 1 pkt 3 u.t.d. w sytuacji, gdy od ujawnienia naruszenia kontrolowanego podmiotu, tj. od [...] r. do dnia wejścia w do obrotu decyzji GITD z dnia [...] r., doręczonej skarżącemu [...] r., upłynęły ponad dwa lata.
NSA w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 25 listopada 2013 r., sygn. akt I OPS 3/13 wskazał, że kwestia ostateczności decyzji organu odwoławczego zależy wprawdzie od doręczenia tej decyzji stronie, ale nie oznacza to, że dniem, z którym decyzja organu odwoławczego jest ostateczna, jest dzień, w którym decyzja ta została doręczona stronie, bowiem decyzja organu odwoławczego jest ostateczna dlatego, że nie służy od niej odwołanie, a nie dlatego, że została doręczona stronie. Doręczenie decyzji organu odwoławczego stronie wywołuje tylko ten skutek, że decyzja wchodzi do obrotu prawnego z dniem jej wydania.
Na gruncie rozpoznawanej sprawy wydanie decyzji przez GITD w dniu [...] r. oznacza, że nie upłynął jeszcze okres, o którym mowa w art. 92c ust. 1 pkt 3 skutkujący umorzeniem postępowania.
Podsumowując stwierdzić należało, że zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z przepisami prawa materialnego oraz procesowego, natomiast zarzuty podniesione w skardze należało uznać za niezasadne.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. , na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło